Mantra 16
Sukta 136
यः कुमारी पिङ्गलिका वसन्तं पीवरी लभेत्। तैलकुण्डमिमाङ्गुष्ठं रोदन्तं शुदमुद्धरेत्
yáḥ kumārī piṅgalikā vásantaṃ pīvarī labhét | táila-kuṇḍam imám aṅguṣṭháṃ ródantaṃ śudám úd-dharet ||
Whoso, in springtide, findeth the tawny maiden, full and thriving—let him with this oil-bowl, with this thumb, lift out the weeping one, in purity.
വസന്തകാലത്ത് പിംഗലികാ—താമ്രവർണ്ണയായ കുമാരി, പുഷ്ടിയും സമൃദ്ധിയും ഉള്ളവൾ—ആരെങ്കിലും കണ്ടെത്തുകയാണെങ്കിൽ, അവൻ ഈ തൈലകുണ്ഡം (എണ്ണപ്പാത്രം)യും ഈ അങ്കുഷ്ഠവും ഉപയോഗിച്ച്, കരയുന്നവളെ ശുദ്ധിയോടെ പുറത്തെടുത്തു ഉയർത്തട്ടെ.
Rishi: Not determinable from excerpt alone (late AV20 material often recontextualized).
Devata: The rite’s operative agents: consecrated oil and purification; implicitly a healing/purifying power rather than a named deity.
Chandas: Anuṣṭubh-like (late, irregular)
{"primary_rasa":"karuna","secondary_rasa":"shanta","emotional_arc":"From recognition of crying to gentle uplift into purity.","listener_experience":"Comforted, cared-for, soothed; caregiver feels competent and calm.","intensity":4}