Adhyaya 310

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्वरितामन्त्रादिर्नाम नवाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथ दशाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितामूलमन्त्रादिः अग्निर् उवाच दीक्षादि वक्ष्ये विन्यस्य सिंहवज्राकुले ऽब्जके हे हुति वज्रदन्त पुरु लुलु गर्ज इह सिंहासनाय नमः तिर्यगूर्ध्वगता रेखाश् चत्वारश् चत्वारश् चतुरो भवेत्

ഇങ്ങനെ ആഗ്നേയ മഹാപുരാണത്തിൽ ‘ത്വരിതാ-മന്ത്രാദി’ എന്ന പേരിലുള്ള മൂന്നു നൂറ്റി പത്താം അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഇനി മൂന്നു നൂറ്റി പതിനൊന്നാം അധ്യായം—‘ത്വരിതാ-മൂലമന്ത്രാദി’ ആരംഭിക്കുന്നു. അഗ്നി പറഞ്ഞു: “ദീക്ഷ മുതലായവ ഞാൻ വിവരിക്കുന്നു. സിംഹ–വജ്ര കുലത്തിന്റെ പദ്മ-യന്ത്രത്തിൽ ന്യാസം ചെയ്ത് (ജപിക്കണം): ‘ഹേ, ഹുതി, വജ്രദന്ത, പുരു, ലുലു, ഗർജ; ഇഹ—സിംഹാസനായ നമഃ।’ തിരശ്ചീനമായി നാലും മേലോട്ടായി നാലും രേഖകൾ വരയ്ക്കണം; അതിനാൽ നാല് വിഭാഗങ്ങൾ ഉണ്ടാകും।”

Verse 2

नवभागविभागेन कोष्ठकान् कारयेद्बुधः ग्राह्या दिशागताः कोष्ठा विदिशासु विनाशयेत्

സ്ഥലം ഒൻപത് ഭാഗങ്ങളായി വിഭജിച്ച് ബുദ്ധിമാൻ കോഷ്ടങ്ങൾ നിർമ്മിക്കണം. പ്രധാന ദിക്കുകളിലിരിക്കുന്ന കോഷ്ടങ്ങൾ സ്വീകര്യമാണ്; വിദിശകളിൽ (ഉപദിശകളിൽ) വരുന്ന കോഷ്ടങ്ങൾ നീക്കം ചെയ്യണം.

Verse 3

वाह्ये वै कोष्ठकोणेषु वाह्यरेखाष्टकं स्मृतम् वाह्यकोष्ठस्य वाह्ये तु मध्ये यावत् समानयेत्

ബാഹ്യ വലയത്തിലെ കോഷ്ടങ്ങളുടെ കോണുകളിൽ ‘ബാഹ്യ അഷ്ടരേഖ’ നിർദ്ദേശിക്കപ്പെട്ടിരിക്കുന്നു. ഏറ്റവും പുറത്തെ കോഷ്ടത്തിന്റെ പുറത്ത് നിന്ന് രേഖകൾ വരച്ച് അവയെ അകത്ത് മദ്ധ്യത്തിലേക്ക് കൊണ്ടുവരണം.

Verse 4

वज्रस्य मध्यमं शृङ्गं वाह्यरेखा द्विधार्धतः वाह्यरेखा भवेद्वक्रा द्विभङ्गा कारयेद्बुधः

വജ്രത്തിലെ മദ്ധ്യ ശൃംഗം പുറംരേഖയെ രണ്ട് അർദ്ധങ്ങളായി വിഭജിച്ച് രൂപപ്പെടുത്തണം. ആ പുറംരേഖ വളഞ്ഞതായിരിക്കണം; നിപുണൻ അതിനെ ദ്വിഭംഗം—ഇരട്ട വളവ് നൽകി നിർമ്മിക്കണം.

Verse 5

मध्यकोष्ठं भवेत्पद्मं पीतकर्णिकमुज्ज्वलम् कृष्णेन रजसा लिख्य कुलिशासिशितोर्धता

മദ്ധ്യ കോഷ്ടത്തിൽ മഞ്ഞ കർണികയോടെ ദീപ്തമായ പദ്മം ഉണ്ടായിരിക്കണം. അത് കറുത്ത രജസ്/പൊടി കൊണ്ട് വരച്ച്, രേഖകൾ വജ്രമോ വാളിന്റെ ധാരയോ പോലെ മൂർച്ചയുള്ളതും ഉയർന്നതുമായിരിക്കണം.

Verse 6

वाह्यतश् चतुरस्रन्तु वज्रसम्पुटलाञ्छितम् द्वारे प्रदापयेन्मन्त्री चतुरो वज्रसम्पुटान्

പുറഭാഗത്ത് അത് ചതുരാകൃതിയാക്കി വജ്ര-സമ്പുടത്തിന്റെ ലാഞ്ഛനത്തോടെ അടയാളപ്പെടുത്തണം. വാതിലിൽ മന്ത്രജ്ഞൻ നാല് വജ്ര-സമ്പുടങ്ങൾ സ്ഥാപിക്കണം.

Verse 7

पद्मनाम भवेद्वामवीथी चैव समा भवेत् गर्भं रक्तं केशराणि मण्डले दीक्षिताः स्त्रियः

ഇത് “പദ്മം” എന്നു നാമകരണം ചെയ്യണം; വാമവീഥി (ഇടത്തോട്ടുള്ള പാത) സമവും സമമിതവുമാക്കി ഒരുക്കണം. ഗർഭം (മദ്ധ്യകോർ) രക്തവർണ്ണമായിരിക്കണം; മണ്ഡലത്തിൽ കേശര-തന്തുകൾ കാണിക്കണം; സ്ത്രീകൾ വിധിപൂർവ്വം ദീക്ഷിതരായിരിക്കണം।

Verse 8

जयेच्च परराष्ट्राणि क्षिप्रं राज्यमवाप्नुयात् मूर्तिं प्रणवसन्दीप्तां हूंकारेण नियोजयेत्

അവൻ പരരാജ്യങ്ങളെ ജയിച്ച് വേഗത്തിൽ രാജാധികാരം നേടും. പ്രണവം (ഓം) കൊണ്ട് ദീപ്തമായ മൂർത്തിയെ ‘ഹൂം’ ബീജാക്ഷരത്തിലൂടെ വിധിപൂർവ്വം നിയോഗിച്ച്/പ്രതിഷ്ഠിക്കണം।

Verse 9

मूलविद्यां समुच्चार्य मरुद्व्योमगतां द्विज प्रथमेन पुनश् चैव कर्णिकायां प्रपूजयेत्

ഹേ ദ്വിജാ! മൂലവിദ്യ വ്യക്തമായി ഉച്ചരിച്ച്, വായുവിലും ആകാശത്തിലും സ്ഥിതമായ ആ ശക്തിയെ ആദ്യവിധിപ്രകാരം വീണ്ടും പദ്മത്തിന്റെ കർണികയിൽ സമ്യകായി പൂജിക്കണം।

Verse 10

एवं प्रदक्षिणं पूज्य एकैकं वीजमादितः दलमध्ये तु विद्याङ्गा आग्नेय्यां पञ्च नैरृतम्

ഇങ്ങനെ പ്രദക്ഷിണക്രമത്തിൽ പൂജ ചെയ്ത്, ആദ്യം മുതൽ ഓരോ ബീജാക്ഷരവും ഒന്നൊന്നായി ന്യാസം/പാരായണം ചെയ്യണം. ദളത്തിന്റെ മദ്ധ്യത്തിൽ വിദ്യയുടെ അങ്ങങ്ങൾ (വിദ്യാംഗങ്ങൾ) ഇരിക്കണം; ആഗ്നേയ ദിക്കിൽ അഞ്ചെണ്ണം സ്ഥാപിക്കണം; നൈഋത്യ ദിക്കിൽ നൈഋത നിയോഗം വിധിപൂർവ്വം ചെയ്യണം।

Verse 11

मध्ये नेत्रं दिशास्त्रञ्च गुह्यकाङ्गे तु रक्षणम् हुतयः केशरस्थास्तु वामदक्षिणपार्श्वतः

മദ്ധ്യത്തിൽ നേത്രം ന്യാസം ചെയ്യണം; ദിക്കുകളുടെ രക്ഷയ്ക്കായി ദിശാസ്ത്രം സ്ഥാപിക്കണം. ഗുഹ്യകാങ്ഗത്തിൽ രക്ഷാസംവിധാനം വേണം. ഹുതികൾ കേശരസ്ഥാനങ്ങളിൽ, ഇടത്തും വലത്തും പാർശ്വങ്ങളിൽ നിലകൊള്ളണം।

Verse 12

पञ्च पञ्च प्रपूज्यास्तु स्वैः स्वैर् मन्त्रैः प्रपूजयेत् लोकपालान्न्यसेदष्टौ वाह्यतो गर्भमण्डले

നിർദ്ദേശിച്ച ദേവതകളെ അഞ്ചഞ്ച് കൂട്ടങ്ങളായി വിധിപൂർവ്വം പൂജിക്കണം; ഓരോരുത്തനെയും അവരവരുടെ മന്ത്രങ്ങളാൽ പൂജിക്കണം. തുടർന്ന് ഗർഭമണ്ഡലത്തിന്റെ പുറംവശത്ത് അഷ്ട ലോകപാലന്മാരെ ന്യാസമായി സ്ഥാപിക്കണം.

Verse 13

वर्णान्तमग्निमारूटं षष्ठस्वरविभेदितं पञ्चदशेन चाक्रान्तं स्वैः स्वैर् नामभि योजयेत्

വർണങ്ങളുടെ അവസാനം അഗ്നിയെ സ്ഥാപിച്ച്, ആറാം സ്വരഭേദംകൊണ്ട് വിഭജിക്കപ്പെട്ടതും പതിനഞ്ചാമത്താൽ ആക്രാന്തമായതുമായ അക്ഷരസമൂഹത്തെ അതത് നാമാനുസാരമായി യോജിപ്പിക്കണം.

Verse 14

शीघ्रं सिंहे कर्णिकायां यजेद् गन्धादिभिः श्रिये आग्नेयावन्नैरृतमिति ञ ज्येष्ठस्वरविभूषितमिति ख , छ च नामभिर्योजयेदित्ययं पाठः समीचीनो भवितुमर्हति नीलेति ञ श्रियमिति ञ अष्टाभिर् वेष्टयेत् कुम्मैर् मन्त्राष्टशतमन्त्रितैः

സിംഹാസനസ്ഥമായ കർണികയിൽ (മധ്യപദ്മത്തിൽ) ശ്രീ (ലക്ഷ്മി)യെ ഗന്ധാദി ഉപചാരങ്ങളാൽ शीഘ്രം പൂജിക്കണം. ആഗ്നേയ ദിശ മുതൽ നൈഋതം വരെ പാഠാനുസാരം നാമങ്ങൾ യോജിപ്പിച്ച് ‘ജ്യേഷ്ഠ’ സ്വരചിഹ്നം അലങ്കരിച്ച മന്ത്രം ഉച്ചരിക്കണം. തുടർന്ന് ഓരോന്നും നൂറ് മന്ത്രജപംകൊണ്ട് അഭിമന്ത്രിതമായ എട്ട് കുംഭങ്ങളാൽ ചുറ്റി വേഷ്ടിക്കണം.

Verse 15

मन्त्रमष्टसहस्रन्तु जप्त्वाङ्गानां दशांशकम् तोमं कुर्यादग्निकुण्डे वह्निमन्त्रेण चालयेत्

മന്ത്രം എട്ടായിരം പ്രാവശ്യം ജപിച്ച ശേഷം, അങ്കമന്ത്രങ്ങൾക്കായി അതിന്റെ ദശാംശം അളവിൽ അഗ്നികുണ്ഡത്തിൽ ഹോമം നടത്തണം; കൂടാതെ വഹ്നി (അഗ്നി) മന്ത്രംകൊണ്ട് അഗ്നിയെ പ്രജ്വലിപ്പിച്ച് സജീവമാക്കണം.

Verse 16

निक्षिपेद् हृदयेनाग्निं शक्तिं मध्ये ऽग्निगां स्मरेत् गर्भाधानं पुंसवनं जातकर्म च होमयेत्

ഹൃദയഭാവത്തോടെ അഗ്നിയെ സ്ഥാപിക്കണം; മദ്ധ്യത്തിൽ അഗ്നിയിലൂടെ സഞ്ചരിക്കുന്ന ശക്തിയെ സ്മരിക്കണം. തുടർന്ന് ഗർഭാധാനം, പുംസവനം, ജാതകർമ്മം എന്നീ സംസ്കാരങ്ങൾക്കായി ഹോമം നടത്തണം.

Verse 17

हृदयेन शतं ह्य् एकं गुह्येकं गुह्याङ्गे जनयेच्छिखिम् पूर्णाहुत्या तु विद्यायाः शिवाग्निर्ज्वलितो भवेत्

ഹൃദയമന്ത്രം കൊണ്ട് നൂറു ജപം/ആഹുതി ചെയ്യണം; ഗുഹ്യമന്ത്രം കൊണ്ട് ഒന്ന്; ഗുഹ്യാംഗമന്ത്രം കൊണ്ട് അഗ്നിശിഖ ഉത്പാദിപ്പിക്കണം. പിന്നെ ഈ വിദ്യയുടെ പൂർണാഹുതിയാൽ മംഗളമായ ശിവാഗ്നി പൂർണ്ണമായി ജ്വലിക്കുന്നു.

Verse 18

होमयेम्मूलमन्त्रेण शतञ्चाङ्गं दशांशतः निवेदयेत्ततो देव्यास्ततः शिष्यं प्रवेशयेत्

മൂലമന്ത്രം കൊണ്ട് നൂറ് ആഹുതികളോടെ ഹോമം ചെയ്യണം; തുടർന്ന് അങ്ങമന്ത്രങ്ങൾ ദശാംശമായി (ഓരോന്നും പത്ത്) ആഹുതി നൽകണം. പിന്നെ ദേവിക്ക് നിവേദനം ചെയ്യണം; അതിനുശേഷം ശിഷ്യനെ പ്രവേശിപ്പിച്ച് ദീക്ഷ നൽകണം.

Verse 19

अस्त्रेण ताडनं कृत्वा गुह्याङ्गानि ततो न्यसेत् विद्याङ्गैश् चैव सन्नद्धं विद्याङ्गेषु नियोजयेत्

അസ്ത്രമന്ത്രം കൊണ്ട് താഡനം (ആഘാത-ക്രിയ) ചെയ്ത്, തുടർന്ന് ഗുഹ്യാംഗങ്ങളിൽ ന്യാസം സ്ഥാപിക്കണം. വിദ്യയുടെ അം​ഗങ്ങളാൽ സന്നദ്ധനായി (രക്ഷിതനായി), ആ രക്ഷ വിദ്യാംഗങ്ങളിലേയ്ക്കുതന്നെ നിയോഗിക്കണം.

Verse 20

पुष्पं क्षिपाययेच्छिष्यमानयेदग्निकुण्डकम् यवैर् द्वान्यैस्तिलैर् आज्यैर् मूलविद्याशतं हुनेत्

പുഷ്പക്ഷേപം ചെയ്യിച്ച് ശിഷ്യനോട് അഗ്നികുണ്ഡം കൊണ്ടുവരാൻ പറയണം. തുടർന്ന് യവം, ധാന്യം, എള്ള്, നെയ്യ് എന്നിവകൊണ്ട് മൂലവിദ്യ നൂറു പ്രാവശ്യം ജപിച്ചുകൊണ്ട് നൂറ് ആഹുതി അർപ്പിക്കണം.

Verse 21

स्थावरत्वं पुरा होमं सरीसृपमतः परं पक्षिमृगपशुत्वञ्च मानुषं ब्राह्ममेव च

ആദ്യം സ്ഥിരാവസ്ഥ (സ്ഥാവരത്വം: അചല/സസ്യാദി); തുടർന്ന് സരീസൃപത്വം. പിന്നെ പക്ഷിത്വം, മൃഗത്വം, പശുത്വം; അതിനുശേഷം മാനുഷത്വം; ഒടുവിൽ ബ്രാഹ്മ പദം (പരമ സ്ഥിതി) ലഭിക്കുന്നു.

Verse 22

विष्णुत्वञ्चैव रुद्रत्वमन्ते पूर्णाहुतिर्भवेत् एकया चैव ह्य् आह्त्या शिष्यः स्याद्दीक्षितो भवेत्

അവസാനത്തിൽ വിഷ്ണുത്വവും രുദ്രത്വവും ആഹ്വാനിച്ച് പൂർണാഹുതി നടത്തണം. ഒരൊറ്റ ആഹുതിയാൽ തന്നെ ശിഷ്യൻ ദീക്ഷിതനാകുന്നു.

Verse 23

अधिकारो भवेदेवं शृणु मोक्षमतः परम् सुमेरुस्थो यदा मन्त्री सदाशिवपदे स्थितः

ഇങ്ങനെ അർഹത ഉണ്ടാകുന്നു; ഇനി പരമ മോക്ഷതത്ത്വം കേൾക്കുക. മന്ത്രസാധകൻ സുമേരുവിൽ നിലകൊണ്ട് സദാശിവപദത്തിൽ പ്രതിഷ്ഠിതനായാൽ.

Verse 24

परे च होमयेत् स्वस्थो ऽकर्मकर्मशतान् दश पूर्णाहुत्या तु तद्योगी धर्माधर्मैर् न लिप्यते

അതിനുശേഷം ആരോഗ്യവാനും സമാഹിതനുമായിട്ട്, ബന്ധകർമ്മമില്ലാത്ത കർമസ്വഭാവമുള്ള പത്തു നൂറ് (അഥവാ ആയിരം) ആഹുതികളോടെ ഹോമം നടത്തണം. ആ പൂർണാഹുതിയാൽ യോഗി ധർമ്മാധർമ്മങ്ങളിൽ ലിപ്തനാകുന്നില്ല.

Verse 25

मोक्षं याति परंस्थानं यद्गत्वा न निवर्तते यथा जले जलं क्षिप्तं जलं देही शिरस् तथा

അവൻ മോക്ഷമെന്ന പരമസ്ഥാനത്തെ പ്രാപിക്കുന്നു; അവിടെ എത്തിയാൽ പിന്നെ മടങ്ങിവരില്ല. ജലത്തിൽ ഒഴിച്ച ജലം ജലമായിത്തന്നെ ലയിക്കുന്നതുപോലെ, ദേഹിയും ലയിച്ച് അതേ പരമതത്ത്വമാകുന്നു.

Verse 26

कुम्भैः कुर्याच्चाभिषेकं जयराज्यादिसर्वभाक् कुमारी ब्राह्मणी पूज्या गुर्वादेर्दक्षिणां ददेत्

കുംഭങ്ങളാൽ അഭിഷേകം നടത്തണം; അതിനാൽ ജയം, രാജ്യം മുതലായ എല്ലാ ഫലങ്ങളിലും പങ്കാളിയാകും. കുമാരി ബ്രാഹ്മണിയെ പൂജിക്കുകയും ഗുരു മുതലായവർക്ക് യഥോചിത ദക്ഷിണ നൽകുകയും വേണം.

Verse 27

यजेत् सहस्रमेकन्तु पूजां कृत्वा दिने दिने तिलाज्यपुरहोमेन देवी श्रीः कामदा भवेत्

ദിവസേന പൂജ ചെയ്ത് ഈ കർമ്മം പൂർണ്ണമായി ആയിരം പ്രാവശ്യം ചെയ്യണം. എള്ള്, നെയ്യ്, പുര (മധുരക്കേക്ക്) എന്നിവയുടെ ആഹുതികളോടെ ഹോമം ചെയ്താൽ ദേവി ശ്രീ ഇഷ്ടഫലം നൽകുന്നു.

Verse 28

ददाति विपुलान् भोगान् यदन्यच्च समीहते जप्त्वा ह्य् अक्षरलक्षन्तु निधानाधिपतिर्भवेत्

ഇത് വിപുലമായ ഭോഗങ്ങളും साधകൻ ആഗ്രഹിക്കുന്ന മറ്റെല്ലാം നൽകുന്നു. തീർച്ചയായും ഒരു ലക്ഷം അക്ഷരങ്ങൾ ജപിച്ചാൽ മനുഷ്യൻ നിധികളുടെ അധിപതി, അഥവാ ധനാധിപൻ ആകുന്നു.

Verse 29

द्विगुणेन भवेद्राज्यं त्रिगुणेन च यक्षिणी चतुर्गुणेन ब्रह्मत्वं ततो विष्णुपदं भवेत्

ദ്വിഗുണ പുണ്യത്തോടെ രാജ്യലാഭം; ത്രിഗുണത്തോടെ യക്ഷിണീപദം; ചതുര്‍ഗുണത്തോടെ ബ്രഹ്മത്വം; അതിനപ്പുറം വിഷ്ണുപദം, അഥവാ പരമധാമം ലഭിക്കുന്നു.

Verse 30

षड्गुणेन महासिद्धिर् लक्षेणैकेन पापहा दश जप्त्वा देहशुद्ध्यै तीर्थस्नानफलं शतात्

ഷഡ്ഗുണ ജപത്തോടെ മഹാസിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; ഒരു ലക്ഷം ജപത്തോടെ ഇത് പാപഹരമാകുന്നു. ദേഹശുദ്ധിക്കായി പത്ത് പ്രാവശ്യം ജപിച്ചാൽ നൂറ് തീർത്ഥസ്നാനങ്ങളുടെ ഫലം ലഭിക്കും.

Verse 31

पटे वा प्रतिमायां वा शीघ्रां वै स्थण्डिले यजेत् शतं सहस्रमयुतं जपे होमे प्रकीर्तितम्

പടം (ചിത്രിത ദേവരൂപം) അല്ലെങ്കിൽ പ്രതിമയുടെ മുമ്പിൽ, അല്ലെങ്കിൽ സ്ഥണ്ഡിലം (സജ്ജമാക്കിയ യജ്ഞഭൂമി) മേൽ വേഗത്തിൽ പൂജ ചെയ്യണം. ജപത്തിനും ഹോമത്തിനും എണ്ണം—നൂറ്, ആയിരം, പത്തായിരം—എന്ന് പ്രസ്താവിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 32

एवं विधानतो जप्त्वा लक्षमेकन्तु होमयेत् महिषाजमेषमांसेन नरजेन पुरेण वा

ഇങ്ങനെ വിധിപ്രകാരം ജപം ചെയ്ത ശേഷം ഒരു ലക്ഷം ആഹുതികളോടെ ഹോമം ചെയ്യണം—മഹിഷം, ആട് അല്ലെങ്കിൽ മേ‍ഷത്തിന്റെ മാംസത്തോടെ, അല്ലെങ്കിൽ നരജ (മാനവോത്പന്ന) ദ്രവ്യത്തോടെ, അല്ലെങ്കിൽ ഘൃതത്തോടെ।

Verse 33

तिलैर् यवैस् तथा लाजैर् व्रीहिगोधूमकाम्रकैः श्रीफलैर् आज्यसंयुक्तैर् होमयित्वा व्रतञ्चरेत्

എള്ള്, യവം, ലാജം, അരി, ഗോതമ്പ്, മാങ്ങ മുതലായവയും, ശ്രീഫലം (തേങ്ങ) ഘൃതസഹിതം ചേർത്ത് അഗ്നിയിൽ ആഹുതി നൽകി ശേഷം വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 34

अर्धरात्रेषु सन्नद्धः खड्गचापशरादिमान् एकवासा विचित्रेण रक्तपीतासितेन वा

അർദ്ധരാത്രിയിൽ പൂർണ്ണസന്നദ്ധനായി—ഖഡ്ഗം, ധനുസ്സ്, ശരങ്ങൾ മുതലായവ ധരിച്ച്—ഒറ്റ വസ്ത്രം മാത്രം ധരിക്കണം; അത് വർണ്ണവൈവിധ്യമുള്ളതോ, അല്ലെങ്കിൽ ചുവപ്പ്, മഞ്ഞ, കറുപ്പ് നിറമുള്ളതോ ആകാം।

Verse 35

नीलेन वाथ वस्त्रेण देवीं तैर् एव चार्चयेत् व्रजेद्दक्षिणदिग्भागं द्वारे दद्याद्बलिं बुधः

നീല വസ്ത്രം ധരിച്ച് (അഥവാ നീല വസ്ത്രം കൊണ്ട്) അതേ ദ്രവ്യങ്ങളാൽ ദേവിയെ അർച്ചിക്കണം। തുടർന്ന് ദക്ഷിണദിക്കിലേക്കു പോയി, വാതിലിൽ ബുദ്ധിമാൻ ബലി അർപ്പിക്കണം।

Verse 36

तिलाज्यप्लवहोमेनेति ख , छ च प्लवेनेति ख , छ च दूतीमन्त्रेण द्वारादौ एकवृक्षे श्मशानके एवञ्च सर्वकामाप्तिर्भुङ्क्ते सर्वां महीं नृपः

ചില പാഠങ്ങളിൽ “എള്ളും ഘൃതവും ചേർന്ന പ്ലവ (തേങ്ങുന്ന) ദ്രവ്യത്തോടെ ഹോമം” എന്നും, മറ്റുചിലയിൽ വെറും “പ്ലവത്തോടെ” എന്നും കാണുന്നു. ദൂതീ-മന്ത്രം പ്രയോഗിച്ച് വാതിൽ മുതലായിടങ്ങളിൽ, ഒറ്റമരത്തിനരികിലും, ശ്മശാനത്തിലും കർമ്മം ചെയ്താൽ സർവകാമസിദ്ധി ലഭിക്കുന്നു; രാജാവും സമസ്ത ഭൂമിയെ ഭുഞ്ജിക്കുന്നു (ആധിപത്യം നേടുന്നു)।