Shloka 26
Duryodhana’s Envy at Yudhiṣṭhira’s Rājasūya and the Avabhṛtha Festival
अथर्त्विजो महाशीला: सदस्या ब्रह्मवादिन: । ब्रह्मक्षत्रियविट्शूद्रा राजानो ये समागता: ॥ २५ ॥ देवर्षिपितृभूतानि लोकपाला: सहानुगा: । पूजितास्तमनुज्ञाप्य स्वधामानि ययुर्नृप ॥ २६ ॥
athartvijo mahā-śīlāḥ sadasyā brahma-vādinaḥ brahma-kṣatriya-viṭ-śudrā- rājāno ye samāgatāḥ
പിന്നീട് മഹാശീലന്മാരായ ഋത്വിക്കന്മാർ, യജ്ഞസാക്ഷികളായ ബ്രഹ്മവാദി സഭാസദസ്സുകൾ, പ്രത്യേകമായി ക്ഷണിക്കപ്പെട്ട രാജാക്കന്മാർ, ബ്രാഹ്മണ-ക്ഷത്രിയ-വൈശ്യ-ശൂദ്രർ, ദേവന്മാർ, ഋഷികൾ, പിതൃകൾ, ഭൂതഗണങ്ങൾ, അനുചരന്മാരോടുകൂടിയ ലോകപാലകർ—ഇവരെല്ലാം രാജാവ് യുധിഷ്ഠിരൻ പൂജിച്ചതിനുശേഷം, അദ്ദേഹത്തിന്റെ അനുവാദം വാങ്ങി, ഹേ രാജാ, തങ്ങളുടെ തങ്ങളുടെ ധാമങ്ങളിലേക്കു പുറപ്പെട്ടു।
FAQs
This verse describes how, at the Rājasūya sacrifice, the gathered priests, learned assembly members, and people of all varṇas and kings were properly honored—showing yajña as a setting of respectful dharma and hospitality.
The Rājasūya was a major royal sacrifice requiring Vedic priests and an assembly of learned elders, and it drew rulers and representatives of society; the verse highlights the complete, orderly participation of the kingdom and its leaders.
Maintain respect for learning, integrity, and service—honor people appropriately in community or religious gatherings, and cultivate inclusive, dignified conduct rather than pride or social contempt.