Adhyaya 164

Verse 1

इत्य् आग्नेये महापुराणे श्राद्धकल्पो नाम त्रिषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःषष्ट्यधिकशततमो ऽध्यायः नवग्रहहोमः पुष्कर उवाच श्रीकामः शान्तिकामो वा ग्रहयज्ञं समारभेत् वृष्ट्यायुःपुष्टिकामो वा तथैवाभिचरन् पुनः

ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ ‘ശ്രാദ്ധകൽപം’ എന്ന 163-ാം അധ്യായം സമാപ്തമായി। ഇനി 164-ാം അധ്യായം ‘നവഗ്രഹഹോമം’ ആരംഭിക്കുന്നു। പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—ശ്രീ (സമൃദ്ധി) അല്ലെങ്കിൽ ശാന്തി ആഗ്രഹിക്കുന്നവൻ ഗ്രഹയജ്ഞം ആരംഭിക്കട്ടെ; മഴ, ആയുസ്സ്, പുഷ്ടി ആഗ്രഹിക്കുന്നവനും അതുപോലെ; കൂടാതെ അഭിചാരകർമ്മത്തിൽ ഏർപ്പെട്ടവനും വീണ്ടും ഇത് ചെയ്യാം।

Verse 2

मनुष्यादीनिति ख , छ च आयुः प्रज्ञाधनमिति ज आयुः प्रजां बलमिति घ प्रीताः पितृपितामहा इति ङ सूर्यः सोमो मङ्गलश् च बुधश्चाथ बृहस्पतिः शुक्रः शनैश् चरो राहुः केतुश्चेति ग्रहाः स्मृताः

‘മനുഷ്യാദികളെ ദാനം ചെയ്യുന്നു’—ഇത് ഖയും ഛയും സംബന്ധിച്ച്; ‘ആയുസ്സ്, പ്രജ്ഞ, ധനം’—ജയ്ക്ക്; ‘ആയുസ്സ്, പ്രജ, ബലം’—ഘയ്ക്ക്; ‘പിതൃകളും പിതാമഹരും പ്രസന്നരാകുന്നു’—ങയ്ക്ക്. ഗ്രഹങ്ങൾ—സൂര്യൻ, സോമൻ, മംഗളൻ, ബുധൻ, ബൃഹസ്പതി, ശുക്രൻ, ശനൈശ്ചരൻ, രാഹു, കേതു എന്നു സ്മരിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 3

ताम्रकात् स्फटिकाद्रक्तचन्दनात् स्वर्णर्कादुभौ रजतादयसः शीशात् ग्रहाः कार्याः क्रमादिमे

ഈ ഗ്രഹപ്രതിമകൾ ക്രമമായി ഇങ്ങനെ നിർമ്മിക്കണം—ചെമ്പിൽ നിന്ന്, സ്ഫടികത്തിൽ നിന്ന്, രക്തചന്ദനത്തിൽ നിന്ന്, സ്വർണ്ണത്തിൽ നിന്ന്, അർക്കകാഷ്ഠത്തിൽ നിന്ന് (ആ ജോഡിയുടെ രണ്ടും), വെള്ളിയിൽ നിന്ന്, ഇരുമ്പിൽ നിന്ന്, സീസത്തിൽ നിന്ന്।

Verse 4

सुवर्णैर् वायजेल्लिख्य गन्धमण्डलकेषु वा यथावर्णं प्रदेयानि वासांसि कुसुमानि च

സ്വർണ്ണംകൊണ്ട് (രൂപം/അക്ഷരം) രേഖപ്പെടുത്തി—അല്ലെങ്കിൽ സുഗന്ധമണ്ഡലങ്ങളിൽ—നിർദ്ദേശിച്ച വർണ്ണക്രമപ്രകാരം വസ്ത്രങ്ങളും പുഷ്പങ്ങളും അർപ്പിക്കണം।

Verse 5

गन्धाश् च वलयश् चैव धूपो देयस्तु गुग्गुलुः कर्तव्या मन्त्रयन्तश् च चरवः प्रतिदैवतं

സുഗന്ധദ്രവ്യങ്ങളും വലയങ്ങളും (കങ്കണം/ബന്ധം) അർപ്പിക്കണം; ധൂപമായി ഗുഗ്ഗുലു നൽകണം. യഥോചിത മന്ത്രജപം നടത്തിക്കൊണ്ട് ഓരോ ദേവതയ്ക്കും വേറേവേറെ ചരു-ഹവിസ് തയ്യാറാക്കി അർപ്പിക്കണം।

Verse 6

आकृष्णेन इमं देवा अग्निर्मूर्धा दिवः ककुत् उद्बुद्ध्यस्वेति च ऋचो यथासङ्ख्यं प्रकीर्तिताः

‘ആകൃഷ്ണേന…’, ‘ഇമം ദേവാ…’, ‘അഗ്നിർമൂർധാ ദിവഃ കകുത്…’, ‘ഉദ്ബുദ്ധ്യസ്വ…’ എന്നിങ്ങനെ ആരംഭിക്കുന്ന ഋഗ്വേദ ഋചകൾ നിശ്ചിത സംഖ്യാ-ക്രമപ്രകാരം ഇങ്ങനെ പാരായണം/പ്രകീർത്തനം ചെയ്യപ്പെടുന്നു।

Verse 7

वृहस्पते अतियदर्यस्तथैवाल्पात् परिश्रुतः शन्नो देवीस् तथा काण्डात् केतुं कृन्वन्निमास् तथा

ഹേ ബൃഹസ്പതേ! മഹത്തായതിലൂടെയായാലും ചെറുതായ ഉറവിടത്തിലൂടെയായാലും വ്യാപകമായി പ്രസിദ്ധനായ ആ ആര്യൻ (ശ്രേഷ്ഠൻ) ഞങ്ങൾക്ക് ശുഭം വരുത്തട്ടെ. ദേവിമാരും ഞങ്ങൾക്ക് മംഗളം വരുത്തട്ടെ; കൂടാതെ ആപത്ത് (കാണ്ഡ) മുതൽ രക്ഷയ്ക്കായി ഈ പ്രാർത്ഥനകളെ കേതു (ധ്വജചിഹ്നം) ആക്കി ഞങ്ങളെ കാക്കട്ടെ.

Verse 8

अर्कः पालाशः खदिरो ह्य् अपामार्गोथ पिप्पलः उदुम्बरः शमी दुर्वा कुशाश् च समिधः क्रमात्

ക്രമാനുസാരം സമിധകൾ—അർക്ക, പലാശ, ഖദിര, അപാമാർഗ, പിപ്പല, ഉദുംബര, ശമീ; കൂടാതെ ദുർവാ പുല്ലും കുശ പുല്ലും.

Verse 9

एकैकस्यात्राष्टशतमष्टाविंशतिरेव वा होतव्या मधुसर्पिर्भ्यां दध्ना चैव समन्विताः

ഇവിടെ ഓരോ (മന്ത്രം/ദേവത)യ്ക്കും 128 ആഹുതികളോ അല്ലെങ്കിൽ 28 ആഹുതികളോ അർപ്പിക്കണം; ഓരോ ആഹുതിയും തേൻ, നെയ്യ്, തൈര് എന്നിവ ചേർന്നതായിരിക്കണം.

Verse 10

गुडौदनं पायसं च हविष्यं क्षीरयष्टिकं दध्योदनं हविः पूपान् मांसं चित्रान्नमेव च

ശർക്കര (ഗുഡ) ചേർത്ത ഓദനം, പായസം, ഹവിഷ്യം, ക്ഷീരവിഭവങ്ങൾ, തൈര്-ഓദനം, ഘൃത-ഹവി, പൂപ്പുകൾ (കേക്ക്/പുവ), മാംസം, ചിത്രാന്നം—ഇവയെല്ലാം അർപ്പിക്കേണ്ടവയാണ്.

Verse 11

दद्याद्ग्रहक्रमदेतद्द्विजेभ्यो भोजनं बुधः शक्तितो वा यथालाभं सत्कृत्य विधिपूर्वकं

ബുദ്ധിമാൻ ഈ ഭോജനം ഗ്രഹക്രമപ്രകാരം ദ്വിജന്മാർക്ക് നൽകണം; തന്റെ ശേഷിയനുസരിച്ചോ ലഭ്യമാകുന്നതനുസരിച്ചോ, അവരെ സത്കരിച്ച് വിധിപൂർവം അർപ്പിക്കണം.

Verse 12

धेनुः शङ्खस् तथानड्वान् हेम वासो हयस् तथा खदिरस्त्वपामार्गो ऽथेति ग , घ , ञ च कृष्णा गौरायसश्छाग एता वै दक्षिणाः क्रमात्

ക്രമാനുസരിച്ച് ദക്ഷിണയായി പാലുള്ള പശു, ശംഖ്, കാള, സ്വർണം, വസ്ത്രം, കുതിര എന്നിവ നൽകണം; കൂടാതെ ഖദിരമരംയും അപാമാർഗവും. ഗ, ഘ, ഞ വർഗങ്ങൾക്ക് യഥാക്രമം കറുത്ത പശു, ഗൗര/വെള്ള പശു, ഇരുമ്പുപകരണവും ആടും—ഇവയാണ് ദക്ഷിണകൾ.

Verse 13

यश् च यस्य यदा दूष्यः स तं यत्नेन पूजयेत् ब्रह्मणैषां वरो दत्तः पूजिताः पूजितस्य च

ആർക്കെങ്കിലും ഏത് സമയത്തും ഹാനി വരുത്താൻ കഴിയുന്നവൻ, അവൻ ആ വ്യക്തിയെ തന്നെ പരിശ്രമത്തോടെ ആദരിച്ച് പൂജിക്കണം. കാരണം ബ്രഹ്മാവ് ഇത്തരക്കാരെക്കുറിച്ച് ഈ വരം നൽകിയിരിക്കുന്നു—അവർ പൂജിക്കപ്പെടുമ്പോൾ പൂജിക്കുന്നവനും പൂജിക്കപ്പെടുന്നു.

Verse 14

ग्रहाधीना नरेन्द्राणा मुछ्रयाः पतनानि च भावभावो च जगतस्तस्मात् पूज्यतमा ग्रहाः

രാജാക്കന്മാരുടെ ഉയർച്ചയും പതനവും ഗ്രഹാധീനമാണ്; ലോകത്തിന്റെ ഭാവ-അഭാവം, അഥവാ സമൃദ്ധിയും ക്ഷയവും കൂടെ (അവയിൽ) ആശ്രിതമാണ്. അതിനാൽ ഗ്രഹങ്ങൾ അത്യന്തം പൂജ്യമാണ്.