Shloka 25
Akrūra’s Mission: The Departure from Vraja and the Yamunā Vision of Viṣṇu-Ananta
अद्य ध्रुवं तत्र दृशो भविष्यते दाशार्हभोजान्धकवृष्णिसात्वताम् । महोत्सव: श्रीरमणं गुणास्पदं द्रक्ष्यन्ति ये चाध्वनि देवकीसुतम् ॥ २५ ॥
adya dhruvaṁ tatra dṛśo bhaviṣyate dāśārha-bhojāndhaka-vṛṣṇi-sātvatām mahotsavaḥ śrī-ramaṇaṁ guṇāspadaṁ drakṣyanti ye cādhvani devakī-sutam
ഇന്ന് മഥുരയിൽ ദാശാർഹർ, ഭോജർ, അന്ധകർ, വൃഷ്ണികൾ, സാത്വതർ എന്നിവരുടെ കണ്ണുകൾക്ക് തീർച്ചയായും മഹോത്സവം; കാരണം അവർ ദേവകീസുതനെ ദർശിക്കും. നഗരത്തിലേക്കുള്ള വഴിയിൽ യാത്രചെയ്യുമ്പോൾ അവനെ കാണുന്നവർക്കും അതേ നേത്രോത്സവം; കാരണം അവൻ ശ്രീലക്ഷ്മിയുടെ പ്രിയനും എല്ലാ ദിവ്യഗുണങ്ങളുടെ നിധിയുമാണ്।
FAQs
It declares that simply seeing Kṛṣṇa is the true fulfillment of one’s eyes, and that His appearance becomes a “great festival” for devotees and well-wishers.
As he journeys to bring Kṛṣṇa and Balarāma to Mathurā, Akrūra anticipates that the Yādava clans will be supremely fortunate to behold Kṛṣṇa on the way, and he glorifies Kṛṣṇa’s divine nature as Śrī’s beloved and the reservoir of all virtues.
It encourages prioritizing Kṛṣṇa-darśana—through sincere prayer, hearing His pastimes, and temple worship—seeing spiritual vision as the highest celebration and fulfillment.