Shloka 7
Paugaṇḍa Cowherding, Tālavana, the Slaying of Dhenukāsura, and Revival from Poisoned Yamunā Water
नृत्यन्त्यमी शिखिन ईड्य मुदा हरिण्य: कुर्वन्ति गोप्य इव ते प्रियमीक्षणेन । सूक्तैश्च कोकिलगणा गृहमागताय धन्या वनौकस इयान् हि सतां निसर्ग: ॥ ७ ॥
nṛtyanty amī śikhina īḍya mudā hariṇyaḥ kurvanti gopya iva te priyam īkṣaṇena sūktaiś ca kokila-gaṇā gṛham āgatāya dhanyā vanaukasa iyān hi satāṁ nisargaḥ
ഹേ ആരാധ്യനേ! ഈ മയിലുകൾ ആനന്ദത്തോടെ നൃത്തം ചെയ്യുന്നു; ഈ മാൻപെൺകിടാക്കൾ ഗോപിമാരെപ്പോലെ സ്നേഹനോട്ടങ്ങളാൽ നിന്നെ സന്തോഷിപ്പിക്കുന്നു; ഈ കുയിലുകൾ വേദസൂക്തങ്ങളുപോലുള്ള സ്തുതികളാൽ നിന്നെ ആദരിക്കുന്നു. വനവാസികൾ ധന്യർ; മഹാത്മാവിന്റെ ഗൃഹത്തിൽ മഹാത്മാവ് അതിഥിയായി വന്നാൽ ഇത്തരമൊരു പെരുമാറ്റം സത്പുരുഷരുടെ സ്വഭാവം തന്നെയാണ്.
FAQs
This verse describes peacocks dancing, deer offering loving glances, and cuckoos singing sweetly—showing that even forest creatures naturally express devotion when Kṛṣṇa is present.
To highlight Kṛṣṇa’s all-attractive, spiritual presence in Vṛndāvana: the residents of the forest mirror the gopīs’ loving service, revealing devotion as the highest, spontaneous response to Him.
Cultivate a saintly disposition by offering a simple, joyful welcome to the Divine—through attentive remembrance, kind speech, and appreciative awareness—just as the forest-dwellers “serve” Kṛṣṇa naturally.