Adhyaya 315
Chapter 315: नानामन्त्राः (Various Mantras)
മന്ത്രശാസ്ത്രപരമ്പരയിൽ ഈ അധ്യായത്തിൽ അഗ്നിദേവൻ ബീജാക്ഷരങ്ങളോടും ‘ഫട്’ മുതലായ ആജ്ഞാസ്വഭാവമുള്ള സമാപ്തികളോടും കൂടിയ പ്രയോഗമന്ത്രങ്ങൾ ഉപദേശിക്കുന്നു. ‘ഹൂം’ കൊണ്ട് ആരംഭിച്ച് ‘ഖേച്ചേ’ പദം അലങ്കാരമായി ചേർത്ത് ശക്തമായ അവസാനങ്ങളോടെ മന്ത്രനിർമ്മാണവിധി പറയുന്നു. തുടർന്ന് ‘സർവകർമസാധിനി’ വിദ്യയുടെ ഫലം—വിഷവും അനുബന്ധ ഉപദ്രവങ്ങളും ശമിപ്പിക്കൽ, മാരകവിഷമോ ഘാതകാഘാതമോ മൂലം മരണാസന്നനായവനെ പുനർജീവിപ്പിക്കാനുള്ള ശക്തി—വിവരിക്കുന്നു. മറ്റു ലഘുമന്ത്രങ്ങൾ വിഷ-ശത്രുനിഗ്രഹം, പാപജന്യ രോഗജയം, വിഘ്നങ്ങളും ദുഷ്ടശക്തികളും അകറ്റൽ എന്നിവയ്ക്കായി നിശ്ചയിക്കുന്നു; വശീകരണപ്രയോഗവും ഉൾപ്പെടുന്നു. അവസാനം ‘കുബ്ജികാ-വിദ്യ’യെ സർവസിദ്ധിദായിനിയായി വിപുലമായി അവതരിപ്പിച്ച്, ഈശൻ സ്കന്ദനോട് ഉപദേശിച്ച മന്ത്രപരമ്പരയുടെ തുടർപ്രസംഗം സൂചിപ്പിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महापुराणे स्तम्भनादिमन्त्रा नाम चतुर्दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ पञ्चदशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः नानामन्त्राः अग्निर् उवाच आदौ हूंकारसंयुक्ता खेचछे पदभूषिता वर्गातीतविसर्गेण ह्रीं हूंक्षेपफडन्तका
ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘സ്തംഭനാദി മന്ത്രങ്ങൾ’ എന്ന 314-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി 315-ാം അധ്യായം ‘നാനാമന്ത്രങ്ങൾ’ ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—ആദിയിൽ ‘ഹൂം’കാരസംയുക്തമായിരിക്കണം, ‘ഖേച്ച്ഛേ’ എന്ന പദംകൊണ്ട് അലങ്കരിക്കപ്പെടണം, വർഗാതീത വിസർഗത്തോടുകൂടെ ‘ഹ്രീം—ഹൂം—ക്ഷേപ—ഫഡ്’ ചേർന്ന് മന്ത്രാന്തമായി നിലകൊള്ളണം।
Verse 2
सर्वकर्मकरी विद्या विषसन्धादिमर्दनी ॐ क्षेचछेतिप्रयोगश् च कालदष्टस्य जीवने
ഈ വിദ്യ സർവകർമ്മസാധകവും വിഷവും അതുമായി ബന്ധപ്പെട്ട ഉപദ്രവങ്ങളും മർദിക്കുന്നതുമാണ്. ‘ഓം ക്ഷേച്ഛേ’ മുതലായ മന്ത്രപ്രയോഗം കാലദഷ്ടനായ (മരണാസന്നനായ) ഒരാളെ ജീവിപ്പിക്കാൻ സ്മൃതിയിൽ പറഞ്ഞിരിക്കുന്നു।
Verse 3
ॐ हूं केक्षः प्रयोगोयं विषशत्रुप्रमर्दनः स्त्रीं हूं फडितियोगोयं पापरोगादिकं जयेत्
‘ഓം ഹൂം കേക്ഷഃ’—ഈ പ്രയോഗം വിഷത്തെയും ശത്രുക്കളെയും മർദിക്കുന്നു. ‘സ്ത്രീം ഹൂം ഫഡ്’—ഈ യോഗം പാപജന്യ രോഗാദികളെ ജയിക്കുന്നു।
Verse 4
खेछेति च प्रयोगो ऽयं विघ्नदुष्टादि वारयेत् ह्रूं स्त्रीं ओमितियोगो ऽयं योषिदादिवशीकरः
‘ഖേ’ എന്ന ഉച്ചാരണമുള്ള ഈ പ്രയോഗം വിഘ്നങ്ങളും ദുഷ്ടശക്തികളും മുതലായവ തടയുന്നു. ‘ഹ്രൂം സ്ത്രീം ഓം’ ചേർന്ന പ്രയോഗം സ്ത്രീകൾ മുതലായവരെ വശീകരിക്കാൻ ഉപയോഗിക്കുന്നു।
Verse 5
खे स्त्रीं खे च प्रयोगो ऽयं वशाय विजयाय च ऐं ह्रीं श्रीं स्फें क्षौं भगवति अम्बिके कुब्जिके स्फें ॐ भं तं वशनमो अघोराय सुखे व्रां व्रीं किलि किलि विच्चा स्फ्रौं हे स्फ्रं श्रीं ह्रीं ऐं श्रीमिति कुब्जिकाविद्या सर्वकरा स्मृता भूयः स्कन्दाय यानाह मन्त्रानीशश् च तान् वदे
‘ഖേ സ്ത്രീം ഖേ’—ഈ പ്രയോഗം വശീകരണത്തിനും വിജയത്തിനും. (മന്ത്രം:) ‘ഐം ഹ്രീം ശ്രീം സ്ഫേം ക്ഷൗം—ഭഗവതി അംബികേ, കുബ്ജികേ—സ്ഫേം; ഓം ഭം തം—വശനമോ; അഘോരായ; ഹേ സുഖേ—വ്രാം വ്രീം; കിലി കിലി; വിച്ചാ; സ്ഫ്രൗം; ഹേ സ്ഫ്രം; ശ്രീം ഹ്രീം ഐം ശ്രീം।’ ഇതാണ് കുബ്ജികാ-വിദ്യ; സർവകാര്യസാധകമെന്നു സ്മൃത. പിന്നെ ഈശൻ സ്കന്ദനോട് പറഞ്ഞ മന്ത്രങ്ങളെയും ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കും।
Frequently Asked Questions
The chapter foregrounds mantra-formation and deployment: bīja-syllable sequencing (e.g., hūṃ/hrīṃ/strīṃ), inclusion of a defining pada (“khecch(e)”), and forceful terminations like phaḍ, each tied to a specific prayoga (application).
It presents applied powers—protection, healing, obstacle removal, and control—as dharma-situated technologies within the Purāṇic worldview, implying that efficacy should be governed by restraint, right intent, and alignment with higher puruṣārthas rather than mere coercive gain.