Adhyaya 154

Verse 1

१७च्द् नैष्ठिको ब्रह्मचारी वा देहान्तं निवसेद्गुरौ अप्_१५३ इत्य् आग्नेये महापुराणे ब्रह्मचर्याश्रमो नाम त्रिपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः अथ चतुःपञ्चाशदधिकशततमो ऽध्यायः विवाहः पुष्कर उवाच विप्रश् चतस्रो विन्देत भार्यास्तिस्रस्तु भूमिपः द्वे च वैश्यो यथाकामं भार्यैकामपि चान्त्यजः

നൈഷ്ഠിക ബ്രഹ്മചാരിക്ക് ജീവിതാന്ത്യം വരെ ഗുരുവിന്റെ സന്നിധിയിൽ വസിക്കണം. ഇങ്ങനെ അഗ്നി മഹാപുരാണത്തിലെ “ബ്രഹ്മചര്യാശ്രമം” എന്ന 153-ാം അധ്യായം സമാപ്തം. ഇനി 154-ാം അധ്യായം “വിവാഹം” ആരംഭിക്കുന്നു. പുഷ്കരൻ പറഞ്ഞു—ബ്രാഹ്മണന് നാല് ഭാര്യമാർ, രാജാവിന് (ക്ഷത്രിയന്) മൂന്ന്, വൈശ്യന് ഇഷ്ടാനുസാരം രണ്ട്, അന്ത്യജന് ഒരു ഭാര്യയെങ്കിലും സ്വീകരിക്കാം.

Verse 2

धर्मकार्याणि सर्वाणि न कार्याण्यसवर्णया पाणिर्ग्राह्यः सवर्णासु गृह्णीयात् क्सत्रिया शरं

ധർമ്മപ്രകാരം നിർദേശിച്ച എല്ലാ കർമ്മങ്ങളും വ്യത്യസ്ത വർണ്ണത്തിലുള്ള സ്ത്രീയോടൊപ്പം ചെയ്യരുത്. വിവാഹത്തിൽ സമവർണ്ണ സ്ത്രീയിലേ പാണിഗ്രഹണം ചെയ്യണം; ക്ഷത്രിയൻ ശരം/ആയുധം ധരിച്ചു സ്വധർമ്മം അനുഷ്ഠിക്കണം.

Verse 3

वैश्या प्रतीदमादद्याद्दशां वै चान्त्यजा तथा सकृत् कन्या प्रदातव्या हरंस्तां चौरदण्डभाक्

വൈശ്യസ്ത്രീ ഇതിന് യോജ്യമായ മൂല്യം സ്വീകരിക്കണം; അതുപോലെ അന്ത്യജസ്ത്രീയും പത്ത് (ഘടകങ്ങൾ) സ്വീകരിക്കണം. കന്യാദാനം ഒരിക്കൽ മാത്രമേ ചെയ്യാവൂ; അവളെ അപഹരിക്കുന്നവൻ കള്ളനുള്ള ശിക്ഷയ്ക്ക് അർഹൻ.

Verse 4

अपत्यविक्रयासक्ते निष्कृतिर् न विधीयते कन्यादानं शचीयोगो विवाहो ऽथ चतुर्थिका

സന്താനവിക്രയത്തിൽ ആസക്തനായവന് പ്രായശ്ചിത്തം വിധിക്കപ്പെട്ടിട്ടില്ല. (ഇപ്പോൾ) കന്യാദാനം, ശചീയോഗം, വിവാഹവിധി, തുടർന്ന് ‘ചതുര്ഥികാ’ വ്രതാചരണം എന്നിവ പ്രസ്താവിക്കുന്നു.

Verse 5

सतीयोग इति ख , छ च विवाहमेतत् कथितं नामकर्मचतुष्टयं नष्टे मृते प्रव्रजिते क्लीवे च पतिते पतौ

ഖ, ഛ പാഠങ്ങളിൽ ഈ വിവാഹത്തെ “സതീയോഗം” എന്നു പറയുന്നു. ഭർത്താവ് കാണാതാകുക, മരിക്കുക, പ്രവ്രജിതൻ (സന്ന്യാസി) ആകുക, ക്ലീബൻ (നപുംസകൻ) ആകുക, അല്ലെങ്കിൽ ധർമ്മത്തിൽ നിന്ന് പതിതനാകുക—ഇത്തരം സാഹചര്യങ്ങളിൽ നാമ-കർമ്മബന്ധിയായ നാലുവിധ കർമ്മക്രമം പ്രയോഗ്യമാണ്.

Verse 6

पञ्चस्वापत्सु नारीणां पतिरन्यो विधीयते मृते तु देवरे देयात् तदभावे यथेच्छया

അഞ്ചുവിധ ആപത്തുകളിൽ സ്ത്രീക്ക് മറ്റൊരു ഭർത്താവിനെ സ്വീകരിക്കാനുള്ള വിധിയുണ്ട്. ഭർത്താവ് മരിച്ചാൽ ദേവരനു (ഇളയ സഹോദരന്) വിവാഹം കൊടുക്കണം; അവൻ ഇല്ലെങ്കിൽ അവളുടെ ഇച്ഛപ്രകാരം.

Verse 7

पूर्वात्रितयमाग्नेयं वायव्यं चोत्तरात्रयं रोहिणौ चेति चरणे भगणः शस्यते सदा

കിഴക്കിലെ മൂന്ന് ചരണങ്ങൾ അഗ്നി-സ്വഭാവവും, വടക്കിലെ മൂന്ന് ചരണങ്ങൾ വായു-സ്വഭാവവും ആകുന്നു; രോഹിണിയിലും അതുപോലെ—ചരണം/പദ സംബന്ധമായി ‘ഭഗണ’ വർഗ്ഗീകരണം എപ്പോഴും നിർദ്ദേശിതമാണ്.

Verse 8

नैकगोत्रान्तु वरयेन्नैकार्षेयाञ्च भार्गव पितृतः सप्तमादूर्ध्वं मातृतः पञ्चमात्तथा

ഹേ ഭാര്ഗവ! ഒരേ ഗോത്രത്തിലുള്ള വധുവിനെയും, ഒരേ ഋഷി-പ്രവര (ആർഷേയ) പരമ്പരയിലുള്ളവളെയും വരിക്കരുത്. പിതൃപക്ഷത്ത് ഏഴാം തലമുറയ്ക്ക് മീതെയും മാതൃപക്ഷത്ത് അഞ്ചാം തലമുറയ്ക്ക് മീതെയും മാത്രമേ വിവാഹം യോഗ്യമാകൂ.

Verse 9

आहूय दानं ब्राह्मः स्यात् कुलशीलयुताय तु पुरुषांस्तारयेत्तज्जो नित्यं कन्यप्रदानतः

വരനെ ഔപചാരികമായി ക്ഷണിച്ച് കന്യാദാനം ചെയ്യുന്നതാണ് ബ്രാഹ്മ വിവാഹം; അത് കുലവും ശീലവും ഉള്ള പുരുഷനു നൽകപ്പെടുന്നു. ആ സംയോഗത്തിൽ ജനിച്ച സന്തതി കന്യാദാനത്തിന്റെ പുണ്യത്താൽ തങ്ങളുടെ പുരുഷ പിതൃപുരുഷന്മാരെ നിത്യമായി തരിക്കുന്നു.

Verse 10

तथा गोमिथुनादानाद्विवाहस्त्वार्ष उच्यते प्रार्थिता दीयते यस्य प्राजापत्यः स धर्मकृत्

അതുപോലെ, ഗോമിഥുനം (പശു-കാള ജോടി) ദാനം ചെയ്തുണ്ടാകുന്ന വിവാഹം ആർഷ വിവാഹം എന്നു പറയുന്നു. അപേക്ഷിക്കപ്പെട്ടപ്പോൾ കന്യയെ നൽകുന്ന വിവാഹം പ്രാജാപത്യ; അത്തരം പുരുഷൻ ധർമ്മകർത്താവാണ്.

Verse 11

शुल्केन चासुरो मन्दो गान्धर्वो वरणान्मिथः राक्षसो युद्धहरणात् पैशाचः कन्यकाच्छलात्

കന്യാദാനം ശുല്കം (വധൂമൂല്യം) വാങ്ങി നടത്തുന്നതു ആസുരവിവാഹം; ഇരുവരുടെയും പരസ്പരവരണത്തിൽ ഗന്ധർവം; യുദ്ധത്തിനിടയിൽ ബലമായി അപഹരിക്കുന്നത് രാക്ഷസം; വഞ്ചനയാൽ കന്യയെ നേടുന്നത് പൈശാചം എന്നു പറയുന്നു।

Verse 12

वैवाहिके ऽह्नि कुर्वीत कुम्भकारमृदा शुचीं जलाशये तु तां पूज्य वाद्याद्यैः स्त्रीं गृहत्रयेत्

വിവാഹദിനത്തിൽ കുംഭകാരന്റെ മണ്ണുകൊണ്ട് ശുചിയായ (മംഗള) സ്ത്രീ-പ്രതിമ നിർമ്മിച്ച്, ജലാശയത്തിൽ വാദ്യാദികളോടെ അവളെ പൂജിച്ച്; തുടർന്ന് സ്ത്രീയെ ഗൃഹത്തിലേക്ക് നയിക്കണം।

Verse 13

प्रशुप्ते केशवे नैव विवाहः कार्य एव हि पोषे चैत्रे कुजदिने रिक्ताविष्टितथो न च

കേശവൻ (വിഷ്ണു) ‘പ്രശുപ്ത’ അവസ്ഥയിൽ ഇരിക്കുമ്പോൾ വിവാഹം നിർബന്ധമായി നടത്തരുത്. കൂടാതെ പൗഷ, ചൈത്ര മാസങ്ങളിൽ, ചൊവ്വാഴ്ച, റിക്താ എന്നും ആവിഷ്ടി എന്നും പറയുന്ന തിഥികളിലും വിവാഹം ചെയ്യരുത്।

Verse 14

न शुक्रजीवे ऽस्तमिते न शशाङ्के ग्रहार्दिते अर्कार्कभौमयुक्ते भे व्यतीपातहते न हि

ശുക്രനും ഗുരുവും അസ്തമിച്ചിരിക്കുമ്പോൾ അല്ല; ചന്ദ്രൻ ഗ്രഹപീഡിതനായിരിക്കുമ്പോൾ അല്ല; സൂര്യൻ, സൂര്യസമമായ ക്രൂരഗ്രഹം, മംഗളം എന്നിവ ചേർന്ന നക്ഷത്രത്തിൽ അല്ല; വ്യതീപാതം ബാധിച്ച കാലത്തും അല്ല—ഇത്തരം സമയങ്ങളിൽ കർമ്മം ചെയ്യരുത്।

Verse 15

सोम्यं पित्र्यञ्च वायव्यं सावित्रं रोहिणी तथा वैवाहिकेब्दे इति घ , ङ , ञ , ट च वाद्यौघैर् इति ग , घ , ञ च उत्तरात्रितयं मूलं मैत्रं पौष्णं विवाहभं

വിവാഹത്തിനായി സോമ്യ, പിത്ര്യ, വായവ്യ, സാവിത്ര, കൂടാതെ രോഹിണി നക്ഷത്രങ്ങൾ ശുഭം. അതുപോലെ വിവാഹ-പ്രകരണത്തിൽ ഘ, ങ, ഞ, ട അക്ഷരങ്ങളാൽ സൂചിതമായ നക്ഷത്രങ്ങൾ; ‘വാദ്യൗഘൈഃ’ എന്ന നിർദ്ദേശത്തിൽ ഗ, ഘ, ഞ കൊണ്ട് അടയാളപ്പെടുത്തിയവയും. പിന്നെയും മൂന്ന് ഉത്തരകൾ, മൂലം, മൈത്രം, പൗഷ്ണം—ഇവയെ വിവാഹ-നക്ഷത്രങ്ങളായി പ്രസ്താവിക്കുന്നു।

Verse 16

मानुषाख्यस् तथा लग्नो मानुषाख्यांशकः शुभः तृतीये च तथा षष्ठे दशमैकादशे ऽष्टमे

അതുപോലെ ലഗ്നം ‘മാനുഷ’ എന്നു വിളിക്കപ്പെടുന്നു; ‘മാനുഷ’ അംശകം ശുഭം—പ്രത്യേകിച്ച് തൃതീയ, ഷഷ്ഠ, ദശമ, ഏകാദശ, അഷ്ടമ സ്ഥാനങ്ങളിൽ।

Verse 17

अर्कार्किचन्दतनयाः प्रशस्ता न कुजो ऽष्टमः सप्तान्त्याष्टमवर्गेषु शेषाः शस्ता ग्रहोत्तमाः

സൂര്യൻ, ശനി, ചന്ദ്രപുത്രൻ (ബുധൻ) പ്രശസ്തം; അഷ്ടമത്തിൽ കുജൻ (ചൊവ്വ) ശുഭമല്ല. സപ്തമ, അന്ത്യ (ദ്വാദശ), അഷ്ടമ വിഭാഗ/സ്ഥാനങ്ങളിൽ ശേഷിക്കുന്ന ശ്രേഷ്ഠഗ്രഹങ്ങൾ അനുകൂലം।

Verse 18

तेषामपि तथा मध्यात् षष्ठः शुक्रो न शस्यते वैवाहिके भे कर्तव्या तथैव च चतुर्थिका

അവയിൽപോലും വെള്ളിയാഴ്ച വരുന്ന ഷഷ്ഠി തിഥി ശുപാർശ ചെയ്യപ്പെടുന്നില്ല. വിവാഹകർമ്മം ശുഭ നക്ഷത്രത്തിൽ ചന്ദ്രൻ നിലകൊള്ളുമ്പോൾ നടത്തണം; ചതുർത്ഥി തിഥിയും അതുപോലെ നിയന്ത്രിക്കണം/വഴിവെക്കണം।

Verse 19

न दातव्या ग्रहास्तत्र चतुराद्यास्तथैकगाः पर्ववर्जं स्त्रियं गच्छेत् सत्या दत्ता सदा रतिः

ആ സന്ദർഭത്തിൽ ചതുർത്ഥി മുതലായ തിഥികളും ‘ഏകഗ’ (ഒറ്റ/വിഷമ) തിഥികളും നിശ്ചയിക്കരുത്. പർവ്വദിനങ്ങൾ ഒഴികെ ഭാര്യയിലേക്കു സമീപിക്കണം; സത്യപ്രതിജ്ഞയോടെ നൽകിയ ഭാര്യയോടുള്ള രതി സദാ ധർമ്മ്യവും പുണ്യഫലദായിനിയും ആകുന്നു।