Shloka 12
The Murder of Satrājit and the Recovery of the Syamantaka Jewel
नाहमीस्वरयो: कुर्यां हेलनं रामकृष्णयो: । को नु क्षेमाय कल्पेत तयोर्वृजिनमाचरन् ॥ १२ ॥ कंस: सहानुगोऽपीतो यद्द्वेषात्त्याजित: श्रिया । जरासन्ध: सप्तदश संयुगाद् विरथो गत: ॥ १३ ॥
nāham īsvarayoḥ kuryāṁ helanaṁ rāma-kṛṣṇayoḥ ko nu kṣemāya kalpeta tayor vṛjinam ācaran
കൃതവർമ്മൻ പറഞ്ഞു—പരമേശ്വരന്മാരായ ബലരാമനും ശ്രീകൃഷ്ണനും ഞാൻ അപമാനിക്കില്ല. അവരെ പീഡിപ്പിക്കുന്നവൻ എങ്ങനെ ക്ഷേമം പ്രതീക്ഷിക്കും? അവരുടെ প্রতি വൈരത്താൽ കംസൻ അനുചരന്മാരോടുകൂടെ ധനവും ജീവനും നഷ്ടപ്പെടുത്തി; പതിനേഴു പ്രാവശ്യം യുദ്ധം ചെയ്ത് ജരാസന്ധൻ രഥമില്ലാതെ മടങ്ങി।
Śrīla Śrīdhara Svāmī explains that the word helanam indicates acting against the Lords’ will, and that vṛjinam indicates an offense against the Lords.
FAQs
This verse states that one should never disrespect Rāma and Kṛṣṇa, and that welfare and safety cannot come to someone who acts wrongly toward Them.
In the Syamantaka jewel episode, Satrājit recognizes that treating Rāma and Kṛṣṇa with contempt would be disastrous, so he declares he will not commit such an offense.
Practice humility toward devotees and sacred teachings, avoid careless criticism, and choose actions that honor God—because lasting peace comes from reverence, not hostility.