यं वा मन्येत यथाहमाश्रयेप्सुरेवमसौ विनयेप्सुराभिगामिकगुणयुक्तः इति द्रव्यप्रकृतिहीनमप्येनमाश्रयेत न त्वेवानात्मसंपन्नम् ॥ कZ_०५.४.०२ ॥
yaṃ vā manyeta yathāham āśrayepsur evam asau vinayepsur ābhigāmikaguṇayuktaḥ iti dravyaprakṛtihīnam apy enam āśrayeta na tvevānātmasaṃpannam
അല്ലെങ്കിൽ ഒരാൾ ഇങ്ങനെ വിലയിരുത്തുകയാണെങ്കിൽ—‘ഞാൻ ആശ്രയം തേടുന്നതുപോലെ അവനും വിനയം/ശിക്ഷണം തേടുന്നു; അവനിൽ ആകർഷകവും സമീപിക്കാവുന്നതുമായ ഗുണങ്ങളുണ്ട്’—എന്ന്; സമ്പത്തും ഭരണഘടകങ്ങളും ഇല്ലെങ്കിലും അവനെ ആശ്രയിക്കാം; പക്ഷേ വ്യക്തിഗുണസമ്പത്ത് ഇല്ലാത്തവനെ ഒരിക്കലും അല്ല.
Character and receptivity to discipline (vinaya) are prioritized; resource deficits can be remedied, but a deficient ‘ātma’ is disqualifying.