Shloka 27
Balarāma Humbles the Kurus and Rescues Sāmba
अलं यदूनां नरदेवलाञ्छनै- र्दातु: प्रतीपै: फणिनामिवामृतम् । येऽस्मत्प्रसादोपचिता हि यादवा आज्ञापयन्त्यद्य गतत्रपा बत ॥ २७ ॥
alaṁ yadūnāṁ naradeva-lāñchanair dātuḥ pratīpaiḥ phaṇinām ivāmṛtam ye ’smat-prasādopacitā hi yādavā ājñāpayanty adya gata-trapā bata
ഇനി യദുക്കൾക്ക് ഈ രാജചിഹ്നങ്ങൾ ഉപയോഗിക്കാൻ അനുവദിക്കരുത്; ദാതാവിനുതന്നെ അവ ഉപദ്രവമാകും, വിഷപ്പാമ്പുകൾക്ക് പാൽ കൊടുക്കുന്നതുപോലെ. നമ്മുടെ പ്രസാദംകൊണ്ട് വളർന്ന ഈ യാദവർ ഇന്ന് ലജ്ജ നഷ്ടപ്പെടുത്തി നമ്മെ തന്നെ ആജ്ഞാപിക്കാൻ ധൈര്യപ്പെടുന്നു!
FAQs
This verse condemns ingratitude and arrogance: those who were elevated by another’s favor become hostile and even try to command their benefactor, compared to serpents turning against the giver of nectar.
From the rival king’s viewpoint, the Yadavas—once strengthened by royal alliances and favor—are now perceived as overconfident and politically assertive, so he labels them ‘without shame’ for acting like superiors.
Remember one’s benefactors (ultimately Bhagavān), stay humble when empowered, and avoid letting success turn into entitlement—gratitude and modesty protect relationships and spiritual progress.