Shloka 34
Rāsa-līlā Begins; Divine Multiplication; Moral Doubt and Its Resolution
यत्पादपङ्कजपरागनिषेवतृप्ता योगप्रभावविधुताखिलकर्मबन्धा: । स्वैरं चरन्ति मुनयोऽपि न नह्यमाना- स्तस्येच्छयात्तवपुष: कुत एव बन्ध: ॥ ३४ ॥
yat-pāda-paṅkaja-parāga-niṣeva-tṛptā yoga-prabhāva-vidhutākhila-karma-bandhāḥ svairaṁ caranti munayo ’pi na nahyamānās tasyecchayātta-vapuṣaḥ kuta eva bandhaḥ
ഭഗവാന്റെ പാദപങ്കജരജസ്സേവയിൽ തൃപ്തരായ ഭക്തർ കർമ്മബന്ധത്തിൽ കുടുങ്ങുന്നില്ല; യോഗപ്രഭാവംകൊണ്ട് സകല കർമ്മബന്ധങ്ങളും കഴുകിമാറ്റിയ മുനികളും സ്വൈരമായി സഞ്ചരിക്കുന്നു. അപ്പോൾ സ്വഇച്ഛയാൽ ദിവ്യരൂപം ധരിക്കുന്ന പ്രഭുവിന് ബന്ധം എവിടെ?
FAQs
This verse explains that even liberated sages become free from karma by devotion to His lotus feet; therefore Krishna, who assumes a form only by His own will, can never be bound by karma.
Because the Rāsa-līlā can be misunderstood materially, Śukadeva clarifies that Krishna’s deeds are transcendental and that true contact with Him liberates rather than entangles.
Shift focus from results-driven action to devotional remembrance and service—regularly honoring Krishna (chanting, prayer, study, seva) loosens karmic attachment and brings inner freedom.