Adhyaya 35

Verse 1

भूय एवाहम् इच्छामि बलभद्रस्य धीमतः श्रोतुं पराक्रमं ब्रह्मन् तन् ममाख्यातुम् अर्हसि

ໂອ ພຣະ຤ິສີຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ຂ້າພະເຈົ້າປາຖະນາຈະຟັງວິລະກຳຂອງພຣະບະລະພັດຣະຜູ້ມີປັນຍາອີກຄັ້ງ; ຂໍທ່ານໂປດເລົ່າໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ

Verse 2

यमुनाकर्षणादीनि श्रुतानि भगवन् मया तत् कथ्यतां महाभाग यद् अन्यत् कृतवान् बलः

ຂ້າແຕ່ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ ຂ້ອຍໄດ້ຍິນເລື່ອງການດຶງແມ່ນ້ຳຢະມຸນາ ແລະກິດການອື່ນໆແລ້ວ. ຂໍໃຫ້ທ່ານມະຫາພາກ ເລົ່າວ່າ ບະລະ (ບະລະຣາມ) ຍັງໄດ້ກະທຳວິລະກຳໃດອີກ.

Verse 3

मैत्रेय श्रूयतां कर्म यद् रामेणाभवत् कृतम् अनन्तेनाप्रमेयेन शेषेण धरणीभृता

ໂອ ໄມເຕຣຍ ຈົ່ງຟັງ: ຂ້ອຍຈະເລົ່າກິດການທີ່ພຣະຣາມໄດ້ກະທຳ; ມັນສຳເລັດໂດຍເສດະ ຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ ຄືອະນັນຕະຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້.

Verse 4

दुर्योधनस्य तनयां स्वयंवरकृतक्षणाम् बलाद् आदत्तवान् वीरः साम्बो जाम्बवतीसुतः

ໃນຂະນະທີ່ທິດາຂອງທຸຣະໂຢທະນະເລີ່ມພິທີສະວະຍັມວະຣ ວີຣະບຸລຸດ ສາມບະ ບຸດຂອງຈາມບະວະຕີ ໄດ້ຊິງນາງໄປດ້ວຍກຳລັງ ແລະນຳໄປ.

Verse 5

ततः क्रुद्धा महावीर्याः कर्णदुर्योधनादयः भीष्मद्रोणादयश् चैनं बबन्धुर् युधि निर्जितम्

ຕໍ່ມາ ເຫຼົ່າວີຣະຊົນຜູ້ມີພະລັງ—ກັນນະ, ທຸຣະໂຢທະນະ ແລະພວກ—ພ້ອມດ້ວຍ ພີສະມະ, ໂດຣະນະ ແລະສະຫາຍ ໄດ້ໂກດແຄ້ນ ແລ້ວເມື່ອຊະນະໃນສົງຄາມ ກໍຈັບມັດເຂົາໄວ້.

Verse 6

तच् छ्रुत्वा यादवाः सर्वे क्रोधं दुर्योधनादिषु मैत्रेय चक्रुश् चक्रुश् च तान् निहन्तुं महोद्यमम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ໂອ ໄມເຕຣຍາ ບັນດາຢາດະວະທັງປວງໄດ້ເກີດໂທສະຕໍ່ດຸຣະໂຢທະນະແລະພວກອື່ນ; ພວກເຂົາຕັ້ງໃຈຊ້ຳໆຈະສັງຫານພວກນັ້ນໃນກິດໃຫຍ່

Verse 7

तान् निवार्य बलः प्राह मदलोलकलाक्षरम् मोक्ष्यन्ति ते मद्वचनाद् यास्याम्य् एको हि कौरवान्

ບາລາໄດ້ຫ້າມພວກເຂົາແລ້ວກ່າວ—ດວງຕາສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມເມົາ: “ຕາມຄໍາຂ້າ ພວກເຂົາຈະປ່ອຍພວກເຈົ້າ; ຂ້າຈະໄປຫາກໍຣະວະແຕ່ຜູ້ດຽວ”

Verse 8

बलदेवस् ततो गत्वा नगरं नागसाह्वयम् बाह्योपवनमध्ये ऽभून् न विवेश च तत् पुरम्

ຕໍ່ມາ ພະບະລະເທວະໄດ້ໄປຫານະຄອນທີ່ເອີ້ນວ່າ ນາກະສາຫວະຍະ; ແຕ່ພຣະອົງບໍ່ເຂົ້າເມືອງ ແລະຢູ່ກາງສວນພາຍນອກ

Verse 9

बलम् आगतम् आज्ञाय भूपा दुर्योधनादयः गाम् अर्घ्यम् उदकं चैव रामाय प्रत्यवेदयन्

ເມື່ອຮູ້ວ່າພະບະລະມາຮອດ ບັນດາກະສັດຄື ດຸຣະໂຢທະນະ ແລະພວກອື່ນ ໄດ້ນໍາໂຄ ອັຣຄະຍະ ແລະນໍ້າ ໄປຖວາຍແດ່ພຣະຣາມະ ເພື່ອຕ້ອນຮັບຕາມພິທີ

Verse 10

गृहीत्वा विधिवत् सर्वं ततस् तान् आह कौरवान् आज्ञापयत्य् उग्रसेनः साम्बम् आशु विमुञ्चत

ເມື່ອຮັບທຸກສິ່ງຕາມພິທີແລ້ວ ອຸກຣະເສນະໄດ້ກ່າວແກ່ພວກກໍຣະວະແລະອອກຄໍາສັ່ງວ່າ: “ຈົ່ງປ່ອຍສາມບະໃນທັນທີ”

Verse 11

ततस् ते तद्वचः श्रुत्वा भीष्मद्रोणादयो द्विज कर्णदुर्योधनाद्याश् च चुक्रुधुर् द्विजसत्तम

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ພີສະມະ, ໂດຣະນະ ແລະຜູ້ອື່ນໆ ພ້ອມດ້ວຍ ກັນນະ, ທຸຣະໂຢທະນະ ແລະພວກ ກໍເກີດຄວາມໂກດແຄ້ນຂຶ້ນ.

Verse 12

ऊचुश् च कुपिताः सर्वे बाह्लिकाद्याश् च कौरवाः अराज्यार्हं यदोर् वंशम् अवेक्ष्य मुसलायुधम्

ແລ້ວບາຫລິກະແລະກອຣະວະທັງຫມົດໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມໂກດ. ເຫັນວົງຍະດຸທີ່ບໍ່ຄວນແກ່ລາຊະອໍານາດ ຖືກະບອງເປັນອາວຸດ ພວກເຂົາຈຶ່ງລະບາຍຄວາມໂກດ

Verse 13

भो भोः किम् एतद् भवता बलभद्रेरितं वचः आज्ञां कुरुकुलोत्थानां यादवः कः प्रदास्यति

“ໂຮ ໂຮ! ຄໍາເວົ້າຫຍັງນີ້—ທີ່ຖືກບະລະພະດຣະກະຕຸ້ນ? ຍາດະວະຄົນໃດຈະຍອມຮັບຄໍາສັ່ງຂອງຜູ້ເກີດໃນວົງກຸຣຸ?”

Verse 14

उग्रसेनो ऽपि यद्य् आज्ञां कौरवाणां प्रदास्यति तद् अलं पाण्डुरैश् छत्रैर् नृपयोग्यैर् विडम्बितैः

ຖ້າແມ່ນແຕ່ອຸກຣະເສນະຍັງຍອມຮັບຄໍາສັ່ງຂອງກອຣະວະ ກໍໃຫ້ສະຫວ່າງຂາວຂອງສະຫຼອງຮາຊະສະຫມັກ—ທີ່ຄວນແກ່ກະສັດແທ້—ກາຍເປັນຂອງເຢາະເຍີ້ຍ; ເພາະຜູ້ຂຶ້ນຕໍ່ຜູ້ອື່ນບໍ່ຄວນຖືເຄື່ອງໝາຍອໍານາດ

Verse 15

तद् गच्छ बल मा वा त्वं साम्बम् अन्यायचेष्टितम् विमोक्ष्यामो न भवतो नोग्रसेनस्य शासनात्

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ບະລະ! ຈົ່ງກັບໄປ ຢ່າກ້າວຕໍ່. ສໍາລັບສາມບະຜູ້ປະພຶດອະຍຸດຕິທໍາ ພວກເຮົາຈະບໍ່ປ່ອຍຕາມຄໍາຂໍຂອງເຈົ້າ ແລະຈະບໍ່ຝ່າຝືນຄໍາສັ່ງຂອງອຸກຣະເສນະ

Verse 16

प्रणतिर् या कृतास्माकं मान्यानां कुकुरान्धकैः ननाम सा कृता केयम् आज्ञा स्वामिनि भृत्यतः

ການກ້ອມກາບທີ່ຊາວກຸກຸຣະ ແລະ ອັນທະກະ ເຄີຍຖວາຍແກ່ພວກເຮົາ—ຜູ້ເຖົ້າຜູ້ຄວນເຄົາລົບ—ບັດນີ້ກັບຖືກກົດໃຫ້ຕ່ຳລົງ. ໂອ້ ນາຍເອີຍ, ນີ້ແມ່ນຄຳສັ່ງອັນໃດ ທີ່ຂ້າຮັບໃຊ້ກ້າສັ່ງນາຍ?

Verse 17

गर्वम् आरोपिता यूयं समानासनभोजनैः को दोषो भवतां नीतिर् यत् प्रीत्या नावलोकिता

ເພາະໄດ້ຮັບການປະຕິບັດເທົ່າທຽມ—ນັ່ງອາສນະດຽວກັນ ແລະ ກິນອາຫານດຽວກັນ—ພວກເຈົ້າຈຶ່ງພອງດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສ. ຖ້າບໍ່ໄດ້ເບິ່ງດ້ວຍຄວາມຮັກ ຈະມີຜິດອັນໃດໃນຄວາມປະພຶດ? ລະເມີດຂໍ້ປະເພນີໃດ?

Verse 18

अस्माभिर् अर्घो भवतो यो ऽयं बल निवेदितः प्रेम्णैतन् नैतद् अस्माकं कुलाद् युष्मत्कुलोचितम्

ອັຣຄະຍະທີ່ພວກເຮົາຖວາຍແດ່ທ່ານດ້ວຍຄວາມຮັກນີ້ ເປັນພຽງເຄື່ອງໝາຍແຫ່ງພັກຕິ. ແຕ່ໂດຍແທ້ ມັນບໍ່ສົມກັບວົງສາຂອງພວກເຮົາ; ສິ່ງນີ້ຄວນແກ່ວົງສາອັນສູງສົ່ງຂອງທ່ານເທົ່ານັ້ນ.

Verse 19

इत्य् उक्त्वा कुरवः सर्वे न मुञ्चामो हरेः सुतम् कृतैकनिश्चयास् तूर्णं विविशुर् गजसाह्वयम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພວກກຸຣຸທັງໝົດ—ມັ່ນຄົງໃນຄວາມຕັ້ງໃຈອັນດຽວ—ປະກາດວ່າ “ພວກເຮົາຈະບໍ່ປ່ອຍບຸດແຫ່ງຫຣິ” ແລ້ວຮີບເຂົ້າສູ່ ກະຈະສາຫວະຍະ (ຫັດສະຕິນາປຸຣະ).

Verse 20

मत्तः कोपेन चाघूर्णस् ततो ऽधिक्षेपजन्मना उत्थाय पार्ष्ण्या वसुधां जघान स हलायुधः

ແລ້ວຫະລາຍຸທະ (ພະລະຣາມ) ຜູ້ໂຄລງເຄລງໃນໂທສະອັນເກີດຈາກຄວາມເມົາ ແລະຖືກຍຸຍົງດ້ວຍຄຳດູໝິ່ນ ກໍລຸກພວດຂຶ້ນ ແລ້ວກະທືບສົ້ນຕີນລົງໃສ່ພື້ນດິນ—ປານດັ່ງພະສຸທາສັ່ນສະເທືອນ.

Verse 21

ततो विदारिता पृथ्वी पार्ष्णिघातान् महात्मनः आस्फोटयाम् आस तदा दिशः शब्देन पूरयन्

ແລ້ວແຜ່ນດິນກໍແຕກອອກດ້ວຍການກະທືບສົ້ນຕີນຂອງຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ນັ້ນ; ລາວກະທືບຊ້ຳໆ ແລະເສຽງກັມປະນາດກໍເຕັມທົ່ວທິດທາງ।

Verse 22

उवाच चातिताम्राक्षो भृकुटीकुटिलाननः

ແລ້ວລາວໄດ້ເວົ້າ—ດວງຕາແດງຈັດ ແລະໃບໜ້າບິດເບື້ອນເນື່ອງຈາກຂມວດຄິ້ວ।

Verse 23

अहो मदावलेपो ऽयम् असाराणां दुरात्मनाम् कौरवाणाम् आधिपत्यम् अस्माकं किल कालजम् उग्रसेनस्य येनाज्ञां मन्यन्ते ऽद्यापि लङ्घनम्

ໂອ! ຄວາມເມົາມົນແຫ່ງຄວາມຈອງຫອງນີ້ ຢູ່ໃນພວກກຸຣຸຜູ້ຫວ່າງເປົ່າແລະໃຈຊົ່ວ! ພວກເຂົາຄິດວ່າ ອຳນາດອະທິປະໄຕໄດ້ ‘ສຸກງອມ’ ເປັນສິດຂອງຕົນຕາມການເວລາ; ແລະດ້ວຍຄວາມຫຼົງນັ້ນ ມື້ນີ້ກໍຍັງເຫັນວ່າ ການລ່ວງລະເມີດຄຳສັ່ງຂອງອຸກຣະເສນາ ເປັນເລື່ອງຄວນໄດ້

Verse 25

धिङ् मनुष्यशतोच्छिष्टे तुष्टिर् एषां नृपासने पारिजाततरोः पुष्पमञ्जरीर् वनिताजनः बिभर्ति यस्य भृत्यानां सो ऽप्य् एषां न महीपतिः

ນ່າອາຍ—ຄວາມພໍໃຈຂອງພວກເຂົາຕໍ່ບັນລັງກະສັດທີ່ເປັນດັ່ງເສດເຫຼືອຂອງຄົນຮ້ອຍຄົນ! ແມ່ນແຕ່ບໍລິວານຂອງຜູ້ປົກຄອງຈະຖືກສະຕຣີປະດັບດ້ວຍຊໍ່ດອກໄມ້ຈາກຕົ້ນປາຣິຊາດແຫ່ງສະຫວັນກໍຕາມ, ຖ້າລາວດຳລົງຢູ່ດ້ວຍຄວາມຟຸ້ງເຟີຍເຊັ່ນນັ້ນ ກໍບໍ່ແມ່ນເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນໂດຍແທ້

Verse 26

समस्तभूभृतां नाथ उग्रसेनः स तिष्ठतु अद्य निष्कौरवाम् उर्वीं कृत्वा यास्यामि तत्पुरीम्

ຂໍໃຫ້ອຸກຣະເສນາ—ເຈົ້ານາຍໃນບັນດາກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນ—ຕັ້ງມັ່ນໃນມື້ນີ້. ເມື່ອເຮັດໃຫ້ໂລກພົ້ນຈາກພວກກຸຣຸແລ້ວ ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປຍັງນະຄອນຂອງທ່ານ (ລາຊະທານີ)

Verse 27

कर्णं दुर्योधनं द्रोणम् अद्य भीष्मं सबाह्लिकम् दुःशासनादीन् भूरिं च भूरिश्रवसम् एव च

“ມື້ນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໂຄ່ນ ກັນນະ, ທຸຣະໂຍທະນະ, ແລະ ໂດຣະນະ; ທັງ ພີສະມະ ພ້ອມ ບາຫລິກະ; ແລະ ທຸຫສາສະນະ ກັບພວກອື່ນໆ—ຮວມທັງ ພູຣິ ແລະ ພູຣິສະຣະວະສ ດ້ວຍ”

Verse 28

सोमदत्तं शलं भीमम् अर्जुनं सयुधिष्ठिरम् यमजौ कौरवांश् चान्यान् हत्वा साश्वरथद्विपान्

ເມື່ອໄດ້ສັງຫານ ໂສມະດັດຕະ, ສະລະ, ພີມະ, ອັຣຊຸນ ພ້ອມຢຸທິສຖິຣ, ຝາແຝດ ນະກຸລ‑ສະຫະເທວ ແລະກົວຣະວະອື່ນໆ—ພ້ອມມ້າ ລົດສົງຄາມ ແລະຊ້າງ—ກອງທັບນັ້ນກໍຖືກທຳລາຍຢ່າງສິ້ນເຊີງ।

Verse 29

वीरम् आदाय तं साम्बं सपत्नीकं ततः पुरीम् द्वारकाम् उग्रसेनादीन् गत्वा द्रक्ष्यामि बान्धवान्

ນຳເອົາສາມບະຜູ້ກ້າຫານນັ້ນພ້ອມພັນລະຍາ ແລ້ວຂ້າຈະໄປຍັງນະຄອນທະວາຣະກາ ແລະທີ່ນັ້ນຈະໄດ້ເຫັນຍາດພີ່ນ້ອງ ເລີ່ມແຕ່ອຸກຣະເສນາ।

Verse 31

इत्य् उक्त्वा मदरक्ताक्षः कर्षणाधोमुखं हलम् प्राकारवप्रे विन्यस्य चकर्ष मुसलायुधः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ແຂງແກ່ຜູ້ມີດວງຕາແດງດ້ວຍຄວາມເມົາໂທສະ ໄດ້ວາງຄັນໄຖໃຫ້ຄົມຫັນລົງເທິງຄັນດິນຂອງກຳແພງເມືອງ ແລ້ວຖືກະບອງເປັນອາວຸດ ລາກມັນໄປຈົນປ້ອມປະການຂາດຮ້າວ।

Verse 32

आघूर्णितं तत् सहसा ततो वै हस्तिनापुरम् दृष्ट्वा संक्षुब्धहृदयाश् चुक्रुशुः सर्वकौरवाः

ແລ້ວທັນໃດນັ້ນ ຮັດສະຕິນາປຸຣະກໍສັ່ນສະເທືອນຢ່າງຮຸນແຮງ; ເມື່ອພວກກົວຣະວະເຫັນ ໃຈກໍປັ່ນປ່ວນ ແລະຮ້ອງອອກດ້ວຍຄວາມຢ້ານກົວ।

Verse 33

राम राम महाबाहो क्षम्यतां क्षम्यतां त्वया उपसंह्रियतां कोपः प्रसीद मुसलायुध

“ຣາມ—ຣາມ ຜູ້ມີແຂນໃຫຍ່! ຂໍອະໄພ, ຂໍອະໄພ. ຂໍໃຫ້ລະງັບຄວາມໂກດ; ໂປດເມດຕາ, ໂອ້ຜູ້ຖືກະບອງ!”

Verse 34

एष साम्बः सपत्नीकस् तव निर्यातितो बल अविज्ञातप्रभावाणां क्षम्यताम् अपराधिनाम्

ໂອ ຜູ້ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່! ນີ້ແມ່ນ ສາມບາ ພ້ອມພັນລະຍາ ກຳລັງຖືກສົ່ງອອກຈາກພຣະພັກຂອງທ່ານ. ຂໍໃຫ້ທ່ານອະໄພແກ່ຜູ້ຜິດເຫຼົ່ານີ້ ເພາະເຂົາບໍ່ຮູ້ຂະໜາດອຳນາດທີ່ແທ້ຂອງທ່ານ।

Verse 35

ततो निर्यातयाम् आसुः साम्बं पत्न्या समन्वितम् निष्क्रम्य स्वपुरात् तूर्णं कौरवा मुनिपुंगव

ຕໍ່ມາ ໂອ ນັກບວດຜູ້ປະເສີດ, ຊາວກຸຣຸໄດ້ຮີບສົ່ງ ສາມບາ ພ້ອມພັນລະຍາ; ເຂົາຈຶ່ງອອກຈາກເມືອງຂອງພວກເຂົາຢ່າງວ່ອງໄວ।

Verse 36

भीष्मद्रोणकृपादीनां प्रणम्य वदतां प्रियम् क्षान्तम् एव मयेत्य् आह बलो बलवतां वरः

ເມື່ອໄດ້ກໍ່ການນົບນ້ອມແດ່ ພີສະມະ, ໂດຣະນະ, ກຣິປະ ແລະຜູ້ເຖົ້າທັງຫຼາຍ ແລ້ວໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳອັນອ່ອນໂຍນ, ພຣະພະລະຣາມ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ຜູ້ມີພະລັງ ກ່າວວ່າ: “ໃຫ້ຂ້າເຈົ້າອະໄພແຕ່ຜູ້ດຽວ; ຂ້າເຈົ້າຖືວ່າໄດ້ອົດທົນ ແລະປົດເປື້ອງແລ້ວ”

Verse 37

अद्याप्य् आघूर्णिताकारं लक्ष्यते तत् पुरं द्विज एष प्रभावो रामस्य बलशौर्योपलक्षणः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ຈົນທຸກມື້ນີ້ ເມືອງນັ້ນຍັງເຫັນຮ່ອງຮອຍວ່າເຄີຍຖືກສັ່ນໄຫວແລະວຸ່ນວາຍ; ນີ້ແມ່ນອຳນາດຂອງພຣະຣາມ ເປັນເຄື່ອງໝາຍປະຈັກຂອງພະລັງແລະວີລະພາບຂອງພຣະອົງ।

Verse 38

ततस् तु कौरवाः साम्बं संपूज्य हलिना सह प्रेषयाम् आसुर् उद्वाहधनभार्यासमन्वितम्

ຕໍ່ມາ ພວກກຸຣະວະໄດ້ນົບນ້ອມບູຊາສາມບະຢ່າງຖືກຄວນ ແລ້ວສົ່ງເຂົາກັບໄປພ້ອມຮາລິນ (ພະບະລາຣາມ) ມີຂອງຂວັນວິວາຫ໌ ແລະຊັບສົມບັດ ພ້ອມພັນລະຍາຕິດຕາມໄປດ້ວຍ।