Adhyaya 9

Verse 1

इदं च शृणु मैत्रेय यत् पृष्टो ऽहम् इह त्वया श्रीसंबद्धं मयाप्य् एतच् श्रुतम् आसीन् मरीचितः

ຈົ່ງຟັງອີກດ້ວຍ, ໂອ ໄມເຕຣຍ—ສິ່ງທີ່ເຈົ້າໄດ້ຖາມຂ້ອຍຢູ່ນີ້. ເລື່ອງລາວທີ່ກ່ຽວກັບ ພຣະສຣີ (ລັກຊະມີ) ນີ້ ຂ້ອຍເຄີຍໄດ້ຍິນມາຈາກ ມະຣີຈິ ໃນການກ່ອນ.

Verse 2

दुर्वासाः शंकरस्यांशश् चचार पृथिवीम् इमाम् स ददर्श स्रजं दिव्याम् ऋषिर् विद्याधरीकरे

ດຸຣວາສາ—ຜູ້ຖືກເຊື່ອວ່າເປັນສ່ວນໜຶ່ງຂອງ ສັງກະຣະ—ໄດ້ທ່ອງໄປທົ່ວແຜ່ນດິນນີ້. ໃນການເດີນທາງ ລະສີໄດ້ເຫັນພວງມາລາທິບຢູ່ໃນມືຂອງນາງວິທະຍາທະຣີ.

Verse 3

संतानकानाम् अखिलं यस्या गन्धेन वासितम् अतिसेव्यम् अभूद् ब्रह्मन् तद् वनं वनचारिणाम्

ໂອ ພຣາຫມະນ, ດ້ວຍກິ່ນຫອມຂອງດອກສັນຕານະກະທີ່ອົບອວນໄປທົ່ວ ທຳໃຫ້ປ່ານັ້ນເປັນທີ່ຊື່ນຊົມຢ່າງຍິ່ງສຳລັບຜູ້ອາໄສ ແລະຜູ້ພະເນຈອນໃນພົງໄພ.

Verse 4

उन्मत्तव्रतधृग् विप्रः स दृष्ट्वा शोभनां स्रजम् तां ययाचे वरारोहां विद्याधरवधूं ततः

ແລ້ວ ພຣາຫມະນຜູ້ຖືພຣະຕະອັນແປກພິສົດດຸດຄົນຄັ່ງ ເມື່ອເຫັນພວງມາລາອັນງາມນັ້ນ ກໍໄດ້ຂໍມັນຈາກນາງວິທະຍາທະຣະຜູ້ສົງ່າງາມ.

Verse 5

याचिता तेन तन्वङ्गी मालां विद्याधराङ्गना ददौ तस्मै विशालाक्षी सादरं प्रणिपत्य तम्

ເມື່ອລາວຂໍ ນາງວິດຍາທະຣາຜູ້ຮ່າງບາງ ຕາກວ້າງ ໄດ້ກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລ້ວມອບພວງມາລາໃຫ້ລາວ

Verse 6

ताम् आदायात्मनो मूर्ध्नि स्रजम् उन्मत्तरूपधृक् कृत्वा स विप्रो मैत्रेय परिबभ्राम मेदिनीम्

ເຂົາໄດ້ຮັບພວງມາລານັ້ນ ແລ້ວສວມໄວ້ເທິງສີສະ ປອມເປັນຄົນຄຸ້ມຄັ່ງ; ໂອ ໄມເຕຣຍ ພຣາຫມັນນັ້ນໄດ້ພະເນຈອນໄປທົ່ວແຜ່ນດິນ

Verse 7

स ददर्श समायान्तम् उन्मत्तैरावतस्थितम् त्रैलोक्याधिपतिं देवं सह देवैः शचीपतिम्

ເຂົາເຫັນພຣະເທວະຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງສາມໂລກ ຄື ອິນທຣາ ຜົວຂອງສະຈີ ກຳລັງເຂົ້າມາພ້ອມໝູ່ເທວະ ປະທັບເທິງໄອຣາວະຕະທີ່ຄຸ້ມຄັ່ງ

Verse 8

ताम् आत्मनः स शिरसः स्रजम् उन्मत्तषट्पदाम् आदायामरराजाय चिक्षेपोन्मत्तवन् मुनिः

ຕໍ່ມາ ນັກບວດຜູ້ນັ້ນດັ່ງຄົນຄຸ້ມຄັ່ງ ໄດ້ຖອດພວງມາລາຈາກສີສະ ທີ່ມີເຜິ້ງບ້າຄັ່ງຕອມ ແລ້ວຂວ້າງໄປຫາກະສັດແຫ່ງເທວະ

Verse 9

गृहीत्वामरराजेन स्रग् ऐरावतमूर्धनि न्यस्ता रराज कैलासशिखरे जाह्नवी यथा

ກະສັດແຫ່ງອະມະຣະເທວະໄດ້ຮັບພວງມາລານັ້ນ ແລ້ວວາງໄວ້ເທິງຫົວຂອງໄອຣາວະຕະ; ມັນສ່ອງປະກາຍດັ່ງຈາຫນະວີ (ຄົງຄາ) ທີ່ສະຫວ່າງໄສຢູ່ເທິງຍອດໄກລາສ

Verse 10

मदान्धकारिताक्षो ऽसौ गन्धाकृष्टेन वारणः करेणाघ्राय चिक्षेप तां स्रजं धरणीतले

ດ້ວຍດວງຕາຖືກຄວາມມືດແຫ່ງຄວາມເມົາມັນປົກຄຸມ ຊ້າງນັ້ນຖືກກິ່ນຫອມດຶງດູດ ຈຶ່ງໃຊ້ງວງຍົກພວງມາລາຂຶ້ນ ດົມແລ້ວໂຍນລົງພື້ນດິນ

Verse 11

ततश् चुक्रोध भगवान् दुर्वासा मुनिसत्तमः मैत्रेय देवराजानं क्रुद्धश् चैतद् उवाच ह

ຈາກນັ້ນ ທ່ານດຸຣວາສາ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງລະສີ ກໍເກີດຄວາມໂກດ; ໂອ ໄມເຕຣຍ ໃນຄວາມໂກດນັ້ນ ທ່ານໄດ້ກ່າວຖ້ອຍຄຳນີ້ແກ່ພຣະອິນທຣ໌ ຈອມເທວະ

Verse 12

ऐश्वर्यमददुष्टात्मन्न् अतिस्तब्धो ऽसि वासव श्रियो धाम स्रजं यस् त्वं मद्दत्तां नाभिनन्दसि

ໂອ ວາສະວະ! ຈິດໃນຂອງເຈົ້າຖືກເມົາອຳນາດທຳໃຫ້ເສື່ອມ; ເຈົ້າອວດອ້າງເກີນໄປ. ເຈົ້າເປັນທີ່ສະຖິດແຫ່ງສຣີ ແຕ່ກໍບໍ່ຕ້ອນຮັບພວງມາລາທີ່ຂ້າມອບໃຫ້

Verse 13

प्रसाद इति नोक्तं ते प्रणिपातपुरःसरम् हर्षोत्फुल्लकपोलेन न चापि शिरसा धृता

ເຈົ້າບໍ່ໄດ້ກ່າວວ່າ “ຂໍພຣະກະລຸນາ” ໂດຍມີການກົ້ມກາບນຳໜ້າ; ແມ່ນແຕ່ແກ້ມຄວນຈະບານດ້ວຍຄວາມຍິນດີ ເຈົ້າກໍບໍ່ໄດ້ກົ້ມສີສະຮັບໄວ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ

Verse 14

मया दत्ताम् इमां मालां यस्मान् न बहु मन्यसे त्रैलोक्यश्रीर् अतो मूढ विनाशम् उपयास्यति

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າບໍ່ໃຫ້ຄຸນຄ່າແກ່ພວງມາລາທີ່ຂ້າມອບໃຫ້ນີ້ ໂອ ຜູ້ຫຼົງຜິດ ສິຣີແຫ່ງໄຕໂລກຈະມຸ່ງໄປສູ່ຄວາມພິນາດດ້ວຍເຫດນີ້

Verse 15

मां मन्यते ऽन्यैः सदृशं नूनं शक्र भवान् द्विजैः अतो ऽवमानम् अस्मासु मानिना भवता कृतम्

ໂອ ສັກຣະ (ອິນທຣາ), ທ່ານແນ່ນອນຄິດວ່າຂ້າພະເຈົ້າບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກພຣາຫມັນອື່ນ; ເພາະຄວາມຍິ່ງຍໂສໃນຕຳແໜ່ງ ທ່ານຈຶ່ງດູໝິ່ນຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 16

मद्दत्ता भवता यस्मात् क्षिप्ता माला महीतले तस्मात् प्रणष्टलक्ष्मीकं त्रैलोक्यं ते भविष्यति

ເນື່ອງຈາກພວງມາລາທີ່ຂ້າພະເຈົ້າມອບໃຫ້ ທ່ານໄດ້ໂຍນລົງພື້ນ; ດັ່ງນັ້ນ ສາມໂລກໃນອຳນາດຂອງທ່ານຈະປາສຈາກສຣີ—ໂຊກ, ສະຫງ່າງາມ ແລະອຳນາດມົງຄຸນ।

Verse 17

यस्य संजातकोपस्य भयम् एति चराचरम् तं त्वं माम् अतिगर्वेण देवराजावमन्यसे

ຜູ້ທີ່ໂທສະທີ່ເພິ່ງເກີດຂຶ້ນຂອງລາວ ເຮັດໃຫ້ທັງສິ່ງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງຫວາດກົວ—ຜູ້ນັ້ນຄືຂ້າພະເຈົ້າ ແຕ່ທ່ານກັບດູໝິ່ນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍຄວາມຍິ່ງຍໂສເກີນຂອບ ດັ່ງວ່າຂ້າພະເຈົ້າເປັນແຕ່ລາຊາແຫ່ງເທວະເທົ່ານັ້ນ।

Verse 18

महेन्द्रो वारणस्कन्धाद् अवतीर्य त्वरान्वितः प्रसादयाम् आस मुनिं दुर्वाससम् अकल्मषम्

ມະເຫນທຣາ (ອິນທຣາ) ລົງຈາກຫຼັງຊ້າງຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະດ້ວຍຄວາມຮ້ອນຮົນ ພະຍາຍາມປະລອບປະໂລມມຸນີທຸຣວາສະຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 19

प्रसाद्यमानः स तदा प्रणिपातपुरःसरम् प्रत्युवाच सहस्राक्षं दुर्वासा मुनिसत्तमः

ໃນເວລານັ້ນ ເມື່ອລາວຖືກປະລອບປະໂລມດ້ວຍການກາບກົ້ມຢ່າງເຄົາລົບກ່ອນ ມຸນີຜູ້ປະເສີດ ທຸຣວາສະ ໄດ້ຕອບກັບສະຫັດສະຣາກສະ (ອິນທຣາ)

Verse 20

नाहं कृपालुहृदयो न च मां भजते क्षमा अन्ये ते मुनयः शक्र दुर्वाससम् अवेहि माम्

ຂ້ອຍບໍ່ແມ່ນຜູ້ມີໃຈອ່ອນດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະໃນຂ້ອຍບໍ່ມີການອະໄພສະຖິດຢູ່. ໂອ ຊັກຣາ, ມຸນີອື່ນໆອາດເປັນແບບນັ້ນ; ແຕ່ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້ອຍແມ່ນ ດຸຣວາສັສ.

Verse 21

गौतमादिभिर् अन्यैस् त्वं गर्वम् आपादितो मुधा अक्षान्तिसारसर्वस्वं दुर्वाससम् अवेहि माम्

ເຈົ້າຖືກໂຄຕະມະແລະມຸນີອື່ນໆຫລອກໃຫ້ຫຼົງ ຈຶ່ງພອງໂຕດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງຍະໂສອັນເປົ່າໆ. ຈົ່ງຮູ້ວ່າຂ້ອຍແມ່ນ ດຸຣວາສັສ—ແກ່ນແທ້ແມ່ນຄວາມບໍ່ອົດທົນ ແລະຊັບສົມບັດແມ່ນໂທສະອັນທົນບໍ່ໄດ້.

Verse 22

वसिष्ठाद्यैर् दयासारैः स्तोत्रं कुर्वद्भिर् उच्चकैः गर्वं गतो ऽसि येनैवं माम् अप्य् अद्यावमन्यसे

ເພາະວະສິດຖະແລະມຸນີຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍເມດຕາໄດ້ຮ້ອງສະໂຕດສັນລະເສີນເຈົ້າດັງໆ ເຈົ້າຈຶ່ງເມົາມົວດ້ວຍຄວາມຫຍິ່ງ—ແລະມື້ນີ້ຍັງກ້າດູຖູກຂ້ອຍແບບນີ້.

Verse 23

ज्वलज्जटाकलापस्य भृकुटीकुटिलं मुखम् निरीक्ष्य कस् त्रिभुवने मम यो न गतो भयम्

ເມື່ອເຫັນໃບໜ້ານັ້ນ—ຄິ້ວຂມວດດຸດັນ ແລະຊົງຜົມຊະຕາລຸກໂຊດດຸດໄຟ—ໃນສາມໂລກຈະມີໃຜບໍ່ຖືກຄວາມຢ້ານຄອບງຳ?

Verse 24

नाहं क्षमिष्ये बहुना किम् उक्तेन शतक्रतो विडम्बनाम् इमां भूयः करोष्य् अनुनयात्मिकाम्

ຂ້ອຍຈະບໍ່ອະໄພ. ໂອ ສະຕະກຣະຕຸ, ເວົ້າຫຼາຍໄປມີປະໂຫຍດຫຍັງ? ຢ່າເຮັດການເຢາະເຍີ້ຍນີ້ອີກ—ເປັນແຕ່ການອ່ອນນ້ອມປອມໆເພື່ອກົດໃຈແລະປອບໃຈເທົ່ານັ້ນ.

Verse 25

इत्य् उक्त्वा प्रययौ विप्रो देवराजो ऽपि तं पुनः आरुह्यैरावतं ब्रह्मन् प्रययाव् अमरावतीम्

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣາຫມັນກໍອອກເດີນທາງ; ແລະ ໂອ ພຣາຫມັນ, ພຣະອິນທຣາຈອມເທວະກໍຂຶ້ນຂີ່ໄອຣາວະຕະອີກຄັ້ງ ແລ້ວມຸ່ງໄປອະມະຣາວະຕີ.

Verse 26

ततःप्रभृति निःश्रीकं सशक्रं भुवनत्रयम् मैत्रेयासीद् अपध्वस्तं संक्षीणौषधिवीरुधम्

ນັບແຕ່ນັ້ນໄປ ໂອ ໄມເຕຣຍະ ໄຕໂລກທັງສາມພ້ອມທັງແດນຂອງພຣະອິນທຣາ ກໍຂາດສິຣີ; ທຸກສິ່ງຖືກທຳລາຍ ແລະ ສະຫມຸນໄພກັບເຄືອວັນລີກໍຫຼຸດໂລຍຈົນໝົດ.

Verse 27

न यज्ञाः संप्रवर्तन्ते न तपस्यन्ति तापसाः न च दानादिधर्मेषु मनश् चक्रे तदा जनः

ໃນເວລານັ້ນ ພິທີຍັດຍະບໍ່ດຳເນີນຕໍ່; ນັກບຳເນັດຕະບະກໍຢຸດຕະບະ; ແລະ ໃຈຂອງຜູ້ຄົນກໍບໍ່ຫັນໄປຫາທຳ—ທັງການໃຫ້ທານ ແລະ ໜ້າທີ່ສັກສິດອື່ນໆ.

Verse 28

निःसत्त्वाः सकला लोका लोभाद्युपहतेन्द्रियाः स्वल्पे ऽपि हि बभूवुस् ते साभिलाषा द्विजोत्तम

ທຸກໂລກກາຍເປັນຜູ້ຂາດສັດຕະວະ; ຄວາມໂລບແລະກິເລດອື່ນໆ ທຳໃຫ້ອິນທຣີຍະບາດເຈັບ. ໂອ ດວິໂຈດຕະມະ, ແມ່ນແຕ່ຜົນປະໂຫຍດນ້ອຍໆ ກໍເຮັດໃຫ້ເຂົາເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຢາກ.

Verse 29

यतः सत्त्वं ततो लक्ष्मीः सत्त्वं भूत्यनुसारि च निःश्रीकाणां कुतः सत्त्वं विना तेन गुणाः कुतः

ບ່ອນໃດມີສັດຕະວະ ບ່ອນນັ້ນພຣະລັກສະມີປາກົດ; ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງກໍຕາມສັດຕະວະ. ແຕ່ຜູ້ຂາດສິຣີຈະມີສັດຕະວະໄດ້ແນວໃດ? ແລະ ບໍ່ມີສັດຕະວະແລ້ວ ຄຸນຄ່າຈະມາຈາກໃສ?

Verse 30

बलशौर्याद्यभावश् च पुरुषाणां गुणैर् विना लङ्घनीयः समस्तस्य बलशौर्यविवर्जितः भवत्य् अपध्वस्तमतिर् लङ्घितः प्रथितः पुमान्

ຜູ້ຊາຍທີ່ຂາດກໍາລັງ ແລະ ຄວາມກ້າຫານ ພ້ອມທັງຂາດຄຸນຄ່າທີ່ເປັນຫຼັກອື່ນໆ ຍ່ອມຖືກຄົນທັງປວງຂ້າມຜ່ານແລະດູຖູກໄດ້ງ່າຍ. ເມື່ອບໍ່ມີພະລັງແລະຄວາມອາດຫານ ປັນຍາຕັດສິນຈະແຕກສະລາຍ ແລະຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນຜູ້ຖືກຫຍັບຢາມ.

Verse 31

एवम् अत्यन्तनिःश्रीके त्रैलोक्ये सत्त्ववर्जिते देवान् प्रति बलोद्योगं चक्रुर् दैतेयदानवाः

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄຕໂລກກາຍເປັນຜູ້ຂາດສິຣີມົງຄຸນຢ່າງສຸດ ແລະ ປາສະຈາກສັດຕະວະ ພວກໄທຕະຍະແລະທານະວະຈຶ່ງລຸກຂຶ້ນລະດົມກໍາລັງຕໍ່ຕ້ານເທວະ.

Verse 32

लोभाभिभूता निःश्रीका दैत्याः सत्त्वविवर्जिताः श्रिया विहीनैर् निःसत्त्वैर् देवैश् चक्रुस् ततो रणम्

ພວກໄທຕະຍະຖືກຄວາມໂລບຄອບງໍາ ຂາດສິຣີ ແລະ ຂາດສັດຕະວະ ຈຶ່ງເຂົ້າສູ່ສົງຄາມກັບເທວະ; ແລະເທວະກໍຂາດສິຣີ ຈຶ່ງອ່ອນແຮງ ແລະ ໄຮ້ພະລັງ.

Verse 33

विजितास् त्रिदशा दैत्यैर् इन्द्राद्याः शरणं ययुः पितामहं महाभागं हुताशनपुरोगमाः

ເມື່ອພວກເທວະຖືກໄທຕະຍະພິຊິດ ອິນທຣະແລະເທວະອື່ນໆ ຈຶ່ງໄປພຶ່ງພາ “ປິຕາມະຫະ” ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີພາກອັນຍິ່ງ ໂດຍມີອັກນີ (ຫຸຕາຊະນະ) ນໍາໜ້າ.

Verse 34

यथावत् कथितो देवैर् ब्रह्मा प्राह ततः सुरान् परावरेशं शरणं व्रजध्वम् असुरार्दनम्

ເມື່ອເທວະກ່າວລາຍງານທຸກຢ່າງຕາມຄວນແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາຈຶ່ງກ່າວກັບສຸຣະວ່າ “ຈົ່ງໄປພຶ່ງພາພຣະເຈົ້າແຫ່ງໂລກສູງແລະໂລກຕໍ່າ ຄື ພຣະວິສນຸ ຜູ້ປາບອະສຸຣະ”

Verse 35

उत्पत्तिस्थितिनाशानाम् अहेतुं हेतुम् ईश्वरम् प्रजापतिपतिं विष्णुम् अनन्तम् अपराजितम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນອົງອິດສະວອນ ເປັນເຫດແຫ່ງການເກີດ ການດຳລົງ ແລະການດັບສູນ ແຕ່ພຣະອົງເອງບໍ່ມີເຫດ; ອະນັນຕະ ແລະບໍ່ຖືກພິຊິດ।

Verse 36

प्रधानपुंसोर् अजयोः कारणं कार्यभूतयोः प्रणतार्तिहरं विष्णुं स वः श्रेयो विधास्यति

ຂໍໃຫ້ພຣະວິສນຸ—ແມ່ນຜູ້ບໍ່ເກີດແຕ່ເປັນເຫດແຫ່ງປຣະທານະ ແລະ ປຸຣຸສະ, ເປັນຖານແຫ່ງຜົນທັງປວງ, ແລະລົບທຸກຂ໌ຂອງຜູ້ກົ້ມກາບ—ຈົ່ງບັນດານຄວາມດີສູງສຸດແກ່ທ່ານທັງຫຼາຍ।

Verse 37

एवम् उक्त्वा सुरान् सर्वान् ब्रह्मा लोकपितामहः क्षीरोदस्योत्तरं तीरं तैर् एव सहितो ययौ

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແກ່ເທວະທັງປວງແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເປັນປິຕາມະຫະແຫ່ງໂລກ ກໍໄດ້ໄປພ້ອມກັບເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ສູ່ຝັ່ງເໜືອແຫ່ງທະເລນ້ຳນົມ (ກສີໂຣດ)

Verse 38

स गत्वा त्रिदशैः सर्वैः समवेतः पितामहः तुष्टाव वाग्भिर् इष्टाभिः परावरपतिं हरिम्

ເມື່ອໄປຮອດ ປິຕາມະຫະຜູ້ຊຸມນຸມພ້ອມເທວະທັງປວງ ໄດ້ສັນລະເສີນພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງໂລກສູງແລະໂລກຕ່ຳ ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳອັນເປັນທີ່ພໍໃຈແລະສົມຄວນ

Verse 39

नमामि सर्वं सर्वेशम् अनन्तम् अजम् अव्ययम् लोकधामधराधारम् अप्रकाशम् अभेदिनम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ເປັນທຸກສິ່ງ ແລະເປັນເຈົ້າເໜືອທຸກສິ່ງ—ອະນັນຕະ ບໍ່ເກີດ ບໍ່ເສື່ອມ; ເປັນທີ່ພຳນັກແຫ່ງໂລກ ແລະເປັນຖານແມ່ນແຕ່ຜູ້ທົງແຜ່ນດິນ; ບໍ່ປາກົດແກ່ອິນທຣີ ແລະບໍ່ແບ່ງແຍກ

Verse 40

नारायणम् अणीयांसम् अशेषाणाम् अणीयसाम् समस्तानां गरिष्ठं च भूरादीनां गरीयसाम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມຕໍ່ພຣະນາຣາຍະນະ—ຜູ້ລະອຽດກວ່າທຸກສິ່ງທີ່ລະອຽດທັງປວງ ແລະຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່າທຸກສິ່ງທີ່ໃຫຍ່; ເຫນືອກວ່າແຜ່ນດິນແລະອື່ນໆທີ່ນັບວ່າໃຫຍ່

Verse 41

यत्र सर्वं यतः सर्वम् उत्पन्नं मत्पुरःसरम् सर्वभूतश् च यो देवः पराणाम् अपि यः परः

ທຸກສິ່ງທັງປວງດຳລົງຢູ່ໃນພຣະອົງ ແລະທຸກສິ່ງທັງປວງເກີດຈາກພຣະອົງ—ຜູ້ປາກົດຢູ່ເບື້ອງໜ້າຂ້າພະເຈົ້າເປັນເຫດປະຖົມ; ພຣະເທວະຜູ້ເປັນອາດມັນຂອງສັດທັງປວງ ແລະສູງກວ່າສູງສຸດ—ໃນພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າສູງສຸດນັ້ນ ຈິດຂ້າພະເຈົ້າພັກພິງ

Verse 42

परः परस्मात् पुरुषात् परमात्मस्वरूपधृक् योगिभिश् चिन्त्यते यो ऽसौ मुक्तिहेतोर् मुमुक्षुभिः

ພຣະອົງຜູ້ສູງກວ່າບຸຣຸສະສູງສຸດ ແລະຊົງດຳຮົງສະພາບແຫ່ງປະຣະມາດມັນ—ໂຍຄີທັງຫຼາຍພິຈາລະນາພຣະອົງ; ແລະຜູ້ໃຝ່ໂມກສະຍ່ອມພາວະນາພຣະອົງເປັນເຫດແລະຫນທາງແຫ່ງການຫຼຸດພົ້ນ

Verse 43

सत्त्वादयो न सन्तीशे यत्र च प्राकृता गुणाः स शुद्धः सर्वशुद्धेभ्यः पुमान् आद्यः प्रसीदतु

ໃນພຣະເຈົ້ານັ້ນ ບໍ່ມີສັດຕະວະແລະກຸນອື່ນໆ ແລະກຸນຂອງປຣະກຣິຕິກໍບໍ່ອາດມີທີ່ພັກພິງໄດ້ ຂໍໃຫ້ປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ ຜູ້ບໍລິສຸດຍິ່ງກວ່າຄວາມບໍລິສຸດທັງປວງ ຈົ່ງເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ

Verse 44

कलाकाष्ठानिमेषादि कालसूत्रस्य गोचरे यस्य शक्तिर् न शुद्धस्य प्रसीदतु स नो हरिः

ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິເມດຕາແກ່ພວກເຮົາ—ພຣະອົງຜູ້ທີ່ພະລັງອຳນາດບໍ່ຖືກຈຳກັດແມ່ນແຕ່ໃນເສັ້ນດ້າຍແຫ່ງເວລາ ແມ່ນວ່າເວລາຈະຖືກນັບເປັນ ກະລາ ກາສຖາ ນິເມດ ແລະອື່ນໆກໍຕາມ

Verse 45

प्रोच्यते परमेशो हि यः शुद्धो ऽप्य् उपचारतः प्रसीदतु स नो विष्णुर् आत्मा यः सर्वदेहिनाम्

ຂໍໃຫ້ພຣະວິດສະນຸໂປດປານເຮົາ—ພຣະອົງແມ່ນອາດມັນໃນສັດມີກາຍທັງປວງ; ແມ່ນບໍລິສຸດນິລັນດອນ ແຕ່ຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ປະຣະເມສະວະຣະ’ ຕາມພາສາແຫ່ງພັກຕິ।

Verse 46

यः कारणं च कार्यं च कारणस्यापि कारणम् कार्यस्यापि च यः कार्यं प्रसीदतु स नो हरिः

ຂໍໃຫ້ພຣະຫຣິໂປດປານເຮົາ—ພຣະອົງເປັນທັງເຫດແລະຜົນ; ເປັນເຫດແຫ່ງເຫດ ແລະໃນສິ່ງທີ່ເອີ້ນວ່າຜົນ ພຣະອົງກໍເປັນຜົນນັ້ນເອງ।

Verse 47

कार्यकार्यस्य यत् कार्यं तत्कार्यस्यापि यः स्वयम् तत्कार्यकार्यभूतो यस् ततश् च प्रणतो ऽस्मि तम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງຜູ້ສູງສຸດ—ຜູ້ເປັນເຫດຂອງສິ່ງທີ່ຍັງເປັນເຫດ; ຜູ້ເປັນເຫດແມ່ນແຕ່ຂອງເຫດນັ້ນ; ແລະຜູ້ກັບກາຍເປັນຜົນຂອງເຫດນັ້ນ—ຂ້າພະເຈົ້າຂໍກາບໄຫວ້।

Verse 48

कारणं कारणस्यापि तस्य कारणकारणम् तत्कारणानां हेतुं तं प्रणतो ऽस्मि सुरेश्वरम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ—ຜູ້ເປັນເຫດແມ່ນແຕ່ຂອງເຫດທັງຫມົດ; ເປັນເຫດຂອງເຫດນັ້ນດ້ວຍ; ແລະເປັນມູນເຫດດັ້ງເດີມຂອງເຫດທັງຫມົດ ແຫຼ່ງກຳເນີດສູງສຸດຂອງສາຍເຫດຜົນ।

Verse 49

भोक्तारं भोज्यभूतं च स्रष्टारं सृज्यम् एव च कार्यकर्तृस्वरूपं तं प्रणतो ऽस्मि परं पदम्

ຂ້າພະເຈົ້ານອບນ້ອມແດ່ພຣະບົດສູງສຸດ—ພຣະອົງເປັນທັງຜູ້ເສວຍແລະສິ່ງທີ່ຖືກເສວຍ; ເປັນທັງຜູ້ສ້າງແລະສິ່ງທີ່ຖືກສ້າງ; ສະພາບຂອງພຣະອົງແມ່ນທັງການກະທຳແລະຜູ້ກະທຳ।

Verse 50

विशुद्धबोधवन् नित्यम् अजम् अक्षयम् अव्ययम् अव्यक्तम् अविकारं यत् तद् विष्णोः परमं पदम्

ສິ່ງທີ່ເປັນສະພາວະແຫ່ງປັນຍາບໍລິສຸດ ດຳລົງນິລັນດອນ ບໍ່ເກີດ ບໍ່ເສື່ອມ ບໍ່ສູນ ບໍ່ປາກົດ ແລະບໍ່ແປປ່ຽນ—ນັ້ນແມ່ນປະມະບົດຂອງພຣະວິສນຸ

Verse 51

न स्थूलं न च सूक्ष्मं यन् न विशेषणगोचरम् तत् पदं परमं विष्णोः प्रणमामि सदामलम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມເສມອແດ່ປະມະບົດອັນບໍ່ມີມົນທິນຂອງພຣະວິສນຸ—ບໍ່ແມ່ນຫຍາບ ບໍ່ແມ່ນລະອຽດ ແລະບໍ່ຢູ່ໃນຂອບເຂດຂອງຄຳກຳນົດ

Verse 52

यस्यायुतायुतांशांशे विश्वशक्तिर् इयं स्थिता परब्रह्मस्वरूपस्य प्रणमामि तम् अव्ययम्

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມແດ່ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ ຜູ້ມີສະພາວະເປັນປະຣະພຣະຫມັນ—ແມ່ນແຕ່ເສດສ່ວນນ້ອຍຍິ່ງໃນຄວາມເປັນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດຂອງພຣະອົງ ກໍມີພະລັງງານແຫ່ງຈັກກະວານນີ້ສະຖິດຢູ່

Verse 53

यन् न देवा न मुनयो न चाहं न च शंकरः जानन्ति परमेशस्य तद् विष्णोः परमं पदम्

ປະມະບົດຂອງພຣະວິສນຸ ອັນເປັນຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ—ເທວະ ນັກບຳເນັດ ແມ່ນແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າ ແລະພຣະສັງກະຣະກໍບໍ່ຮູ້

Verse 54

यद् योगिनः सदोद्युक्ताः पुण्यपापक्षये ऽक्षयम् पश्यन्ति प्रणवे चिन्त्यं तद् विष्णोः परमं पदम्

ຄວາມເປັນຈິງອັນບໍ່ເສື່ອມສູນ ທີ່ໂຍຄີຜູ້ເພີຍພະຍາຍາມເຫັນໄດ້ເມື່ອບຸນແລະບາບຖືກຊຳລະ—ໂດຍພິຈາລະນາເປັນປຣະນະວະ (ໂອມ)—ນັ້ນແມ່ນປະມະບົດຂອງພຣະວິສນຸ

Verse 55

शक्तयो यस्य देवस्य ब्रह्मविष्णुशिवात्मिकाः भवन्त्य् अभूतपूर्वस्य तद् विष्णोः परमं पदम्

ນັ້ນແມ່ນສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ—ເທວະຜູ້ບໍ່ມີຜູ້ໃດເທົ່າ—ຜູ້ທີ່ພະລັງສັກຕິຂອງພຣະອົງປາກົດເປັນພຣະພຣົມ ພຣະວິດສະນຸ ແລະພຣະສິວະ।

Verse 56

सर्वेश सर्वभूतात्मन् सर्व सर्वाश्रयाच्युत प्रसीद विष्णो भक्तानां व्रज नो दृष्टिगोचरम्

ຂໍແດ່ພຣະເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ອາດຕະມັນໃນສັດທັງປວງ, ຜູ້ເປັນທຸກຢ່າງ, ອະຈະຍຸຕະຜູ້ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງໂລກ—ຂໍພຣະວິດສະນຸໂປດເມດຕາ; ເພື່ອພວກພັກຕະ ຂໍເສດຖະມາໃຫ້ປາກົດໃນສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ।

Verse 57

इत्य् उदीरितम् आकर्ण्य ब्रह्मणस् त्रिदशास् ततः प्रणम्योचुः प्रसीदेति व्रज नो दृष्टिगोचरम्

ເມື່ອໄດ້ຍິນຖ້ອຍຄໍາທີ່ພຣະພຣົມກ່າວ ເທວະທັງຫຼາຍກໍກາບນົບ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ຂໍໂປດເມດຕາ; ບັດນີ້ຂໍເສດຖະໄປ ໃຫ້ພົ້ນຈາກສາຍຕາຂອງພວກເຮົາ”

Verse 58

यन् नायं भगवान् ब्रह्मा जानाति परमं पदम् तं नताः स्मो जगद्धाम तव सर्वगताच्युत

ໂອ ທີ່ພຳນັກແຫ່ງໂລກທັງປວງ, ອະຈະຍຸຕະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງ! ສະຖານສູງສຸດຂອງພຣະອົງ ທີ່ແມ່ນແຕ່ພຣະພຣົມຜູ້ເປັນພະພະວານກໍຍັງບໍ່ຮູ້ໝົດ—ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມບູຊາຕໍ່ສະຖານນັ້ນ

Verse 59

इत्य् अन्ते वचसस् तेषां देवानां ब्रह्मणस् तथा ऊचुर् देवर्षयः सर्वे बृहस्पतिपुरोगमाः

ເມື່ອຖ້ອຍຄໍາຂອງເທວະທັງຫຼາຍ ແລະຂອງພຣະພຣົມ ສິ້ນສຸດລົງແລ້ວ ບັນດາລິສີທິບທັງປວງ ໂດຍມີພຣະພຶຫັດສະປະຕິເປັນຜູ້ນໍາ ກໍກ່າວຕອບ

Verse 60

आद्यो यज्ञः पुमान् ईड्यो यः पूर्वेषां च पूर्वजः तं नताः स्मो जगत्स्रष्टुः स्रष्टारम् अविशेषणम्

ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະແຕ່ດັ້ງເດີມ—ເປັນຍັດຍະເອງ—ເປັນປຸຣຸສະສູງສຸດຜູ້ຄວນບູຊາ, ເປັນເຫດປັດໃຈທຳອິດ ແລະເປັນບັນພະບຸລຸດແມ່ນແຕ່ຜູ້ໂບຮານ. ພວກເຮົາຂໍນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ສ້າງໂລກ ຜູ້ສ້າງອັນພົ້ນຈາກຂໍ້ຈຳກັດທັງປວງ.

Verse 61

भगवन् भूतभव्येश यज्ञमूर्तिधराव्यय प्रसीद प्रणतानां त्वं सर्वेषां देहि दर्शनम्

ໂອ້ ພະພະຄະວານ! ຜູ້ເປັນເຈົ້າແຫ່ງອະດີດແລະອະນາຄົດ, ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍຜູ້ຊົງຮູບເປັນຍັດຍະ—ຂໍຈົ່ງເມດຕາ. ແດ່ພວກເຮົາຜູ້ນົບນ້ອມດ້ວຍການພຶ່ງພາ, ຂໍປະທານການໄດ້ເຫັນພຣະອົງແກ່ພວກເຮົາທັງປວງ.

Verse 62

एष ब्रह्मा तथैवायं सह रुद्रैस् त्रिलोचनः सर्वादित्यैः समं पूषा पावको ऽयं सहाग्निभिः

ນີ້ແມ່ນພຣະພຣະຫມາ; ແລະນີ້ແມ່ນພຣະຜູ້ມີສາມຕາ (ຊິວະ) ພ້ອມດ້ວຍພວກຣຸດຣະ. ນີ້ແມ່ນປູຊັນພ້ອມດ້ວຍອາທິຕະຍະທັງປວງ; ແລະນີ້ແມ່ນໄຟອັນໂຊຕິຊ່ວງພ້ອມດ້ວຍຫມູ່ອັກນີ—ອຳນາດແລະໜ້າທີ່ທັງຫມົດຮວມຢູ່ໃນຄວາມຈິງສູງສຸດອັນດຽວ.

Verse 63

अश्विनौ वसवश् चेमे सर्वे चैते मरुद्गणाः साध्या विश्वे तथा देवा देवेन्द्रश् चायम् ईश्वरः

ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນອັດສະວິນ; ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນວະສຸ; ແລະເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຫມູ່ມະຣຸດທັງປວງ. ທຳນອງດຽວກັນມີສາດຫຍະ, ວິສະເວເທວະ ແລະເທວະອື່ນໆ; ແລະຜູ້ນີ້ແມ່ນເທວະເອນທຣະ (ອິນທຣະ) ຜູ້ເປັນອະທິປະຕີໃນພວກເຂົາ.

Verse 64

प्रणामप्रवणा नाथ दैत्यसैन्यपराजिताः शरणं त्वाम् अनुप्राप्ताः समस्ता देवतागणाः

ໂອ້ ພຣະນາຖ! ພວກເທວະທັງປວງນົບນ້ອມກ້ມກາບ ແລະຖືກກອງທັບໄທຕະຍະເອົາຊະນະ; ບັດນີ້ພວກເຂົາມາຮອດພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ເພື່ອຂໍພຶ່ງພາ.

Verse 65

एवं संस्तूयमानस् तु भगवाञ् छङ्खचक्रधृक् जगाम दर्शनं तेषां मैत्रेय परमेश्वरः

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຖືສັງຂ໌ແລະຈັກຣາ ໂອ ໄມເຕຣຍາ ພຣະອົງສູງສຸດ ໄດ້ເສດສະເດັດມາປາກົດຕໍ່ໜ້າພວກເຂົາ ແລະປະທານດາຣະຊະນາ (darśana) ໃຫ້।

Verse 66

तं दृष्ट्वा ते तदा देवाः शङ्खचक्रगदाधरम् अपूर्वरूपसंस्थानं तेजसां राशिम् ऊर्जितम्

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ເທວະທັງຫຼາຍໄດ້ເຫັນຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣາ ແລະຄະທາ—ມີຮູບລັກອັນບໍ່ເຄີຍມີ ສົມສ່ວນສົມດຸນຢ່າງສົມບູນ ເປັນມວນຕະເຈະອັນຍິ່ງໃຫຍ່ ແລະມີພະລັງອັນຕ້ານທານຍາກ।

Verse 67

प्रणम्य प्रणताः पूर्वं संक्षोभस्तिमितेक्षणाः तुष्टुवुः पुण्डरीकाक्षं पितामहपुरोगमाः

ກ່ອນອື່ນ ພວກເຂົາກໍ່ກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມນອບນ້ອມ; ຄວາມຫວັ່ນໄຫວໃນໃຈສົງົບ ແລະສາຍຕານິ່ງ; ຈາກນັ້ນ ໂດຍມີປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ນຳໜ້າ ພວກເຂົາໄດ້ສັນລະເສີນພຣະປຸນຑະຣີກາກຊະ ຜູ້ມີເນດດຸດດອກບົວ।

Verse 68

नमो नमस् ते विश्वेश त्वं ब्रह्मा त्वं पिनाकधृक् इन्द्रस् त्वम् अग्निः पवनो वरुणः सविता यमः वसवो मरुतः साध्या विश्वेदेवगणा भवान्

ນອບນ້ອມ ນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສາກົນ! ພຣະອົງແມ່ນພຣະພຣົມ ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຖືຄັນທະນູປິນາກະ (ຣຸທຣະ) ພຣະອົງແມ່ນອິນທຣະ ແມ່ນອັກນີ; ແມ່ນວາຍຸ ວະຣຸນ ສະວິຕຣິ ແລະຍົມ ພຣະອົງແມ່ນວະສຸ ມະຣຸດ ສາດຫຍະ—ແທ້ຈິງພຣະອົງເອງແມ່ນໝູ່ວິຊະເວເທວະທັງປວງ।

Verse 69

यो ऽयं तवागतो देव समीपं देवतागणः स त्वम् एव जगत्स्रष्टा यतः सर्वगतो भवान्

ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ໝູ່ເທວະທີ່ມາໃກ້ພຣະອົງນີ້ ກໍ່ແມ່ນພຣະອົງເອງ; ເນື່ອງຈາກພຣະອົງສະຖິດຢູ່ທົ່ວທຸກແຫ່ງ ດັ່ງນັ້ນພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສ້າງສັນສາກົນ।

Verse 70

त्वं यज्ञस् त्वं वषट्कारस् त्वम् ओङ्कारः प्रजापतिः वेत्ता वेद्यं च सर्वात्मंस् त्वन्मयं चाखिलं जगत्

ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍາກຳເອງ; ພຣະອົງແມ່ນສຽງສັກສິດ “ວະສັດ”; ພຣະອົງແມ່ນໂອມການ ແລະ ປະຊາປະຕິ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຮູ້ ແລະ ສິ່ງທີ່ຄວນຮູ້, ເປັນອາດມັນໃນສັດທັງປວງ; ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊາຍ ແລະ ເປັນພຣະອົງເອງ.

Verse 71

त्वाम् आर्ताः शरणं विष्णो प्रयाता दैत्यनिर्जिताः वयं प्रसीद सर्वात्मंस् तेजसाप्याययस्व नः

ໂອ ພຣະວິດສະນຸ! ພວກເຮົາຜູ້ທຸກທໍລະມານ ແລະ ຖືກໄດຕະຍະກົດຂີ່ ໄດ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ໂອ ສະຫວັນອາດມັນ, ຂໍພຣະອົງເມດຕາ; ຈົ່ງຟື້ນຟູແລະຫຼ້ຽງດູເຮົາໃຫ້ຮຸ່ງເຮືອງດ້ວຍຕະຈະສະຫງ່າຂອງພຣະອົງ.

Verse 72

तावद् आर्तिस् तथा वाञ्छा तावन् मोहस् तथासुखम् यावन् नायाति शरणं त्वाम् अशेषाघनाशनम्

ຕາບໃດທີ່ຍັງບໍ່ໄດ້ມາພຶ່ງພາພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ທຳລາຍບາບທັງປວງ ຕາບນັ້ນຄວາມທຸກແລະຄວາມຢາກຍັງຄົງຢູ່; ຕາບນັ້ນຄວາມຫຼົງ ແລະ ຄວາມສຸກຊົ່ວຄາວກໍຍັງດຳລົງຢູ່

Verse 73

त्वं प्रसादं प्रसन्नात्मन् प्रपन्नानां कुरुष्व नः तेजसां नाथ सर्वेषां स्वशक्त्याप्यायनं कुरु

ໂອ ພຣະຜູ້ມີຈິດສະຫງົບ! ຂໍປະທານພຣະປະສາດແກ່ພວກເຮົາຜູ້ພຶ່ງພາພຣະອົງ. ໂອ ນາຖແຫ່ງຕະຈະທັງປວງ, ຂໍໃຫ້ພຣະອົງຫຼ້ຽງດູແລະເສີມແຮງພະລັງພາຍໃນຂອງເຮົາດ້ວຍພຣະສັກຕິຂອງພຣະອົງເອງ.

Verse 74

एवं संस्तूयमानस् तु प्रणतैर् अमरैर् हरिः प्रसन्नदृष्टिर् भगवान् इदम् आह स विश्वकृत्

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ໂດຍເຫຼົ່າອະມະຣະຜູ້ກົ້ມກາບ, ພຣະຫຣິ—ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຜູ້ສ້າງຈັກກະວານ—ໄດ້ທອດພຣະເນດດ້ວຍຄວາມເມດຕາ ແລະ ຕຣັດຖ້ອຍຄຳເຫຼົ່ານີ້

Verse 75

तेजसो भवतां देवाः करिष्याम्य् उपबृंहणम् वदाम्य् अहं यत् क्रियतां भवद्भिस् तद् इदं सुराः

ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເພີ່ມພູນແລະເສີມຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງຣັດສະມີຂອງພວກເຈົ້າ ສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າກ່າວບັດນີ້ ໂອ ສຸຣະ ຈົ່ງປະຕິບັດຕາມນັ້ນ

Verse 76

आनीय सहिता दैत्यैः क्षीराब्धौ सकलौषधीः मन्थानं मन्दरं कृत्वा नेत्रं कृत्वा तु वासुकिम् मथ्यताम् अमृतं देवाः सहाये मय्य् अवस्थिते

ຈົ່ງເກັບຮວບຮວມສົມຸນໄພທັງປວງ ແລ້ວໃສ່ລົງໃນທະເລນ້ຳນົມ ແລະຮ່ວມກັບພວກໄດຕະຍະ ໃຫ້ໃຊ້ພູມັນດະຣາເປັນແກນກວນ ໃຊ້ວາສຸກີເປັນເຊືອກ ແລ້ວກວນເພື່ອໄດ້ອະມຣິຕະ ໂດຍຂ້າພະເຈົ້າຈະຢືນຢູ່ເປັນທີ່ພຶ່ງແລະຜູ້ຊ່ວຍ

Verse 77

सामपूर्वं च दैतेयास् तत्र साहाय्यकर्मणि सामान्यफलभोक्तारो यूयं वाच्या भविष्यथ

ແລະ ໂອ ໄດຕະຍະ ຈົ່ງເລີ່ມດ້ວຍການປະນີປະນອມ ແລະຄໍາແນະນໍາອັນສະງົບ ໃນວຽກຊ່ວຍເຫຼືອກັນນັ້ນ ພວກເຈົ້າຈະຖືກຍອມຮັບເປັນຜູ້ແບ່ງປັນຜົນຮ່ວມ ແລະມີສິດໃນຜົນແຫ່ງການກະທໍານັ້ນ

Verse 78

मथ्यमाने च तत्राब्धौ यत् समुत्पद्यते ऽमृतम् तत्पानाद् बलिनो यूयम् अमराश् च भविष्यथ

ແລະເມື່ອທະເລນັ້ນຖືກກວນ ອະມຣິຕະໃດທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກນັ້ນ ເມື່ອດື່ມອະມຣິຕະນັ້ນແລ້ວ ພວກເຈົ້າຈະແຂງແກ່ງ ແລະຈະເປັນອະມະຕະດ້ວຍ

Verse 79

तथा चाहं करिष्यामि ते यथा त्रिदशद्विषः न प्राप्स्यन्त्य् अमृतं देवाः केवलं क्लेशभागिनः

ແຕ່ກໍດີ ຂ້າພະເຈົ້າຈະກະທໍາໃຫ້ເປັນໄປດັ່ງນີ້ ເພື່ອໃຫ້ສັດຕູຂອງໄຕຣທະສະບໍ່ໄດ້ອະມຣິຕະ ແລະໃຫ້ເທວະເປັນຜູ້ມີສ່ວນແຕ່ໃນຄວາມລໍາບາກເທົ່ານັ້ນ

Verse 80

इत्य् उक्ता देवदेवेन सर्व एव ततः सुराः संधानम् असुरैः कृत्वा यत्नवन्तो ऽमृते ऽभवन्

ເມື່ອຖືກພຣະເທວະແຫ່ງເທວະທັງປວງຕັກເຕືອນແລ້ວ ເທວະທັງໝົດຈຶ່ງເຮັດສັນຍາກັບອະສູນ; ແລະມຸ່ງຫາອະມຣິຕະ ຈຶ່ງລົງມືດ້ວຍຄວາມພາກເພຍອັນແນ່ວແນ່।

Verse 81

नानौषधीः समानीय देवदैतेयदानवाः क्षिप्त्वा क्षीराब्धिपयसि शरदभ्रामलत्विषि

ເທວະ ໄທຕະຍະ ແລະ ດານະວະ ໄດ້ຮວບຮວມສະໝຸນໄພນານາຊະນິດ ແລ້ວໂຍນລົງໃນນ້ຳນົມແຫ່ງສະມຸດຂີຣະ ທີ່ສ່ອງປະກາຍດັ່ງແສງສາລະທີ່ໃສສະອາດເມື່ອເມກຖືກຊຳລະ।

Verse 82

मन्थानं मन्दरं कृत्वा नेत्रं कृत्वा च वासुकिम् ततो मथितुम् आरब्धा मैत्रेय तरसामृतम्

ໃຫ້ພູມັນທະຣະເປັນແກນກວນ ແລະໃຫ້ວາສຸກິເປັນເຊືອກດຶງ (ເນຕຣ) ແລ້ວພວກເຂົາກໍເລີ່ມກວນສະມຸດທີ່ຊ່ອນອະມຣິຕະຢູ່ພາຍໃນ ໂອ ໄມເຕຣຍະ ດ້ວຍກຳລັງອັນແຮງກ້າ।

Verse 83

विबुधाः सहिताः सर्वे यतः पुच्छं ततः कृताः कृष्णेन वासुकेर् दैत्याः पूर्वकाये निवेशिताः

ເທວະທັງໝົດຢືນຮ່ວມກັນຢູ່ດ້ານຫາງ; ແລະຕາມພຣະບັນຊາຂອງກຣິດສະນະ ພວກໄທຕະຍະຖືກຈັດໃຫ້ຈັບສ່ວນໜ້າຂອງວາສຸກິ

Verse 84

ते तस्य फणनिःश्वासवह्निनापहतत्विषः निस्तेजसो ऽसुराः सर्वे बभूवुर् अमितद्युते

ຖືກໄຟແຫ່ງລົມຫາຍໃຈທີ່ພຸ່ງອອກຈາກພັງພານຂອງເຂົາເຜົາຜານ ໂອ ຜູ້ມີຮັດສະມີອັນຫາຂອບບໍ່ໄດ້ ອະສູນທັງໝົດສູນເສຍຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ ແລະກາຍເປັນຜູ້ໄຮ້ເດດຊານຸພາບ

Verse 85

तेनैव मुखनिःश्वासवायुनास्तबलाहकैः पुच्छप्रदेशे वर्षद्भिस् तदा चाप्यायिताः सुराः

ໂດຍລົມຈາກລົມຫາຍໃຈອອກຈາກພຣະໂອສຖຂອງພຣະອົງເອງ ໄດ້ພັດພາເມກຝົນໜາໜື່ນ; ຝົນຕົກລົງທີ່ບ່ອນຫາງ ແລະໃນເວລານັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍກໍໄດ້ຮັບການຫຼໍ່ລ້ຽງ ແລະຟື້ນກຳລັງດ້ວຍນ້ຳຝົນນັ້ນ।

Verse 86

क्षीरोदमध्ये भगवान् कूर्मरूपी स्वयं हरिः मन्दराद्रेर् अधिष्ठानं भ्रमतो ऽभून् महामुने

ໂອ ມະຫາມຸນີ! ໃນກາງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ພຣະພະຄະວານ ຫຣິ ໄດ້ອະວະຕານເປັນພະຍາເຕົ່າ ແລະເປັນຖານອັນໝັ້ນຄົງໃຫ້ພູມັນທະຣາທີ່ຫມຸນໃນການກວນ।

Verse 87

रूपेणान्येन देवानां मध्ये चक्रगदाधरः चकर्ष नागराजानं दैत्यमध्ये ऽपरेण च

ໃນທ່າມກາງໝູ່ເທວະ ຜູ້ຖືຈັກຣາແລະຄະທາ ໄດ້ຮັບຮູບໜຶ່ງແລ້ວດຶງພະຍານາກ; ແລະໃນທ່າມກາງພວກໄທຕະຍະ ດ້ວຍອີກຮູບໜຶ່ງ ກໍດຶງເຂົາເຊັ່ນກັນ—ເພື່ອສະແດງອຳນາດຂອງພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າທີ່ກະທຳໄດ້ພ້ອມກັນຫຼາຍສະຖານທີ່।

Verse 88

उपर्य् आक्रान्तवाञ् छैलं बृहद्रूपेण केशवः तथापरेण मैत्रेय यन् न दृष्टं सुरासुरैः

ຕໍ່ມາ ເກສະວະ ໄດ້ຂະຫຍາຍພຣະວິກາຍເປັນຮູບອັນໃຫຍ່ຫຼວງຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ແລ້ວກ້າວຂຶ້ນເຫຍັບພູນັ້ນໃຫ້ຢູ່ໃນອຳນາດ; ແລະໂອ ໄມເຕຣຍ ພຣະອົງຍັງສະແດງອັດສະຈັນອື່ນອີກ ທີ່ເທວະແລະອະສຸຣະບໍ່ເຄີຍເຫັນ।

Verse 89

तेजसा नागराजानं तथाप्यायितवान् हरिः अन्येन तेजसा देवान् उपबृंहितवान् विभुः

ດ້ວຍຣັດສະມີແຫ່ງພຣະອົງເອງ ພຣະຫຣິໄດ້ຫຼໍ່ລ້ຽງແລະເສີມກຳລັງໃຫ້ພະຍານາກ; ແລະດ້ວຍຣັດສະມີອີກປະການໜຶ່ງ ພຣະຜູ້ແຜ່ຊາຍທົ່ວທຸກສິ່ງກໍໄດ້ບຳລຸງເທວະ—ຄ້ຳຈຸນສັດທັງຫຼາຍໃຫ້ສົມກັບຖານະໃນດຸນຍະພາບແຫ່ງຈັກກະວານ।

Verse 90

मथ्यमाने ततस् तस्मिन् क्षीराब्धौ देवदानवैः हविर्धामाभवत् पूर्वं सुरभिः सुरपूजिता

ເມື່ອເທວະ ແລະ ດານະວະ ກຳລັງກວນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ ກ່ອນອື່ນໃດ ສຸຣະພີ ຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງດຸດດັ່ງທີ່ສະຖິດແຫ່ງຮະວິຍະ ໄດ້ປາກົດ ແລະຖືກເທວະບູຊານັບຖື।

Verse 91

जग्मुर् मुदं ततो देवा दानवाश् च महामुने व्याक्षिप्तचेतसश् चैव बभूवुः स्तिमितेक्षणाः

ແລ້ວ ໂອ້ ມຸນີຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ ເທວະ ແລະ ດານະວະ ຕ່າງປິຕິຍິນດີ; ແຕ່ດ້ວຍຄວາມພິສວງ ຈິດໃຈຂອງເຂົາກໍວຸ່ນວາຍ ແລະຢືນຈ້ອງນິ່ງບໍ່ກະພິບຕາ।

Verse 92

किम् एतद् इति सिद्धानां दिवि चिन्तयतां ततः बभूव वारुणी देवी मदाघूर्णितलोचना

ເມື່ອພວກສິດທະໃນສະຫວັນກຳລັງຄິດວ່າ “ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?” ໃນຂະນະນັ້ນ ເທວີວາຣຸນີ ກໍປາກົດ ດວງຕາໄຫວວົນດ້ວຍຄວາມເຄລິ້ມເມົາ।

Verse 93

कृतावर्तात् ततस् तस्मात् क्षीरोदाद् वासयञ् जगत् गन्धेन पारिजातो ऽभूद् देवस्त्रीनन्दनस् तरुः

ຕໍ່ມາ ຈາກກະແສວົນວຽນໃນມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມທີ່ຖືກກວນ ໄດ້ປາກົດຕົ້ນປາຣິຈາຕະ ຄວາມຊື່ນບານຂອງພຣະຍາເທວະ ແລະຫອມຟຸ້ງໄປທົ່ວໂລກ।

Verse 94

रूपौदार्यगुणोपेतस् ततश् चाप्सरसां गणः क्षीरोदधेः समुत्पन्नो मैत्रेय परमाद्भुतः

ຕໍ່ມາ ຝູງອັບສະຣາຜູ້ພ້ອມດ້ວຍຄວາມງາມ ຄວາມໃຈກວ້າງ ແລະຄຸນຄ່າອັນປະເສີດ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນຈາກມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ—ໂອ້ ໄມເຕຣຍະ ນ່າອັດສະຈັນຢ່າງຍິ່ງ।

Verse 95

ततः शीतांशुर् अभवज् जगृहे तं महेश्वरः जगृहुश् च विषं नागाः क्षीरोदाब्धिसमुत्थितम्

ຕໍ່ມາ ພຣະຈັນທີ່ມີລຳແສງເຢັນກໍເກີດຂຶ້ນ ແລະ ພຣະມະເຫສວຣ (ພຣະສິວະ) ຮັບເອົາໄວ້. ພິດທີ່ເກີດຈາກທະເລນ້ຳນົມນັ້ນ ພວກນາກກໍຮັບໄວ້ເຊັ່ນກັນ ເພື່ອໃຫ້ລະບຽບໂລກດຳເນີນໄປບໍ່ມີອຸປະສັກ.

Verse 96

ततो धन्वन्तरिर् देवः श्वेताम्बरधरः स्वयम् बिभ्रत्कमण्डलुं पूर्णम् अमृतस्य समुत्थितः

ຕໍ່ມາ ພຣະເທວະທັນວັນຕະຣິ ກໍອຸບັດຂຶ້ນໂດຍພຣະອົງເອງ ນຸ່ງຫົ່ມຂາວ ແລະ ຖືກະມັນດະລຸທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍອະມຣິຕະ—ນ້ຳທິບແຫ່ງອະມະຕະ.

Verse 97

ततः स्वस्थमनस्कास् ते सर्वे दैतेयदानवाः बभूवुर् मुदिताः सद्यो मैत्रेय मुनिभिः सह

ຕໍ່ມາ ໂອ້ ໄມເຕຣຍ ພວກໄທຕະຍະ ແລະ ດານະວະທັງໝົດ ກໍມີໃຈສະຫງົບ ແລະ ໝັ້ນຄົງ; ພ້ອມກັບພວກມຸນີ ພວກເຂົາກໍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີໃນທັນທີ.

Verse 98

ततः स्फुरत्कान्तिमती विकासिकमले स्थिता श्रीर् देवी पयसस् तस्माद् उत्थिता धृतपङ्कजा

ຕໍ່ມາ ພຣະນາງສຣີ ຜູ້ສ່ອງປະກາຍວາບວາບ ໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນຈາກທະເລນ້ຳນົມນັ້ນ ຢືນຢູ່ເທິງດອກບົວທີ່ບານເຕັມທີ່—ຜູ້ຖືດອກບົວ—ປາກົດເປັນສິຣິມົງຄຸນອັນເປັນໃຫຍ່ທີ່ສະຖິດຄຽງກັບພຣະຜູ້ສູງສຸດ.

Verse 99

तां तुष्टुवुर् मुदा युक्ताः श्रीसूक्तेन महर्षयः

ດ້ວຍຄວາມປິຕິຍິນດີ ແລະ ຄວາມເປັນໜຶ່ງໃນພັກຕິ ບັນດາມະຫາຣິສີໄດ້ສັນລະເສີນນາງດ້ວຍ «ສຣີສູກຕະ» ເພື່ອຍົກຍ້ອງພຣະນາງສຣີ ຜູ້ໃຫ້ສິຣິມົງຄຸນແກ່ໂລກ.

Verse 100

विश्वावसुमुखास् तस्या गन्धर्वाः पुरतो जगुः घृताचीप्रमुखा ब्रह्मन् ननृतुश् चाप्सरोगणाः

ພວກຄັນທະວະນຳໂດຍ ວິສະວາວະສຸ ຮ້ອງເພງອັນໄພເຣາະຢູ່ຕໍ່ໜ້ານາງ; ແລະ ໂອ ພຣາຫມັນ ຝູງອັບສະຣານຳໂດຍ ຄຣຶຕາຈີ ກໍຟ້ອນລຳປະກອບ

Verse 101

गङ्गाद्याः सरितस् तोयैः स्नानार्थम् उपतस्थिरे दिग्गजा हेमपात्रस्थम् आदाय विमलं जलम् स्नापयां चक्रिरे देवीं सर्वलोकमहेश्वरीम्

ເພື່ອພິທີສົງນ້ຳ ແມ່ນ້ຳສັກສິດທັງຫຼາຍ—ມີຄົງຄາເປັນປະທານ—ໄດ້ນຳນ້ຳຂອງຕົນມາ. ຊ້າງໃຫຍ່ແຫ່ງທິດທັງຫຼາຍ ຍົກນ້ຳບໍລິສຸດໃນພາຊະນະຄຳ ແລ້ວປະກອບພິທີອະພິເສກແດ່ເທວີ ຜູ້ເປັນມະຫານາຍິກາແຫ່ງສັບພະໂລກ

Verse 102

क्षीरोदो रूपधृक् तस्यै मालाम् अम्लानपङ्कजाम् ददौ विभूषणान्य् अङ्गे विश्वकर्मा चकार ह

ຕໍ່ມາ ກສີໂຣດາ ໄດ້ແປງຮູບໃຫ້ເໝາະສົມ ແລ້ວຖວາຍພວງມາລາດອກບົວທີ່ບໍ່ເຫື່ອຍໂຮຍ; ແລະ ວິສະວະກັມມະ ໄດ້ສ້າງເຄື່ອງປະດັບເພື່ອປະດັບອົງນາງ

Verse 103

दिव्यमाल्याम्बरधरा स्नाता भूषणभूषिता पश्यतां सर्वदेवानां ययौ वक्षःस्थलं हरेः

ນາງສວມພວງມາລາແລະເຄື່ອງນຸ່ງທິບ ສົງນ້ຳແລ້ວປະດັບດ້ວຍເຄື່ອງປະດັບອັນສະຫວ່າງໄສ; ຕໍ່ໜ້າເທວະທັງປວງ ນາງໄດ້ໄປປະທັບຢູ່ເທິງອົກຂອງ ຫຣິ (ພຣະວິສນຸ)

Verse 104

ततो ऽवलोकिता देवा हरिवक्षःस्थलस्थया लक्ष्म्या मैत्रेय सहसा परां निर्वृतिम् आगताः

ຕໍ່ມາ ໂອ ໄມເຕຣຍະ ເມື່ອພຣະລັກສະມີຜູ້ປະທັບຢູ່ເທິງອົກຂອງ ຫຣິ ໄດ້ທອດພຣະເນດເບິ່ງເທວະທັງຫຼາຍ ພວກເຂົາກໍພລັນເຂົ້າສູ່ຄວາມສະບາຍສູງສຸດ ແລະຄວາມອິ່ມເອມລຶກຊຶ້ງ

Verse 105

उद्वेगं परमं जग्मुर् दैत्या विष्णुपराङ्मुखाः त्यक्ता लक्ष्म्या महाभाग विप्रचित्तिपुरोगमाः

ພວກໄດຕະຍະທີ່ຫັນໜ້າອອກຈາກພຣະວິສນຸ ຕົກຢູ່ໃນຄວາມຕື່ນຕົກຢ່າງສຸດ; ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ເມື່ອຖືກພຣະລັກສະມີລະທິ້ງ ພວກເຂົາຈຶ່ງພິນາດ ໂດຍມີວິປຣະຈິດຕິນຳໜ້າ।

Verse 106

ततस् ते जगृहुर् दैत्या धन्वन्तरिकरे स्थितम् कमण्डलुं महावीर्या यत्रास्ते तद् द्विजामृतम्

ຕໍ່ມາ ພວກໄດຕະຍະຜູ້ກ້າຫານໄດ້ຊິງເອົາກະມັນດະລຸທີ່ຢູ່ໃນມືຂອງທັນວັນຕະຣິ ເຊິ່ງບັນຈຸອະມຣິຕະອັນທິບພະໄວ້

Verse 107

मायया मोहयित्वा तान् विष्णुः स्त्रीरूपम् आस्थितः दानवेभ्यस् तद् आदाय देवेभ्यः प्रददौ विभुः

ພຣະວິສນຸໄດ້ໃຊ້ມາຍາເຮັດໃຫ້ພວກເຂົາຫຼົງ ແລ້ວຊົງຮັບຮູບເປັນສະຕຣີ; ຊົງເອົາອະມຣິຕະຈາກດານະວະ ແລະປະທານໃຫ້ແກ່ເທວະ ພຣະຜູ້ສະພັງທົ່ວ

Verse 108

ततः पपुः सुरगणाः शक्राद्यास् तत् तदामृतम् उद्यतायुधनिस्त्रिंशा दैत्यास् तांश् च समभ्ययुः

ຕໍ່ມາ ຝູງເທວະ—ພຣະອິນທຣາແລະອື່ນໆ—ໄດ້ດື່ມອະມຣິຕະນັ້ນ; ແຕ່ພວກໄດຕະຍະຊູອາວຸດ ຊັກດາບ ແລ້ວພຸ່ງເຂົ້າໃສ່ພວກເຂົາ

Verse 109

पीते ऽमृते च बलिभिर् देवैर् दैत्यचमूस् तदा वध्यमाना दिशो भेजे पातालं च विवेश वै

ເມື່ອເທວະຜູ້ມີພະລັງໄດ້ດື່ມອະມຣິຕະແລ້ວ ກອງທັບໄດຕະຍະທີ່ຖືກຟັນລົ້ມກໍພາກັນໜີໄປທຸກທິດ ແລະແທ້ຈິງໄດ້ຖອຍເຂົ້າສູ່ປາຕາລາ (ໂລກບາດານ)

Verse 110

ततो देवा मुदा युक्ताः शङ्खचक्रगदाधरम् प्रणिपत्य यथापूर्वम् अशासंस् तत् त्रिविष्टपम्

ຕໍ່ມາ ເທວະທັງຫຼາຍເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ ໄດ້ກາບນົບນ້ອມພຣະຜູ້ຖືສັງຂ໌ ຈັກຣ ແລະຄະທາ ແລ້ວກໍກັບໄປປົກຄອງຕຣິວິສຕະປະ (ສະຫວັນ) ດັ່ງເກົ່າ

Verse 111

ततः प्रसन्नभाः सूर्यः प्रययौ स्वेन वर्त्मना ज्योतींषि च यथामार्गं प्रययुर् मुनिसत्तम

ຕໍ່ມາ ພຣະອາທິດຜ່ອງໃສເປັນມົງຄຸນ ໄດ້ເຄື່ອນໄປຕາມວິຖີຂອງຕົນ; ແລະດວງແສງອື່ນໆໃນຟ້າ ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ ກໍເຄື່ອນໄປຕາມທາງທີ່ຄວນເປັນ

Verse 112

जज्वाल भगवांश् चोच्चैश् चारुदीप्तिर् विभावसुः धर्मे च सर्वभूतानां तदा मतिर् अजायत

ແລ້ວ ພຣະວິພາວະສຸ (ອັກນິ) ຜູ້ເປັນພຣະພະຄະວານ ມີແສງງາມ ໄດ້ລຸກໂຊດສູງ; ແລະໃນເວລານັ້ນເອງ ໃນສັດທັງປວງ ກໍເກີດໃຈເອົາໃຈໃສ່ທາງທຳ

Verse 113

श्रिया जुष्टं च त्रैलोक्यं बभूव द्विजसत्तम शक्रश् च त्रिदशश्रेष्ठः पुनः श्रीमान् अजायत

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນຫມູ່ທະວິຊະ ໃນການນັ້ນ ໄຕໂລກກໍຖືກປະດັບດ້ວຍສຣີ; ແລະສັກຣະ ຜູ້ເລີດໃນຫມູ່ເທວະ ກໍກັບມາເປັນຜູ້ມີສຣີອີກຄັ້ງ

Verse 114

सिंहासनगतः शक्रः संप्राप्य त्रिदिवं पुनः देवराज्ये स्थितो देवीं तुष्टावाब्जकरां ततः

ເມື່ອໄດ້ຕຣິດິວະ (ສະຫວັນ) ຄືນມາ ສັກຣະກໍນັ່ງເທິງບັນລັງ ແລະຕັ້ງມັ່ນໃນອຳນາດແຫ່ງເທວະ; ແລ້ວຈຶ່ງສັນລະເສີນເທວີຜູ້ມືຖືດອກບົວ

Verse 115

नमस्ये सर्वलोकानां जननीम् अब्जसंभवाम् श्रियम् उन्निद्रपद्माक्षीं विष्णुवक्षःस्थलस्थिताम्

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນົບນ້ອມແດ່ ພຣະສຣີ—ແມ່ຂອງໂລກທັງປວງ ເກີດຈາກດອກບົວ ມີນັຍນາດຸດບົວອັນຕື່ນຮູ້ເສມອ ແລະປະທັບຢູ່ເທິງອົກພຣະວິສນຸ।

Verse 116

त्वं सिद्धिस् त्वं स्वधा स्वाहा सुधा त्वं लोकपावनी संध्या रात्रिः प्रभा भूतिर् मेधा श्रद्धा सरस्वती

ພຣະອົງແມ່ນສິດທິ; ພຣະອົງແມ່ນສະວະທາ ແລະ ສະວາຫາ; ພຣະອົງແມ່ນສຸທາ—ນ້ຳອະມຣິດ. ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ຊຳລະໂລກ—ຍາມສົນທະຍາ ແລະ ກາງຄືນ, ແສງສະຫວ່າງ ແລະ ຄວາມຮຸ່ງເຮືອງ; ພຣະອົງແມ່ນປັນຍາ ແລະ ສັດທາ, ແລະແມ່ນພຣະສະຣັສວະຕີ—ພະລັງແຫ່ງວາຈາແລະຄວາມຮູ້ອັນສັກສິດ.

Verse 117

यज्ञविद्या महाविद्या गुह्यविद्या च शोभने आत्मविद्या च देवि त्वं विमुक्तिफलदायिनी

ໂອ ເທວີຜູ້ງາມສະຫງ່າ, ພຣະອົງແມ່ນຍັຊະນະວິທະຍາ, ມະຫາວິທະຍາ, ແລະ ຄຸຫຍະວິທະຍາ; ພຣະອົງຍັງແມ່ນອາດມະວິທະຍາ. ໂອ ເທວີ, ພຣະອົງແມ່ນຜູ້ປະທານຜົນແຫ່ງວິມຸກຕິ (ໂມກສະ).

Verse 118

आन्वीक्षिकी त्रयी वार्ता दण्डनीतिस् त्वम् एव च सौम्यासौम्यैर् जगद् रूपैस् त्वयैतद् देवि पूरितम्

ພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວແມ່ນອານວີກຊິກີ—ວິຊາແຫ່ງການສືບສວນແລະວິເວກ; ພຣະອົງແມ່ນຕຣະຍີ—ວີດສາມ; ພຣະອົງແມ່ນວາຣຕາ—ສິລະປະແຫ່ງການດຳລົງຊີວິດແລະການແລກປ່ຽນ; ແລະພຣະອົງແມ່ນດັນຑະນີຕິ—ວິຊາແຫ່ງການປົກຄອງແລະການລົງໂທດ. ໂອ ເທວີ, ດ້ວຍຮູບອັນອ່ອນໂຍນແລະນ່າເກງຂາມຂອງພຣະອົງ, ຈັກກະວານນີ້ຖືກແຜ່ຊ່ອນແລະເຕັມເຕັມ.

Verse 119

का त्व् अन्या त्वाम् ऋते देवि सर्वयज्ञमयं वपुः अध्यास्ते देवदेवस्य योगिचिन्त्यं गदाभृतः

ໂອ ເທວີ, ນອກຈາກພຣະອົງແລ້ວ ໃຜອື່ນຈະສາມາດປະທັບຢູ່ເທິງຮູບກາຍອັນເປັນແກ່ນສານຂອງຍັຊະນະທັງປວງ—ຮູບຂອງເທບເຫນືອເທບ, ພຣະຜູ້ຖືຄະທາ, ຜູ້ທີ່ໂຍຄີພິຈາລະນາດ້ວຍທັດສະນະພາຍໃນ?

Verse 120

त्वया देवि परित्यक्तं सकलं भुवनत्रयम् विनष्टप्रायम् अभवत् त्वयेदानीं समेधितम्

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອທ່ານຖອນພຣະກະລຸນາ ໄຕໂລກເກືອບຈະພິນາດ; ບັດນີ້ດ້ວຍການສະຖິດຢູ່ອີກຄັ້ງ ມັນຈຶ່ງຮຸ່ງເຮືອງແລະເຕັມພູນ।

Verse 121

दाराः पुत्रास् तथागारं सुहृद्धान्यधनादिकम् भवत्य् एतन् महाभागे नित्यं त्वद्वीक्षणान् नृणाम्

ເມຍ, ລູກ, ເຮືອນ, ມິດສະຫາຍຊື່ສັດ, ເຂົ້າຂອງ, ຊັບສິນ ແລະອື່ນໆ—ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ—ທັງໝົດນີ້ມະນຸດໄດ້ຮັບເປັນນິດ ເພີ່ງແຕ່ດ້ວຍສາຍພຣະເນດເມດຕາຂອງທ່ານ।

Verse 122

शरीरारोग्यम् ऐश्वर्यम् अरिपक्षक्षयः सुखम् देवि त्वद्दृष्टिदृष्टानां पुरुषाणां न दुर्लभम्

ໂອ ເທວີ, ສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ຮັບສາຍພຣະເນດຂອງທ່ານ ສຸຂະພາບກາຍ, ອໍານາດອັນຮຸ່ງເຮືອງ, ການສູນສິ້ນຂອງຝ່າຍສັດຕູ ແລະຄວາມສຸກ ບໍ່ແມ່ນສິ່ງຫາຍາກ।

Verse 123

त्वं माता सर्वभूतानां देवदेवो हरिः पिता त्वयैतद् विष्णुना चाम्ब जगद् व्याप्तं चराचरम्

ທ່ານແມ່ນແມ່ຂອງສັດທັງປວງ ແລະ ພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເທວະເທວ ແມ່ນພໍ່. ໂອ ແມ່ຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ໂດຍທ່ານ ແລະ ໂດຍພຣະວິສນຸນັ້ນ ຈັກກະວານທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢຸດນິ່ງ ຈຶ່ງແຜ່ຊ່ານທົ່ວໄປ।

Verse 124

मा नः कोशं तथा गोष्ठं मा गृहं मा परिच्छदम् मा शरीरं कलत्रं च त्यजेथाः सर्वपावनि

ໂອ ຜູ້ຊໍາລະໃຫ້ບໍລິສຸດທັງປວງ, ຂໍຢ່າທິ້ງພວກເຮົາ—ທັງຄັງຊັບ ແລະ ຄອກງົວ; ທັງເຮືອນ ແລະ ຂອງໃຊ້; ແມ່ນແຕ່ກາຍ ແລະ ຄູ່ຄອງຂອງເຮົາ. ຂໍຢ່າລະທິ້ງພວກເຮົາໃນທາງໃດໆ।

Verse 125

मा पुत्रान् मा सुहृद्वर्गान् मा पशून् मा विभूषणम् त्यजेथा मम देवस्य विष्णोर् वक्षःस्थलालये

ຢ່າລະທິ້ງລູກຊາຍ, ຢ່າປະຖິ້ມຫມູ່ມິດ, ຢ່າສະລະສັດລ້ຽງຫຼືເຄື່ອງປະດັບ—ເພາະທ່ານສະຖິດເປັນທີ່ພັກພິງໃນອົກຂອງພຣະວິສນຸ ຜູ້ເປັນເທວະຂອງຂ້າພະເຈົ້າ।

Verse 126

सत्त्वेन सत्यशौचाभ्यां तथा शीलादिभिर् गुणैः त्यज्यन्ते ते नराः सद्यः संत्यक्ता ये त्वयामले

ດ້ວຍສັດຕະວະ, ຄວາມຈິງ ແລະຄວາມບໍລິສຸດພາຍໃນ, ພ້ອມຄຸນທຳເລີ່ມດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ—ໂອ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ—ຜູ້ທີ່ລະທິ້ງທ່ານກ່ອນ ຖືກລະທິ້ງໃນທັນທີ।

Verse 127

त्वयावलोकिताः सद्यः शीलाद्यैर् अखिलैर् गुणैः कुलैश्वर्यैश् च युज्यन्ते पुरुषा निर्गुणा अपि

ແມ່ນແຕ່ຜູ້ຊາຍທີ່ບໍ່ມີຄຸນ—ເມື່ອຖືກທ່ານເບິ່ງພຽງຄັ້ງດຽວ—ກໍຈະໄດ້ຮັບຄຸນຄວາມດີທັງປວງ ເລີ່ມດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ ແລະໄດ້ຮ່ວມກັບຕະກູນສູງ ແລະຄວາມຮັ່ງມີອັນເປັນໃຫຍ່ດ້ວຍ

Verse 128

स श्लाघ्यः स गुणी धन्यः स कुलीनः स बुद्धिमान् स शूरः स च विक्रान्तो यस् त्वया देवि वीक्षितः

ຜູ້ນັ້ນແຫຼະຄວນສັນລະເສີນ, ຜູ້ນັ້ນແຫຼະມີຄຸນ, ຜູ້ນັ້ນແຫຼະເປັນຜູ້ມີພອນ; ຜູ້ນັ້ນແຫຼະມີຕະກູນສູງ, ຜູ້ນັ້ນແຫຼະມີປັນຍາ; ຜູ້ນັ້ນແຫຼະກ້າຫານ ແລະອົງອາດ—ຄືຜູ້ທີ່ທ່ານໄດ້ເບິ່ງ, ໂອ ເທວີ

Verse 129

सद्यो वैगुण्यम् आयान्ति शीलाद्याः सकला गुणाः पराङ्मुखी जगद्धात्री यस्य त्वं विष्णुवल्लभे

ໂອ ຜູ້ເປັນທີ່ຮັກຂອງພຣະວິສນຸ, ສໍາລັບຜູ້ໃດທີ່ທ່ານ—ແມ່ຜູ້ຄ້ຳຈຸນໂລກ—ຜິນໜ້າຈາກ, ຄຸນທຳທັງປວງເລີ່ມດ້ວຍຄວາມປະພຶດດີ ຈະເສື່ອມພ້ອມກັນໃນທັນທີ ແລະສູນເສຍຄວາມສະຫວ່າງ

Verse 130

न ते वर्णयितुं शक्ता गुणाञ् जिह्वापि वेधसः प्रसीद देवि पद्माक्षि मास्मांस् त्याक्षीः कदाचन

ແມ່ນແຕ່ລີ້ນຂອງຜູ້ສ້າງໂລກກໍບໍ່ອາດພັນນາຄຸນງາມຂອງພຣະນາງໄດ້ຄົບຖ້ວນ. ໂອ ເທວີຜູ້ມີນັຍນາດຸດດອກບົວ ຂໍໂປດເມດຕາ ຢ່າທິ້ງພວກເຮົາເລີຍ

Verse 131

एवं श्रीः संस्तुता सम्यक् प्राह हृष्टा शतक्रतुम् शृण्वतां सर्वदेवानां सर्वभूतस्थिता द्विज

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະສີຜູ້ສະຖິດຢູ່ໃນສັດທັງປວງ ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນຢ່າງຖືກຄວນ ກໍຍິນດີ ແລະໄດ້ກ່າວກັບ ສະຕະກຣະຕຸ (ອິນທຣາ) ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ ໃນຂະນະທີ່ເທວະທັງຫມົດກໍກຳລັງຟັງຢູ່

Verse 132

परितुष्टास्मि देवेश स्तोत्रेणानेन ते हरे वरं वृणीष्व यस् त्व् इष्टो वरदाहं तवागता

ໂອ ຈອມເທວະ ໂອ ຫຣິ ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ. ຈົ່ງເລືອກພອນທີ່ທ່ານປາຖະໜາ; ຂ້າພະເຈົ້າມາເພື່ອເປັນຜູ້ປະທານພອນແກ່ທ່ານ

Verse 133

वरदा यदि मे देवि वरार्हो यदि चाप्य् अहम् त्रैलोक्यं न त्वया त्याज्यम् एष मे ऽस्तु वरः परः

ໂອ ເທວີ ຖ້າພຣະນາງເປັນຜູ້ປະທານພອນແທ້ ແລະຖ້າຂ້າພະເຈົ້າກໍສົມຄວນຮັບພອນ ຂໍຢ່າທິ້ງໄຕໂລກ ນີ້ແມ່ນພອນສູງສຸດຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 134

स्तोत्रेण यस् तथैतेन त्वां स्तोष्यत्य् अब्धिसंभवे स त्वया न परित्याज्यो द्वितीयो ऽस्तु वरो मम

ໂອ ເທວີຜູ້ເກີດຈາກທະເລ ຜູ້ໃດສັນລະເສີນພຣະນາງດ້ວຍບົດສວດນີ້ ຂໍຢ່າທິ້ງເຂົາເລີຍ ນີ້ແມ່ນພອນປະການທີສອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 135

त्रैलोक्यं त्रिदशश्रेष्ठ न संत्यक्ष्यामि वासव दत्तो वरो मयायं ते स्तोत्राराधनतुष्टया

ໂອ ຜູ້ເປັນເທວະຜູ້ປະເສີດ ໂອ ວາສະວະ! ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ລະທິ້ງໄຕໂລກ. ພອນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າປະທານໃຫ້ທ່ານ ເພາະພໍໃຈໃນການບູຊາດ້ວຍບົດສັນລະເສີນຂອງທ່ານ.

Verse 136

यश् च सायं तथा प्रातः स्तोत्रेणानेन मानवः मां स्तोष्यति न तस्याहं भविष्यामि पराङ्मुखी

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດ ສັນລະເສີນຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍສະໂຕດນີ້ ທັງຍາມແລງແລະຍາມອະຮຸນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະບໍ່ເຄີຍຫັນໜ້າຫນີຈາກຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະບໍ່ເປັນປະປັກຕໍ່ເຂົາ.

Verse 137

एवं ददौ वरौ देवी देवराजाय वै पुरा मैत्रेय श्रीर् महाभागा स्तोत्राराधनतोषिता

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການກ່ອນ ໂອ ໄມເຕຣຍະ ພຣະນາງສຣີຜູ້ສົງເກີດມົງຄຸນ ແລະມີພຣະບຸນຍາທິການຍິ່ງ ໄດ້ພໍໃຈໃນການບູຊາດ້ວຍສະໂຕດ ແລະປະທານພອນແກ່ຈອມເທວະ.

Verse 138

भृगोः ख्यात्यां समुत्पन्ना श्रीः पूर्वम् उदधेः पुनः देवदानवयत्नेन प्रसूतामृतमन्थने

ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ເກີດຂຶ້ນກ່ອນຈາກ ຄະຍາຕິ ພຣະຊາຍາຂອງ ພຣຶກຄຸ; ແລະອີກຄັ້ງໜຶ່ງ ພຣະນາງໄດ້ອຸບັດຈາກມະຫາສະໝຸດ ເມື່ອເທວະແລະອະສຸຣາພາກັນກວນສະໝຸດເພື່ອອະມຣິຕະ.

Verse 139

एवं यदा जगत्स्वामी देवदेवो जनार्दनः अवतारं करोत्य् एषा तदा श्रीस् तत्सहायिनी

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໃດກໍຕາມ ຈະນາຣະດະນະ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ ແລະເທວະເທິງເທວະ ອຸບັດເປັນອະວະຕາຣ ເມື່ອນັ້ນ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ກໍຢູ່ຄຽງຂ້າງພຣະອົງ ເປັນສະຫາຍແລະຜູ້ເກື້ອໜູນອັນບໍ່ອາດແຍກອອກໄດ້.

Verse 140

पुनश् च पद्मा संभूता आदित्यो ऽभूद् यदा हरिः यदा तु भार्गवो रामस् तदाभूद् धरणी त्व् इयम्

ອີກຄັ້ງ ປັດມາ (ພຣະລັກສະມີ) ກໍເກີດປາກົດ; ເມື່ອພຣະຫຣິປາກົດເປັນອາທິດຍະ ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດເອງ. ແຕ່ເມື່ອພຣະອົງເກີດເປັນຣາມແຫ່ງສາຍພຶຣຄຸ (ປະຣະຊຸຣາມ) ແຜ່ນດິນນີ້ເອງເປັນເວທີແຫ່ງການຍົກພາລະອັນສຳຄັນຂອງພຣະອົງ.

Verse 141

राघवत्वे ऽभवत् सीता रुक्मिणी कृष्णजन्मनि अन्येषु चावतारेषु विष्णोर् एषा सहायिनी

ເມື່ອພຣະອົງເກີດເປັນຣາຆະວະ (ພຣະຣາມ) ນາງກໍເປັນສີຕາ; ເມື່ອພຣະອົງເກີດເປັນພຣະກຣິດສະນະ ນາງກໍເປັນຣຸກມິນີ. ໃນອະວະຕານອື່ນໆຂອງພຣະວິດສະນຸ ທ່ານເທວີນີ້ກໍເປັນຜູ້ຄຽງຄູ່ຢູ່ເສມອ.

Verse 142

देवत्वे देवदेहेयं मनुष्यत्वे च मानुषी विष्णोर् देहानुरूपां वै करोत्य् एषात्मनस् तनुम्

ເມື່ອຈະສະແດງຄວາມເປັນເທວະ ນີ້ກໍເປັນກາຍເທວະ; ເມື່ອຈະສະແດງຄວາມເປັນມະນຸດ ນີ້ກໍເປັນກາຍມະນຸດ. ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິດສະນຸຈຶ່ງປັ້ນຮູບຂອງພຣະອົງໃຫ້ເໝາະກັບສະພາບການປາກົດກາຍທີ່ຈໍາເປັນນັ້ນ.

Verse 143

यश् चैतच् छृणुयाज् जन्म लक्ष्म्या यश् च पठेन् नरः श्रियो न विच्युतिस् तस्य गृहे यावत् कुलत्रयम्

ຜູ້ໃດຟັງເລື່ອງກໍາເນີດຂອງພຣະລັກສະມີນີ້ ແລະຜູ້ໃດອ່ານສວດມັນ—ຄວາມເປັນສີຣີ (ສິຣິມົງຄົນແລະຄວາມມັ່ງຄັ່ງ) ຈະບໍ່ຈາກເຮືອນຂອງຜູ້ນັ້ນ ແລະຈະດໍາລົງຢູ່ຈົນຮອດສາມຊົ່ວຄົນໃນຕະກູນ.

Verse 144

पठ्यते येषु चैवेयं गृहेषु श्रीस्तुतिर् मुने अलक्ष्मीः कलहाधारा न तेष्व् आस्ते कदाचन

ໂອ ມຸນີ, ໃນເຮືອນໃດທີ່ມີການອ່ານສວດບົດສັນລະເສີນພຣະສີ (ພຣະລັກສະມີ) ນີ້ຢ່າງແທ້ຈິງ, ອະລັກສະມີ—ຜູ້ເປັນຖານຂອງຄວາມຂັດແຍ້ງແລະເຄາະຮ້າຍ—ຈະບໍ່ເຄີຍຢູ່ອາໄສທີ່ນັ້ນເລີຍ ບໍ່ວ່າເວລາໃດກໍຕາມ.

Verse 145

एतत् ते कथितं ब्रह्मन् यन् मां त्वं परिपृच्छसि क्षीराब्धौ श्रीर् यथा जाता पूर्वं भृगुसुता सती

ໂອ ພຣາຫມັນ! ຂ້າໄດ້ກ່າວແລ້ວຕາມທີ່ເຈົ້າຖາມ—ວ່າ ພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ເກີດຂຶ້ນໃນທະເລນ້ຳນົມແນວໃດ ແລະໃນການກ່ອນນາງເປັນທິດາຜູ້ບໍລິສຸດຂອງພຣະ຤ິສີພຣຶກຸ।

Verse 146

इति सकलविभूत्यवाप्तिहेतुः स्तुतिर् इयम् इन्द्रमुखोद्गता हि लक्ष्म्याः अनुदिनम् इह पठ्यते नृभिर् यैर् वसति न तेषु कदाचिद् अप्य् अलक्ष्मीः

ດັ່ງນີ້ ບົດສັນລະເສີນພຣະສຣີ (ລັກສະມີ) ທີ່ອອກຈາກພຣະອິນທຣ໌ ໄດ້ຖືກປະກາດວ່າເປັນເຫດໃຫ້ໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງທຸກປະການ। ຜູ້ໃດອ່ານທຸກມື້ ອາລັກສະມີ (ເຄາະຮ້າຍ) ຈະບໍ່ເຂົ້າມາສິງເລີຍ।