Adhyaya 308

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे त्रैलोक्यमोहनीलक्ष्म्यादिपूजा नाम सप्ताधिकत्रिशततमो ऽध्यायः अथाष्टाधिकत्रिशततमो ऽध्यायः त्वरितापूजा अग्निर् उवाच त्वरिताङ्गान्समाख्यास्ये भुक्तिमुक्तिप्रदायकान् प्रचोदयात् श्रीप्रणितायै नमः ह्रूं कारायै नमः ॐ खेच हृदयाय नमः खेचर्यै नमः ॐ चण्डायै नमः छेदन्यै नमः क्षेपण्यै नमः स्त्रियै ह्रूं कार्यै नमः क्षेमङ्कर्यै जयायै किङ्कराय रक्ष ॐ त्वरिताज्ञया स्थिरो भव वषट् तोतला त्वरिता तूर्णेत्येत्येवं विद्येयमीरिता

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘ത്രൈലോക്യമോഹിനീ ലക്ഷ്മ്യാദി പൂജ’ എന്ന മൂന്നു നൂറ്റി ഏഴാം അധ്യായം സമാപ്തമായി. ഇനി മൂന്നു നൂറ്റി എട്ടാം അധ്യായം—‘ത്വരിതാ പൂജ’ ആരംഭം. അഗ്നി അരുളിച്ചെയ്തു—ഭോഗവും മോക്ഷവും നൽകുന്ന ത്വരിതയുടെ മന്ത്രാംഗങ്ങൾ ഞാൻ പ്രസ്താവിക്കുന്നു; പ്രചോദനാത്മക ആവാഹനമായി ഇങ്ങനെ ജപിക്കണം: ‘ശ്രീപ്രണിതായൈ നമഃ; ഹ്രൂംകാരായൈ നമഃ; ഓം, ഖേച ഹൃദയായ നമഃ; ഖേചര്യൈ നമഃ; ഓം, ചണ്ഡായൈ നമഃ; ഛേദന്യൈ നമഃ; ക്ഷേപണ്യൈ നമഃ; സ്ത്രീയൈ നമഃ; ഹ്രൂംകാര്യൈ നമഃ; ക്ഷേമങ്കര്യൈ നമഃ; ജയായൈ നമഃ; ഹേ കിങ്കര, രക്ഷ।’ ‘ഓം—ത്വരിതാജ്ഞയാ സ്ഥിരോ ഭവ—വഷട്।’ കൂടാതെ ‘തോതലാ, ത്വരിതാ, തൂർണ’—ഇങ്ങനെ ഈ വിദ്യ പ്രസ്താവിതം.

Verse 2

शिरोभ्रुमस्तके कण्ठे हृदि नाभौ च गुह्यके उर्वोश् च जानुजङ्घोरुद्वये चरणयोः क्रमात्

തലയിൽ, ഭ്രൂമധ്യേ, ശിഖരത്തിൽ, കണ്ഠത്തിൽ, ഹൃദയത്തിൽ, നാഭിയിൽ, ഗുഹ്യസ്ഥാനത്തിൽ; തുടർന്ന് ഊറുകളിൽ, മുട്ടുകളിൽ, ജംഘകളിൽ, കടി ഇരുവശങ്ങളിലും, പാദങ്ങളിൽ—ഈ ക്രമത്തിൽ (മന്ത്ര) ന്യാസം ചെയ്യണം.

Verse 3

न्यस्ताङ्गो न्यस्तमन्त्रस्तु समस्तं व्यापकं न्यसेत् पार्वती शवरी चेशा वरदाभयहस्तिका

അംഗന്യാസവും മന്ത്രന്യാസവും ചെയ്ത ശേഷം സമസ്തമായ വ്യാപകന്യാസം ചെയ്യണം. ദേവിയെ പാർവതി, ശബരി, ഈശാ രൂപങ്ങളായി ധ്യാനിക്കണം; അവളുടെ കൈകൾ വരദവും അഭയവും നൽകുന്നവയാണ്.

Verse 4

मयूरबलया पिच्छमौलिः किसलयांशुका सिंहासनस्था मायूरवर्हच्छत्रसमन्विता

അവൾ മയൂര-ബലയം ധരിക്കുന്നു; തലയിൽ പിച്ഛമൗലി (ഇരുകുടുമ) ഉണ്ട്; കിസലയംപോലെ কোমലമായ പച്ചവസ്ത്രം ധരിച്ച് സിംഹാസനത്തിൽ ആസീനയായി, മയൂരപിച്ഛങ്ങളുടെ ഛത്രത്താൽ സമന്വിതയാണ്.

Verse 5

त्रिनेत्रा श्यामला देवी वनमालाविभूषणा विप्राहिकण्राभरणा चत्रकेयूरभूषणा

ദേവി ത്രിനേത്രയുക്തയും ശ്യാമവർണ്ണയുമാണ്; വനമാലയാൽ വിഭൂഷിതയുമാണ്. അവളുടെ കണ്ഠത്തിൽ ശോഭിക്കുന്ന ഹാരം, കൈകളിൽ കങ്കണങ്ങളും ഭുജങ്ങളിൽ കേയൂരങ്ങളും ധരിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 6

वैश्यनागकटीबन्धा वृषलाहिकृतनूपुरा एवं रूपात्मिका भूत्वा तन्मन्त्रं नियुतं जपेत्

വൈശ്യ-നാഗംകൊണ്ട് നിർമ്മിച്ച കടിബന്ധം ധരിച്ചു, വൃഷലാഹി കൊണ്ടുണ്ടാക്കിയ നൂപുരങ്ങൾ അണിഞ്ഞ്—ഇങ്ങനെ ആ രൂപം ധ്യാനത്തിൽ സ്വീകരിച്ച്—ആ മന്ത്രം ഒരു ലക്ഷം പ്രാവശ്യം ജപിക്കണം.

Verse 7

ईशः किरातरूपो ऽभूत् पुरा गौरी च तादृशी जपेद्ध्यायेत् पूजयेत्तां सर्वसिद्ध्यैविषादिहृत्

പുരാതനകാലത്ത് ഈശൻ കിരാതരൂപം ധരിച്ചു; ഗൗരിയും അതുപോലെ തന്നെയായി. സർവ്വസിദ്ധി പ്രാപ്തിക്കായി അവരുടെ മന്ത്രജപം, ധ്യാനം, പൂജ എന്നിവ ചെയ്യണം; ഇത് വിഷാദാദികളെ അകറ്റുന്നു.

Verse 8

अष्टसिंहासने पूज्या दले पूर्वादिके क्रमात् अङ्गगायत्री प्रणीता हूङ्काराद्या दलाग्रके

ദേവിയെ അഷ്ടസിംഹാസനത്തിൽ പൂജിക്കണം. ദളങ്ങളിൽ കിഴക്കിൽ നിന്ന് ക്രമമായി, ‘ഹൂം’ ബീജത്തിൽ ആരംഭിക്കുന്ന അംഗ-ഗായത്രി (അംഗമന്ത്രങ്ങൾ) ദളാഗ്രങ്ങളിൽ നിയോഗിക്കണം.

Verse 9

फट्कारी चाग्रतो देव्याः श्रीवीजेनार्चयेदिमाः लोकेशायुधवर्णास्ताः फट्कारी तु धनुर्धरा

ദേവിയുടെ മുൻഭാഗത്ത് ശ്രീ-ബീജംകൊണ്ട് ഈ (ശക്തികളെ) അർച്ചിക്കണം. അവർ ലോകപാലന്മാരുടെ ആയുധങ്ങളുടെ വർണ്ണംപോലെ ധ്യാനിക്കപ്പെടണം; ഫട്കാരീ എന്നാൽ ധനുസ്സു ധരിച്ചവളാണ്.

Verse 10

जया च विजया द्वास्थे पूज्ये सौवर्णयष्टिके किङ्करा वर्वरी मुण्डी लगुडी च तयोर्वहिः

ഇരുവാതിൽത്തൂണുകളിലും ജയാ–വിജയരെ പൂജിക്കണം; കൂടാതെ പൂജ്യയായ സൗവർണയഷ്ടികയെയും. ആ വാതിലുകളുടെ പുറത്തായി കിങ്കരാ, വർവരീ, മുണ്ഡീ, ലഗുഡീ എന്നിവരെയും പൂജിക്കണം.

Verse 11

इष्ट्वैवं सिद्धयेद्द्रव्यैः कुण्डे योन्याकृतौ हुनेत् हेमलाभो ऽर्जुनैर् धान्यैर् गोधूमैः पुष्टिसम्पदः

ഇങ്ങനെ കർമ്മം നിർവഹിച്ചു, നിർദ്ദിഷ്ട ദ്രവ്യങ്ങളാൽ സിദ്ധി നേടുകയും യോനി-ആകൃതിയിലുള്ള കുണ്ഡത്തിൽ ഹോമം ചെയ്യുകയും വേണം. അർജുനകാഷ്ഠം കൊണ്ട് ആഹുതി നൽകിയാൽ സ്വർണ്ണലാഭം; ധാന്യവും ഗോതമ്പും പുഷ്ടിയും സമ്പത്തും നൽകുന്നു.

Verse 12

यवैर् धान्यैस्तिलैः सर्वसिद्धिरीतिविनाशनम् अक्षैर् उन्मत्तता शत्रोः शाल्मलीभिश् च मारणम्

യവം, ധാന്യം, എള്ള് എന്നിവകൊണ്ട് സർവ്വസിദ്ധിയും ഉപദ്രവം/മഹാമാരി നാശവും ലഭിക്കുന്നു. അക്ഷബീജംകൊണ്ട് ശത്രുവിന് ഉന്മത്തത വരുന്നു; ശാല്മലീ ദ്രവ്യങ്ങളാൽ മാരണകർമ്മം സിദ്ധിക്കുന്നു.

Verse 13

जम्बुभिर्धनधान्याप्तिस्तुष्टिर्नीलोत्पलैर् अपि रक्तात्पलैर् महापुष्टिः कुन्दपुष्पैर् महोदयः

ജംബൂഫലങ്ങളാൽ ധനവും ധാന്യവും ലഭിക്കുന്നു; നീലോത്പലങ്ങളാൽ തൃപ്തി. രക്തോത്പലങ്ങളാൽ മഹാപുഷ്ടിയും ആരോഗ്യസമൃദ്ധിയും; കുന്ദപുഷ്പങ്ങളാൽ മഹോദയം (മഹോന്നതി) ലഭിക്കുന്നു.

Verse 14

मल्लिकाभिः पुरक्षोभः कुमुदैर् जनवर् लभः अशोकैः पुत्रलाभः स्यात् पाटलाभिः शुभाङ्गना

മല്ലികാ (മുല്ല) പുഷ്പങ്ങളാൽ നഗരത്തിൽ ക്ഷോഭം/അശാന്തി ഉണ്ടാകുന്നു; കുമുദപുഷ്പങ്ങളാൽ ജനങ്ങളിൽ വരലാഭം (ലോകാനുകൂല്യം) ലഭിക്കുന്നു. അശോകപുഷ്പങ്ങളാൽ പുത്രലാഭം; പാടലാപുഷ്പങ്ങളാൽ ശുഭവും സദ്ഗുണവതിയുമായ സ്ത്രീ ലഭിക്കുന്നു.

Verse 15

आम्रैर् आयुस्तिलैर् लक्ष्मीर्बिल्वैः श्रीश् चम्पकैर् धनम् इष्टं मधुकपुष्पैश् च बिल्वैः सर्वज्णतां लभेत्

മാങ്ങ അർപ്പിച്ചാൽ ആയുസ്സ് ലഭിക്കും; എള്ള് അർപ്പിച്ചാൽ ലക്ഷ്മി; ബില്വഫലത്താൽ ശ്രീ-മംഗലം; ചമ്പകപുഷ്പത്താൽ ഇഷ്ടധനം ലഭിക്കും. മധൂകപുഷ്പവും ബില്വവും അർപ്പിച്ചാൽ സർവ്വജ്ഞത ലഭിക്കും.

Verse 16

त्रिलक्षजप्यात्सर्वाप्तिर्होमाद्ध्यानात्तथेज्यया मण्डले ऽभ्यर्च्य गायत्र्या आहुतीः पञ्चविंशतिम्

മൂന്നു ലക്ഷം ജപം ചെയ്താൽ സമ്പൂർണ്ണ സിദ്ധി ലഭിക്കും; അതുപോലെ ഹോമം, ധ്യാനം, പൂജയും. മണ്ഡലത്തിൽ അർച്ചന ചെയ്ത് ഗായത്രിയോടുകൂടെ ഇരുപത്തിയഞ്ച് ആഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം.

Verse 17

दद्याच्छतत्रयं मूलात् पल्लवैर् दीक्षितो भवेत् पञ्चगव्यं पुरा पीत्वा चरुकं प्राशयेत्सदा

സ്വസമ്പത്തിൽ നിന്ന് മൂന്നു നൂറ് (ദ്രവ്യം) ദാനം ചെയ്യണം; কোমല പല്ലവങ്ങൾ അർപ്പിച്ചാൽ അവൻ ദീക്ഷിതനാകും. ആദ്യം പഞ്ചഗവ്യം കുടിച്ച്, എപ്പോഴും ചരു (യജ്ഞാന്നം) പ്രാശനം ചെയ്യണം.