Srimad Bhagavatam — Ekadasha Skandha, Shloka 4
Karma-vāda Critiqued, Varṇāśrama Reframed, and the Soul’s Distinction from the Body
निवृत्तं कर्म सेवेत प्रवृत्तं मत्परस्त्यजेत् । जिज्ञासायां सम्प्रवृत्तो नाद्रियेत् कर्मचोदनाम् ॥ ४ ॥
nivṛttaṁ karma seveta pravṛttaṁ mat-paras tyajet jijñāsāyāṁ sampravṛtto nādriyet karma-codanām
എന്നെ ജീവിതലക്ഷ്യമായി മനസ്സിൽ ഉറപ്പിച്ചവൻ ഇന്ദ്രിയഭോഗാധിഷ്ഠിത പ്രവൃത്തകർമ്മങ്ങൾ ഉപേക്ഷിച്ച്, പുരോഗതിക്കായി നിയമബദ്ധമായ നിവൃത്തകർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം. എന്നാൽ ആത്മതത്ത്വത്തിന്റെ പരമാന്വേഷണത്തിൽ പൂർണ്ണമായി ലീനനായവൻ ഫലകർമ്മങ്ങളെ ഉത്തേജിപ്പിക്കുന്ന ശാസ്ത്രചോദനകൾ സ്വീകരിക്കരുത്।
Śrīla Viśvanātha Cakravartī Ṭhākura explains that the words jijñāsāyāṁ sampravṛttaḥ refer to one who is yoga-ārūḍha, or advanced in the yoga process. In Bhagavad-gītā (6.3-4) it is stated:
FAQs
This verse says to practice actions that lead toward renunciation (nivṛtti) and, if one is devoted to Kṛṣṇa, to abandon actions driven by worldly pursuit (pravṛtti).
Because when a seeker becomes fully engaged in tattva-jijñāsā—serious inquiry into the Absolute Truth—ritual injunctions meant mainly to propel fruitive work are no longer the primary guide; devotion and realized inquiry take precedence.
Reduce actions done purely for prestige and sense-enjoyment, and prioritize devotional practices and duties that purify the heart—work offered to Kṛṣṇa, simple living, truth-seeking study, and disciplined habits that support bhakti.