Shloka 32
Pauṇḍraka’s False Vāsudeva Claim, His Death, and the Burning of Vārāṇasī by Sudarśana
ततोऽग्निरुत्थित: कुण्डान्मूर्तिमानतिभीषण: । तप्तताम्रशिखाश्मश्रुरङ्गारोद्गारिलोचन: ॥ ३२ ॥ दंष्ट्रोग्रभ्रुकुटीदण्डकठोरास्य: स्वजिह्वया । आलिहन् सृक्वणी नग्नो विधुन्वंस्त्रिशिखं ज्वलत् ॥ ३३ ॥
tato ’gnir utthitaḥ kuṇḍān mūrtimān ati-bhīṣaṇaḥ tapta-tāmra-śikhā-śmaśrur aṅgārodgāri-locanaḥ
അപ്പോൾ ഹോമകുണ്ഡത്തിൽ നിന്ന് അതിഭീകരനായ ഒരു രൂപം ഉയർന്നു വന്നു. ഉരുകിയ ചെம்பு പോലെയുള്ള മുടിയും താടിയും, തീക്കനൽ വമിക്കുന്ന കണ്ണുകളും അവനുണ്ടായിരുന്നു. കോമ്പല്ലുകളും വക്രിച്ച പുരികങ്ങളും അവന്റെ മുഖത്തെ ഭയാനകമാക്കി. നഗ്നനായ അവൻ നാവുകൊണ്ട് വായ നക്കുകയും ജ്വലിക്കുന്ന ത്രിശൂലം വീശുകയും ചെയ്തു.
FAQs
In this passage, Śukadeva describes a terrifying, embodied form of fire rising from the sacrificial pit—showing how ritual power can manifest as a formidable being within the narrative of Krishna’s divine pastimes.
The Bhagavatam often depicts fearsome manifestations to highlight the intensity of adharmic aggression and the dramatic unfolding of divine protection and justice within Krishna-līlā.
It reminds a seeker that unseen forces—time, karma, and divine law—can manifest powerfully; cultivating humility, dharma, and devotion is safer than relying on pride or hostile intent.