Srimad Bhagavatam — Chaturtha Skandha, Shloka 13
Brahmā Counsels the Demigods; Journey to Kailāsa; Śiva’s Tranquility and Brahmā’s Praise
आह्वयन्तमिवोद्धस्तैर्द्विजान् कामदुघैर्द्रुमै: । व्रजन्तमिव मातङ्गैर्गृणन्तमिव निर्झरै: ॥ १३ ॥
āhvayantam ivoddhastair dvijān kāma-dughair drumaiḥ vrajantam iva mātaṅgair gṛṇantam iva nirjharaiḥ
നേരായ ഉയർന്ന കൊമ്പുകളുള്ള കാമധുഘവൃക്ഷങ്ങൾ മധുരപക്ഷികളെ വിളിക്കുന്നതുപോലെ തോന്നുന്നു; ആനക്കൂട്ടങ്ങൾ നീങ്ങുമ്പോൾ കൈലാസഗിരിയും കൂടെ നീങ്ങുന്നതുപോലെ കാണുന്നു; വെള്ളച്ചാട്ടങ്ങളുടെ മുഴക്കത്തിൽ കൈലാസം തന്നെ പാടുന്നതുപോലെ ഭാസിക്കുന്നു।
FAQs
This verse depicts a tīrtha as spiritually alive—its trees, elephants, and waterfalls seem to invite the pious and continuously offer praise, implying that nature itself supports remembrance of the Divine.
Śukadeva Gosvāmī is narrating to Mahārāja Parīkṣit, poetically describing the sanctity and auspicious atmosphere of the place connected with the unfolding Dakṣa-yajña narrative.
Seek environments that elevate consciousness—places, routines, and associations that naturally “invite” prayer and gratitude—so devotion becomes easier and more continuous.