Shloka 10
Kṛṣṇa’s Daily Life in Dvārakā; the Captive Kings’ Appeal; Nārada Announces the Rājasūya
गोविप्रदेवतावृद्धगुरून् भूतानि सर्वश: । नमस्कृत्यात्मसम्भूतीर्मङ्गलानि समस्पृशत् ॥ १० ॥
go-vipra-devatā-vṛddha- gurūn bhūtāni sarvaśaḥ namaskṛtyātma-sambhūtīr maṅgalāni samaspṛśat
ഗോവുകൾ, ബ്രാഹ്മണർ, ദേവന്മാർ, മൂപ്പന്മാർ, ഗുരുക്കന്മാർ, കൂടാതെ എല്ലാ ജീവികളെയും—അവയെല്ലാം തന്റെ തന്നെ വിപുലീകരണങ്ങളെന്നു കരുതി—ഭഗവാൻ കൃഷ്ണൻ നമസ്കരിച്ചു; തുടർന്ന് മംഗളകരമായ വസ്തുക്കൾ സ്പർശിച്ചു.
FAQs
This verse shows Śrī Kṛṣṇa Himself offering obeisances to cows and brāhmaṇas, teaching that honoring them is a core mark of dharma and a foundation for auspiciousness in life.
In His humanlike pastimes, Kṛṣṇa establishes ideal behavior (ācāra) for society—demonstrating humility, gratitude, and reverence for dharma, teachers, and all living entities.
Cultivate daily humility: show respect to teachers and elders, protect and honor sacred life (especially cows in Vedic culture), and practice kindness toward all beings—creating “maṅgala” (auspiciousness) through conduct.