Adhyaya 259

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे ऋग्विधानं नामाष्टपञ्चाशदधिकद्विशततमो ऽध्यायः अथोनषष्ट्यधिकद्विशततमो ऽध्यायः यजुर्विधानं पुष्कर उवाच यजुर्विधानं वक्ष्यामि भुक्तिमुक्तिप्रदं शृणु ओंकारपूर्विका राम महाव्याहृतयो मताः

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിൽ ‘ഋഗ്വിധാനം’ എന്ന അധ്യായം 258-ാമത്തേതാണ്. ഇനി 259-ാമത്തെ അധ്യായമായ ‘യജുർവിധാനം’ ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—ഞാൻ യജുർവിധാനം ഉപദേശിക്കുന്നു; കേൾക്കുക, അത് ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്നു. ഹേ രാമാ, മഹാവ്യാഹൃതികൾ ‘ഓം’കാരപൂർവകമാണെന്ന് കരുതപ്പെടുന്നു।

Verse 2

सर्वकल्मषनाशिन्यः सर्वकामप्रदास् तथा आज्याहुतिसहस्रेण देवानाराधयेद्बुधः

അവ എല്ലാകല്മഷങ്ങളും നശിപ്പിക്കുകയും എല്ലാ ആഗ്രഹങ്ങളും നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു. അതിനാൽ ബുദ്ധിമാൻ ആയിരം നെയ്യാഹുതികളാൽ ദേവന്മാരെ ആരാധിക്കണം।

Verse 3

मनसः काङ्क्षितं राम मनसेप्सितकामदं शान्तिकामो यवैः कुर्यात्तिलैः पापापनुत्तये

ഹേ രാമാ, മനസ്സിൽ ആഗ്രഹിക്കുന്നതു—മനോവാഞ്ഛിത ഫലം നൽകുന്നതു—ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ യവംകൊണ്ട് ചെയ്യണം; പാപനിവൃത്തിക്കായി എള്ളുകൊണ്ട് ചെയ്യണം।

Verse 4

धान्यैः सिद्धार्थकैश् चैव सर्वकाम करैस् तथा औदुम्बरीभिरिध्माभिः पसुकामस्य शस्यते

പശുസമ്പത്ത് ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് ധാന്യങ്ങളാലും സിദ്ധാർത്ഥകം (വെളുത്ത കടുക്) കൊണ്ടും, സർവകാമസാധക ദ്രവ്യങ്ങളാലും; കൂടാതെ ഉദുംബരവൃക്ഷത്തിന്റെ സമിധകളാൽ ഹോമം ചെയ്യുന്നത് പ്രശസ്തമാണെന്ന് പറയുന്നു।

Verse 5

दध्ना चैवान्नकामस्य पयसा शान्तिमिच्छतः अपामार्गसमिद्धस्तु कामयन् कनकं बहु

അന്നം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ തൈരാൽ ആഹുതി നല്കണം; ശാന്തി തേടുന്നവൻ പാലാൽ. ധാരാളം സ്വർണം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അപാമാർഗ സമിധകളാൽ ജ്വലിപ്പിച്ച അഗ്നിയിൽ വിധിപൂർവ്വം ഹോമം ചെയ്യണം।

Verse 6

कन्याकामो घृताक्तानि युग्मशो ग्रथितानि तु जातीपुष्पाणि जुहुयाद्ग्रामार्थी तिलतण्डुलान्

കന്യ (ഭാര്യ) ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ നെയ്യ് പുരട്ടി ജോടികളായി കോർത്ത മുല്ലപ്പൂക്കൾ അഗ്നിയിൽ ആഹുതി നല്കണം. ഗ്രാമം/ഭൂദാനം തേടുന്നവൻ എള്ളും അരിമണികളും ഹോമത്തിൽ അർപ്പിക്കണം।

Verse 7

वश्यकर्मणि शाखोढवासापामार्गमेव च विषासृङ्मिश्रसमिधो व्याधिघातस्य भार्गव

വശ്യകർമ്മത്തിൽ ശാഖോഢ, വാസാ, അപാമാർഗ സമിധകൾ ഉപയോഗിക്കണം. ഹേ ഭാര്ഗവ, വ്യാധിനാശത്തിനായി വിഷവും രക്തവും കലർന്ന സമിധകളാൽ ആഹുതി നല്കണം।

Verse 8

क्रुद्धस्तु जुहुयात्सम्यक् शत्रूणां बधकाम्यया सर्वव्रीहिमयीं कृत्वा राज्ञः प्रतिकृतिं द्विज

ഹേ ദ്വിജാ! ക്രോധത്തോടെ ശത്രുവധം ആഗ്രഹിച്ച് വിധിപൂർവ്വം ആഹുതി നല്കണം; രാജാവിന്റെ പ്രതിമ മുഴുവനായി അരിമണികളാൽ നിർമ്മിച്ച് (ഹോമം ചെയ്യണം)।

Verse 9

सहस्रशस्तु जुहुयाद्राजा वशगतो भवेत् वस्त्रकामस्य पुष्पाणि दर्वा व्याधिविनाशिनी

ആയിരം പ്രാവശ്യം ആഹുതി നല്കുകയാണെങ്കിൽ രാജാവും വശപ്പെടും. വസ്ത്രം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ പുഷ്പങ്ങളാൽ (ഹോമം ചെയ്യണം); ദർവാ/ദൂർവാ പുല്ല് വ്യാധിനാശിനിയാണ്।

Verse 10

ब्रह्मवर्चसकामस्य वासोग्रञ्च विधीयते प्रत्यङ्गिरेषु जुहुयात्तुषकण्टकभस्मभिः

ബ്രഹ്മവർചസ് (പവിത്ര തേജസ്) ആഗ്രഹിക്കുന്നവന് മേലങ്കി ധരിക്കാനുള്ള വിധിയുണ്ട്; പ്രത്യങ്ഗിരസന്മാരെ ലക്ഷ്യമാക്കിയ കർമങ്ങളിൽ തൂഷവും മുള്ളും ചേർന്ന ഭസ്മംകൊണ്ട് ആഹുതി അർപ്പിക്കണം।

Verse 11

विद्वेषणे च पक्ष्माणि काककौशिकयोस् तथा कापिलञ्च घृतं हुत्वा तथा चन्द्रग्रहे द्विज

വിദ്വേഷണ കർമത്തിൽ കാക്കയുടെയും മൂങ്ങയുടെയും പക്ഷ്മാണി (കണ്ണിമുടി/രോമം) ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം; കൂടാതെ കാപില (തവിട്ടുനിറ) നെയ്യും ഹോമിക്കണം—പ്രത്യേകിച്ച് ചന്ദ്രഗ്രഹണസമയത്ത്, ഹേ ദ്വിജ।

Verse 12

वचाचूर्णेन सम्पातात्समानीय च तां वचां सहस्रमन्त्रितां भुक्त्वा मेधावी जायते नरः

വചാ ചൂർണം പുരട്ടി, പിന്നെ ആ വചയെ സഹസ്ര മന്ത്രജപംകൊണ്ട് അഭിമന്ത്രിച്ച് ഒരുക്കി, അത് ഭുജിക്കുന്ന മനുഷ്യൻ മേധാവിയാകുന്നു।

Verse 13

एकादशाङ्गुलं शङ्कु लौहं खादिरमेव च द्विषतो बधोसीति जपन्निखनेद्रिपुवेश्मनि

“നീ ശത്രുവധമാണ്” എന്നു ജപിച്ചുകൊണ്ട്, ഖദിരകാഷ്ഠത്തിൽ നിർമ്മിച്ച പതിനൊന്ന് അങ്കുല നീളമുള്ള ഇരുമ്പ് ശങ്കു ശത്രുവിന്റെ വീട്ടിൽ കുഴിച്ചിടണം।

Verse 14

उच्चाटनमिदं कर्म शत्रूणां कथितं तव चक्षुष्या इति जप्त्वा च विनष्टञ्चक्षुराप्नुयात्

ശത്രുക്കൾക്കെതിരെയുള്ള ഈ ഉച്ചാടനം കർമം നിനക്കു പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു; “ചക്ഷുഷ്യാ” എന്നു ജപിച്ചാൽ നഷ്ടപ്പെട്ട ദൃഷ്ടിയും വീണ്ടും ലഭിക്കാം।

Verse 15

उपयुञ्जत इत्य् एदनुवाकन्तथान्नदं तनूनपाग्ने सदिति दूर्वां हुत्वार्तिवर्जितः

“ഉപയുഞ്ജത” എന്നു തുടങ്ങുന്ന അനുവാകവും, “അന്നദ”, “തനൂനപാഗ്നേ”, “സദിതി” മന്ത്രങ്ങളും ജപിച്ച് അഗ്നിയിൽ ദൂർവാ പുല്ല് ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം; അങ്ങനെ ചെയ്താൽ പീഡയും ക്ലേശവും നീങ്ങും।

Verse 16

भेषजमसीति दध्याज्यैर् होमः पशूपसर्गनुत् खादिरमेव वेति ग , घ , ञ च पशूपसर्गहेति क , छ च त्र्यम्वकं यजामहे होमः सौभाग्यवर्धनः

തൈരും നെയ്യും ഉപയോഗിച്ച് “ഭേഷജമസി” മന്ത്രം ചൊല്ലി ഹോമം ചെയ്യണം; അത് പശുക്കൾക്കു വരാവുന്ന ഉപസർഗ്ഗങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. അതേ ലക്ഷ്യത്തിന് “ഖാദിരമേവ…” (ഗ, ഘ, ഞ) എന്നും “പശൂപസർഗ്ഗഹേ…” (ക, ഛ) എന്നും ഉള്ള മന്ത്രങ്ങളും വിധിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. “ത്ര്യമ്പകം യജാമഹേ” മന്ത്രത്തോടെ ചെയ്യുന്ന ഹോമം സൗഭാഗ്യം വർധിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 17

कन्यानाम गृहीत्वा तु कन्यलाभकरः परः भयेषु तु जपन्नित्यं भयेभ्यो विप्रमुच्यते

കന്യകളുടെ നാമങ്ങൾ ഗ്രഹിച്ച് (ജപിച്ച്) ചെയ്യുന്നത് കന്യാലാഭത്തിനുള്ള പരമോപായമാണ്. ഭയസമയങ്ങളിൽ നിത്യമായി ജപിക്കുന്നവൻ വേഗത്തിൽ ഭയങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകുന്നു।

Verse 18

धुस्तूरपुष्पं सघृतं हुत्वा स्यात् सर्वकामभाक् हुत्वा तु गुग्गुलं राम स्वप्ने पश्यति शङ्करं

ധൂസ്തൂരപുഷ്പം നെയ്യോടുകൂടെ അഗ്നിയിൽ ആഹുതിയായി അർപ്പിച്ചാൽ സർവകാമസിദ്ധി ലഭിക്കും. എന്നാൽ, ഹേ രാമ, ഗുഗ്ഗുലു ആഹുതിയായി അർപ്പിച്ചാൽ സ്വപ്നത്തിൽ ശങ്കരദർശനം ലഭിക്കുന്നു।

Verse 19

युञ्जते मनो ऽनुवाकं जप्त्वा दीर्घायुराप्नुयात् विष्णोरवाटमित्येतत् सर्वबाधाविनाशनं

“യുഞ്ജതേ മനഃ” എന്ന അനുവാകം ജപിച്ചാൽ ദീർഘായുസ്സ് ലഭിക്കുന്നു. “വിഷ്ണോരവാടം” എന്നു തുടങ്ങുന്ന ഈ മന്ത്രം സർവബാധകളും തടസ്സങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു।

Verse 20

रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च तथैव विजयप्रदं अयत्नो अग्निरित्येतत् संग्रामे विजयप्रदं

ഈ മന്ത്രം രാക്ഷസഘ്നവും യശസ്സുദായകവും വിജയപ്രദവും ആകുന്നു. ‘അയത്നോऽഗ്നിഃ’ എന്ന ഉച്ചാരണം യുദ്ധത്തിൽ വിജയം നൽകുന്നു.

Verse 21

इदमापः प्रवहत स्नाने पापापनोदनं विश्वकर्मन्नु हविषा सूचीं लौहीन्दशाङ्गुलाम्

‘ഹേ ജലങ്ങളേ, പ്രവഹിക്കുവിൻ’—സ്നാനസമയത്ത് ഇത് പാപനാശകമാകുന്നു. പിന്നെ വിശ്വകർമ്മനെ ഹവിസ്സോടെ ആഹ്വാനിച്ച് പത്ത് അങ്കുല നീളമുള്ള ഇരുമ്പുസൂചി ആഹുതിയായി അർപ്പിക്കണം.

Verse 22

कन्याया निखनेद्द्वारि सान्यस्मै न प्रदीयते देव सवितरेतेन जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम

കന്യയുടെ വാതിലിനരികെ ഇത് കുഴിച്ചിടണം; അപ്പോൾ അവൾ മറ്റൊരാൾക്കു നൽകപ്പെടുകയില്ല. ഹേ ദ്വിജോത്തമ, ബലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഈ മന്ത്ര/വിധിയാൽ ദേവ സവിതാവിന് ആഹുതി അർപ്പിക്കണം.

Verse 23

अग्नौ स्वाहेति जुहुयाद्बलकामो द्विजोत्तम तिलैर् यवैश् च धर्मज्ञ तथापामार्गतण्डुलैः

ഹേ ദ്വിജോത്തമ, ബലം ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ അഗ്നിയിൽ ‘സ്വാഹാ’ എന്നു ചൊല്ലി ആഹുതി അർപ്പിക്കണം. ഹേ ധർമ്മജ്ഞ, എള്ളും യവവും അപാമാർഗ തണ്ടുലുകളും കൊണ്ടും ആഹുതി ചെയ്യണം.

Verse 24

सहस्रमन्त्रितां कृत्वा तथा गोरोचनां द्विज तिलकञ्च तथा कृत्वा जनस्य प्रियतामियात्

ഹേ ദ്വിജ, ഗോറോചനയെ ആയിരം പ്രാവശ്യം മന്ത്രജപത്തോടെ അഭിമന്ത്രിച്ച്, അതേപോലെ തിലകമായി ധരിച്ചാൽ, മനുഷ്യർക്കു പ്രിയനാകുന്നു.

Verse 25

रुद्राणाञ्च तथा जप्यं सर्वाघविनिसूदनं सर्वकर्मकरो होमस् तथा सर्वत्र शन्तिदः

അതുപോലെ രുദ്രമന്ത്രങ്ങളുടെ ജപം ചെയ്യേണ്ടതാണ്; അത് സർവ്വപാപങ്ങളെ നശിപ്പിക്കുന്നു. ഹോമം എല്ലാ കര്‍മ്മങ്ങളും സിദ്ധിപ്പിക്കുകയും എല്ലായിടത്തും ശാന്തി നല്‍കുകയും ചെയ്യുന്നു.

Verse 26

अजाविकानामश्वानां कुञ्जराणां तथा गवां मनुष्याणान्नरेन्द्राणां बालानां योषितामपि

ആടുകളും ചെമ്മരിയാടുകളും, കുതിരകളും, ആനകളും, പശുക്കളും; മനുഷ്യർ, രാജാക്കന്മാർ, കുട്ടികൾ, സ്ത്രീകൾ എന്നിവരിലും (താഴെ പറയുന്ന ശകുന/ഫലങ്ങൾ) ഗ്രഹിക്കേണ്ടതാണ്.

Verse 27

ग्रामाणां नगरानाञ्च देशानामपि भार्गव विष्णोर्विराटमित्येतदिति घ , ञ च विष्टोरराटमित्येतदिति क , ज , ट च उपद्रुतानां धर्मज्ञ व्याधितानां तथैव च

ഹേ ഭാർഗവാ! ഗ്രാമങ്ങൾ, നഗരങ്ങൾ, ദേശങ്ങൾ എന്നിവയുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ‘വിഷ്ണോർവിരാട്’ എന്ന മന്ത്രം ഘ, ഞ അക്ഷരങ്ങളോടുകൂടെ പ്രയോഗിക്കണം; അതുപോലെ ‘വിഷ്ടോരരാട്’ എന്ന മന്ത്രം ക, ജ, ട അക്ഷരങ്ങളോടുകൂടെ. ഹേ ധർമ്മജ്ഞാ! ഉപദ്രവബാധിതർക്കും രോഗികൾക്കും ഇതേ പ്രയോഗം.

Verse 28

मरके समनुप्राप्ते रिपुजे च तथा भये रुद्रहोमः परा शान्तिः पायसेन घृतेन च

മരണകരമായ ഉപദ്രവം സമീപിക്കുമ്പോഴും, ശത്രുജന്യമായ ഭയം അല്ലെങ്കിൽ അപകടം ഉണ്ടാകുമ്പോഴും, പായസവും നെയ്യും ഉപയോഗിച്ച് ചെയ്യുന്ന രുദ്രഹോമം പരമ ശാന്തികരമായ കർമ്മമാണ്.

Verse 29

कुष्माण्डघृतहोमेन सर्वान् पापान् व्यपोहति शक्तुयावकभैक्षाशी नक्तं मनुजसत्तम

കുഷ്മാണ്ഡം (ചാരക്കുമ്പളം) ചേർത്ത് നെയ്യോടെ ഹോമം ചെയ്താൽ സർവ്വപാപങ്ങളും അകന്നു പോകുന്നു. ഹേ മനുഷ്യശ്രേഷ്ഠാ! साधകൻ ശക്തു, യാവക, ഭൈക്ഷാന്നം എന്നിവയിൽ ജീവിച്ച്, രാത്രിയിൽ മാത്രം ആഹാരം കഴിക്കണം.

Verse 30

बहिःस्नानरतो मासान्मुच्यते ब्रह्महत्यया मधुवातेति मन्त्रेण होमादितो ऽखिलं लभेत्

ഒരു മാസം ബഹിഃസ്നാനത്തിൽ നിഷ്ഠയോടെ കഴിയുന്നവൻ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു. “മധുവാത…” മന്ത്രത്തോടെ ഹോമാദി കർമങ്ങൾ ചെയ്താൽ എല്ലാ ശുദ്ധിഫലങ്ങളും പൂർണ്ണമായി ലഭിക്കും.

Verse 31

दधि क्राव्नेति हुत्वा तु पुत्रान् प्राप्नोत्यसंशयं तथा घृतवतीत्येतदायुष्यं स्यात् घृतेन तु

“ദധി ക്രാവ്ണേ” മന്ത്രത്തോടെ ആഹുതി നൽകിയാൽ സംശയമില്ലാതെ പുത്രലാഭം ലഭിക്കുന്നു. അതുപോലെ “ഘൃതവതീ” മന്ത്രം ആയുസ്സ് വർധിപ്പിക്കുന്നതാണ്; നെയ്യുകൊണ്ട് ആഹുതി നൽകണം.

Verse 32

स्वस्तिन इन्द्र इत्य् एतत्सर्वबाधाविनाशनं इह गावः प्रज्यायध्वमिति पुष्टिविवर्धनम्

“സ്വസ്തിന ഇന്ദ്ര…” എന്നു തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രം എല്ലാ ബാധകളും ഉപദ്രവങ്ങളും നശിപ്പിക്കുന്നു. “ഇഹ ഗാവഃ പ്രജ്യായധ്വം” എന്ന ഉക്തി പുഷ്ടി, സമൃദ്ധി, ക്ഷേമം വർധിപ്പിക്കുന്നു.

Verse 33

घृताहुतिसहस्रेण तथा लक्ष्मीविनाशनं श्रुवेण देवस्य त्वेति हुत्वापामार्गतण्डुलं

അതുപോലെ നെയ്യിന്റെ ആയിരം ആഹുതികളാൽ ലക്ഷ്മീനാശം (നടത്തുന്നു). “ദേവസ്യ ത്വാ” മന്ത്രം ചൊല്ലി ശ്രുവ ഉപയോഗിച്ച് അപാമാർഗ തണ്ടുലം ആഹുതിയായി അർപ്പിച്ചാൽ കർമ്മം സിദ്ധിക്കുന്നു.

Verse 34

मुच्यते विकृताच्छीघ्रमभिचारान्न संशयः रुद्र पातु पलशस्य समिद्भिः कनकं लभेत्

അഭിചാരത്തിൽ നിന്നുണ്ടായ വികൃതിയും പീഡയും നിന്ന് മനുഷ്യൻ വേഗത്തിൽ മോചിതനാകുന്നു—ഇതിൽ സംശയമില്ല. “രുദ്രഃ പാതു” (രുദ്രൻ കാക്കട്ടെ); പലാശ സമിധകളാൽ ഹോമം ചെയ്താൽ സ്വർണം ലഭിക്കും.

Verse 35

शिवो भवेत्यग्न्युत्पाते व्रीहिभिर्जुहुयान्नरः याः सेना इति चैतच्च तस्करेभ्यो भयापहम्

അഗ്നി-ഉത്പാതം (അശുഭ അഗ്നി-ലക്ഷണം) സംഭവിക്കുമ്പോൾ മനുഷ്യൻ വ്രീഹി (അരി ധാന്യം) കൊണ്ട് അഗ്നിയിൽ ആഹുതി അർപ്പിച്ച് “ശിവോ ഭവേത്” എന്ന് ജപിക്കണം. അതുപോലെ “യാഃ സേനാഃ” മന്ത്രവും പ്രയോഗിക്കണം; ഈ കർമ്മം കള്ളന്മാരുടെ ഭയം അകറ്റുന്നു.

Verse 36

यो अस्मभ्यमवातीयाद्धुत्वा कृष्णतिलान्नरः सहस्रशो ऽभिचाराच्च मुच्यते विकृताद्द्विज

ഹേ ദ്വിജാ! നമ്മുടെ (അഗ്നിയുടെ) പ്രസാദാർത്ഥം ആരെങ്കിലും കൃഷ്ണതിലം അഗ്നിയിൽ ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ, അവൻ സഹസ്രഗുണമായി അഭിചാര (മന്ത്രതന്ത്ര ദുഷ്പ്രയോഗം) ഫലങ്ങളിൽ നിന്നും വികൃത ദോഷ/പീഡകളിൽ നിന്നും മോചിതനാകും.

Verse 37

अन्नेनान्नपतेत्येवं हुत्वा चान्नमवाप्नुयात् हंसः शुचिः सदित्येतज्जप्तन्तोये ऽघनाशनं

“അന്നേന അന്നപതേ” എന്ന് ഉച്ചരിച്ച് ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ അന്നസമ്പത്ത് ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ “ഹംസഃ ശുചിഃ സത്” എന്ന മന്ത്രം ജലത്തിൽ ജപിച്ചാൽ പാപനാശകമാകുന്നു.

Verse 38

चत्वारि भङ्गेत्येतत्तु सर्वपापहरं जले देवा यज्ञेति जप्त्वा तु ब्रह्मलोके महीयते

“ചത്വാരി ഭങ്ഗേ…” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ജലത്തിൽ ജപിച്ചാൽ സർവ്വപാപഹരമാണ്. കൂടാതെ “ദേവാ യജ്ഞേ…” എന്ന് ജപിക്കുന്നവൻ ബ്രഹ്മലോകത്തിൽ മഹിമ പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 39

वसन्तेति च हुत्वाज्यं आदित्याद्वरमाप्नुयात् सुपर्णोसीति चेत्यस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत्

“വസന്തേ…” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം ഉച്ചരിച്ച് നെയ്യ് (ആജ്യം) ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ ആദിത്യൻ (സൂര്യൻ) നൽകുന്ന വരം ലഭിക്കും. “സുപർണോऽസി” മന്ത്രത്തിന്റെ കർമ്മപ്രയോഗം കർമ്മവ്യാഹൃതികളുപോലെ നടത്തണം.

Verse 40

नमः स्वाहेति त्रिर्जप्त्वा बन्धनान्मोक्षमाप्नुयात् अन्तर्जले त्रिरावर्त्य द्रुपदा सर्वपापमुक्

“നമഃ സ്വാഹാ” മന്ത്രം മൂന്നു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ ബന്ധനത്തിൽ നിന്ന് മോചനം ലഭിക്കുന്നു. ജലത്തിനുള്ളിൽ മൂന്നു പ്രാവശ്യം മുങ്ങി/ആവർത്തിച്ചാൽ ദൃഢപദനായി സർവപാപങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകും.

Verse 41

इह गावः प्रजायध्वं मन्त्रोयं बुद्धिवर्धनः हुतन्तु सर्पिषा दध्ना पयसा पायसेन वा

“ഇവിടെ, ഹേ പശുക്കളേ, സന്താനവതികളായി വർധിക്കുവിൻ; ഈ മന്ത്രം ബുദ്ധിവർധകമാണ്. നെയ്യ്, തൈര്, പാൽ അല്ലെങ്കിൽ പായസം കൊണ്ടു ആഹുതി അർപ്പിക്കണം.”

Verse 42

शतम् य इति चैतेन हुत्वा पर्णफलाणि च आरोग्यं श्रियमाप्नोति जीवितञ्च चिरन्तथा

‘ശതം യ…’ എന്ന മന്ത്രത്തോടെ ഇലകളും ഫലങ്ങളും അഗ്നിയിൽ ആഹുതി ചെയ്താൽ ആരോഗ്യവും ശ്രീ (സമൃദ്ധി) യും ലഭിക്കും; അതുപോലെ ദീർഘായുസ്സും ലഭിക്കും.

Verse 43

ओषधीः प्रतिमोदग्ध्वं वपने लवने ऽर्थकृत् अश्वावती पायसेन होमाच्छान्तिमवाप्नुयात्

ഔഷധികളെ വിധിപൂർവ്വം ധൂപിപ്പിച്ച്/ലഘുവായി ദഹിപ്പിച്ച് വിതയ്ക്കലിലും കൊയ്ത്തിലും (ലവന) പ്രയോഗിച്ചാൽ സമൃദ്ധി ലഭിക്കും. ‘അശ്വാവതീ’ എന്ന ഔഷധിയെ പായസത്തോടുകൂടെ ഹോമം ചെയ്താൽ ശാന്തി ലഭിക്കുന്നു.

Verse 44

तस्मा इति च मन्त्रेन बन्धनस्थो विमुच्यते युवा सुवासा इत्य् एव वासांस्याप्नोति चोत्तमम्

“തസ്മാ …” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം കൊണ്ട് ബന്ധനത്തിലുള്ളവൻ വിമുക്തനാകും. “യുവാ സുവാസാ …” മന്ത്രം കൊണ്ട് ഉത്തമ വസ്ത്രങ്ങൾ (ശ്രേഷ്ഠ പരिधानങ്ങൾ) ലഭിക്കും.

Verse 45

मुञ्चन्तु मा शपथ्यानि सर्वान्तकविनाशनम् मा माहिंसीस्तिलाज्येन हुतं रिपुविनाशनं

ശപഥബന്ധിതമായ എല്ലാ ശാപങ്ങളും എന്നെ വിട്ടൊഴിയട്ടെ; ഈ കർമ്മം/മന്ത്രം സർവ്വ പ്രാണാന്തക വിപത്തുകളുടെ നാശകനാണ്. എനിക്ക് ഹാനി വരുത്തരുത്—എള്ളും നെയ്യും ചേർത്ത് അർപ്പിച്ച ഹോമാഹുതി ശത്രുനാശകമാണ്.

Verse 46

नमो ऽस्तु सर्वसर्पेभ्यो घृतेन पायसेन तु कृणुधवं राज इत्य् एतदभिचारविनाशनं

സകല സർപ്പങ്ങൾക്കും നമസ്കാരം. നെയ്യും പായസവും (ക്ഷീരാന്നം) കൊണ്ട് ആഹുതി അർപ്പിച്ച് ‘കൃണുധ്വം രാജ’—“ഹേ രാജാ, ഇത് നിർവഹിക്ക” എന്ന് ഉച്ചരിക്കുക; ഇത് അഭിചാരനാശക കർമ്മം/മന്ത്രം.

Verse 47

दूर्वाकाण्डायुतं हुत्वा काण्डात् काण्डेति मानवः ग्रामे जनपदे वापि मरकन्तु शमन्नयेत्

ദൂർവാ പുല്ലിന്റെ പത്തായിരം തണ്ടുകൾ അഗ്നിയിൽ ഹോമം ചെയ്ത്, ‘കാണ്ഡാത് കാണ്ഡേ’ എന്ന മന്ത്രത്തോടെ ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ, ഗ്രാമത്തിലോ ജനപദത്തിലോ പടർന്ന മഹാമാരിമരണത്തിന്റെ ശമനം വരുത്താം.

Verse 48

रोगार्तो मुच्यते रोगात् तथा दुःखात्तु दुःखितः शतञ्चेति ट शतं वेति क औषधयः प्रतिमोदध्यमिति ज सर्वकिल्विषनाशनमिति घ , ञ च विघ्नविनाशनमिति क , छ च औडुम्बरीश् च समिधो मधुमान्नो वनस्पतिः

രോഗബാധിതൻ രോഗത്തിൽ നിന്ന് മോചിതനാകുന്നു; അതുപോലെ ദുഃഖിതൻ ദുഃഖത്തിൽ നിന്നുമൊഴിയുന്നു. (നിർദ്ദേശിച്ച അക്ഷര/പദക്രമത്തിൽ) ‘ശതം’—ṭ വഴി; ‘ശതം’—ക വഴി; ‘ഔഷധയഃ’—ജ വഴി; ‘പ്രതിമോദധ്യം’—ജ വഴി; ‘സർവകിൽവിഷനാശനം’—ഘ വഴി (ഞ വഴിയും); ‘വിഘ്നവിനാശനം’—ക വഴി (ഛ വഴിയും). സമിധയായി ഔഡുംബരീ (ഉദുംബര/അത്തി) വടി; വനംസ്പതി-ആഹുതിയായി ‘മധുമാന്ന’ (തേൻ കലർന്ന ഹവ്യം).

Verse 49

हुत्वा सहस्रशो राम धनमाप्नोति मानवः सौभाग्यं महदाप्नोति व्यवहारे तथा त्रयम्

ഹേ രാമാ, ആയിരം പ്രാവശ്യം ഹോമം ചെയ്യുന്ന മനുഷ്യൻ ധനം പ്രാപിക്കുന്നു; മഹത്തായ സൗഭാഗ്യം ലഭിക്കുന്നു; ലോകവ്യവഹാരത്തിലും ത്രിഗുണ വിജയം നേടുന്നു.

Verse 50

अपां गर्भमिति हुत्वा देवं वर्षापयेद्ध्रुवम् अपः पिवेति च तथा हुत्वा दधि घृतं मधु

“അപാം ഗർഭം” എന്ന മന്ത്രത്തോടെ ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ ദേവൻ ഉറപ്പായി മഴ വരുത്തുന്നു. അതുപോലെ “അപഃ പിവേ” മന്ത്രത്തോടെ ആഹുതി നൽകി തൈര്, നെയ്യ്, തേൻ എന്നിവ ഹോമമായി അർപ്പിക്കണം.

Verse 51

प्रवर्तयति धर्मज्ञ महावृष्टिमनन्तरं नमस्ते रुद्र इत्य् एतत् सर्वोपद्रवनाशनं

ധർമ്മജ്ഞാ, അതിന് പിന്നാലെ ഉടൻ മഹാവൃഷ്ടി ആരംഭിക്കുന്നു. “നമസ്തേ രുദ്ര” എന്ന ഈ മന്ത്രം സർവ്വ ഉപദ്രവനാശകനാണ്.

Verse 52

सर्वशान्तिकरं प्रोक्तं महापातकनाशनं अध्यवोचदित्यनेन रक्षणं व्याधितस्य तु

ഇത് സർവ്വശാന്തികരവും മഹാപാതകനാശകനുമെന്നു പ്രസ്താവിക്കുന്നു. “അധ്യവോചത്” എന്ന ജപം ചെയ്താൽ പ്രത്യേകിച്ച് രോഗബാധിതന് സംരക്ഷണം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 53

रक्षोघ्नञ्च यशस्यञ्च चिरायुःपुष्टिवर्धनम् सिद्धार्थकानां क्षेपेण पथि चैतज्जपन् सुखी

ഈ ജപം രക്ഷസ്സാദി ദോഷശക്തികളെ നശിപ്പിക്കുകയും യശസ്സു നൽകുകയും ചെയ്യുന്നു; ദീർഘായുസ്സും പുഷ്ടിയും വർധിപ്പിക്കുന്നു. വഴിയിൽ സിദ്ധാർത്ഥക (കടുക്) വിതറിക്കൊണ്ട് ഇത് ജപിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ സുഖിയും സുരക്ഷിതനും ആകുന്നു.

Verse 54

असौ यस्ताम्र इत्य् एतत् पठन्नित्यं दिवाकरं उपतिष्ठेत धर्मज्ञ सायं प्रातरतन्द्रितः

ധർമ്മജ്ഞാ, “അസൗ യഃ താമ്ര …” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം പാരായണം ചെയ്തുകൊണ്ട് നിത്യവും ദിവാകരനായ സൂര്യദേവനെ ഭക്തിപൂർവ്വം ഉപസ്ഥാനം ചെയ്യണം; സായാഹ്നവും പ്രഭാതവും, അലസതയില്ലാതെ.

Verse 55

अन्नमक्षयमाप्नोति दीर्घमायुश् च विन्दति प्रमुञ्च धन्वन्नित्येतत् षड्भिरायुधमन्त्रणं

അവൻ അക്ഷയമായ അന്നസമ്പത്ത് പ്രാപിക്കുകയും ദീർഘായുസ്സും നേടുകയും ചെയ്യുന്നു. “ഹേ ധനുർധരാ, നിത്യം വിട്ടയക്കുക!”—ഇത് ആറക്ഷര/പദങ്ങളുള്ള ആയുധമന്ത്രവിധാനമാണ്.

Verse 56

रिपूणां भयदं युद्धेनात्रकार्या विचारणा मानो महान्त इत्य् एवं बालानां शान्तिकारकं

ഇവിടെ യുദ്ധത്തെക്കുറിച്ച് ആലോചന നടത്തേണ്ടതില്ല; അത് ശത്രുക്കൾക്ക് ഭയകാരണമാകുന്നു. “എന്റെ മാനം മഹത്താണ്” എന്ന് ഇങ്ങനെ പറയുന്നത് ബാലബുദ്ധികളെ ശമിപ്പിക്കുന്ന മാർഗമാണ്.

Verse 57

नमो हिरण्यवाहवे इत्य् अनुवाकसप्तकम् राजिकां कटुतैलाक्तां जुहुयाच्छत्रुनाशनीं

“നമോ ഹിരണ്യവാഹവേ” എന്ന് ആരംഭിക്കുന്ന ഏഴ് അനുഭാഗങ്ങൾ ജപിച്ച്, കട്ടുതൈലം പുരട്ടിയ കടുകുവിത്തുകൾ ഹോമത്തിൽ ആഹുതിയാക്കണം; ഇത് ശത്രുനാശിനിയായ കർമ്മമായി ഉപദേശിക്കുന്നു.

Verse 58

नमो वः किरिकेभ्यश् च पद्मलक्षाहुतैर् नरः राज्यलक्ष्मीमवाप्नोति तथा बिल्वैः सुवर्णकम्

“നമോ വഃ കിരികേഭ്യഃ” എന്ന് ജപിച്ച് പദ്മങ്ങളാൽ ലക്ഷ ആഹുതികൾ അർപ്പിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ രാജ്യലക്ഷ്മി (രാജസൗഭാഗ്യം) പ്രാപിക്കുന്നു; ബില്വം അർപ്പിച്ചാൽ സ്വർണം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 59

इमा रुद्रायेति तिलैर् होमाच्च धनमाप्यते प्रयुञ्जेति ग , घ , ञ च दूर्वाहोमेन चान्येन सर्वव्याधिविवर्जितः

“ഇമാ രുദ്രായ…” മന്ത്രത്തോടെ എള്ള് ഹോമത്തിൽ ആഹുതിയാക്കിയാൽ ധനം ലഭിക്കുന്നു. കൂടാതെ ‘പ്രയുഞ്ജേ…’യിൽ പ്രയോഗിക്കുന്ന “ഗ, ഘ, ഞ” അക്ഷരങ്ങളോടുകൂടിയ ദൂർവാ-ഹോമം എന്ന മറ്റൊരു വിധിയാൽ സർവ രോഗങ്ങളിൽ നിന്നും വിമുക്തനാകുന്നു.

Verse 60

आशुः शिशान इत्य् एतदायुधानाञ्च रक्षणे संग्रामे कथितं राम सर्वशत्रुनिवर्हणं

‘ആശുഃ ശിശാന’ എന്നു ആരംഭിക്കുന്ന ഈ മന്ത്രം യുദ്ധത്തിൽ ആയുധങ്ങളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ഉപദേശിക്കപ്പെട്ടതാണ്, ഹേ രാമ; ഇത് സർവ്വശത്രുനിവാരകമാണ്।

Verse 61

राजसामेति जुहुयात् सहस्रं पञ्चभिर्द्विज आज्याहुतीनां धर्मज्ञ चक्षूरोगाद्विमुच्यते

ഹേ ദ്വിജാ! ‘രാജസാമേതി’ മന്ത്രത്തോടെ അഞ്ചിന്റെ ക്രമത്തിൽ ആയിരം നെയ്യാഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം; ധർമ്മജ്ഞൻ അതിനാൽ നേത്രരോഗങ്ങളിൽ നിന്ന് വിമുക്തനാകും।

Verse 62

शन्नो वनस्पते गेहे होमः स्याद्वास्तुदोषनुत् अग्न आयूंसि हुत्वाज्यं द्वेषं नाप्नोति केनचित्

വീട്ടിൽ ‘ശന്നോ വനസ്പതേ’ മന്ത്രസഹിതം ചെയ്യുന്ന ഹോമം വാസ്തുദോഷങ്ങൾ നീക്കുന്നു. കൂടാതെ ‘അഗ്ന ആയൂംസീ’ എന്നു പറഞ്ഞു നെയ്യാഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ ആരുടെയും ദ്വേഷം ലഭിക്കുകയില്ല।

Verse 63

अपां फेनेति लाजाभिर्हुत्वा जयमवाप्नुयात् भद्रा इतीन्द्रियैर् हीनो जपन् स्यात् सकलेन्द्रियः

‘അപാം ഫേനേതി’ മന്ത്രത്തോടെ ലാജ (വറുത്ത അരി) ആഹുതി അർപ്പിച്ചാൽ വിജയം ലഭിക്കും. ഇന്ദ്രിയഹീനൻ ‘ഭദ്രാ’ ജപം ചെയ്താൽ സമ്പൂർണ്ണ ഇന്ദ്രിയസമ്പന്നനാകും।

Verse 64

अग्निश् च पृथिवी चेति वशीकरणमुत्तमम् अध्वनेति जपन् मन्त्रं व्यवहारे जयी भवेत्

‘അഗ്നിശ്ച പൃഥിവീ ചേതി’ എന്നത് വശീകരണത്തിനുള്ള ഉത്തമ മാർഗമാണ്. ‘അധ്വനേ’ എന്ന ഉച്ചാരണമോടെ ഈ മന്ത്രം ജപിക്കുന്നവൻ ഇടപാടുകളിലും തർക്കങ്ങളിലും ജയിക്കും।

Verse 65

ब्रह्म राजन्यमिति च कर्मारम्भे तु सिद्धिकृत् संवत्सरोसीति धृतैर् लक्षहोमादरोगवान्

കർമ്മാരംഭത്തിൽ ‘ബ്രഹ്മ രാജന്യം…’ എന്ന മന്ത്രം സിദ്ധി നൽകുന്നു. ‘സംവത്സരോऽസി—നീ വർഷമാണ്’ എന്ന മന്ത്രത്തോടെ സ്ഥിരചിത്തമായി ലക്ഷഹോമം ചെയ്താൽ രോഗമുക്തനാകും.

Verse 66

केतुं कृण्वन्नितीत्येतत् संग्रामे जयवर्धनम् इन्द्रोग्निर्धर्म इत्य् एतद्रणे धर्मनिबन्धनम्

‘കേതും കൃണ്വൻ…’ എന്ന മന്ത്രം യുദ്ധത്തിൽ ജയവർധകമെന്ന് പറയുന്നു. ‘ഇന്ദ്രോऽഗ്നിർധർമഃ…’ എന്ന മന്ത്രം റണത്തിൽ ധർമ്മത്തെ ദൃഢമായി ബന്ധിപ്പിക്കുന്ന ആഹ്വാനമാണ്.

Verse 67

धन्वा नागेति मन्त्रश् च धनुर्ग्राहनिकः परः यजीतेति तथा मन्त्रो विज्ञेयो ह्य् अभिमन्त्रणे

‘ധന്വാ നാഗ…’ എന്ന മന്ത്രം വില്ല് കൈക്കൊള്ളുന്നതിനുള്ള ഉത്തമമന്ത്രമാണ്. അതുപോലെ ‘യജീത…’ എന്ന മന്ത്രം അഭിമന്ത്രണം (സംസ്കാരം) ചെയ്യുമ്പോൾ ഉപയോഗിക്കേണ്ടത് എന്നു അറിയണം.

Verse 68

मन्त्रश्चाहिरथेत्येतच्छराणां मन्त्रणे भवेत् वह्नीनां पितरित्येतत्तूर्णमन्त्रः प्रकीर्तितः

‘ആഹിരഥേ…’ എന്ന മന്ത്രം അമ്പുകളുടെ മന്ത്രണം (ശക്തിപ്രദാനം) ചെയ്യാൻ വിനിയോഗിക്കണം. ‘വഹ്നീനാം പിതർ…’ എന്നത് ‘തൂർണ’ അഥവാ शीഘ്രഫലദായക മന്ത്രമായി പ്രസിദ്ധമാണ്.

Verse 69

युञ्जन्तीति तथाश्वानां योजने मन्त्र उच्यते आशुः शिशान इत्य् एतद्यत्रारम्भणमुच्यते

‘യുഞ്ജന്തി…’ എന്ന മന്ത്രം കുതിരകളെ കെട്ടിച്ചേർക്കുന്ന (യോജന) സമയത്ത് ഉച്ചരിക്കപ്പെടുന്നു. ‘ആശുഃ ശിശാനഃ…’ എന്ന സൂത്രം പ്രവർത്തനം തുടങ്ങുന്ന നിമിഷത്തിൽ, അഥവാ ആരംഭത്തിൽ, ജപിക്കേണ്ടതാണ്.

Verse 70

धर्मविवर्धनमिति ज मन्त्रश् च हि रथ ह्य् एतच्छराणामिति क , छ ,च विष्णोः क्रमेति मन्त्रश् च रथारोहणिकः परः आजङ्घेतीति चाश्वानां ताडनीयमुदाहृतं

‘ധർമ്മവിവർധനം’—ഇത് ജ-മന്ത്രം. ‘ഈ രഥം ഈ ശരങ്ങളാൽ യുക്തമാണ്’—ഇത് ക-, ഛ-, ച-മന്ത്രങ്ങൾ. ‘വിഷ്ണോഃ ക്രമേ’—രഥാരോഹണത്തിനുള്ള ഉത്തമ മന്ത്രം. ‘ആജങ്ഘേതി’ കുതിരകളെ തട്ടിപ്പ്രേരിപ്പിച്ച് ഓടിക്കാൻ ഉള്ള ആഹ്വാനമായി ഉപദേശിക്കുന്നു.

Verse 71

याः सेना अभित्वरीति परसैन्यमुखे जपेत् दुन्दुभ्य इति चाप्येतद्दुन्दुभीताड्नं भवेत्

ശത്രുസേനയുടെ മുൻഭാഗത്തേക്ക് മുഖം തിരിച്ച് ‘യാഃ സേനാ അഭിത്വരീതി’ മന്ത്രം ജപിക്കണം. ‘ദുന്ദുഭ്യ’ എന്നും ജപിച്ചാൽ, അത് യുദ്ധ-ദുന്ദുഭി താടനവിധിയായി വരും.

Verse 72

एतैः पूर्वहुतैर् मन्त्रैः कृत्वैवं विजयी भवेत् यमेन दत्तमित्यस्य कोटिहोमाद्विचक्षणः

ഈ മുൻപ് ആഹുതി നൽകിയ മന്ത്രങ്ങളാൽ ഇങ്ങനെ ആചരിച്ചാൽ साधകൻ വിജയിയാകും. ‘യമേന ദത്തം’ എന്നു തുടങ്ങുന്ന മന്ത്രത്തിന് ഒരു കോടി ഹോമം ചെയ്താൽ, വിവേകിയും ജയമടയും.

Verse 73

रथमुत्पादयेच्छीघ्रं संग्रामे विजयप्रदम् आ कृष्णेति तथैतस्य कर्मव्याहृतिवद्भवेत्

സംഗ്രാമത്തിൽ വിജയം നൽകുന്ന രഥം വേഗത്തിൽ ഒരുക്കി/പ്രകടിപ്പിക്കണം. ഈ കർമത്തിന് ‘ആ കൃഷ്ണ’ എന്ന ഉച്ചാരണം ചെയ്യണം; അത് കർമത്തോട് ചേർക്കുന്ന വ്യാഹൃതിപോലെ ആകുന്നു.

Verse 74

शिवसंकल्पजापेन समाधिं मनसो लभेत् पञ्चनद्यः पञ्चलक्षं हुत्वा लक्ष्मीमवाप्नुयात्

ശിവസങ്കൽപത്തിന്റെ ജപംകൊണ്ട് മനസ്സിന് സമാധി ലഭിക്കുന്നു. ‘പഞ്ചനദ്യഃ’ എന്ന വിധിയിൽ അഞ്ചുലക്ഷം ആഹുതികൾ അർപ്പിച്ചാൽ ലക്ഷ്മി (സമൃദ്ധി) പ്രാപിക്കുന്നു.

Verse 75

यदा बधून्दक्षायणां मन्त्रेणानेन मन्त्रितम् सहस्रकृत्वः कनकं धारयेद्रिपुवारणं

ദക്ഷായണി വംശജയായ വധു ഈ മന്ത്രം കൊണ്ട് ആയിരം തവണ സ്വർണ്ണത്തെ അഭിമന്ത്രിച്ചാൽ, ആ സ്വർണ്ണം ധരിക്കുന്നത് ശത്രുക്കളെ അകറ്റും.

Verse 76

इमं जीवेभ्य द्रति च शिलां लोष्ट्रञ्चतुर्दिशं क्षिपेद्गृहे तदा तस्य न स्याच्चौरभयं निशि

'ഇമം ജീവേഭ്യഃ' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി കല്ലും മൺകട്ടയും വീടിന്റെ നാല് ദിശകളിലേക്കും എറിഞ്ഞാൽ രാത്രിയിൽ കള്ളന്മാരെ ഭയപ്പെടേണ്ടതില്ല.

Verse 77

परिमेगामनेनेति वशीकरणमुत्तमं हन्तुमभ्यागतस्तत्र वशीभवति मानवः

'പരിമേഗാമനേന' എന്നത് ഉത്തമമായ വശീകരണ മന്ത്രമാണ്; കൊല്ലാൻ വരുന്നവൻ പോലും ഇതിനാൽ വശത്താകുന്നു.

Verse 78

भक्ष्यताम्वूलपुष्पाद्यं मन्त्रितन्तु प्रयच्छति यस्य धर्मज्ञ वशगः सोम्य शीघ्रं भविष्यति

ഹേ ധർമ്മജ്ഞാ! മന്ത്രിച്ച ഭക്ഷണം, വെറ്റില, പൂക്കൾ എന്നിവ ആർക്കാണോ നൽകുന്നത്, അവർ വേഗത്തിൽ വശത്താകും.

Verse 79

शन्नो मित्र इतीत्येतत् सदा सर्वत्र शान्तिदं गणानां त्वा गणपतिं कृत्वा होमञ्चतुष्पथे

'ശന്നോ മിത്രഃ' എന്ന മന്ത്രം എപ്പോഴും ശാന്തി നൽകുന്നതാണ്. 'ഗണാനാം ത്വാ' എന്ന മന്ത്രം ചൊല്ലി നാല്ക്കവലയിൽ ഗണപതി ഹോമം ചെയ്യണം.

Verse 80

वशीकुर्याज्जगत्सर्वम् सर्वधान्यैर् असंशयम् शिवसंकल्प इत्य् एतदिति घ , ज च पराङ्ने गायनेनेतीति क हिरण्यवर्णाः शुचयो मन्त्रोयमभिषेचने

സകലവിധ ധാന്യങ്ങളാൽ നിസ്സംശയം സമസ്ത ജഗത്തെയും വശീകരിക്കാം. ഇവിടെ ‘ശിവസങ്കൽപ’ത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രം (പാഠഭേദപ്രകാരം) പ്രയോഗ്യമാണ്; മറ്റൊരു പാഠത്തിൽ ‘പരാങ്നേ ഗായനേന’ത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്ന മന്ത്രവും വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. ‘ഹിരണ്യവർണാഃ ശുചയഃ’ എന്നത് അഭിഷേകകർമ്മത്തിനുള്ള മന്ത്രമാണ്.

Verse 81

शन्नो देवीरभिष्टये तथा शान्तिकरः परः एकचक्रेति मन्त्रेण हुतेनाज्येन भागशः

‘ശന്നോ ദേവീരഭിഷ്ടയേ’ എന്ന മന്ത്രംകൊണ്ട് ഇഷ്ടസിദ്ധിക്കായി ദേവിമാരോട് മംഗളം പ്രാർത്ഥിക്കുകയും പരമ ശാന്തികരനെ ആവാഹിക്കുകയും ചെയ്യുന്നു. ‘ഏകചക്ര’ മന്ത്രംകൊണ്ട് ഭാഗംഭാഗമായി നെയ്യ് അഗ്നിയിൽ ഹോമമായി അർപ്പിക്കണം.

Verse 82

ग्रहेभ्यः शान्तिमाप्नोति प्रसादं न च संशयः गावो भग इति द्वाभ्यां हुत्वाज्यङ्गा अवाप्नुयात्

ഗ്രഹങ്ങളിൽ നിന്ന് ശാന്തിയും പ്രസാദവും നിസ്സംശയം ലഭിക്കുന്നു. ‘ഗാവോ’യും ‘ഭഗ’യും കൊണ്ട് ആരംഭിക്കുന്ന രണ്ടു മന്ത്രങ്ങളാൽ നെയ്യാഹുതി അർപ്പിച്ച് ഇഷ്ടമായ ശുഭഫലം നേടണം.

Verse 83

प्रवादांशः सोपदिति गृहयज्ञे विधीयते देवेभ्यो वनस्पत इति द्रुमयज्ञे विधीयते

‘പ്രവാദാംശഃ സോപദ്’ എന്ന ഉച്ചാരണം ഗൃഹ്യയജ്ഞത്തിൽ വിധിച്ചിരിക്കുന്നു. ‘ദേവേഭ്യോ വനസ്പതേ’ എന്ന ഉച്ചാരണം ദ്രുമയജ്ഞത്തിൽ (വൃക്ഷാർപ്പണം) വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 84

गायत्री वैष्णवी ज्ञेया तद्विष्णोः परमम्पदं सर्वपापप्रशमनं सर्वकामकरन्तथा

ഗായത്രിയെ വൈഷ്ണവിയായി അറിയണം; അതുതന്നെ വിഷ്ണുവിന്റെ പരമപദമാണ്. അവൾ സകലപാപങ്ങളും ശമിപ്പിക്കുകയും സകലകാമങ്ങളും നിറവേറ്റുകയും ചെയ്യുന്നു.