Adhyaya 193
Śivarātri-vrata (The Observance of Śivarātri)
ഈ അധ്യായത്തിൽ അഗ്നി വസിഷ്ഠനോട് ശിവരാത്രി-വ്രതത്തിന്റെ വിധി ഉപദേശിക്കുന്നു; ഇത് ഭുക്തിയും മോക്ഷവും ഒരുപോലെ നൽകുന്ന വ്രതമാണ്. മാഘ–ഫാൽഗുണ മാസങ്ങൾക്കിടയിൽ വരുന്ന കൃഷ്ണ-ചതുര്ദശിയിലാണ് ഇത് നിശ്ചിതം. വ്രതാചാരി ചതുര്ദശിയിൽ ഉപവാസം അനുഷ്ഠിച്ച്, രാത്രിയൊട്ടാകെ ജാഗരണം നടത്തുന്നതാണ് മുഖ്യാരാധന. ഭക്തൻ ശംഭുവിനെ ഭോഗ-മുക്തിദാതാവായി ആവാഹനം ചെയ്ത്, ‘നരകസമുദ്രം’ കടത്തുന്ന നൗകയായി ശിവനെ സ്തുതിക്കുന്നു; സന്താനം, രാജ്യം, സൗഭാഗ്യം, ആരോഗ്യം, വിദ്യ, ധർമ്മം, ധനം, ഒടുവിൽ സ്വർഗവും മോക്ഷവും പ്രാർത്ഥിക്കുന്നു. അവസാനം വേട്ടക്കാരൻ പോലെയുള്ളവരും പാപി സുന്ദരസേനൻ പോലെയുള്ളവരും ഈ വ്രതത്തിലൂടെ പുണ്യം നേടി ധാർമ്മികോന്നതി പ്രാപിക്കാമെന്ന്, വ്രതത്തിന്റെ സുലഭതയും പരിവർത്തനശക്തിയും ഊന്നിപ്പറയുന്നു.
Shlokas
No shlokas available for this adhyaya yet.
Frequently Asked Questions
The chapter emphasizes the vrata’s calendrical placement (Kṛṣṇa-caturdaśī between Māgha and Phālguna) and the paired disciplines of upavāsa (no eating on the 14th) and jāgaraṇa (night-long vigil) as the operative ritual core.
By combining bodily restraint (fasting), sustained awareness (vigil), and focused devotion (invocation and praise of Śiva), it aligns everyday discipline with purification and grace, presenting liberation as attainable while still permitting dharmic pursuit of prosperity and wellbeing.