Shloka 17
Kṛṣṇa Visits Trivakrā; Akrūra’s Praise and the Hastināpura Mission
दिष्ट्या पापो हत: कंस: सानुगो वामिदं कुलम् । भवद्भयामुद्धृतं कृच्छ्राद् दुरन्ताच्च समेधितम् ॥ १७ ॥
diṣṭyā pāpo hataḥ kaṁsaḥ sānugo vām idaṁ kulam bhavadbhyām uddhṛtaṁ kṛcchrād durantāc ca samedhitam
[അക്രൂരൻ പറഞ്ഞു:] നിങ്ങളുടെ ഇരുപ്രഭുക്കളും പാപിയായ കംസനെയും അവന്റെ അനുചരങ്ങളെയും വധിച്ചതാണ് ഞങ്ങളുടെ മഹാഭാഗ്യം. നിങ്ങൾ ഞങ്ങളുടെ വംശത്തെ അവസാനമില്ലാത്ത ദുരിതത്തിൽ നിന്ന് ഉയർത്തി സമൃദ്ധമാക്കി.
FAQs
This verse states that Kṛṣṇa and Balarāma rescued Vasudeva’s dynasty from an “insurmountable danger” by killing the sinful Kaṁsa and his supporters, allowing the family to flourish again.
After Kaṁsa’s death and the end of his terror, Vasudeva expresses gratitude, acknowledging that only Kṛṣṇa and Balarāma could lift their family out of the severe crisis created by Kaṁsa’s persecution.
Remembering divine protection encourages steadiness in hardship: keep faith, act righteously, and seek the Lord’s shelter—trusting that even “duranta” obstacles can be overcome by grace.