Shloka 24
Trivakrā’s Transformation and the Breaking of Kaṁsa’s Bow
Mathurā-līlā Prelude
गोप्यो मुकुन्दविगमे विरहातुरा याआशासताशिष ऋता मधुपुर्यभूवन् । सम्पश्यतां पुरुषभूषणगात्रलक्ष्मींहित्वेतरान् नु भजतश्चकमेऽयनं श्री: ॥ २४ ॥
gopyo mukunda-vigame virahāturā yā āśāsatāśiṣa ṛtā madhu-pury abhūvan sampaśyatāṁ puruṣa-bhūṣaṇa-gātra-lakṣmīṁ hitvetarān nu bhajataś cakame ’yanaṁ śrīḥ
മുകുന്ദൻ വൃന്ദാവനം വിട്ടുപോകുമ്പോൾ വിരഹത്തിൽ വ്യാകുലമായ ഗോപികൾ മുമ്പേ പറഞ്ഞിരുന്നു—മധുപുരി (മഥുര) വാസികൾക്ക് അനേകം അനുഗ്രഹങ്ങൾ ലഭിക്കും എന്ന്. ഇപ്പോൾ ആ വാക്ക് സത്യമായി; കാരണം അവർ പുരുഷഭൂഷണനായ കൃഷ്ണന്റെ ദേഹസൗന്ദര്യലക്ഷ്മി ദർശിച്ചു. ആ സൗന്ദര്യത്തിന്റെ ആശ്രയം ആഗ്രഹിച്ച ശ്രീദേവിയും, തനിയെ ആരാധിക്കുന്ന മറ്റു പുരുഷന്മാരെ വിട്ട്, അവനെയേ തേടുവാൻ ഇഷ്ടപ്പെട്ടു।
FAQs
This verse highlights that the gopīs’ intense separation from Mukunda is spiritually potent; their heartfelt words and blessings become reality, showing viraha-bhakti as a peak expression of love for Kṛṣṇa.
The verse poetically states that Śrī (Lakṣmī) chose the beauty of Kṛṣṇa’s very limbs as her abode, emphasizing that all opulence naturally gravitates to the Supreme Lord, who is the true object of worship.
Cultivate steady remembrance and loving service even when you feel “separated” from spiritual inspiration; sincere devotion draws inner prosperity—clarity, peace, and deeper attachment to Kṛṣṇa.