Adhyaya 168
Chapter 168 — महापातकादिकथनम् (Exposition of Great Sins and Related Topics)
ഈ അധ്യായം പുഷ്കരന്റെ ന്യായ–കർമ്മകാണ്ഡ നിർദ്ദേശത്തോടെ ആരംഭിക്കുന്നു—നിശ്ചിത പ്രായശ്ചിത്തം സ്വീകരിക്കാൻ വിസമ്മതിക്കുന്നവരെ രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണം; ഉദ്ദേശപൂർവമോ അനുദ്ദേശമായോ ചെയ്ത പാപങ്ങൾക്കും പ്രായശ്ചിത്തം നിർബന്ധം. തുടർന്ന് ആഹാരവും സ്പർശവും മൂലമുള്ള ശൗച–അശൗച വ്യവസ്ഥ വിശദീകരിക്കുന്നു—മഹാപാതകികൾ, രജസ്വല സ്ത്രീകൾ, പതിതർ, ബഹിഷ്കൃത/അന്ത്യജ വിഭാഗങ്ങൾ, നിന്ദ്യവൃത്തിക്കാർ മുതലായവരുടെ അന്നമോ സമ്പർക്കമോ എപ്പോൾ അശുദ്ധി വരുത്തും, എപ്പോൾ ഒഴിവാക്കൽ അനിവാര്യമാണെന്നും പറയുന്നു. പിന്നെ കൃച്ഛ്ര, തപ്തകൃച്ഛ്ര, പ്രാജാപത്യ, ചാന്ദ്രായണ എന്നീ ഘട്ടപ്രായശ്ചിത്തങ്ങൾ നിഷിദ്ധഭക്ഷണം, ഉച്ചിഷ്ടം, അപവിത്രദ്രവ്യസേവനം തുടങ്ങിയ ദോഷങ്ങൾക്ക് നിശ്ചയിക്കുന്നു. തുടർന്ന് നാല് മഹാപാതകങ്ങൾ—ബ്രഹ്മഹത്യ, സുരാപാനം, സ്തേയം, ഗുരുതൽപഗമനം—എന്നിവയുടെ നിർവചനം, തുല്യദോഷകൃത്യങ്ങൾ, ഉപപാതകങ്ങൾ, ജാതിഭ്രംശകര കർമങ്ങൾ എന്നിവയുടെ വർഗ്ഗീകരണം നൽകുന്നു. രാജധർമ്മം, ശൗചശിക്ഷണം, ധർമ്മശാസ്ത്ര വർഗ്ഗീകരണം എന്നിവ ഏകീകരിച്ച് സാമൂഹ്യക്രമവും ആചാരശുദ്ധിയും പരസ്പരം ശക്തിപ്പെടുത്തുന്ന വഴികളാണെന്ന് അഗ്നേയധർമ്മം പ്രതിപാദിക്കുന്നു।
Shlokas
Verse 1
इत्य् आग्नेये महपुराणे ऽयुतलक्षकोटिहोमा नाम सप्तषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथाष्टषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः महापातकादिकथनम् पुष्कर उवाच दण्डं कुर्यान्नृपो नॄणां प्रायश्चित्तमकुर्वतां कामतो ऽकामतो वापि प्रायश्चित्तं कृतं चरेत्
ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘അയുതലക്ഷകോടിഹോമ’ എന്ന 167-ാം അധ്യായം സമാപിച്ചു. ഇനി 168-ാം അധ്യായം—‘മഹാപാതകാദികളുടെ വിവരണം’ ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—പ്രായശ്ചിത്തം ചെയ്യാത്ത ജനങ്ങളെ രാജാവ് ശിക്ഷിക്കണം. പാപം ഇച്ഛാപൂർവ്വമോ അനവധിയോ ചെയ്താലും, വിധിച്ച പ്രായശ്ചിത്തം നിർവ്വഹിച്ച് ആചരിക്കണം.
Verse 2
जातवेदोमुखैः सौरैर् इति ख रिपुं हरेदिति ङ , ञ च मत्तक्रुद्धातुराणां च न भुञ्जीत कदाचन महापातकिनां स्पृष्टं यच्च स्पृष्टमुदक्यया
‘ജാതവേദോമുഖൈഃ സൌരൈഃ’—ഇത് ‘ഖ’ വർണം; ‘രിപും ഹരേത്’—ഇവ ‘ങ’യും ‘ഞ’യും വർണങ്ങൾ. മത്തന്മാരുടെയോ ക്രുദ്ധരുടെയോ രോഗബാധിതരുടെയോ ആഹാരം ഒരിക്കലും ഭക്ഷിക്കരുത്; മഹാപാതകികളുടെ സ്പർശിതവും, ഉദക്യാ (ഋതുമതി) സ്പർശിതവും ആയതും ഭക്ഷിക്കരുത്.
Verse 3
गणान्नं गणिकान्नं च वार्धुषेर्गायनस्य च अभिशप्तस्य षण्डस्य यस्याश्चोपपतिर्गृहे
ഗണൻ (നീചസംഗതി) നൽകുന്ന അന്നം, ഗണികയുടെ അന്നം, പലിശക്കാരന്റെയും തൊഴിൽഗായകന്റെയും അന്നം; അതുപോലെ ശപിക്കപ്പെട്ടവൻ, ഷണ്ഡൻ (നപുംസകൻ), കൂടാതെ വീട്ടിൽ ഉപപതി (പരപുരുഷൻ) ഉള്ള സ്ത്രീയുടെ അന്നം—ഇവ ഒഴിവാക്കണം.
Verse 4
रजकस्य नृशंसस्य वन्दिनः कितवस्य च मिथ्यातपस्विनश् चैव चौरदण्डिकयोस् तथा
അതുപോലെ രജകൻ (ധോബി), ക്രൂരൻ, വന്ദിൻ (സ്തുതികാരൻ), കിതവൻ (ചൂതാട്ടക്കാരൻ), മിഥ്യാതപസ്വി (വേഷധാരി തപസ്വി), കൂടാതെ കള്ളനും ദണ്ഡികനും (ശിക്ഷാജീവി/ജല്ലാദ്)—ഇവരുടെ അന്നവും വर्ज്യം.
Verse 5
कुण्डगोलस्त्रीजितानां वेदविक्रयिणस् तथा शैलूषतन्त्रवायान्नं कृतघ्नस्यान्नमेव च
കുണ്ഡ അല്ലെങ്കിൽ ഗോള (അവൈധജന്മ) ഉള്ളവൻ, സ്ത്രീജിതൻ (സ്ത്രീയുടെ അധീനൻ), വേദവിക്രയി (വേദം വിൽക്കുന്നവൻ), ശൈലൂഷൻ (നടൻ/അഭിനേതാവ്), തന്ത്രവായ (വിപഥ താന്ത്രികൻ) എന്നിവരുടെ അന്നം; കൂടാതെ കൃതഘ്നൻ (അകൃതജ്ഞൻ)യുടെ അന്നവും—ഇവ എല്ലാം വर्ज്യം.
Verse 6
कर्मारस्य निषादस्य चेलनिर्णेजकस्य च मिथ्याप्रव्रजितस्यान्नम्पुंश् चल्यास्तैलिकस्य च
കർമാരൻ (കമ്മാരൻ), നിഷാദൻ (വേട്ടക്കാരൻ/വനവാസി), ചേലനിർണേജകൻ (വസ്ത്രധോബി), മിഥ്യാപ്രവ്രജിതൻ (വേഷധാരി സന്ന്യാസി) എന്നിവരുടെ അന്നം; കൂടാതെ പുംശ്ചലി (വഞ്ചകസ്ത്രീ/വ്യഭിചാരിണി)യും തൈലികൻ (എണ്ണവ്യാപാരി)യും നൽകുന്ന അന്നവും വర్జ്യം.
Verse 7
आरूढपतितस्यान्नं विद्विष्टान्नं च वर्जयेत् तथैव ब्राह्मणस्यान्नं ब्राह्मणेनानिमन्त्रितः
പതിതൻ (ധർമ്മച്യുതൻ) നൽകുന്ന അന്നവും, വിദ്വിഷ്ടൻ (ദ്വേഷി) നൽകുന്ന അന്നവും ഒഴിവാക്കണം. അതുപോലെ ക്ഷണമില്ലാതെ ഒരു ബ്രാഹ്മണൻ മറ്റൊരു ബ്രാഹ്മണന്റെ അന്നവും സ്വീകരിക്കരുത്.
Verse 8
ब्राह्मणान्नञ्च शूद्रेण नाद्याच्चैव निमन्त्रितः एषामन्यतमस्यान्नममत्या वा त्र्यहं क्षपेत्
ശൂദ്രൻ ക്ഷണിക്കപ്പെട്ടാലും ബ്രാഹ്മണന്റെ അന്നം ഭക്ഷിക്കരുത്. ഇവരിൽ ഒരാളുടെ അന്നം മറ്റൊരാൾ അറിഞ്ഞോ അശ്രദ്ധയാലോ കഴിച്ചാൽ, മൂന്ന് രാത്രികൾ (മൂന്ന് ദിവസം) പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം.
Verse 9
मत्या भुक्त्वा चरेत् कृच्छ्रं रेतोविण्मूत्रमेव च चण्डालश्वपचान्नन्तु भुक्त्वा चान्द्रायणं चरेत्
അറിഞ്ഞുകൊണ്ട് മത്സ്യം കഴിച്ചാൽ കൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം; വീര്യം, മല, മൂത്രം എന്നിവ സ്വീകരിച്ചാലും അതേ വിധി. എന്നാൽ ചണ്ഡാലനോ ശ്വപചനോയുടെ അന്നം കഴിച്ചാൽ ചാന്ദ്രായണ പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം.
Verse 10
अनिर्दिशं च प्रेतान्नं गवाघ्रातं तथैव च शूद्रोच्छिष्टं शुनोच्छिष्टं पतितान्नं तथैव च
ഉറവിടം/ഉടമസ്ഥത വ്യക്തമല്ലാത്ത അന്നം, പ്രേതകർമ്മബന്ധപ്പെട്ട അന്നം, പശു മണം നോക്കിയ അന്നം, ശൂദ്രന്റെ ഉച്ഛിഷ്ടം, നായയുടെ ഉച്ഛിഷ്ടം, പതിതന്റെ അന്നം—ഇവയെല്ലാം അശുദ്ധമായതിനാൽ വർജ്ജ്യമാണ്.
Verse 11
तप्तकृच्छ्रं प्रकुर्वीत अशौचे कृच्छ्रमाचरेत् अशौचे यस्य यो भुङ्क्ते सोप्यशुद्धस् तथा भवेत्
അശൗചാവസ്ഥയിൽ തപ്തകൃച്ഛ്ര പ്രായശ്ചിത്തം അനുഷ്ഠിക്കണം; (സാധാരണ) അശൗചത്തിൽ കൃച്ഛ്ര ശാസനം പാലിക്കണം. അശൗചത്തിലുള്ളവന്റെ അന്നം ആരെങ്കിലും കഴിച്ചാൽ അവനും അശുദ്ധനാകും.
Verse 12
मृतपञ्चनखात् कूपादमेध्येन सकृद्युतात् गणानां गणिकानाञ्चेति ङ , ञ च चौरदाम्भिकयोस्तथेति ञ अपः पीत्वा त्र्यहं तिष्ठेत् सोपवासो द्विजोत्तमः
ഒരു കിണർ ഒരിക്കൽപോലും അശുദ്ധ കാരണത്താൽ മലിനമായാൽ—അഞ്ചുനഖമുള്ള മൃതജന്തുവിന്റെ ശവം മൂലമോ, അല്ലെങ്കിൽ ബഹിഷ്കൃതരുടെ കൂട്ടങ്ങളും ഗണികകളും, അല്ലെങ്കിൽ കള്ളരും വഞ്ചകരും പോലുള്ള അശുദ്ധരുടെ സമ്പർക്കം മൂലമോ—ശ്രേഷ്ഠ ദ്വിജൻ ശുദ്ധിക്കായി ജലം കുടിച്ച് ഉപവാസത്തോടെ മൂന്ന് ദിവസം (മൂന്ന് രാത്രികൾ) നിലകൊള്ളണം.
Verse 13
सर्वत्र शूद्रे पादः स्याद् द्वित्रयं वैश्यभूपयोः विड्वराहखरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः
ഈ എല്ലാ സാഹചര്യങ്ങളിലും ശൂദ്രന് ദണ്ഡത്തിന്റെ അളവിൽ ഒരു പാദം (നാലിലൊന്ന്); വൈശ്യന് രണ്ട് ഭാഗം, രാജാവ്/ക്ഷത്രിയന് മൂന്ന് ഭാഗം. പന്നി, കഴുത, ഒട്ടകം എന്നിവയുടെ മലവും, ഗോമൂത്രവും, കുരങ്ങിന്റെയും കാക്കയുടെയും അശുചിയും സംബന്ധിച്ചിടത്താണ് ഈ നിയമം പ്രയോഗം.
Verse 14
प्राश्य मूत्रपुरीषाणि द्विजश्चान्द्रायणं चरेत् शुष्काणि जग्ध्वा मांसानि प्रेतान्नं करकाणि च
ഒരു ദ്വിജൻ മൂത്രമോ മലമോ കുടിക്കുകയോ, ഉണക്കമാംസം, പ്രേതങ്ങൾക്ക് അർപ്പിക്കുന്ന അന്നം (പ്രേതാന്നം), അല്ലെങ്കിൽ കരക-വിധത്തിലുള്ള അവശിഷ്ടങ്ങൾ/അവയവഭാഗങ്ങൾ ഭക്ഷിക്കുകയോ ചെയ്താൽ, അവൻ ചാന്ദ്രായണ പ്രായശ്ചിത്ത വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം.
Verse 15
क्रव्यादशूकरोष्ट्राणां गोमायोः कपिकाकयोः गोनराश्वखरोष्ट्राणां छत्राकं ग्रामकुक्कुटं
ക്രവ്യാദ (മാംസഭോജി) ജീവികളുടെ മാംസം, പന്നിയുടെയും ഒട്ടകത്തിന്റെയും മാംസം; അതുപോലെ പശുവിന്റെയും നായയുടെയും, കുരങ്ങിന്റെയും കാക്കയുടെയും മാംസം ഭക്ഷിക്കരുത്. കൂടാതെ ഗവയ (കാട്ടുപശു), നര (മനുഷ്യൻ), കുതിര, കഴുത, ഒട്ടകം എന്നിവയുടെ മാംസം, കൂൺ (ഛത്രാകം) കൂടാതെ ഗ്രാമകോഴിയും വर्ज്യമാണ്.
Verse 16
मांसं जग्ध्वा कुञ्जरस्य तप्तकृच्छ्रेण शुद्ध्यति आमश्राद्धे तथा भुक्त्वा ब्रह्मचारी मधु त्वदन्
ആനമാംസം ഭക്ഷിച്ചാൽ ‘തപ്തകൃച്ഛ്ര’ എന്ന തപസ്സിലൂടെ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. അതുപോലെ ആമ-ശ്രാദ്ധത്തിൽ ഭക്ഷണം കഴിച്ച ബ്രഹ്മചാരിയും, മധു (തേൻ) കഴിച്ചവനും നിർദ്ദിഷ്ട പ്രായശ്ചിത്തംകൊണ്ട് ശുദ്ധനാകുന്നു.
Verse 17
लशुनं गुञ्जनं चाद्यात् प्राजापत्यादिना शुचिः भुक्त्वा चान्द्रायणं कुर्यान् मांसञ्चात्मकृतन्तथा
വെളുത്തുള്ളിയോ ഗുഞ്ജനയോ ഭക്ഷിച്ചാൽ പ്രാജാപത്യാദി പ്രായശ്ചിത്തങ്ങളാൽ ശുദ്ധി ലഭിക്കുന്നു. മാംസം ഭക്ഷിച്ചാൽ ചാന്ദ്രായണ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; സ്വയം തയ്യാറാക്കിയ മാംസം കഴിച്ചാലും ഇതേ നിയമം തന്നെയാണ്.
Verse 18
पेलुगव्यञ्च पेयूषं तथा श्लेष्मातकं मृदं वृथाकृशरसंयावपायसापूपशष्कुलीः
കൂടാതെ പെലുഗവ്യ, പേയൂഷം (ആദ്യപാൽ), ശ്ലേഷ്മാതക (ഫലം/വൃക്ഷോൽപ്പന്നം), മൃദ് (മണ്ണ്) എന്നിവയും; പിന്നെയും കൃശര, രസ, സംയാവ, പായസ, ആപൂപ, ശഷ്കുലി മുതലായ പാചകഭക്ഷണങ്ങളും മധുരപദാർത്ഥങ്ങളും ഉൾപ്പെടുന്നു.
Verse 19
अनुपाकृटमांसानि देवान्नानि हवींषि च गवाञ्च महिषीणां च वर्जयित्वा तथाप्यजां
ശരിയായി പാകം ചെയ്യാത്ത മാംസം, ദേവാർപ്പിത അന്നം, ഹവിസ് (യജ്ഞാഹുതി) എന്നിവ വर्जിക്കണം; പശുവിന്റെയും മഹിഷിയുടെയും മാംസവും ഉപേക്ഷിക്കണം—എന്നാൽ ചില സന്ദർഭങ്ങളിൽ അജാ (ആട്) അനുവദനീയമാണ്.
Verse 20
सर्वक्षीराणि वर्ज्याणि तासाञ्चैवाप्यन्निर्दशं शशकः शल्यकी गोधा खड्गः कूर्मस्तथैव च
എല്ലാ തരത്തിലുള്ള പാലും വర్జ്യമാണ്; അതിൽ അനിർദ്ദിഷ്ട/അസ്പഷ്ടമായ പാലും ഉപേക്ഷിക്കണം—മുയൽ, മുള്ളൻപന്നി, ഗോധാ, ഖഡ്ഗമൃഗം, കൂർമം (ആമ) എന്നിവയുടെ പാൽ പോലുള്ളത്.
Verse 21
भक्ष्याः पञ्चनखाः प्रोक्ताः परिशेषाश् च वर्जिताः पाठीनरोहितान्मत्स्यान् सिंहतुण्डांश् च भक्षयेत्
പഞ്ചനഖ (അഞ്ച് നഖമുള്ള) ജീവികളിൽ ശാസ്ത്രം ഭക്ഷ്യമെന്ന് പ്രസ്താവിച്ചവ മാത്രമേ ഭക്ഷ്യമായുള്ളൂ; ശേഷമുള്ളവ വర్జ്യം. പാഠീന, രോഹിത എന്നീ മത്സ്യങ്ങളും ‘സിംഹതുണ്ഡ’ എന്ന മത്സ്യവും ഭക്ഷിക്കാം.
Verse 22
यवगोधूमजं सर्वं पयसश् चैव विक्रियाः वागषाड्गवचक्रादीन् सस्नेहमुषितं तथा
യവവും ഗോതമ്പും കൊണ്ടുള്ള എല്ലാ വിഭവങ്ങളും, പാലും അതിന്റെ വികാരങ്ങളും; അതുപോലെ വാഗഷാഡ്ഗവ, ഗവ, ചക്ര മുതലായവ—നെയ്യ്/എണ്ണ പോലുള്ള സ്നേഹത്തോടെ സൂക്ഷിച്ച് ‘ഉഷിത’ (നിലനിർത്തി പരിപക്വമാക്കിയ) അവസ്ഥയിലാക്കിയാൽ—അവയെ യഥോചിതമായി അതേ ആഹാരവർഗ്ഗത്തിൽ ഗണിക്കുന്നു.
Verse 23
द्वितीयं वैश्यशूद्रयोरेति क , ख , ङ , ञ च शुष्काणि दग्धमंसानि इति ङ प्राजापत्याद्द्विजः शुचिरिति ख अग्निहोत्रपरीद्धाग्निर्ब्राह्मणः कामचारतः चान्द्रायणं चरेन्मासं वीरवध्वासनं हितं
വൈശ്യനും ശൂദ്രനും വേണ്ടി രണ്ടാം (താഴ്ന്ന) പ്രായശ്ചിത്ത-നില നിശ്ചയിച്ചിരിക്കുന്നു—ക, ഖ, ങ, ഞ പാഠഭേദങ്ങളിൽ അങ്ങനെ വായിക്കപ്പെടുന്നു. ങ-പാഠത്തിൽ ‘ഉണക്കിയതോ അഗ്നിയിൽ വേവിച്ചതോ ആയ മാംസം’ എന്നു പറയുന്നു; ഖ-പാഠത്തിൽ ‘പ്രാജാപത്യ വ്രതം ചെയ്താൽ ദ്വിജൻ ശുദ്ധനാകും’ എന്നു പറയുന്നു. കാമവശാൽ അഗ്നിഹോത്രത്തിനായി അഗ്നികളെ ജ്വലിപ്പിച്ചു വെച്ച ബ്രാഹ്മണൻ ഒരു മാസം ചാന്ദ്രായണ വ്രതം അനുഷ്ഠിക്കണം; ഇത് ‘വീരവധ്വാസനം’ എന്നും പറയപ്പെടുന്ന, ഹിതകരമായ പ്രായശ്ചിത്തമാണ്।
Verse 24
ब्रह्महत्या सुरापानं स्तेयं गुर्वङ्गनागमः महान्ति पातकान्याहुः संयोगश् चैव तैः सह
ബ്രഹ്മഹത്യ, സുരാപാനം, മോഷണം, ഗുരുവിന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള ഗമനം—ഇവയെ മഹാപാതകങ്ങൾ എന്നു പറയുന്നു; കൂടാതെ അവയോടുള്ള സംയോഗം/സഹഭാഗിത്വം (പാപമോ പാപിയോ കൂടെ ചേർന്നു നിൽക്കൽ) പോലും പാതകമായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 25
अनृते च समुत्कर्षो राजगामि च पैशुनं गुरोश्चालीकनिर्बन्धः समानं ब्रह्महत्यया
അസത്യത്തിൽ നിന്നുള്ള ആത്മോന്നതി, രാജസന്നിധിയിലേക്കെത്തുന്ന ചാടി/പൈശുന്യം, ദുഷ്ട പരനിന്ദ, ഗുരുവിന്മേൽ കള്ളക്കുറ്റം പിടിവാശിയോടെ ചുമത്തൽ—ഇവയെല്ലാം ബ്രഹ്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമായ പാപങ്ങളെന്ന് പറയുന്നു।
Verse 26
ब्रह्मोज्झ्यवेदनिन्दा च कौटसाक्ष्यं सुहृद्बधः गर्हितान्नाज्ययोर्जग्धिः सुरापानसमानि षट्
ബ്രാഹ്മണധർമ്മം ഉപേക്ഷിക്കൽ, വേദനിന്ദ, കള്ളസാക്ഷ്യം, സുഹൃദ്വധം, നിന്ദിത/അശുചി ആഹാരം ഭക്ഷിക്കൽ, കൂടാതെ (അനുചിത/അശുദ്ധ) നെയ്യ് ഉപയോഗിക്കൽ—ഈ ആറിനെയും സുരാപാനത്തോട് തുല്യമായ പാപങ്ങളെന്ന് പ്രഖ്യാപിക്കുന്നു।
Verse 27
निक्षेपस्यापहरणं नराश्वरजतस्य च भूमिवज्रमणीनाञ्च रुक्मस्तेयसमं स्मृतं
നിക്ഷേപം (ഏൽപ്പിച്ച നിധി) അപഹരിക്കൽ, മനുഷ്യൻ, കുതിര, അല്ലെങ്കിൽ വെള്ളി മോഷ്ടിക്കൽ, കൂടാതെ ഭൂമി, വജ്രം, മണികൾ എന്നിവ മോഷ്ടിക്കൽ—ഇവയെല്ലാം സ്വർണ്ണമോഷണത്തോട് തുല്യമെന്ന് സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 28
रेतःसेकः स्वयोन्याषु कुमारीष्वन्त्यजासु च सख्युः पुत्रस्य च स्त्रीषु गुरुतल्पसमं विदुः
സ്വവംശത്തിലെ സ്ത്രീകളിലും കന്യകളിലും അന്ത്യജസ്ത്രീകളിലും, കൂടാതെ സുഹൃത്തിന്റെയോ പുത്രന്റെയോ ഭാര്യയിലും രേതഃസേകം (സംഗമം) ചെയ്യുന്നത് ഗുരുതൽപാപരാധസമമെന്ന് ശാസ്ത്രം പറയുന്നു।
Verse 29
गोबधो ऽयाज्य संयाज्यं पारदार्यात्मविक्रियः गुरुमातृपितृत्यागः स्वाध्ययाग्न्योः सुतस्य च
ഗോവധം; അയോഗ്യനായവർക്കായി യാജനം നടത്തുകയോ അതിൽ പങ്കുചേരുകയോ ചെയ്യുക; പരസ്ത്രീഗമനം; ആത്മവിക്രയം (സ്വയം വിൽക്കൽ); ഗുരു, മാതാവ്, പിതാവ് എന്നിവരെ ഉപേക്ഷിക്കൽ; കൂടാതെ സ്വാധ്യായം, പവിത്രാഗ്നികൾ, പുത്രൻ എന്നിവയെ അവഗണിക്കൽ—ഇവ നിന്ദ്യകർമ്മങ്ങളാണ്।
Verse 30
परिवित्तितानुजेन परिवेदनमेव च तयोर्दानञ्च कन्यायास्तयोरेव च याजनं
വിവാഹം കഴിക്കാത്ത ജ്യേഷ്ഠൻ (പരിവിത്ത) ഉണ്ടായിരിക്കെ ഇളയവൻ വിവാഹം ചെയ്താൽ ‘പരിവേദനം’ (വിധിപൂർവക അപേക്ഷ/പ്രായശ്ചിത്തം) നിർദ്ദേശിക്കുന്നു; കൂടാതെ കന്യാദാനവും യാജനവും ആ രണ്ടുപേരുടേതായ അവകാശമെന്നു പറയുന്നു।
Verse 31
कन्याया दूषणञ्चैव वार्धुष्यं व्रतलोपनं तडागारामदाराणामपत्यस्य च विक्रियः
കന്യയെ ദൂഷിക്കൽ/അപമാനിക്കൽ; വാർധുഷ്യ (പലിശവ്യാപാരം); വ്രതലോപനം; കൂടാതെ തടാകങ്ങൾ, ഉപവനങ്ങൾ, ഭാര്യ, സന്തതി എന്നിവയെ വിറ്റഴിക്കൽ—ഇവയും പാപകർമ്മങ്ങളായി ഗണിക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 32
व्रात्यता बान्धवत्यागो भृताध्यापनमेव च भृताच्चाध्ययनादानमविक्रेयस्य विक्रयः
വ്രാത്യത (വൈദികാനുഷ്ഠാനത്തിൽ നിന്ന് പതനം); ബന്ധുക്കളെ ഉപേക്ഷിക്കൽ; വേതനത്തിനായി അധ്യാപനം; വേദാധ്യയനം/പാരായണത്തിന് പ്രതിഫലം സ്വീകരിക്കൽ; കൂടാതെ അവിക്രേയമായതു വിറ്റഴിക്കൽ—ഇവ അധർമ്മമായി നിന്ദിക്കപ്പെടുന്ന കർമ്മങ്ങളാണ്।
Verse 33
समानि ब्रह्महत्ययेति ख , ङ , ञ च गर्हितानामन्नजग्धिरिति ङ सख्युः सुतस्य चेति ङ सर्वाकारेष्वधीकारो महायन्त्रप्रवर्तनं हिंसौषधीनां स्त्र्याजीवः क्रियालङ्गनमेव च
“ബ്രഹ്മഹത്യയ്ക്ക് തുല്യമായ” കർമ്മങ്ങൾ—എന്ന് ഖ-, ങ-, ഞ-പാഠങ്ങൾ പറയുന്നു. “ഗർഹിതരുടെ ശേഷിച്ച അന്നഭക്ഷണം”—ഇത് ങ-പാഠം; കൂടാതെ “സുഹൃത്തിന്റെ പുത്രന്റെ ഭാര്യയോടുള്ള സംഗമം”—ഇതും ങ-പാഠം. ഇതുകൂടാതെ: അർഹതയില്ലാതെ എല്ലായിടത്തും അധികാരം കൈക്കൊള്ളൽ, മഹായന്ത്രങ്ങളുടെ പ്രവർത്തനം, ഹിംസക/വിഷൗഷധങ്ങളുടെ പ്രയോഗം, സ്ത്രീകളുടെ വരുമാനത്തിൽ ജീവിക്കൽ, വിധിനിശ്ചിത ക്രിയകളുടെ ലംഘനം—ഇവ നിന്ദ്യമാണ്।
Verse 34
इन्धनार्थमशुष्काणां दुमाणाञ्चैव पातनं योषितां ग्रहणञ्चैव स्त्रीनिन्दकसमागमः
ഇന്ധനത്തിനായി മാത്രം പച്ച/ഉണങ്ങാത്ത വൃക്ഷങ്ങളെ വെട്ടിവീഴ്ത്തൽ, സ്ത്രീകളെ അപഹരിക്കൽ, സ്ത്രീയെ നിന്ദിക്കുന്നവരോടുള്ള കൂട്ടുകെട്ട്—ഇവ നിന്ദ്യകർമ്മങ്ങളാണ്।
Verse 35
आत्मार्थञ्च क्रियारम्भो निन्दितान्नदनन्तथा अनाहिताग्नितास्तेयमृणानाञ्चानपक्रिया
സ്വലാഭത്തിനായി മാത്രം ക്രിയകൾ ആരംഭിക്കൽ, നിന്ദിത അന്നം ദാനമായി നൽകൽ, സ്ഥാപിത പവിത്ര അഗ്നികളില്ലാതെ ജീവിക്കൽ, മോഷണം, കടങ്ങൾ തീർക്കാതിരിക്കൽ—ഇവ നിന്ദ്യദോഷങ്ങളായി കണക്കാക്കപ്പെടുന്നു।
Verse 36
असच्छास्त्राधिगमनं दौःशील्यं व्यसनक्रिया धान्यकुप्यपशुस्तेयं मद्यपस्त्रीनिषेवणं
അസത്യ/കപട ശാസ്ത്രങ്ങളുടെ അധ്യയനം, ദുഷ്ശീല്യം, ലഹരിവ്യസനങ്ങളുടെ ആചരണം, ധാന്യം/വിലവസ്തു/പശു മോഷണം, മദ്യപാനം, പരസ്ത്രീസംഗം—ഇവ വിനാശകരമായ ദുഷ്കർമ്മങ്ങളാണ്।
Verse 37
स्त्रीशूद्रविट्क्षत्रबधो नास्तिक्यञ्चोपपातकं ब्राह्मणस्य रुजः कृत्यं घ्रातिरघ्रेयमद्ययोः
ബ്രാഹ്മണനു സ്ത്രീ, ശൂദ്രൻ, വൈശ്യൻ അല്ലെങ്കിൽ ക്ഷത്രിയൻ എന്നിവരുടെ വധം, കൂടാതെ നാസ്തിക്യം—ഇവ ഉപപാതകങ്ങൾ (ഗൗണപാപങ്ങൾ) ആകുന്നു. അതുപോലെ, വേദന വരുത്തൽ (രുജാ), കൃത്യാ (അഭിചാരം/കറുത്ത കർമ്മം), കൂടാതെ ഘ്രാണിക്കരുതാത്തതും മദ്യത്തിന്റെ ഗന്ധവും മണക്കൽ—ഇവയും (ഉപപാതകങ്ങൾ) ആകുന്നു।
Verse 38
जैंभं पुंसि च मैथुन्यं जातिभ्रंशकरं स्मृतं श्वखरोष्ट्रमृगेन्द्राणामजाव्योश् चैव मारणं
പുരുഷനോടും (അമാനുഷ) ജൈംഭയോടും മൈഥുനം ചെയ്യുന്നത് ജാതിഭ്രംശകാരകമെന്ന് സ്മൃതിയിൽ പറയുന്നു. അതുപോലെ നായ, കഴുത, ഒട്ടകം, സിംഹം, ആട്, ചെമ്മരി എന്നിവയെ കൊല്ലുന്നതും നിന്ദ്യം.
Verse 39
सङ्कीर्णकरणं ज्ञेयं मीनाहिनकुलस्य च निन्दितेभ्यो धनादानं बाणिज्यं शूद्रसेवनं
സങ്കീർണ്ണ (മിശ്രജന്മ) ജനങ്ങളുടെ തൊഴിൽകളിൽ മീൻ പിടിത്തവും മീനും നകുലം (മംഗൂസ്) സംബന്ധമായ ഇടപാടുകളും ഉൾപ്പെടുന്നതായി അറിയണം; നിന്ദിതർക്കു ധനം നൽകൽ, വാണിജ്യം, ശൂദ്രസേവനം എന്നിവയും അതിലടങ്ങും.
Verse 40
अपात्रीकरणं ज्ञेयमसत्यस्य च भाषणं कृमिकीटवयोहत्या मद्यानुगतभोजनं
യോഗ്യനായവനെ അപാത്രനാക്കൽ, അസത്യം പറയൽ, കൃമി-കീടങ്ങളെയും പക്ഷികളെയും കൊല്ലൽ, മദ്യബന്ധമായ ഭക്ഷണം കഴിക്കൽ—ഇവ പാപകർമ്മങ്ങളായി അറിയണം.
Verse 41
फलैधःकुसुमस्तेयमधैर् यञ्च मलावहं
ഫലങ്ങൾ, വിറക്, പുഷ്പങ്ങൾ എന്നിവ മോഷ്ടിക്കൽ, കൂടാതെ അധൈര്യത്തോടെ/അന്യായമായി എന്തെങ്കിലും കവർന്നെടുക്കൽ—ഇവ എല്ലാം മലിനത (അശൗചം) വരുത്തുന്നു.
Frequently Asked Questions
Prāyaścitta is mandatory for sins committed intentionally or unintentionally, and rājadharma authorizes the king to punish those who refuse expiation to protect social-ritual order.
Brahmahatyā (killing a Brāhmaṇa), surāpāna (drinking intoxicants), steya (theft), and gurutalpa (sexual violation of the guru’s wife), including complicity/association with them.
It treats diet and contact as carriers of purity/impurity, listing prohibited food sources and prescribing penances that ritually restore the practitioner’s eligibility for Vedic-social duties.
Kṛcchra, Taptakṛcchra, Prājāpatya, and Cāndrāyaṇa—applied according to the gravity and type of transgression (food impurity, forbidden substances, or severe offences).