Adhyaya 86

Verse 1

इत्य् आदिमहापुराणे आग्नेये निर्वाणदीक्षायां प्रतिष्ठाकलाशोधनं नाम पञ्चाशीतितमो ऽध्यायः अथ षडशीतितमो ऽध्यायः विद्याविशोधनविधानं ईश्वर उवाच सन्धानमथ विद्यायाः प्राचीनकलया सह कुर्वीत पूर्ववत् कृत्वा तत्त्वं वर्णय तद्यथा

ഇങ്ങനെ ആദിമഹാപുരാണമായ ആഗ്നേയപുരാണത്തിൽ നിർവാണദീക്ഷാ വിഭാഗത്തിലെ ‘പ്രതിഷ്ഠാകലശോധനം’ എന്ന എൺപത്തിയഞ്ചാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി എൺപത്തിയാറാം അധ്യായം ‘വിദ്യാവിശോധനവിധാനം’ ആരംഭിക്കുന്നു. ഈശ്വരൻ അരുളിച്ചെയ്തു—ഇനി പ്രാചീനകലാസഹിതം വിദ്യയുടെ സന്ധാനം മുൻപുപോലെ ചെയ്യുക; ചെയ്തു അതിന്റെ തത്ത്വം യഥാവിധി വിവരിക്ക, അതായത് ഇപ്രകാരം।

Verse 2

ॐ हों क्षीमिति सन्धानं राग्श् च शुद्धविद्या च नियतिः कलया सह कालो मया तथाविद्या तत्त्वानामिति सप्तकं

‘ഓം ഹോം ക്ഷീം’—ഇതാണ് സന്ധാനസഞ്ജ്ഞ. കൂടാതെ രാഗവും ശുദ്ധവിദ്യയും; കലാസഹിതം നിയതിയും; കാലം; മായ; അവിദ്യ—ഇങ്ങനെ തത്ത്വങ്ങളുടെ സപ്തകം പ്രസ്തുതമാണ്।

Verse 3

रलवाः शषसाः वर्णाः षड् विद्यायां प्रकीर्तिताः पदानि प्रणवादीनि एकविंशतिसङ्ख्यया

ഷഡ്വിദ്യാ സംവിധാനത്തിൽ ര-ല-വാദി വർണങ്ങളും ശ-ഷ-സ വർഗ്ഗത്തിലെ വർണങ്ങളും പ്രസ്താവിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു; പ്രണവം (ഓം) മുതലായ പവിത്ര പദങ്ങൾ ഇരുപത്തൊന്ന് എന്ന എണ്ണത്തിൽ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു।

Verse 4

पूर्ववत् धृत्वेति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः इं शिवाय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः वचोगुह्याय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः सद्योजाताय मूर्तये इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः अथ निधाय सर्वाधिपतय इति ख, चिह्नितपुस्तकपाठः ॐ रुद्राणां भुवनानाञ्च स्वरूपमथ कश्यपे प्रथमो वामदेवः स्यात्ततः सर्वभवोद्भवः

‘പൂർവവത് ധൃത്വാ’—എന്ന് അടയാളപ്പെടുത്തിയ കൈയെഴുത്തുപ്രതിയിൽ പാഠം; ‘ഇം ശിവായ’, ‘വചോഗുഹ്യായ’, ‘സദ്യോജാതായ മൂർത്തയേ’, കൂടാതെ ‘അഥ നിധായ സർവാധിപതയേ’—ഇവയും അതിലെ പാഠങ്ങൾ. ഹേ കശ്യപാ, ഇനി രുദ്രന്മാരുടെയും ഭുവനങ്ങളുടെയും സ്വരൂപം പറയുന്നു—ആദ്യം വാമദേവൻ; അവനിൽ നിന്നാണ് സർവഭവോദ്ഭവം.

Verse 5

वज्रदेहः प्रभुर्धाता क्रविक्रमसुप्रभाः वटुः प्रशान्तनामा च परमाक्षरसञ्ज्ञकः

അവൻ വജ്രസമ ദേഹധാരി, പ്രഭു, ധാതാ; അവന്റെ വിക്രമം ഘോരം, പ്രഭ അത്യന്തം ദീപ്തം; അവൻ ദിവ്യ വടു; ‘പ്രശാന്ത’ എന്ന നാമത്തിൽ പ്രസിദ്ധൻ; ‘പരമാക്ഷര’ എന്ന പരമ അവിനാശി അക്ഷരസഞ്ജ്ഞയാലും അഭിഹിതൻ.

Verse 6

शिवश् च सशिवो बभ्रुरक्षयः शम्भुरेव च अदृष्टरूपनामानौ तथान्यो रूपवर्धनः

അവൻ ‘ശിവ’, ‘സശിവ’, ‘ബഭ്രു’, ‘അക്ഷയ’ എന്നും ‘ശംഭു’ എന്നും; ‘അദൃഷ്ടരൂപനാമാ’—രൂപവും നാമവും അപ്രകടമായവൻ—എന്നും വിളിക്കപ്പെടുന്നു; മറ്റൊരു നാമം ‘രൂപവർധന’—രൂപ/തേജസ് വർധിപ്പിക്കുന്നവൻ—എന്നുമാണ്.

Verse 7

मनोन्मनो महावीर्यश्चित्राङ्गस्तदनन्तरं कल्याण इति विज्ञेयाः पञ्चविंशतिसङ्ख्यया

‘മനോന്മന’, ‘മഹാവീര്യ’, ‘ചിത്രാംഗ’ പിന്നെ ‘കല്യാണ’—ഇവയെ നാമങ്ങളായി അറിയണം; ഇതോടെ ഇരുപത്തിയഞ്ചിന്റെ സംഖ്യ പൂർണമാകുന്നു.

Verse 8

मन्त्रो घोरामरौ वीजे नाड्यौ द्वे तत्र ते यथा पूषा च हस्तिजिह्वा च व्याननागौ प्रभञ्जनौ

ആ (വിധാന)ത്തിൽ മന്ത്രത്തിന് ‘ഘോര’യും ‘അമര’യും എന്ന രണ്ട് ബീജങ്ങൾ ഉണ്ട്; അവിടെ രണ്ട് നാഡികൾ—‘പൂഷാ’യും ‘ഹസ്തിജിഹ്വാ’യും; അതുപോലെ (വായുക്കൾ) ‘വ്യാന’, ‘നാഗ’ 그리고 ‘പ്രഭഞ്ജന’ എന്നും ഉണ്ട്.

Verse 9

विषयो रूपमेवैकमिन्द्रिये पादचक्षुषी शब्दः स्पर्शश् च रूपञ्च त्रय एते गुणाः स्मृताः

പാദവും കണ്ണും—ഈ രണ്ടു ഇന്ദ്രിയങ്ങളുടെ വിഷയം രൂപം മാത്രമാണ്. ശബ്ദം, സ്പർശം, രൂപം—ഇവ മൂന്നും (ഇന്ദ്രിയഗ്രാഹ്യ) ഗുണങ്ങളായി സ്മൃതമാണ്.

Verse 10

अवस्थात्र षुप्तिश् च रुद्रो देवस्तु कारणं विद्यामध्यगतं सर्वं भावयेद्भवनादिकं

സുപ്തി എന്ന അവസ്ഥയിലും ദേവൻ രുദ്രൻ തന്നെയാണ് കാരണതത്ത്വം. വിദ്യയുടെ മദ്ധ്യത്തിൽ നിലകൊള്ളുന്ന എല്ലാം ദേഹാദി മുതൽ ആരംഭിക്കുന്ന പ്രകട ലോകമായി ധ്യാനിക്കണം.

Verse 11

ताडनं छेदनं तत्र प्रवेशञ्चापि योजनं आकृष्य ग्रहणं कुर्याद्विद्यया हृत्प्रदेशतः

അവിടെ വിദ്യയുടെ സഹായത്തോടെ താഡനം, ഛേദനം ചെയ്യണം; പ്രവേശവും യോജനവും (സ്ഥാപനം) ചെയ്യണം. പിന്നെ ഹൃദയപ്രദേശത്തിൽ നിന്ന് (ലക്ഷ്യത്തെ) ആകർഷിച്ച് ഗ്രഹിക്കണം.

Verse 12

आत्मन्यारोप्य सङ्गृह्य कलां कुण्डे निवेशयेत् रुद्रं कारणमावाह्य विज्ञाप्य च शिशुं प्रति

ആദ്യം അതിനെ സ്വയംമേൽ ആരോപിച്ച്, കലയെ സമാഹരിച്ച് കുണ്ടത്തിൽ നിക്ഷേപിക്കണം. തുടർന്ന് കാരണതത്ത്വമായ രുദ്രനെ ആവാഹനം ചെയ്ത്, ശിശുവിനോടു വിധിപൂർവ്വം വിജ്ഞാപനം/ഉപദേശം ചെയ്യണം.

Verse 13

पित्रोरावहनं कृत्वा हृदये ताडयेच्छिशुं प्रविश्य पूर्वमन्त्रेण तदात्मनि नियोजयेत्

പിതാവിനെയും മാതാവിനെയും ആവാഹനം ചെയ്ത്, ശിശുവിന്റെ ഹൃദയപ്രദേശത്ത് താഡനം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് മുൻമന്ത്രംകൊണ്ട് പ്രവേശിച്ച്, ആ (ആഹൂത തത്ത്വം) ശിശുവിന്റെ ആത്മാവിൽ നിയോഗിച്ച്/പ്രതിഷ്ഠിക്കണം.

Verse 14

आकृष्यादाय पूर्वोक्तविधिनाअत्मनि योजयेत् वामया योजयेत् योनौ गृहीत्वा द्वादशान्ततः

അതിനെ ആകർഷിച്ച് എടുത്ത്, മുൻപ് പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം ആത്മനിൽ തന്നെ യോജിപ്പിക്കണം. വാമ നാഡി/കൈകൊണ്ട് ദ്വാദശാന്തത്തിൽ നിന്നുള്ള പ്രവാഹം പിടിച്ച് യോനി സ്ഥാനത്ത് നിയോഗിക്കണം.

Verse 15

बुद्ध इति घ, ङ, चिह्नितपुस्तकपाठः आवाहनं कुर्यादिति ग, घ, चिह्नितपुस्तकपाठः कुर्वीत देहसम्पत्तिं जन्माधिकारमेव च भोगं लयन्तथा श्रोतःशुद्धितत्त्वविशोधनं

ചില ഹസ്തപ്രതികളിൽ ‘ബുദ്ധ’ എന്ന പാഠം; ചിലതിൽ ‘ആവാഹനം ചെയ്യണം’ എന്ന പാഠം കാണുന്നു. ഈ കർമത്തിൽ ദേഹസമ്പത്ത്, ജന്മാധികാരസ്ഥാപനം, ഭോഗവും ലയവും, കൂടാതെ ശ്രോതഃശുദ്ധിയും തത്ത്വവിശോധനവും നടത്തണം.

Verse 16

निःशेषमलकर्मादिपाशबन्धनिवृत्तये निष्कृत्यैव विधानेन यजेत शतमाहुतीः

മലിനകർമ്മാദി പാശബന്ധത്തിന്റെ പൂർണ്ണനിവൃത്തിക്കായി, നിശ്ചിതവിധിപ്രകാരം പ്രായശ്ചിത്തം നടത്തി അഗ്നിയിൽ നൂറ് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.

Verse 17

अस्त्रेण पाशशैथिल्यं मलशक्तिं तिरोहितां छेदनं मर्दनं तेषां वर्तुलीकरणं तथा

അസ്ത്രമന്ത്രംകൊണ്ട് പാശങ്ങൾ ശൈഥില്യമാകുന്നു; മലശക്തി നിർപ്രഭമായി മറഞ്ഞുപോകുന്നു; കൂടാതെ അവയുടെ ഛേദനം, മർദനം, വർത്തുലീകരണം (ചുറ്റിച്ചുഴറ്റൽ) എന്നിവയും നടക്കുന്നു.

Verse 18

दाहं तदक्षराभावं प्रायश्चित्तमथोदितं रुद्राण्यावाहनं पूजा रूपगन्धसमर्पणं

അതിനുശേഷം പ്രായശ്ചിത്തം നിർദ്ദേശിക്കുന്നു—അക്ഷരാഭാവം (അക്ഷരലോപം/അപൂർണ്ണത) നിമിത്തം ദാഹം (ഹോമം) നടത്തണം; തുടർന്ന് രുദ്രാണിയുടെ ആവാഹനം, പൂജ, രൂപവും ഗന്ധവും സമർപ്പിക്കണം.

Verse 19

ॐ ह्रीं रूपगन्धौ शुल्कं रुद्र गृहाण स्वाहा संश्राव्य शाम्भवीमाज्ञां रुद्रं विसृज्य कारणं विधायात्मनि चैतन्यं पाशसूत्रे निवेशयेत्

“ഓം ഹ്രീം—രൂപവും ഗന്ധവും ദക്ഷിണയായി അർപ്പിക്കുന്നു; ഹേ രുദ്ര, സ്വീകരിക്കൂ; സ്വാഹാ।” ഇങ്ങനെ ശാംഭവിയുടെ ആജ്ഞ പ്രസ്താവിച്ച് രുദ്രനെ വിസർജ്ജിച്ച്, ആത്മനിൽ കാരണതത്ത്വം സ്ഥാപിച്ച്, പിന്നെ പാശസൂത്രത്തിൽ (വിധി-രജ്ജുവിൽ) ചൈതന്യം ന്യസിക്കണം।

Verse 20

विन्दुं शिरसि विन्यस्य विसृजेत् पितरौ ततः दद्यात् पूर्णां विधानेन समस्तविधिपूरणीं

(വിധി) ബിന്ദുവിനെ ശിരസ്സിൽ ന്യസിച്ച്, തുടർന്ന് രണ്ടു പിതൃകളെ (പിതൃദേവന്മാരെ) വിസർജ്ജിക്കണം. പിന്നെ വിധിപ്രകാരം എല്ലാ ക്രിയകളും പൂർത്തിയാക്കുന്ന ‘പൂർണാ’ ആഹുതി അർപ്പിക്കണം।

Verse 21

पूर्वोक्तविधिना कार्यं विद्यायां ताडनादिकं स्ववीजन्तु विशेषः स्यादिति विद्या विशोधिता

മുമ്പ് പറഞ്ഞ വിധിപ്രകാരം വിദ്യയിൽ (മന്ത്രത്തിൽ) താഡനാദി ക്രിയകൾ ചെയ്യണം; എന്നാൽ പ്രത്യേകത, അവ സ്വന്തം ബീജാക്ഷരവുമായി ചേർത്ത് ചെയ്യുന്നതാണ്. ഇങ്ങനെ വിദ്യ ശുദ്ധമാകുന്നു।