Adhyaya 255

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे दिव्यानि प्रमाणानि नाम चतुःपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः दायविभागकथनम् अग्निर् उवाच विभागञ्चेत् पिता कुर्यादिच्छया विभजेत् सुतान् ज्येष्ठं वा श्रेष्ठभागेन सर्वे वा स्युः समांशिनः

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘ദിവ്യപ്രമാണങ്ങൾ’ എന്ന ഇരുനൂറ്റി അമ്പത്തിനാലാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി ഇരുനൂറ്റി അമ്പത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം—‘ദായവിഭാഗ വിവരണം’ ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു: പിതാവ് വിഭജനം ചെയ്യുകയാണെങ്കിൽ, തന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം പുത്രന്മാരെ വിഭജിക്കാം—ജ്യേഷ്ഠന് ശ്രേഷ്ഠഭാഗം നൽകാം, അല്ലെങ്കിൽ എല്ലാവരെയും സമഭാഗികളാക്കാം.

Verse 2

यदि दद्यात् समानंशान् कार्याः पत्न्यः समांशिकाः न दत्तं स्त्रीधनं यासां भर्त्रा वा श्वशुरेन वा

(ഭർത്താവിന്റെ സ്വത്ത്) സമപങ്കായി വിഭജിക്കുകയാണെങ്കിൽ, ഭാര്യമാരെയും സമപങ്കാളികളാക്കണം. ഭർത്താവോ ശ്വശുരനോ നൽകാത്ത സ്ത്രീധനം ഉള്ള ഭാര്യമാർക്ക് യഥോചിതമായ പരിഹാരം/വ്യവസ്ഥ ചെയ്യണം.

Verse 3

शक्तस्थानीहमानस्य किञ्चिद्दत्वा पृथक् क्रिया न्यूनाधिकविभक्तानां धर्म्यश् च पितृना कृतः

ഇവിടെ ശേഷിയുള്ള നിലയിൽ ഉള്ളവന് കുറെ ഭാഗം നൽകി പ്രത്യേക ക്രിയ (വിധി) നടത്തണം. കൂടാതെ കുറവ്-കൂടുതൽ ആയി വിഭജിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ, പിതൃപരമ്പര സ്ഥാപിച്ച ധർമ്മപ്രകാരം ന്യായമായ ക്രമീകരണം ചെയ്യണം.

Verse 4

विभजेयुः सुताः पित्रोरूर्ध्वमृक्थमृणं समम् मातुर्दुहितरः शेषमृणात्ताभ्य ऋते ऽन्नयः

മാതാപിതാക്കളുടെ മരണാനന്തരം പുത്രന്മാർ അവകാശസ്വത്തും കടവും സമമായി വിഭജിക്കണം. കടം തീർത്ത ശേഷം ശേഷിക്കുന്നതു മാതാവിന്റെ പുത്രിമാർക്ക് ലഭിക്കണം; എന്നാൽ അന്നധാന്യ സംഭാരം അവരുടെ പങ്കിൽ ഉൾപ്പെടുകയില്ല.

Verse 5

पितृद्रव्याविनाशेन यदन्यत् स्वयमर्जयेत् मैत्रमौद्वाहिकञ्चैव दायादानान्न तद्भवेत्

പിതൃസ്വത്തിനെ നശിപ്പിക്കാതെ ഒരാൾ സ്വയം സമ്പാദിക്കുന്ന മറ്റു ധനവും, സുഹൃത്തിൽ നിന്നുള്ള ദാനവും, വിവാഹബന്ധത്തിൽ ലഭിക്കുന്നതും—ഇവയെ അവകാശികൾക്കിടയിൽ വിഭജിക്കേണ്ട ദായസ്വത്തായി കണക്കാക്കുകയില്ല.

Verse 6

सामान्यार्थसमुत्थाने विभागस्तु समः स्मृतः अनेकपितृकाणान्तु पितृतो भागकल्पना

സാമാന്യമായ ഉറവിടത്തിൽ നിന്നുയർന്ന (സംയുക്ത സമ്പാദ്യം) സ്വത്തിന്റെ വിഭജനം സമമാണെന്ന് സ്മൃതി പറയുന്നു. എന്നാൽ വ്യത്യസ്ത പിതാക്കളുള്ള അവകാശികളുടെ കാര്യത്തിൽ, അവരുടെ പങ്ക് അവരുടെ അവരുടെ പിതാക്കളുടെ പ്രകാരം നിശ്ചയിക്കണം.

Verse 7

भूर्यापिता महोपात्ता निबन्धो द्रव्यमेव वा तत्र स्यात् सदृशं स्वाम्यं पितुः पुत्रस्य चोभयोः

പിതാവ് സമ്പാദിച്ച ഭൂമി, മഹാപ്രയത്നത്തോടെ ലഭിച്ച ധനം, നിബന്ധം (ബാധ്യത/ബന്ധകം) കീഴിലുള്ള സ്വത്ത് അല്ലെങ്കിൽ ചലധനം—ഇവയിൽ പിതാവിനും പുത്രനും സമാനമായ സ്വാമ്യാവകാശം ഉണ്ടെന്ന് കണക്കാക്കുന്നു।

Verse 8

विभक्तेषु सुतो जातः सवर्णायां विभागभाक् दृश्याद्वा तद्विभागः स्यादायव्ययविशोधितात्

വിഭജനത്തിനു ശേഷം സമവർണയായ ഭാര്യയിൽ ജനിച്ച പുത്രനും പങ്കിന് അർഹനാണ്. അല്ലെങ്കിൽ വരവ്-ചെലവ് കുറച്ച് ദൃശ്യമാകുന്ന ശേഷിപ്പിൽ നിന്ന് അവന്റെ പങ്ക് നിശ്ചയിക്കണം।

Verse 9

क्रमादभ्यागतं द्रव्यं हृतमभ्युद्धरेच्च यः दायादेभ्यो न तद्दद्याद्विद्यया लब्धमेव च

ക്രമത്തിൽ തിരിച്ചുപിടിച്ച മോഷ്ടിക്കപ്പെട്ട സ്വത്ത് ദായാദർക്കു (വാരസർക്കു) നൽകാതെ വയ്ക്കുകയും, അതുപോലെ വിദ്യയാൽ ലഭിച്ച ധനവും മറച്ചുവയ്ക്കുകയും ചെയ്യുന്നവൻ ദോഷഭാഗിയാകുന്നു।

Verse 10

पितृभ्यां यस्य यद्दत्तं तत्तस्यैव धनं भवेत् पितुरूर्ध्वं विभजतां माताप्यंशं समं हरेत्

മാതാപിതാക്കൾ ഒരാൾക്ക് നൽകിയതു അവന്റെ സ്വന്തം ധനമാകുന്നു. പിതാവിന്റെ മരണാനന്തരം അവകാശികൾ വിഭജിക്കുമ്പോൾ മാതാവും സമമായ അംശം കൈക്കൊള്ളണം।

Verse 11

असंस्कृतास्तु संस्कार्या भ्रातृभिः पूर्वसंस्कृतैः भागिन्यश् च निजादंशाद्दत्वांशन्तु तुरीयकं

ഇനിയും അസംസ്കൃതയായ (വിവാഹാദി സംസ്കാരങ്ങൾ ലഭിക്കാത്ത) സഹോദരിമാരുടെ സംസ്കാരങ്ങൾ മുൻപ് സംസ്കൃതരായ സഹോദരന്മാർ നടത്തിക്കൊടുക്കണം. സഹോദരിമാരും തങ്ങളുടെ അംശത്തിൽ നിന്ന് നൽകി, ആ ആവശ്യത്തിന് ചതുർത്ഥാംശം (തുരീയക) സമർപ്പിക്കണം।

Verse 12

चतुःस्त्रिद्व्येकभागाः स्युर्वर्णशो ब्राह्मणात्मजाः क्षत्रजास्त्रिद्व्येकभागा विड्जास्तु द्व्येकभागिनः

വർണ്ണഭേദപ്രകാരം ഭാഗവ്യവസ്ഥ ഇങ്ങനെ—ബ്രാഹ്മണപുത്രന്മാർക്ക് നാല്, മൂന്ന്, രണ്ട്, ഒന്ന്; ക്ഷത്രിയപുത്രന്മാർക്ക് മൂന്ന്, രണ്ട്, ഒന്ന്; വൈശ്യപുത്രന്മാർക്ക് രണ്ട്, ഒന്ന് എന്നിങ്ങനെ ഭാഗങ്ങൾ പറയുന്നു।

Verse 13

अन्योन्यापहृतं द्रव्यं विभक्ते यत्तु दृश्यते तत् पुनस्ते समैर् अंशैर् विभजेरन्निति स्थितिः

പരസ്പരം അപഹരിക്കപ്പെട്ട ദ്രവ്യം വിഭജിച്ച നിലയിൽ കാണപ്പെടുന്നുവെങ്കിൽ, അത് വീണ്ടും സമഭാഗങ്ങളായി പുനർവിഭജിക്കണം—ഇതാണ് സ്ഥാപിത നിയമം।

Verse 14

अपुत्रेण परक्षेत्रे नियोगोत्पादितः सुतः उभयोरप्यसावृक्थी पिण्डदाता च धर्मतः

പുത്രനില്ലാത്ത പുരുഷന്റെ ഭാര്യയിലൂടെ പരക്ഷേത്രത്തിൽ നിയോഗം വഴി ജനിച്ച പുത്രൻ ധർമ്മപ്രകാരം ഇരുവരുടെയും അവകാശിയും പിണ്ഡദാതാവും ആകുന്നു।

Verse 15

औरसो धर्मपत्नीजस्तत्समः पुत्रिकासुतः क्षेत्रजः क्षेत्रजातस्तु सगोत्रेणेतरेण वा

ഔരസപുത്രൻ ധർമ്മപത്നിയിൽ നിന്നു സ്വന്തം ദേഹജന്യനായി ജനിക്കുന്നവൻ; അവനോടു സമം പുത്രികാസുതൻ (പുത്രികയുടെ പുത്രൻ) ആകുന്നു. ക്ഷേത്രജപുത്രൻ ഭാര്യയുടെ ഗർഭത്തിൽ മറ്റൊരു പുരുഷനാൽ ജനിച്ചവൻ—സഗോത്രനായാലും ഭിന്നഗോത്രനായാലും।

Verse 16

गृहे प्रच्छन्न उत्पन्नो गूढजस्तु सुतः स्मृतः कानीनः कन्यकाजातो मातामहसुतो मतः

വീട്ടിനുള്ളിൽ രഹസ്യമായി ജനിച്ച പുത്രനെ ‘ഗൂഢജ’ എന്നു സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു. അവിവാഹിതയായ കന്യകയിൽ നിന്നു ജനിച്ച പുത്രൻ ‘കാനീന’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; അവൻ മാതാമഹന്റെ (മാതൃപിതാമഹൻ) പുത്രനായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു।

Verse 17

क्षतायामक्षतायां वा जातः पौनर्भवः सुतः दद्यान्माता पिता वा यं स पुत्री दत्तको भवेत्

ക്ഷതാ അല്ലെങ്കിൽ അക്ഷതാ—പുനർവിവാഹിതയായ സ്ത്രീയിൽ ജനിച്ച പുത്രൻ ‘പൗനർഭവ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു. മാതാവോ പിതാവോ ദത്തമായി ഏൽപ്പിക്കുന്നവൻ ‘പുത്രീ-ദത്തക’ പുത്രനാകുന്നു.

Verse 18

क्रीतश् च ताभ्यां विक्रीतः कृत्रिमः स्यात् स्व्यं कृतः दत्तात्मा तु स्वयं दत्तो गर्भे वित्तः सहोढजः

‘ക്രീത’ പുത്രനും മാതാപിതാക്കൾ ‘വിക്രീത’ ചെയ്ത പുത്രനും അംഗീകൃതരാണ്. ‘കൃത്രിമ’ എന്നത് സംकल्पം/ക്രമീകരണം വഴി പുത്രനാക്കി സ്ഥാപിച്ചവൻ; ‘സ്വയം-കൃത’യും അങ്ങനെ തന്നെ. ‘ദത്താത്മാ’ എന്നത് സ്വയം തന്നെ ദാനം ചെയ്തവൻ; ‘ഗർഭേ-വിത്ത’ എന്നത് ഗർഭസ്ഥിതിയിലിരിക്കെ തന്നെ ധനനിശ്ചയം ചെയ്ത പുത്രൻ; ‘സഹോഢജ’ എന്നത് മാതാവിനോടൊപ്പം (വിവാഹത്തിൽ) സ്വീകരിക്കപ്പെട്ട കുട്ടി.

Verse 19

उत्सृष्टो गृह्यते यस्तु सोपविद्धो भवेत् सुतः पिण्डदो ऽंशहरश् चैषां पूर्वाभावे परः परः

ഉപേക്ഷിക്കപ്പെട്ട ശേഷം (ഒരു കുടുംബത്തിൽ) സ്വീകരിക്കപ്പെടുന്ന പുത്രൻ ‘അപവിദ്ധ’ പുത്രനാകുന്നു. അവൻ പിണ്ഡദാനം ചെയ്യാനും അവകാശത്തിൽ പങ്കു ലഭിക്കാനും അർഹൻ; ഇവരിൽ മുൻവൻ ഇല്ലെങ്കിൽ ക്രമമായി പിന്നെയുള്ളവൻ അർഹനാകും.

Verse 20

सजातीयेष्वयं प्रोक्तस्तनयेषु मया विधिः जातो ऽपि दास्यां शूद्रस्य कामतो ऽंशहरो भवेत्

സജാതീയ പുത്രന്മാരെ സംബന്ധിച്ച് ഈ വിധി ഞാൻ പ്രസ്താവിച്ചു. ശൂദ്രന് ദാസിയിൽ ജനിച്ച പുത്രനും പിതാവിന്റെ ഇച്ഛപ്രകാരം അവകാശത്തിൽ പങ്കു ലഭിക്കാവുന്നതാണ്.

Verse 21

मृते पितरि कुर्युस्तं भ्रातरस्त्वर्धभागिकं अभ्रातृको हरेत् सर्वं दुहितॄणां सुतादृते

പിതാവ് മരിച്ചാൽ സഹോദരന്മാർ ആ വിഭജനം നടത്തണം; സഹോദരന്മാർക്ക് അർദ്ധാർദ്ധ പങ്ക് ലഭിക്കും. സഹോദരന്മാർ ഇല്ലെങ്കിൽ, പുത്രിമാരുടെ പുത്രന്മാരെ ഒഴികെ, മുഴുവൻ സ്വത്തും ഒരാൾ ഏറ്റെടുക്കും.

Verse 22

पत्नी दुहितरश् चैव पितरो भ्रातरस् तथा तत्सुतो गोत्रजो बन्धुः शिष्यः सब्रह्मचारिणः

ഭാര്യ, പുത്രിമാർ, മാതാപിതാക്കൾ, സഹോദരന്മാർ; കൂടാതെ അവരുടെ പുത്രൻ, സമഗോത്രജൻ, ബന്ധു, ശിഷ്യൻ, സഹബ്രഹ്മചാരി—ഇവരാണ് (ഉത്തരാധികാരികൾ) എന്നു പറയുന്നു।

Verse 23

एषामभावे पूवस्य धनभागुत्तरोत्तरः स्वर्यात्स्य ह्य् अपुत्रस्य सर्ववर्णेष्वयं विधिः

ഇവരുടെ അഭാവത്തിൽ, മുൻപറഞ്ഞവന്റെ പിന്നാലെയുള്ളവൻ ക്രമമായി ധനവിഹിതത്തിന് അർഹനാകും. പുത്രനില്ലാതെ മരിക്കുന്ന പുരുഷനോടു ഈ നിയമം എല്ലാ വർണങ്ങളിലും ബാധകമാണ്।

Verse 24

वानप्रस्थयतिब्रह्मचारिणामृक्थभागिनः क्रमेणाचार्यसच्छिष्यधर्मभ्रात्रेकतीर्थिनः

വാനപ്രസ്ഥർ, യതികൾ (സന്ന്യാസികൾ), ബ്രഹ്മചാരികൾ എന്നിവരും പൈതൃകവിഹിതത്തിന് അർഹരാണ്; കൂടാതെ ക്രമമായി ആചാര്യൻ, സത്സിഷ്യൻ, ധർമ്മനിഷ്ഠ സഹോദരൻ, ഏകതീർത്ഥി (സഹതീർത്ഥയാത്രികൻ) എന്നിവരും।

Verse 25

संसृष्टिनस्तु संसृष्टी सोदरस्य तु सोदरः दद्याच्चापहेरेच्चांशं जातस्य च मृतस्य च

സംസൃഷ്ടി (സംയുക്ത സ്വത്ത്) സംബന്ധിച്ച്, സംസൃഷ്ട പങ്കാളിക്കേ (സഹസ്വത്ത്) കൈകാര്യം ചെയ്യാനുള്ള അധികാരമുണ്ട്; സഹോദരന്മാരുടെ കാര്യത്തിൽ സഹോദരൻ ജനിച്ചവന്റെയും മരിച്ചവന്റെയും വിഹിതം നൽകാനും തിരിച്ചെടുക്കാനും കഴിയും।

Verse 26

अन्योदर्यस्तु संसृष्टी नान्योदर्यधनं हरेत् असंसृष्त्यपि चादद्यात्सोदर्यो नान्यमानृजः

വേറൊരു മാതാവിൽ ജനിച്ച (അന്യോദര്യ)വൻ സംസൃഷ്ടിയിൽ ഉണ്ടായാലും, മറ്റൊരു അന്യോദര്യന്റെ ധനം കൈക്കൊള്ളരുത്. എന്നാൽ ഒരേ മാതാവിൽ ജനിച്ച സഹോദരൻ സംസൃഷ്ടിയില്ലാതെയും കൈക്കൊള്ളാം; അവനെ അന്യനായി കാണരുത്।

Verse 27

पतितस्तत्सुतः क्लीवः पङ्गुरुन्मत्तको जडः अन्धो ऽचिकित्स्यरोगाद्या भर्तव्यास्तु निरंशकाः

പതിതനും അവന്റെ പുത്രനും, നപുംസകൻ, മുടന്തൻ, ഉന്മത്തൻ, ജഡൻ, അന്ധൻ, ചികിത്സിക്കാനാകാത്ത രോഗബാധിതർ മുതലായവർ—അവകാശത്തിൽ പങ്കില്ലെങ്കിലും—അവരെ പോഷിക്കേണ്ടതാണ്।

Verse 28

औरसाः क्षेत्रजास्त्वेषां निर्दोषा भागहारिणः सुताश् चैषां प्रभर्तव्या यावद्वै भर्तृसात्कृताः

ഇവരിൽ ഔരസനും ക്ഷേത്രജനും ആയ പുത്രന്മാർ നിർദോഷരായി അവകാശത്തിൽ പങ്കിന് അർഹരാണ്. അവരുടെ പുത്രന്മാരും, ഗൃഹപതി (ഭർത്താവ്)യുടെ സംരക്ഷണവും അംഗീകൃത അധികാരവും ഉള്ളിടത്തോളം, പോഷിക്കപ്പെടേണ്ടവർ ആകുന്നു।

Verse 29

अपुत्रा योषितश् चैषां भर्तव्याः साधुवृत्तयः निर्वास्या व्यभिचारिण्यः प्रतिकूलास्तथैव च

ഇവരിൽ സന്താനമില്ലാത്ത സ്ത്രീകൾ സദാചാരിണികളായാൽ അവരെ പോഷിക്കണം; എന്നാൽ വ്യഭിചാരിണികളും ഭർത്താവിനോ ഗൃഹത്തിനോ വിരോധമായവരും പുറത്താക്കപ്പെടണം।

Verse 30

पितृमातृपतिभ्रातृदत्तमध्यग्न्युपागतं आधिवेदनिकुञ्चैव स्त्रीधनं परिकीर्तितं

പിതാവ്, മാതാവ്, ഭർത്താവ് അല്ലെങ്കിൽ സഹോദരൻ നൽകിയതും; വിവാഹാഗ്നിക്കാലത്ത് ലഭിച്ചതും; ആധിവേദനിക ദാനവും—ഇവയെല്ലാം സ്ത്രീധനം എന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 31

बन्धुदत्तं तथा शुल्कमन्वाधेयकमेव च अप्रजायामतीतायां बान्धवास्तदवाप्नुयुः

ബന്ധുക്കൾ നൽകിയ ദാനം, ശുല്കം (വധൂമൂല്യം), അന്വാധേയക ദാനവും—സ്ത്രീ സന്താനമില്ലാതെ മരിച്ചാൽ, ആ സമ്പത്ത് അവളുടെ ബാന്ധവർ (ബന്ധുക്കൾ) ഏറ്റെടുക്കും।

Verse 32

अप्रजास्त्रीधनं भ्रत्तुर्ब्राह्म्यादिषु चतुर्ष्वपि दुहितृणां प्रसूता चेच्छ्रेषे तु पितृगामि तत्

സ്ത്രീ സന്താനമില്ലാതെ മരിച്ചാൽ, ബ്രാഹ്മാദി നാലു വിവാഹരൂപങ്ങളിലും അവളുടെ സ്ത്രീധനം ഭർത്താവിനേയ്ക്ക് തന്നെ പോകുന്നു. എന്നാൽ അവൾ പുത്രിമാരെ പ്രസവിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ അത് പുത്രിമാർക്കു ലഭിക്കും; ‘ശ്രേഷ്ഠ’ വിവാഹങ്ങളിൽ അത് പിതാവിനേയ്ക്ക് പോകുന്നു.

Verse 33

दत्वा कन्यां हरन् दण्ड्यो व्ययं दद्याच्च सोदयम् मृतायां दत्तमादद्यात् परिशोध्योभयव्ययम्

കന്ന്യയെ വിവാഹത്തിൽ ദാനം ചെയ്ത ശേഷം അവളെ വീണ്ടും കൊണ്ടുപോകുന്നവൻ ശിക്ഷാർഹൻ; അവൻ ചെലവ് പലിശসহ നൽകണം. കന്ന്യ മരിച്ചിട്ടുണ്ടെങ്കിൽ നൽകിയ വിവാഹ-ഉപഹാരം തിരികെ വാങ്ങാം; കൂടാതെ ഇരുപക്ഷത്തിന്റെയും ചെലവ് തീർപ്പാക്കണം.

Verse 34

दुर्भिक्षे धर्मकार्ये च व्याधौ संप्रतिरोधके गृहीतं स्त्रीधनं भर्ता न स्त्रिये दातुमर्हति

ദുര്ഭിക്ഷത്തിൽ, ധർമ്മകാര്യത്തിൽ, അല്ലെങ്കിൽ ഉടൻ പ്രതിവിധി ആവശ്യമായ രോഗത്തിൽ—ഭർത്താവ് സ്ത്രീധനം എടുത്താലും, ആ സമയത്ത് അത് ഭാര്യയ്ക്ക് തിരികെ നൽകേണ്ട ബാധ്യത അവനില്ല.

Verse 35

अधिवित्तस्त्रियै दद्यादधिवेदनिकं समम् न दत्तं स्रीधनं यस्यै दत्ते त्वर्धं प्रकीर्तितम्

ഒരു ഭാര്യയുടെ മേൽ മറ്റൊരു ഭാര്യയെ കൊണ്ടുവരുമ്പോൾ, അവൾക്ക് തുല്യമായ ‘അധിവേദനിക’ പരിഹാരം നൽകണം. മുൻപ് അവൾക്ക് സ്ത്രീധനം നൽകിയിട്ടില്ലെങ്കിൽ, നൽകേണ്ടത് പകുതിയെന്ന് പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 36

विभागनिह्नवे ज्ञातिबन्धुसाक्ष्यभिलेखितैः विभागभावना ज्ञेया गृहक्षेत्रैश् च यौतिकैः

വിഭാഗം നിഷേധിക്കുകയോ മറയ്ക്കുകയോ ചെയ്താൽ, വിഭാഗത്തിന്റെ സത്യവും ഉദ്ദേശവും—(i) ജ്ഞാതി-ബന്ധുക്കളുടെ സാക്ഷ്യം, (ii) എഴുത്തുപ്രമാണങ്ങൾ, കൂടാതെ (iii) വേർതിരിച്ച് കൈവശം വച്ചിരിക്കുന്ന വീട്, വയൽ മുതലായ വ്യക്തിഗത സ്വത്തുകൾ—ഇവയാൽ നിർണ്ണയിക്കണം.