Shloka 26
Trivakrā’s Transformation and the Breaking of Kaṁsa’s Bow
Mathurā-līlā Prelude
कंसस्तु धनुषो भङ्गं रक्षिणां स्वबलस्य च । वधं निशम्य गोविन्दरामविक्रीडितं परम् ॥ २६ ॥ दीर्घप्रजागरो भीतो दुर्निमित्तानि दुर्मति: । बहून्यचष्टोभयथा मृत्योर्दौत्यकराणि च ॥ २७ ॥
kaṁsas tu dhanuṣo bhaṅgaṁ rakṣiṇāṁ sva-balasya ca vadhaṁ niśamya govinda- rāma-vikrīḍitaṁ param
മറ്റൊരുവശത്ത്, ഗോവിന്ദനും രാമനും ധനുസ്സ് തകർത്തുവെന്നും തന്റെ കാവൽക്കാരെയും സൈന്യത്തെയും കളിപോലെ വധിച്ചുവെന്നും കേട്ട ദുഷ്ടനായ കംസൻ ഭീതിയിലായി. അവൻ ദീർഘനേരം ഉറങ്ങാതെ കിടന്നു; ജാഗരത്തിലും സ്വപ്നത്തിലും അനേകം ദുർനിമിത്തങ്ങൾ—മരണദൂതന്മാരുടെ സന്ദേശങ്ങൾപോലെ—കണ്ടു।
FAQs
This verse notes that Kaṁsa heard how Kṛṣṇa broke the bow and how the guards and Kaṁsa’s soldiers were killed, recognizing these events as the supreme pastime of Govinda and Balarāma.
Because the news showed that Kṛṣṇa and Balarāma were overpowering Kaṁsa’s defenses with ease, and Kaṁsa understood these acts as extraordinary divine play—signaling his impending danger.
The verse contrasts the devotee’s reverence with the tyrant’s fear: recognizing a higher divine order can shift one from anxiety and control to humility, accountability, and trust.