Shloka 31
Veṇu-gīta-āhvāna and the Gopīs’ Appeal: The Opening of Rāsa-līlā
गोप्य ऊचु: मैवं विभोऽर्हति भवान् गदितुं नृशंसं सन्त्यज्य सर्वविषयांस्तव पादमूलम् । भक्ता भजस्व दुरवग्रह मा त्यजास्मान् देवो यथादिपुरुषो भजते मुमुक्षून् ॥ ३१ ॥
śrī-gopya ūcuḥ maivaṁ vibho ’rhati bhavān gadituṁ nṛ-śaṁsaṁ santyajya sarva-viṣayāṁs tava pāda-mūlam bhaktā bhajasva duravagraha mā tyajāsmān devo yathādi-puruṣo bhajate mumukṣūn
ഗോപികൾ പറഞ്ഞു—ഹേ വിഭോ! ഇങ്ങനെ ക്രൂരമായി പറയുന്നത് നിങ്ങള്ക്ക് യോജിച്ചതല്ല. എല്ലാ വിഷയസുഖങ്ങളും ഉപേക്ഷിച്ച് ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ പാദപദ്മമൂലത്തിൽ അഭയം തേടിയിരിക്കുന്നു. ഹേ ഹഠശീലനേ! ഞങ്ങളെ ഉപേക്ഷിക്കരുതേ; ഞങ്ങൾ നിങ്ങളുടെ ഭക്തരാണ്. ആദിപുരുഷനായ ശ്രീനാരായണൻ മോക്ഷം ആഗ്രഹിക്കുന്ന ഭക്തരെ എങ്ങനെ അനുഗ്രഹിക്കുന്നുവോ, അതുപോലെ നിങ്ങളും ഞങ്ങളെ അനുഗ്രഹിക്കണം.
FAQs
It shows the gopīs’ complete śaraṇāgati: they renounce worldly sense-objects and take exclusive shelter at Kṛṣṇa’s lotus feet, begging Him not to reject devoted souls who have come only for Him.
Kṛṣṇa had spoken words that sounded rejecting, testing their resolve and purity of love. The gopīs respond that such harshness is unfitting because they have already left everything to seek only His shelter.
Prioritize devotional practice over fleeting distractions: keep your core commitments to prayer, chanting, and ethical living, and when faith is tested, reaffirm your chosen spiritual shelter rather than returning to old habits.