Shloka 26
The Appearance of Lord Viṣṇu (Kṛṣṇa) and the Divine Exchange with Yoga-māyā
योऽयं कालस्तस्य तेऽव्यक्तबन्धो चेष्टामाहुश्चेष्टते येन विश्वम् । निमेषादिर्वत्सरान्तो महीयां- स्तं त्वेशानं क्षेमधाम प्रपद्ये ॥ २६ ॥
yo ’yaṁ kālas tasya te ’vyakta-bandho ceṣṭām āhuś ceṣṭate yena viśvam nimeṣādir vatsarānto mahīyāṁs taṁ tveśānaṁ kṣema-dhāma prapadye
ഹേ ഭൗതിക പ്രകൃതിയുടെ നാഥാ, ഈ അത്ഭുതകരമായ സൃഷ്ടി നിമിഷങ്ങളും വർഷങ്ങളുമായി വിഭജിക്കപ്പെട്ട ശക്തമായ കാലത്തിൻ്റെ നിയന്ത്രണത്തിലാണ് പ്രവർത്തിക്കുന്നത്. ഈ കാലം വിഷ്ണുവിൻ്റെ മറ്റൊരു രൂപമാണ്. അങ്ങ് കാലത്തെ നിയന്ത്രിക്കുന്നവനും സർവ്വ ഐശ്വര്യങ്ങളുടെയും സങ്കേതവുമാണ്. ഞാൻ അങ്ങയെ ശരണം പ്രാപിക്കുന്നു.
As stated in the Brahma-saṁhitā (5.52) :
FAQs
This verse describes Time—from a blink to years—as Krishna’s own mighty power that moves the universe, affirming Him as the supreme controller behind cosmic change.
Seeing the Lord’s divine presence, Devaki recognizes that even time and motion operate under Him, so she takes shelter of Him as the only safe refuge amid fear of Kamsa and worldly danger.
By remembering that time is under the Lord’s control, one can reduce anxiety about change and loss, and practice steady devotion and surrender to Krishna as the true source of security.