Shloka 12
Kṛṣṇa’s Daily Life in Dvārakā; the Captive Kings’ Appeal; Nārada Announces the Rājasūya
अवेक्ष्याज्यं तथादर्शं गोवृषद्विजदेवता: । कामांश्च सर्ववर्णानां पौरान्त:पुरचारिणाम् । प्रदाप्य प्रकृती: कामै: प्रतोष्य प्रत्यनन्दत ॥ १२ ॥
avekṣyājyaṁ tathādarśaṁ go-vṛṣa-dvija-devatāḥ kāmāṁś ca sarva-varṇānāṁ paurāntaḥ-pura-cāriṇām pradāpya prakṛtīḥ kāmaiḥ pratoṣya pratyanandata
പിന്നീട് അദ്ദേഹം നെയ്യ്, കണ്ണാടി, പശുക്കളും കാളകളും, ബ്രാഹ്മണരും ദേവന്മാരും എന്നിവയെ ദർശിച്ചു; കൂടാതെ അന്തഃപുരത്തിലും നഗരമൊട്ടാകെയും താമസിക്കുന്ന എല്ലാ വർണ്ണങ്ങളിലുമുള്ളവരെ ദാനങ്ങളാൽ തൃപ്തിപ്പെടുത്തുന്നുവെന്ന് ഉറപ്പാക്കി. തുടർന്ന് അദ്ദേഹം മന്ത്രിമാരെ അഭിവാദ്യം ചെയ്ത്, അവരുടെ ആഗ്രഹങ്ങൾ നിറവേറ്റി സന്തോഷിപ്പിച്ചു.
FAQs
This verse shows Kṛṣṇa Himself honoring cows, bulls, brāhmaṇas, and the deities—presenting it as righteous conduct (dharma) and a devotional priority for societal well-being.
As the ideal ruler and householder, Kṛṣṇa satisfied people according to their rightful needs and dispositions, maintaining harmony and expressing compassion through appropriate charity.
Practice dharmic generosity: respect sacred values (God, elders, teachers), care for dependents, and give thoughtfully—supporting others in ways that genuinely help them.