Sutra 27
सर्वजीजानां तु प्रथमवापे सुवर्णोदकसम्प्लुतां पूर्वमुष्टिं वापयेदमुं च मन्त्रं ब्रूयात्प्रजापतये काश्यपाय देवाय च नमः सदा । सीता मे ऋध्यतां देवी बीजेषु च धनेषु च ॥ कZ_०२.२४.२७ ॥
sarvajījānāṃ tu prathamavāpe suvarṇodakasamplutāṃ pūrvamuṣṭiṃ vāpayedamuṃ ca mantraṃ brūyātprajāpataye kāśyapāya devāya ca namaḥ sadā | sītā me ṛdhyatāṃ devī bījeṣu ca dhaneṣu ca
എല്ലാ വിത്തുകളുടെയും ആദ്യ വിതയ്ക്കലിൽ ‘സ്വർണജലം’ തളിച്ച ഒരു പിടി വിത്ത് ആദ്യം വിതച്ച്, ഈ മന്ത്രം ചൊല്ലണം— “പ്രജാപതിക്കും കാശ്യപനും ദേവനും സദാ നമസ്കാരം. ദേവി സീതാ എനിക്കായി വിത്തുകളിലും ധനത്തിലും സമൃദ്ധിയാകട്ടെ.”
FAQs
Ritual acts can coordinate collective practice, reinforce legitimacy, and psychologically anchor compliance and optimism around state farming and revenue cycles.
Sītā is also the ‘furrow’—a symbol of cultivated land and fertility—linking religious language to the material aim of higher yields and revenue.