Adhyaya 169

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे महापातकादिकथनं नामाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः मार्जारस्यैव मारणमिति ङ अथैकोनसप्तत्यधिकशततमो ऽध्यायः प्रायश्चित्तानि पुष्कर उवाच एतत्प्रभृतिपापानां प्रायश्चित्तं वदामि ते ब्रह्महा द्वादशाब्दानि कुटीङ्कृत्वा वने वसेत्

ഇങ്ങനെ അഗ്നേയ മഹാപുരാണത്തിലെ ‘മഹാപാതകാദി-കഥനം’ എന്ന നൂറ്റി അറുപത്തൊമ്പതാം അധ്യായം സമാപിച്ചു (അതിൽ ‘പൂച്ചയെ കൊല്ലൽ’ മുതലായ വിഷയവും ഉൾപ്പെടുന്നു). ഇനി ‘പ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ’ എന്ന നൂറ്റി എഴുപതാം അധ്യായം ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—“ഇവ മുതലായ പാപങ്ങൾക്ക് പ്രായശ്ചിത്തം ഞാൻ നിന്നോട് പറയുന്നു. ബ്രാഹ്മണഹന്താവ് പന്ത്രണ്ടു വർഷം കുടിൽ പണിതു വനത്തിൽ വസിക്കണം.”

Verse 2

भिक्षेतात्मविशुद्ध्यर्थं कृत्वा शवशिरोध्वजं प्रास्येदात्मानमग्नौ वा समिद्धे त्रिरवाक्शिराः

ആത്മശുദ്ധിക്കായി അവൻ ഭിക്ഷാവൃത്തിയാൽ ജീവിക്കണം; ശവശിരസ്സോടുകൂടിയ ധ്വജം നിർമ്മിച്ച്, നന്നായി ജ്വലിക്കുന്ന അഗ്നിയിൽ സ്വയം—മൂന്നു പ്രാവശ്യം, തല താഴ്ത്തി—എറിഞ്ഞുകൊടുക്കണം।

Verse 3

यजेत वाश्वमेधेन स्वर्जिता गोसवेन वा जपन्वान्यतमं वेदं योजनानां शतं ब्रजेत्

അവൻ അശ്വമേധയാഗംകൊണ്ട് യജിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ ഗോസവവിധിയാൽ സ്വർഗ്ഗലാഭം നേടണം; അല്ലെങ്കിൽ വേദങ്ങളിൽ ഏതെങ്കിലും ഒന്നിനെ ജപിച്ചുകൊണ്ട് നൂറ് യോജന ദൂരം സഞ്ചരിക്കണം।

Verse 4

सर्वस्वं वा वेदविदे ब्राह्मणायोपपादयेत् व्रतैर् एतैर् व्यपोहन्ति महापातकिनो मलं

അല്ലെങ്കിൽ തന്റെ സർവ്വസ്വവും വേദവിദ്യനായ ബ്രാഹ്മണനു സമർപ്പിക്കണം. ഈ വ്രതങ്ങളാൽ മഹാപാതകികളും തങ്ങളുടെ മലിനത നീക്കുന്നു।

Verse 5

उपपातकसंयुक्तो गोघ्नो मासं यवान् पिवेत् कृतवापो वसेद्गोष्ठे चर्मणा तेन संवृतः

ഉപപാതകവും ചേർന്ന ഗോഹന്താവ് ഒരു മാസം യവജലം മാത്രം പാനം ചെയ്യണം; മുണ്ഡനം ചെയ്ത് ഗോശാലയിൽ വസിച്ച്, അതേ ചർമ്മംകൊണ്ട് മൂടപ്പെട്ടിരിക്കണം।

Verse 6

चतुर्थकालमश्रीयादक्षारलवणं मितं गोमूत्रेण चरेत् स्नानं द्वौ मासौ नियतेन्द्रियः

അവൻ നാലാം കാലത്തിൽ മാത്രം ആഹാരം സ്വീകരിക്കണം; ക്ഷാരവും ലവണവും മിതമായി ഉപയോഗിക്കണം; ഇന്ദ്രിയനിയമത്തോടെ രണ്ട് മാസം ഗോമൂത്രംകൊണ്ട് സ്നാനം ചെയ്യണം।

Verse 7

दिवानुगच्छेद्गाश् चैव तिष्ठन्नूर्ध्वं रजः पिवेत् वृषभैकादशा गास्तु दद्याद्विचारितव्रतः

ആലോചിച്ച് വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കുന്നവൻ പകൽ പശുക്കളെ പിന്തുടർന്ന്, നിൽക്കേ മേലേക്ക് ഉയരുന്ന പൊടി പാനം ചെയ്യണം. തുടർന്ന് കാളയോടുകൂടി പതിനൊന്ന് പശുക്കൾ ദാനം ചെയ്യണം.

Verse 8

अविद्यमाने सर्वस्वं वेदविद्भ्यो निवेदयेत् पादमेकञ्चरेद्रोधे द्वौ पादौ बन्धने चरेत्

മറ്റൊരു പ്രായശ്ചിത്തമാർഗം ഇല്ലെങ്കിൽ തന്റെ സർവ്വസ്വവും വേദവിദന്മാർക്ക് സമർപ്പിക്കണം. തടസ്സപ്പെടുത്തലിന് പാദം (കാൽഭാഗം) ദണ്ഡം; തടങ്കലിന് രണ്ട് പാദം (അർധം) ദണ്ഡം വിധിക്കുന്നു.

Verse 9

दद्यात् सुचरितव्रत इति ङ योजने पादहीनं स्याच्चरेत् सर्वं निपातने कान्तारेष्वथ दुर्गेषु विषमेषु भयेषु च

‘ദദ്യാത് സുചരിതവ്രത’ എന്ന യോജനയിൽ ങ്-പ്രത്യയം ചേർന്നാൽ പാദഹീനത (ഛന്ദസ്സിലെ കുറവ്) സംഭവിക്കുന്നു. എന്നാൽ നിപാതനപ്രയോഗത്തിൽ ‘കാന്താരേഷു, ദുര്ഗേഷു, വിഷമേഷു, ഭയേഷു ച’ മുതലായ സ്ഥിര/അപവാദ രൂപങ്ങൾ എല്ലാം അംഗീകരിക്കണം.

Verse 10

यदि तत्र विपत्तिः स्यादेकपादो विधीयते घण्टाभरणदोषेण तथैवर्धं विनिर्दिशत्

അവിടെ ഏതെങ്കിലും വിപത്ത് സംഭവിച്ചാൽ ഒരു പാദം (കാൽഭാഗം) ദണ്ഡം വിധിക്കുന്നു. അതുപോലെ ഘണ്ടാ-ആഭരണത്തിലെ ദോഷത്തിന് അർധദണ്ഡം എന്നും നിർദ്ദേശിച്ചിട്ടുണ്ട്.

Verse 11

दमने दमने रोधे शकटस्य नियोजने स्तम्भशृङ्खलपाशेषु मृते पादोनमाचरेत्

ദമനം-ഉപദമനം, തടസ്സപ്പെടുത്തൽ, ശകടം സേവനത്തിലേക്ക് നിയോഗിക്കൽ, കൂടാതെ തൂൺ, ശൃംഖല, പാശം മുതലായ ശിക്ഷകളിൽ—മരണം സംഭവിച്ചാൽ കാൽഭാഗം കുറച്ച ദണ്ഡം വിധിക്കണം.

Verse 12

शृङ्गभङ्गे ऽस्थिभङ्गे च लाङ्गूलच्छेदने तथा यावकन्तु पिवेत्तावद्यावत् सुस्था तु गौर्भवेत्

കൊമ്പ് പൊട്ടൽ, അസ്ഥി പൊട്ടൽ, കൂടാതെ വാൽ മുറിക്കൽ എന്നിവ സംഭവിച്ചാൽ, പശു പൂർണ്ണമായി സുഖം പ്രാപിക്കുന്നതുവരെ ആവശ്യമായ കാലം യവകം (യവക്കഞ്ഞി) കുടിപ്പിക്കണം।

Verse 13

गोमतीञ्च जपेद्विद्यां गोस्तुतिं गोमतीं स्मरेत् एका चेद्बहुभिर्दैवाद् यत्र व्यापादिता भवेत्

ഗോമതീ-വിദ്യ ജപിക്കുകയും, ഗോമതീ എന്ന ഗോസ്തുതി സ്മരിക്കുകയോ പാരായണം ചെയ്യുകയോ വേണം. ദൈവവശാൽ ഒരിടത്ത് പലരാൽ ഒരു പശു കൊല്ലപ്പെടുകയാണെങ്കിൽ, (പ്രായശ്ചിത്തമായി) ഈ ജപം നിർദ്ദേശിതമാണ്।

Verse 14

पादं पादन्तु हत्यायाश् चरेयुस्ते पृथक् पृथक् उपकारे क्रियमाणे विपत्तौ नास्ति पातकं

അവർ ഓരോരുത്തരും വേർതിരിച്ച് ഹത്യാപ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് വീതം അനുഷ്ഠിക്കണം. ദുരന്തസമയത്ത് ഉപകാരത്തിനായി ചെയ്യുന്ന പ്രവൃത്തിയിൽ പാപം ഉണ്ടാകില്ല।

Verse 15

एतदेव व्रतं कुर्युरुपपातकिनस् तथा अवकीर्णवर्जं शुद्ध्यर्थञ्चान्द्रायणमथापि वा

ഉപപാതകികൾ (ലഘുപാപികൾ) പോലും ഇതേ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; ശുദ്ധിക്കായി ചാന്ദ്രായണ വ്രതവും ചെയ്യാം—എന്നാൽ ‘അവകീർണ’ കുറ്റക്കാരനെ ഒഴിവാക്കി।

Verse 16

अवकीर्णी तु कालेन गर्धभेन चतुष्पथे पाकयज्ञविधानेन यजेत निरृतिं निशि

എന്നാൽ അവകീർണീ (ശീലലംഘനം ചെയ്ത സ്ത്രീ) നിശ്ചിത സമയത്ത്, ചതുഷ്പഥത്തിൽ (ചൗരസ്തയിൽ), രാത്രിയിൽ, പാകയജ്ഞവിധിപ്രകാരം ഗർധഭം (കഴുത) സഹിതം നിരൃതിദേവിക്കായി യജന/ഹോമം നടത്തണം।

Verse 17

कृत्वाग्निं विधिवद्धीमानन्ततस्तु समित्तृचा चन्द्रेन्द्रगुरुवह्नीनां जुहुयात् सर्पिषाहुतिं

വിധിപ്രകാരം പവിത്രാഗ്നി ഒരുക്കിയ ജ്ഞാനി, തുടർന്ന് സമിധാ-മന്ത്രം ചൊല്ലി ചന്ദ്രൻ, ഇന്ദ്രൻ, ഗുരു (ബൃഹസ്പതി) എന്നിവർക്കും അഗ്നിക്കും ഉദ്ദേശിച്ച് അഗ്നിയിൽ നെയ്യാഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം।

Verse 18

अथवा गार्धभञ्चर्म वसित्वाब्दञ्चरेन्महीं हत्वा गर्भमविज्ञातं ब्रह्महत्याव्रतं चरेत्

അല്ലെങ്കിൽ കഴുതച്ചർമ്മം ധരിച്ചു ഒരു വർഷം ഭൂമിയിൽ സഞ്ചരിക്കണം; അറിയാതെ ഗർഭനാശം വരുത്തിയാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാ-പ്രായശ്ചിത്ത വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 19

जुहुयात्सर्पिषाहुतीरिति ख , ङ , ज च सरां पीत्वा द्विजो मोहादग्निवर्णां सुरां पिवेत् गोमूत्रमग्निवर्णं वा पिवेदुदकमेव वा

‘ഖ’, ‘ങ’, ‘ജ’ എന്ന അക്ഷരങ്ങൾ ഉച്ചരിച്ച് നെയ്യാഹുതികൾ അർപ്പിക്കണം. ദ്വിജൻ മോഹവശാൽ സരാ (കിണ്വിത പാനം) കുടിച്ചാൽ, അഗ്നിവർണ്ണമായ സുര കുടിക്കണം; അല്ലെങ്കിൽ അഗ്നിവർണ്ണമായ ഗോമൂത്രം; അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളം മാത്രം കുടിക്കണം।

Verse 20

सुवर्णस्तेयकृद्विप्रो राजानमभिगम्य तु स्वकर्म ख्यापयन् व्रूयान्मां भवाननुशास्त्विति

സ്വർണ്ണമോഷണം ചെയ്ത ബ്രാഹ്മണൻ രാജാവിനെ സമീപിച്ച് തന്റെ കൃത്യം വെളിപ്പെടുത്തി—“മഹാരാജാ, എന്നെ അനുശാസിക്കണം (ശിക്ഷിക്കണം)” എന്നു പറയണം।

Verse 21

गृहीत्वा मुशलं राजा सकृद्धन्यात् स्वयङ्गतं बधेन शुद्ध्यते स्तेयो ब्राह्मणस्तपसैव वा

രാജാവ് മുഷലം കൈയിൽ എടുത്ത്, സ്വയം വന്ന കള്ളനെ ഒരിക്കൽ മാത്രം അടിക്കണം; അത്തരം ദേഹശിക്ഷയാൽ കള്ളൻ ശുദ്ധിയാകുന്നു. എന്നാൽ ബ്രാഹ്മണൻ (മോഷണദോഷി) തപസ്സിനാൽ മാത്രമേ ശുദ്ധിയാകൂ।

Verse 22

गुरुतल्पो निकृत्यैव शिश्नञ्च वृषणं स्वयं निधाय चाञ्चलौ गच्छेदानिपाताच्च नैरृतिं

ഗുരുപത്നിയെ പ്രാപിച്ചവൻ സ്വന്തം ലിംഗവും വൃഷണങ്ങളും ഛേദിച്ച് കൈകളിൽ പിടിച്ച് മരണം വരെ തെക്കുപടിഞ്ഞാറൻ (നൈരൃതി) ദിശയിലേക്ക് നടക്കണം.

Verse 23

चान्द्रायणान् वा त्रीन्मासानभ्यसेन्नियतेन्द्रियः जातिभ्रंशकरं कर्म कृत्वान्यतममिच्छया

അല്ലെങ്കിൽ, ജാതിഭ്രംശമുണ്ടാക്കുന്ന കർമ്മം സ്വമനസ്സാലെ ചെയ്താൽ, ഇന്ദ്രിയങ്ങളെ നിയന്ത്രിച്ച് മൂന്നു മാസം ചാന്ദ്രായണ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 24

चरेच्छान्तपनं कृच्छ्रं प्राजापत्यमनिच्छया सङ्करीपात्रकृत्यासु मासं शोधनमैन्दवं

ആഗ്രഹമില്ലാതെ സങ്കരീകരണം (അശുദ്ധപാത്രം) തുടങ്ങിയവ ചെയ്താൽ സാന്തപന കൃച്ഛ്രവും പ്രാജാപത്യവും അനുഷ്ഠിക്കണം; ഇതിന് ഒരു മാസത്തെ ഐന്ദവ ശുദ്ധീകരണമാണ് വിധിച്ചിരിക്കുന്നത്.

Verse 25

मलिनीकरणीयेषु तप्तं स्याद्यावकं त्र्यहं तुरीयो ब्रह्महत्यायाः क्षत्रियस्य बधे स्मृतः

മാലിന്യമുണ്ടാക്കുന്ന പ്രവൃത്തികൾക്ക് മൂന്നു ദിവസം ചൂടുള്ള യാവകം (കഞ്ഞി) കുടിക്കണം. ക്ഷത്രിയനെ കൊന്നാൽ ബ്രഹ്മഹത്യാപാപത്തിനുള്ള പ്രായശ്ചിത്തത്തിന്റെ നാലിലൊന്ന് വിധിച്ചിരിക്കുന്നു.

Verse 26

वैश्ये ऽष्टमांशे वृत्तस्थे शूद्रे ज्ञेयस्तु षोडशः मार्जरनकुलौ हत्वा चासं मण्डूकमेव च

വൈശ്യനെ കൊന്നാൽ എട്ടിലൊന്നും, ശൂദ്രനെ കൊന്നാൽ പതിനാറിലൊന്നും പ്രായശ്ചിത്തം അറിയണം. പൂച്ച, കീരി, തവള എന്നിവയെ കൊന്നാലും ഇതുതന്നെയാണ് വിധി.

Verse 27

श्वगोधोलूककाकांश् च शूद्रहत्याव्रतं चरेत् चतुर्णामपि वर्णानां नारीं हत्वानवस्थितां

പട്ടി, ഉടുമ്പ്, മൂങ്ങ, കാക്ക എന്നിവയെ കൊന്നാൽ ശൂദ്രഹത്യയ്ക്കുള്ള വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. നാലു വർണ്ണങ്ങളിൽപ്പെട്ട അശരണരായ സ്ത്രീയെ കൊന്നാലും ഇതേ പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യേണ്ടതാണ്.

Verse 28

अमत्यैव प्रमाप्य स्त्रीं शूद्रहत्याव्रतं चरेत् सर्पादीनां बधे नक्तमनस्थ्नां वायुसंयमः

അറിയാതെ സ്ത്രീഹത്യ സംഭവിച്ചാൽ ശൂദ്രഹത്യയ്ക്കുള്ള വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. പാമ്പ് തുടങ്ങിയവയെ കൊന്നാൽ രാത്രി മാത്രം ഭക്ഷണം കഴിക്കുകയും, എല്ലില്ലാത്ത ജീവികളെ കൊന്നാൽ പ്രാണായാമം ചെയ്യുകയും വേണം.

Verse 29

द्रव्याणामल्पसाराणां स्तेयं कृत्वान्यवेश्मतः चरेच्छान्तपनं कृच्छं व्रतं निर्वाप्य सिद्ध्यति

മറ്റൊരാളുടെ വീട്ടിൽ നിന്ന് വിലകുറഞ്ഞ വസ്തുക്കൾ മോഷ്ടിച്ചാൽ 'സാന്തപന കൃച്ഛ്രം' എന്ന വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം. വ്രതം പൂർത്തിയാക്കുന്നതോടെ ശുദ്ധി കൈവരുന്നു.

Verse 30

भक्षभोज्यापहरणे यानशय्यासनस्य च पुष्पमूलफलानाञ्च पञ्चगव्यं विशोधनं

ഭക്ഷ്യവസ്തുക്കൾ, വാഹനം, കിടക്ക, ഇരിപ്പിടം, പൂക്കൾ, വേരുകൾ, പഴങ്ങൾ എന്നിവ മോഷ്ടിച്ചാൽ പഞ്ചഗവ്യം കൊണ്ട് ശുദ്ധീകരണം നടത്തണം.

Verse 31

तृणकाष्ठद्रुमाणान्तु शुष्कान्नस्य गुडस्य च चेलचर्मामिषाणान्तु त्रिरात्रं स्यादभोजनं

പുല്ല്, വിറക്, മരങ്ങൾ, ഉണങ്ങിയ ഭക്ഷണം, ശർക്കര, വസ്ത്രം, തോൽ, മാംസം എന്നിവ മോഷ്ടിച്ചാൽ മൂന്നു രാത്രി ഉപവാസമെടുക്കണം.

Verse 32

मणिमुक्ताप्रवालानां ताम्रस्य रजतस्य च अयःकांस्योपलानाञ्च द्वादशाहं कणान्नभुक्

മണി, മുത്ത്, പ്രവാളം, ചെമ്പ്, വെള്ളി എന്നിവയും ഇരുമ്പ്, കാംസം, കല്ലുകൾ മുതലായവയും (ഭക്ഷിച്ചതാൽ ഉണ്ടായ) ദോഷത്തിന് പന്ത്രണ്ടുദിവസം കണാന്നം (ലളിത ധാന്യാഹാരം) മാത്രം ആശ്രയിച്ച് പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യണം।

Verse 33

कार्पासकीटजीर्णानां द्विशफैकशफस्य च पक्षिगन्धौषधीनान्तु रज्वा चैव त्र्यहम्पयः

കാർപ്പാസകീടജന്യ വ്യാധി, ദ്വിശഫ–ഏകശഫ ജീവികളുമായി ബന്ധപ്പെട്ട രോഗങ്ങൾ, കൂടാതെ പക്ഷികളും ദുർഗന്ധമുള്ള ഔഷധദ്രവ്യങ്ങളും മൂലമുള്ള ദോഷം എന്നിവയ്ക്ക്—രജ്ജുവാൽ സ്പർശിപ്പിച്ച പാൽ മൂന്നു ദിവസം പാനം ചെയ്യുന്നതാണ് വിധി।

Verse 34

गुरुतल्पव्रतं कुर्याद्रेतः सिक्त्वा स्वयोनिषु सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु कुमारोष्वन्त्यजासु च

സ്വയോനി സംബന്ധമായി നിഷിദ്ധമായ സ്ത്രീകളിൽ, സുഹൃത്തിന്റെ ഭാര്യയിൽ, പുത്രന്റെ ഭാര്യയിൽ, കുമാരികളിൽ, കൂടാതെ അന്ത്യജ (താഴ്ന്ന/ബഹിഷ്കൃത) സ്ത്രീകളിൽ വീര്യസ്രാവം ചെയ്താൽ ‘ഗുരുതൽപ-വ്രതം’ എന്ന പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 35

पितृस्वस्रेयीं भगिनीं स्वस्रीयां मातुरेव च मातुश् च भ्रातुराप्तस्य गत्वा चान्द्रायणञ्चरेत्

പിതൃസ്വസ്രേയി (അച്ഛന്റെ സഹോദരിയുടെ മകൾ), സഹോദരി, സ്വസ്രിയ (അമ്മയുടെ സഹോദരിയുടെ മകൾ), സ്വന്തം അമ്മ, കൂടാതെ സഹോദരന്റെ ഭാര്യ—ഇവരോടു ഗമനം ചെയ്താൽ ‘ചാന്ദ്രായണ’ പ്രായശ്ചിത്തവ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 36

अमानुषीषु पुरुष उदक्यायामयोनिषु रेतः सिक्त्वा जले चैव कृच्छ्रं शान्तपनञ्चरेत्

അമാനുഷീ (മൃഗാദി) യിൽ, ഉദക്യാ (മാസികധർമ്മത്തിലുള്ള) സ്ത്രീയിൽ, അയോഗ്യ/നിഷിദ്ധ യോണിയിൽ, കൂടാതെ ജലത്തിൽ വീര്യസ്രാവം ചെയ്താൽ പുരുഷൻ ‘കൃച്ഛ്രം’യും ‘ശാന്തപനം’യും എന്ന രണ്ടു പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളും അനുഷ്ഠിക്കണം।

Verse 37

मैथुनन्तु समासेव्य पुंसि योषिति वा द्विजः गोयाने ऽप्सु दिवा चैव सवासाः स्नानमाचरेत्

മൈഥുനം ചെയ്ത ശേഷം—പുരുഷനോടോ സ്ത്രീയോടോ—ദ്വിജൻ ഗോസ്ഥാന/ഗോശാലാ സംബന്ധമായ സ്ഥലത്ത്, ജലത്തിൽ, പകലിൽ, വസ്ത്രധാരിയായിത്തന്നെ ശുദ്ധിസ്നാനം ചെയ്യണം.

Verse 38

चण्डालान्त्यस्त्रियो गत्वा भुक्त्वा च प्रतिगृह्य च पतत्यज्ञानतो विप्रो ज्ञानात् साम्यन्तु गच्छति

ചണ്ഡാലാദി അന്ത്യജ സ്ത്രീകളുടെ അടുക്കൽ ചെന്നു, അവിടെ ഭക്ഷണം കഴിച്ച്, അവരുടെ കൈയിൽ നിന്ന് ദാനം/ആഹാരം സ്വീകരിച്ചാൽ—ബ്രാഹ്മണൻ അജ്ഞാനവശാൽ ചെയ്താൽ പതിതനാകും; അറിഞ്ഞ് ചെയ്താൽ അവരുടെ സമാനാവസ്ഥയിലേക്കു പോകും.

Verse 39

विप्रदुष्टां स्त्रियं भर्ता निरुन्ध्यादेकवेश्मनि यत् पुंसः परदारेषु तदेनाञ्चारयेद्व्रतं

ബ്രാഹ്മണനാൽ ദൂഷിതയായ സ്ത്രീയെ ഭർത്താവ് ഒരേ ഗൃഹത്തിൽ തടഞ്ഞുവെക്കണം; മറ്റൊരാളുടെ ഭാര്യയോടു ബന്ധം പുലർത്തുന്ന പുരുഷനു നിശ്ചയിച്ച പ്രായശ്ചിത്ത-വ്രതം തന്നേ അവളെയും അനുഷ്ഠിപ്പിക്കണം.

Verse 40

साचेत्पुनः प्रदुष्येत सदृशेनोपमन्त्रिता कृच्छ्रञ्चाद्रायणञ्चैव तदस्याः पावनं स्मृतं

അവൾ വീണ്ടും ദൂഷിതയായാൽ—സമാനസ്ഥാനമുള്ള പുരുഷന്റെ പ്രലോഭനം/ഉപമന്ത്രണം മൂലം—അവളുടെ ശുദ്ധിക്കായി കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തവും ചാന്ദ്രായണ വ്രതവും തന്നെയെന്ന് പാവനമായി സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 41

वेणुचर्मामिषाणाञ्चेति झ यत् करोत्येकरात्रेण वृषलीसेवनं द्विजः तद्भैक्ष्यभुक् जपेन्नित्यं त्रिभिर्वषैर् व्यपोहति

ദ്വിജൻ ഒരേ രാത്രിയിൽ ശൂദ്രസ്ത്രീയെ സേവിച്ച് ചെയ്യുന്ന ദോഷം—വേണു, ചർമ്മം, മാംസം എന്നിവയുമായി ബന്ധപ്പെട്ട അപവിത്രകർമ്മങ്ങൾക്ക് തുല്യം—ഭിക്ഷാന്നഭോജിയായി നിത്യജപം ചെയ്ത് മൂന്നു വർഷത്തിൽ നീക്കുന്നു.