Shloka 51
Bhāgavata-Māhātmya and the Complete Summary of the Śrīmad-Bhāgavatam
न यद् वचश्चित्रपदं हरेर्यशो जगत्पवित्रं प्रगृणीत कर्हिचित् । तद् ध्वाङ्क्षतीर्थं न तु हंससेवितं यत्राच्युतस्तत्र हि साधवोऽमला: ॥ ५१ ॥
na yad vacaś citra-padaṁ harer yaśo jagat-pavitraṁ pragṛṇīta karhicit tad dhvāṅkṣa-tīrthaṁ na tu haṁsa-sevitaṁ yatrācyutas tatra hi sādhavo ’malāḥ
എത്ര മനോഹരമായി അലങ്കരിച്ച വാക്കുകളായാലും, ലോകത്തെ പവിത്രമാക്കുന്ന ഹരിയുടെ യശസ്സിനെ ഒരിക്കലും പാടാത്ത വാക്കുകൾ കാക്കകളുടെ തീർത്ഥംപോലെ; ഹംസന്മാർ അവിടെ എത്തുകയില്ല. അച്യുതൻ ഉള്ളിടത്താണ് നിർമല സാദുക്കൾ.
FAQs
This verse says such speech—however artistic—becomes a “dhvāṅkṣa-tīrtha,” a place enjoyed by crowlike tastes, because it does not purify the world by praising Hari’s fame.
In the Bhāgavatam’s devotional aesthetic, crows symbolize attraction to impure or mundane topics, while swans symbolize saints who relish pure spiritual essence; thus, speech without Hari-kathā fails to attract realized devotees.
Prioritize hearing, reading, and sharing content that increases remembrance of Krishna/Hari—kīrtana, scripture, and uplifting conversations—so your words and media diet become purifying rather than merely entertaining.