Shloka 17
Draupadī Meets Kṛṣṇa’s Queens — Narratives of the Lord’s Marriages and the Queens’ Bhakti
श्रीलक्ष्मणोवाच ममापि राज्ञ्यच्युतजन्मकर्म श्रुत्वा मुहुर्नारदगीतमास ह । चित्तं मुकुन्दे किल पद्महस्तया वृत: सुसम्मृश्य विहाय लोकपान् ॥ १७ ॥
śrī-lakṣmaṇovāca mamāpi rājñy acyuta-janma-karma śrutvā muhur nārada-gītam āsa ha cittaṁ mukunde kila padma-hastayā vṛtaḥ su-sammṛśya vihāya loka-pān
ശ്രീ ലക്ഷ്മണ പറഞ്ഞു—ഹേ റാണീ! ഞാൻ നാരദമുനിയുടെ ഗീതത്തിൽ അച്യുതന്റെ അവതാരവും ലീലകളും പുനഃപുനഃ ശ്രവിച്ചതിനാൽ, എന്റെ ചിത്തവും മുകുന്ദനിൽ ആസക്തമായി. സത്യമായി, പദ്മഹസ്താ ലക്ഷ്മീദേവിയും നന്നായി ആലോചിച്ച്, ലോകപാല ദേവന്മാരെ വിട്ട്, അവനെയേ ഭർത്താവായി വരിച്ചു.
FAQs
This verse shows that repeatedly hearing Nārada’s narrations of Kṛṣṇa’s birth and deeds fixes the mind on Mukunda and naturally leads to detachment from worldly dependence.
She credits Nārada’s sung teachings about Acyuta’s līlās as the cause of her steady attraction to Kṛṣṇa, highlighting the guru-saint’s role in awakening bhakti.
Make consistent time to hear or read authentic Kṛṣṇa-kathā; with reflection, the mind gains higher taste, reducing anxiety-driven dependence on purely worldly “protectors.”