Shloka 39
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
तत् सूर्यकोटिप्रतिमं सुदर्शनं जाज्वल्यमानं प्रलयानलप्रभम् । स्वतेजसा खं ककुभोऽथ रोदसी चक्रं मुकुन्दास्त्रमथाग्निमार्दयत् ॥ ३९ ॥
tat sūrya-koṭi-pratimaṁ sudarśanaṁ jājvalyamānaṁ pralayānala-prabham sva-tejasā khaṁ kakubho ’tha rodasī cakraṁ mukundāstraṁ athāgnim ārdayat
അപ്പോൾ മുകുന്ദഭഗവാന്റെ സുദർശനചക്രം കോടി സൂര്യന്മാരെപ്പോലെ ജ്വലിച്ചു. പ്രളയാഗ്നിപോലെയുള്ള തേജസ്സാൽ അത് ആകാശം, ദിക്കുകൾ, സ്വർഗ്ഗം-ഭൂമി, ആ അഗ്നിരൂപ ദൈത്യനെയും തപിപ്പിച്ചു.
FAQs
This verse describes Sudarśana as Mukunda’s divine weapon, blazing like millions of suns, illuminating all directions and overpowering even a fierce fiery weapon.
To convey its overwhelming, irresistible potency—its radiance and power are depicted as on the scale of the universe-ending fire, emphasizing that no material weapon can stand before it.
The verse encourages faith that divine shelter is stronger than fear and hostility—cultivating devotion, remembrance, and surrender helps one face threats with steadiness and trust.