Adhyaya 7

Verse 1

ततो ऽभिध्यायतस् तस्य जज्ञिरे मानसाः प्रजाः तच्छरीरसमुत्पन्नैः कार्यैस् तैः करणैः सह क्षेत्रज्ञाः समवर्तन्त गात्रेभ्यस् तस्य धीमतः

ຕໍ່ມາເມື່ອຜູ້ມີປັນຍານັ້ນເຂົ້າສູ່ການພິຈາລະນາ ປະຊາທີ່ເກີດຈາກໃຈກໍເກີດຂຶ້ນ; ແລະພ້ອມກັບເຄື່ອງມືແຫ່ງການກະທຳທີ່ເກີດຈາກກາຍຂອງທ່ານເອງ ເຫຼົ່າກະເສດຣະຊະຍະ (ຜູ້ຮູ້ໃນກາຍ) ກໍປາກົດຈາກອະວະຍະຂອງທ່ານ।

Verse 2

ते सर्वे समवर्तन्त ये मया प्राग् उदाहृताः देवाद्याः स्थावरान्ताश् च त्रैगुण्यविषये स्थिताः

ທັງໝົດທີ່ຂ້ອຍເຄີຍກ່າວໄວ້ກ່ອນ—ແຕ່ເທວະດາເຖິງສັດຢືນຢັນ (ສະຖາວະຣ)—ໄດ້ເກີດຂຶ້ນພ້ອມກັນ ແລະດຳລົງຢູ່ໃນຂອບເຂດແຫ່ງສາມຄຸນ (ໄຕຣຄຸນ)។

Verse 3

एवं भूतानि सृष्टानि चराणि स्थावराणि च

ດັ່ງນັ້ນ ພາຍໃຕ້ອຳນາດຂອງພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ໃນການສ້າງອັນເປັນລະບຽບ ສັດທັງຫມົດ—ທັງທີ່ເຄື່ອນໄຫວແລະຢູ່ນິ່ງ—ໄດ້ປາກົດຂຶ້ນ។

Verse 4

यदास्य ताः प्रजाः सर्वा न व्यवर्धन्त धीमतः तदान्यान् मानसान् पुत्रान् सदृशान् आत्मनो ऽसृजत्

ເມື່ອສັດທັງປວງທີ່ເກີດຈາກພຣະອົງບໍ່ເພີ່ມພູນ ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນຈຶ່ງສ້າງບຸດອື່ນໆ ອັນເກີດຈາກໃຈ ຄ້າຍຕົນ ເພື່ອໃຫ້ການສ້າງດຳເນີນໄປຕາມລຳດັບ។

Verse 5

भृगुं पुलस्त्यं पुलहं क्रतुम् अङ्गिरसं तथा मरीचिं दक्षम् अत्रिं च वसिष्ठं चैव मानसान्

ພຣິກຸ, ປຸລັສຕະຍະ, ປຸລະຫະ, ກຣະຕຸ, ແລະ ອັງຄິຣະສ; ພ້ອມທັງ ມະຣີຈິ, ດັກຊະ, ອັດຣິ, ແລະ ວະສິດຖະ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນປຣະຊາປະຕິຜູ້ເກີດຈາກໃຈ ປາກົດເພື່ອສະຖາປະນາລຳດັບແຫ່ງການສ້າງ ຕາມພຣະບັນຊາສູງສຸດຂອງພຣະວິດສະນຸ.

Verse 6

नव ब्रह्माण इत्य् एते पुराणे निश्चयं गताः

ໃນປຸຣານະ ໄດ້ສະຫຼຸບຢ່າງໝັ້ນຄົງວ່າ ‘ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນພຣະພຣົມທັງເກົ້າ’

Verse 7

सनन्दनादयो ये च पूर्वं सृष्टास् तु वेधसा न ते लोकेष्व् असज्जन्त निरपेक्षाः प्रजासु ते

ຜູ້ເລີ່ມດ້ວຍສະນັນທະນະ ຜູ້ທີ່ເວທັສ (ພຣະພຣົມາ) ສ້າງໄວ້ກ່ອນ ບໍ່ໄດ້ຍຶດຕິດໃນໂລກທັງຫຼາຍ; ພວກທ່ານເປັນຜູ້ບໍ່ພຶງພາການມີປະຊາ ແລະປາສຈາກຄວາມປາຖະໜາໃນການສ້າງ.

Verse 8

सर्वे ते ऽभ्यागतज्ञाना वीतरागा विमत्सराः तेष्व् एवं निरपेक्षेषु लोकसृष्टौ महात्मनः ब्रह्मणो ऽभून् महान् क्रोधस् त्रैलोक्यदहनक्षमः

ພວກເຂົາທັງໝົດເປັນຜູ້ຮູ້ທັນໃນການຕ້ອນຮັບສິ່ງທີ່ມາ ປາສຈາກຕັນຫາ ແລະບໍ່ອິດສາ. ແຕ່ເມື່ອເຫັນມະຫາຕະມະຜູ້ບໍ່ຍຶດຕິດແມ່ນແຕ່ໃນກິດສ້າງໂລກ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ໃຈໃຫຍ່ກໍເກີດໂກດຢ່າງຫນັກ ສາມາດເຜົາໄຕໂລກໄດ້

Verse 9

तस्य क्रोधसमुद्भूतं ज्वालामालाविदीपितम् ब्रह्मणो ऽभूत् तदा सर्वं त्रैलोक्यम् अखिलं मुने

ໂອ ມຸນີ, ໂດຍໄຟທີ່ເກີດຈາກຄວາມໂກດນັ້ນ ແລະສະຫວ່າງໄສດ້ວຍພວງມາລາແຫ່ງເປວໄຟ ໃນເວລານັ້ນ ໄຕໂລກທັງໝົດຮາວກັບກາຍເປັນໄຟຂອງພຣະພຣະຫມາເອງ

Verse 10

भ्रुकुटीकुटिलात् तस्य ललाटात् क्रोधदीपितात् समुत्पन्नस् तदा रुद्रो मध्याह्नार्कसमप्रभः अर्धनारीनरवपुः प्रचण्डो ऽतिशरीरवान्

ຈາກໜ້າຜາກຂອງທ່ານທີ່ຂມວດຄິ້ວແນ່ນ ແລະລຸກໂພງດ້ວຍໂກດ ໃນການນັ້ນ ຣຸດຣະໄດ້ອຸບັດຂຶ້ນ ສະຫວ່າງດັ່ງຕາເວັນຍາມທ່ຽງ ເປັນຜູ້ນ່າຢ້ານ ຮຸນແຮງ ກາຍໃຫຍ່ ແລະມີຮູບກາຍຄື່ງນາຣີຄື່ງນະຣ

Verse 11

विभजात्मानम् इत्य् उक्त्वा तं ब्रह्मान्तर्दधे ततः

ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຈົ່ງແບ່ງຕົນເອງ” ແລ້ວ ພຣະພຣະຫມາກໍອັນຕະທານຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ ດັ່ງກັບຖອຍເຂົ້າໄປໃນຕົນເອງ

Verse 12

तथोक्तो ऽसौ द्विधा स्त्रीत्वं पुरुषत्वं तथाकरोत् बिभेद पुरुषत्वं च दशधा चैकधा च सः

ເມື່ອຖືກສັ່ງເຊັ່ນນັ້ນ ເຂົາຈຶ່ງສ້າງຕົນເອງເປັນສອງພາວະ—ຄວາມເປັນນາຣີ ແລະຄວາມເປັນນະຣ. ແລ້ວຍັງແບ່ງພາວະຄວາມເປັນນະຣນັ້ນອອກອີກ—ເປັນສິບຮູບ ແລະເປັນຮູບດຽວອັນເປັນເອກດ້ວຍ

Verse 13

सौम्यासौम्यैस् तथा शान्त(अ)शान्तैः स्त्रीत्वं च स प्रभुः बिभेद बहुधा देवः स्वरूपैर् असितैः सितैः

ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອະທິປະໄຕນັ້ນ ຕາມສະພາບອັນເປັນເຈົ້າຂອງພຣະອົງ ໄດ້ແບ່ງສະພາວະເປັນຫຼາຍຢ່າງ: ອ່ອນໂຍນແລະດຸຮ້າຍ, ສະຫງົບແລະບໍ່ສະຫງົບ, ແມ່ນກະທັ້ງຄວາມເປັນຍິງ ແລະປະກົດເປັນຮູບມືດແລະສວ່າງດ້ວຍພຣະອົງເອງ।

Verse 14

ततो ब्रह्मात्मसंभूतं पूर्वं स्वायम्भुवं प्रभुः आत्मानम् एव कृतवान् प्राजापत्ये मनुं द्विज

ຕໍ່ມາ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ຜູ້ໃຫ້ພຣະພຣະຫມາເກີດຈາກພຣະອົງເອງ—ໄດ້ສ້າງສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ຈາກພຣະສະພາບຂອງພຣະອົງກ່ອນ, ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ແລະແຕ່ງຕັ້ງໃຫ້ປະຕິບັດໜ້າທີ່ປຣະຊາປະຕິ।

Verse 15

शतरूपां च तां नारीं तपोनिर्धूतकल्मषाम् स्वायम्भुवो मनुर् देवः पत्नीत्वे जगृहे विभुः

ແລະນາງຊະຕະຣູປາ ຜູ້ທີ່ມົນທິນຖືກຊຳລະດ້ວຍຕະບະ ຖືກພຣະສະວາຍັມພູວະ ມະນຸ ຜູ້ມີອຳນາດ ຮັບເປັນພຣະມະເຫສີ।

Verse 16

तस्माच् च पुरुषाद् देवी शतरूपा व्यजायत प्रियव्रतोत्तानपादौ प्रसूत्याकूतिसंज्ञितम् कन्याद्वयं च धर्मज्ञ रूपौदार्यगुणान्वितम्

ຈາກບຸຣຸດດັ້ງເດີມນັ້ນ ເທວີ ຊະຕະຣູປາ ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ; ແລ້ວນາງໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດສອງຄົນ ປຣິຍະວຣະຕະ ແລະ ອຸຕຕານະປາດະ ແລະທິດາສອງຄົນ ປຣະສູຕິ ແລະ ອາກູຕິ; ລູກໆເຫຼົ່ານັ້ນຮູ້ທັນທຳ, ງາມ, ໃຈກວ້າງ ແລະມີຄຸນທຳສູງສົ່ງ।

Verse 17

ददौ प्रसूतिं दक्षाय आकूतिं रुचये पुरा प्रजापतिः स जग्राह तयोर् जज्ञे सदक्षिणः पुत्रो यज्ञो महाभाग दम्पत्योर् मिथुनं ततः

ໃນການເກົ່າ ປຣະຊາປະຕິໄດ້ມອບ ປຣະສູຕິ ໃຫ້ແກ່ ດັກຊະ ແລະມອບ ອາກູຕິ ໃຫ້ແກ່ ຣຸຈິ. ຣຸຈິຮັບນາງໄວ້; ໂອ ຜູ້ມີພາກດີ, ຈາກຄູ່ນັ້ນໄດ້ເກີດບຸດນາມ ຢັດຍະ ພ້ອມດ້ວຍຄູ່ຄອງ ດັກຊິນາ; ແລ້ວຈາກການສົມຣົດນັ້ນ ຄູ່ທິບກໍປະກົດຂຶ້ນ।

Verse 18

यज्ञस्य दक्षिणायां तु पुत्रा द्वादश जज्ञिरे यामा इति समाख्याता देवाः स्वायम्भुवे मनौ

ຈາກທັກສິນາ ພຣະມະເຫສີຂອງຍັດຍະ ໄດ້ເກີດບຸດ 12 ອົງ. ໃນມັນວັນຕະຣະຂອງສະວາຍັມພູວະມະນູ ພວກເຂົາເອີ້ນວ່າເທວະ ‘ຢາມະ’ ຜູ້ຮັກສາລະບຽບຣິຕະ ພາຍໃຕ້ອຳນາດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ.

Verse 19

प्रसूत्यां च तथा दक्षश् चतस्रो विंशतिं तथा ससर्ज कन्यास् तासां तु सम्यङ् नामानि मे शृणु

ແລະຈາກປຣະສູຕິ ດັກສະໄດ້ສ້າງບຸດສາວ 24 ນາງ. ບັດນີ້ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມລະມັດລະວັງ ນາມອັນຖືກຕ້ອງຂອງພວກນາງ.

Verse 20

श्रद्धा लक्ष्मीर् धृतिस् तुष्टिर् पुष्टिर् मेधा क्रिया तथा बुद्धिर् लज्जा वपुः शान्तिः सिद्धिः कीर्तिस् त्रयोदशी

ສຣັດທາ, ລັກສະມີ, ທຣິຕິ, ຕຸສຕິ, ປຸສຕິ, ເມທາ, ກຣິຍາ, ບຸດທິ, ລັຊຊາ, ວະປຸ, ສານຕິ, ສິດທິ ແລະ ກີຣຕິ—ເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນສິບສາມ (ຄຸນ/ພະລັງທິບ) ທີ່ຖືກປະກາດ.

Verse 21

पत्न्यर्थं प्रतिजग्राह धर्मो दाक्षायणीः प्रभुः ताभ्यः शिष्टा यवीयस्य एकादश सुलोचनाः

ເພື່ອສະຖາປະນາທຳແຫ່ງຄອບຄົວ ພຣະທັມມະໄດ້ຮັບທິດາຂອງດັກສະເປັນພຣະມະເຫສີ. ຈາກການສົມພັນນັ້ນ ໃນສາຍທີ່ອ່ອນກວ່າ ໄດ້ເກີດທິດາ 11 ນາງຜູ້ມີດວງຕາງາມ ແລະມີຄຸນທຳ.

Verse 22

ख्यातिः सत्य् अथ संभूतिः स्मृतिः प्रीतिः क्षमा तथा सन्नतिश् चानसूया च ऊर्जा स्वाहा स्वधा तथा

ຄະຍາຕິ, ສັດຕະຍາ ແລະ ສັມພູຕິ; ສະມຣິຕິ, ປຣີຕິ ແລະ ກະສະມາ; ສັນນະຕິ ແລະ ອະນະສູຢາ; ພ້ອມທັງ ອູຣຊາ, ສະວາຫາ ແລະ ສະວະທາ—ເຫຼົ່ານີ້ຖືກປະກາດຕາມລຳດັບ. ໂດຍພວກນາງ ພາຍໃຕ້ອຳນາດສູງສຸດຂອງພຣະວິສນຸ ທຳແລະລະບຽບຍັດຍະຈຶ່ງດຳລົງໃນໂລກ.

Verse 23

भृगुर् भवो मरीचिश् च तथा चैवाङ्गिरा मुनिः पुलस्त्यः पुलहश् चैव क्रतुश् चर्षिवरस् तथा

ພຣຶກຸ ພະວະ ແລະ ມະຣີຈິ—ພ້ອມທັງ ມຸນິ ອັງກິຣະ; ພຸລັສຕະຍະ ພຸລະຫະ ແລະ ກຣະຕຸ—ເປັນມະຫາລຶສີດັ້ງເດີມໃນອາດິການ

Verse 24

अत्रिर् वसिष्ठो वह्निश् च पितरश् च यथाक्रमम् ख्यात्याद्या जगृहुः कन्या मुनयो मुनिसत्तम

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ, ຕາມລຳດັບ ອັດຣິ ວະສິດຖະ ວະຫນິ (ອັກນີ) ແລະ ປິຕຣະ ໄດ້ຮັບກັນຍາ—ເລີ່ມຈາກ ຄະຍາຕິ—ເປັນພັນລະຍາ

Verse 25

श्रद्धा कामं चला दर्पं नियमं धृतिर् आत्मजम् संतोषं च तथा तुष्टिर् लोभं पुष्टिर् असूयत

ຈາກ ສຣັດທາ ເກີດ ກາມະ ຈະລາ ດັຣປະ ນິຍະມະ ແລະ ທຣິຕິ; ແລະຈາກ ທຣິຕິ ເກີດລູກຫຼານ—ສັນໂຕສະ ຕຸສຕິ ໂລພະ ປຸສຕິ ແລະ ອະສູຍາ

Verse 26

मेधा श्रुतं क्रिया दण्डं नयं विनयम् एव च बोधं बुद्धिस् तथा लज्जा विनयं वपुर् आत्मजम् व्यवसायं प्रजज्ञे वै क्षेमं शान्तिर् असूयत

ຈາກນາງ ເກີດ ເມທາ ແລະ ສຣຸຕິ (ຄວາມຮູ້ສັກສິດ), ການກະທຳອັນຖືກ, ການລົງໂທດອັນຍຸດຕິທຳ, ແລະ ນະຍະອັນດີ; ພ້ອມທັງ ຄວາມຖ່ອມຕົນ ກັບຄວາມເຂົ້າໃຈ ປັນຍາ ແລະ ຄວາມອາຍ. ຈາກຄວາມຖ່ອມຕົນເກີດຄວາມປະພຶດດີ; ຈາກຄວາມພາກເພຍເກີດຄວາມເກສົມ; ແລະຈາກຄວາມສະຫງົບເກີດຄວາມບໍ່ອິດສາ

Verse 27

सुखं सिद्धिर् यशः कीर्तिर् इत्य् एते धर्मसूनवः कामाद् रतिः सुतं हर्षं धर्मपौत्रम् असूयत

ສຸກະ ສິດທິ ຢະສະ ແລະ ກີຣຕິ—ເຫຼົ່ານີ້ກ່າວກັນວ່າເປັນບຸດຂອງ ທັມມະ. ແລະຈາກ ກາມະ ຣະຕິ ໄດ້ໃຫ້ກຳເນີດບຸດຊື່ ຫັຣສະ—ເປັນຫຼານຂອງ ທັມມະ

Verse 28

हिंसा भार्या त्व् अधर्मस्य तयोर् जज्ञे तथानृतम् कन्या च निकृतिस् ताभ्यां भयं नरकम् एव च

ຄວາມຮຸນແຮງເປັນພັນລະຍາຂອງອະທັມ; ຈາກການຮ່ວມກັນນັ້ນເກີດ “ອະນຣຶຕ” ຄືຄວາມເທັດ. ລູກສາວຄື “ນິກຣຶຕິ” ຄືການຫລອກລວງ; ແລະຈາກນັ້ນເກີດຄວາມຢ້ານກົວ ແລະນະຣົກເອງ.

Verse 29

माया च वेदना चैव मिथुनं त्व् इदम् एतयोः तयोर् जज्ञे ऽथ वै माया मृत्युं भूतापहारिणम्

ມາຍາ ແລະ ເວດນາ ເປັນຄູ່ກັນ; ຈາກການຮ່ວມກັນນັ້ນ ມາຍາໃຫ້ກຳເນີດ “ມຣຶຕຍຸ” ຄືຄວາມຕາຍ ຜູ້ພາຊີວິດທີ່ມີຮ່າງກາຍໄປ.

Verse 30

वेदना स्वसुतं चापि दुःखं जज्ञे ऽथ रौरवात् मृत्योर् व्याधिजराशोकतृष्णाक्रोधाश् च जज्ञिरे

ຈາກຣາວະຣະ ເກີດ ເວດນາ (ຄວາມເຈັບປວດ) ແລະນາງຍັງໃຫ້ກຳເນີດລູກຂອງຕົນຄື ທຸກຂະ (ຄວາມໂສກ). ຈາກມຣຶຕຍຸ ເກີດໂລກໄພ ຊະຣາ ຄວາມໂສກ ຕັນຫາ ແລະຄວາມໂກຣດ.

Verse 31

दुःखोत्तराः स्मृता ह्य् एते सर्वे चाधर्मलक्षणाः नैषां भार्यास्ति पुत्रो वा ते सर्वे ह्य् ऊर्ध्वरेतसः

ທັງໝົດນີ້ຖືກຈື່ຈຳວ່າສິ້ນສຸດດ້ວຍຄວາມໂສກ ເພາະລ້ວນມີລັກສະນະແຫ່ງອະທັມ. ພວກເຂົາບໍ່ມີທັງພັນລະຍາ ແລະບຸດ; ທັງໝົດເປັນ “ອູຣທະວະເຣຕັສ” ຄືບໍ່ມີສາຍເລືອດທາງໂລກ.

Verse 32

रौद्राण्य् एतानि रूपाणि विष्णोर् मुनिवरात्मज नित्यप्रलयहेतुत्वं जगतो ऽस्य प्रयान्ति वै

ໂອ ບຸດແຫ່ງມຸນີຜູ້ປະເສີດ, ຮູບເຫຼົ່ານີ້ແມ່ນຮູບຮ້າຍ (ຣາວດຣະ) ຂອງພຣະວິສນຸ; ໂດຍຮູບເຫຼົ່ານີ້ພຣະອົງຖືກຮູ້ຈັກວ່າເປັນເຫດອັນດຳລົງຢູ່ແຫ່ງປຣະລະຍະຂອງໂລກນີ້.

Verse 33

दक्षो मरीचिर् अत्रिश् च भृग्वाद्याश् च प्रजेश्वराः जगत्य् अत्र महाभाग नित्यं सर्गस्य हेतवः

ໂອ ຜູ້ມີວາສນາຍິ່ງ! ດັກສະ, ມະຣີຈິ, ອັດຣິ ແລະ ພຣຶກຸ ພ້ອມດ້ວຍເຈົ້າແຫ່ງປະຊາອື່ນໆ ແມ່ນເຫດນິລັນດອນໃຫ້ການສ້າງສັນດຳເນີນໃນໂລກນີ້

Verse 34

मनवो मनुपुत्राश् च भूपा वीर्यधराश् च ये सन्मार्गाभिरताः शूरास् ते नित्यं स्थितिकारिणः

ບັນດາມະນູ, ລູກຫຼານຂອງມະນູ ແລະ ກະສັດຜູ້ມີພະລັງ—ຜູ້ຍິນດີໃນທາງຖືກ ແລະເປັນວີລະຊົນແຫ່ງທຳ—ຍ່ອມຄ້ຳຈຸນຄວາມຕັ້ງຢູ່ຂອງໂລກເສມອ

Verse 35

येयं नित्यस्थितिर् ब्रह्मन् नित्यसर्गस् तथेरितः नित्याभावश् च तेषां वै स्वरूपं मम कथ्यताम्

ໂອ ພຣາຫມັນ! ທ່ານໄດ້ກ່າວເຖິງຄວາມຕັ້ງຢູ່ນິລັນດອນ, ການສ້າງນິລັນດອນ ແລະ ການດັບນິລັນດອນ; ບັດນີ້ຂໍໃຫ້ອະທິບາຍສະພາບແທ້ຂອງມັນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ

Verse 36

सर्गस्थितिविनाशांश् च भगवान् मधुसूदनः तैस् तै रूपैर् अचिन्त्यात्मा करोत्य् अव्याहतान् विभुः

ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ມະທຸສູທະນະ ຜູ້ມີພາຍໃນເກີນຄິດ ຊົງຮັບຮູບຫຼາກຫຼາຍ ແລະຊົງກະທຳການສ້າງ, ການຄ້ຳຈຸນ, ແລະການລະລາຍ ໂດຍບໍ່ມີອຸປະສັກ

Verse 37

नैमित्तिकः प्राकृतिकस् तथैवात्यन्तिको द्विज नित्यश् च सर्वभूतानां प्रलयो ऽयं चतुर्विधः

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ! ການພິນາດ (ປຣະລະຍະ) ຂອງສັດທັງປວງ ຖືກກ່າວວ່າມີ 4 ປະເພດ: ຕາມການ, ຕາມທາດທຳມະຊາດ, ສິ້ນເຊີງ, ແລະ ນິລັນດອນ

Verse 38

ब्राह्मो नैमित्तिकस् तत्र यच् छेते जगतः पतिः प्रयाति प्राकृते चैव ब्रह्माण्डं प्रकृतौ लयम्

ການລະລາຍນັ້ນເອີ້ນວ່າ ບຣາຫມະ (ແຫ່ງຈັກກະວານ) ແລະ ໄນມິຕຕິກະ (ເປັນຄາວ)؛ ທີ່ນັ້ນ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງສັບພະໂລກ ບັນທົມໃນໂຍກນິທຣາ. ເມື່ອປຣາກຣິຕະປຣະລະຍະມາ ບຣະຫມານດະທັງໝົດລະລາຍເຂົ້າສູ່ປຣະກຣິຕິ.

Verse 39

ज्ञानाद् आत्यन्तिकः प्रोक्तो योगिनः परमात्मनि नित्यः सदैव जातानां यो विनाशो दिवानिशम्

ດ້ວຍປັນຍາອັນແທ້ ໂຍຄີຖືກກ່າວວ່າບັນລຸສະພາວະສຸດທ້າຍໃນປຣະມາດມັນ. ເພາະຜູ້ທີ່ເກີດແລ້ວ ຄວາມເສື່ອມແລະການພິນາດເກີດຂຶ້ນຕະຫຼອດ ທັງກາງວັນແລະກາງຄືນ.

Verse 40

प्रसूतिः प्रकृतेर् या तु सा सृष्टिः प्राकृता स्मृता दैनंदिनी तथा प्रोक्ता यान्तरप्रलयाद् अनु

ການປະກົດທີ່ເກີດຈາກປຣະກຣິຕິ ຖືກຈື່ຈຳວ່າເປັນການສ້າງແບບ ‘ປຣາກຣິຕະ’. ຍັງເອີ້ນວ່າ ‘ດາຍນັນດິນີ’ ຄືການສ້າງປະຈຳວັນ ເນື່ອງຈາກເກີດຕາມຫຼັງອັນຕະຣະ-ປຣະລະຍະແຕ່ລະຄັ້ງ.

Verse 41

भूतान्य् अनुदिनं यत्र जायन्ते मुनिसत्तम नित्यसर्गो हि स प्रोक्तः पुराणार्थविचक्षणैः

ໂອ ມຸນິຜູ້ປະເສີດ! ພາວະທີ່ສັດທັງຫຼາຍເກີດຂຶ້ນທຸກມື້ ຖືກຜູ້ຮູ້ແຈ້ງໃນຄວາມໝາຍຂອງປຸຣານະເອີ້ນວ່າ ‘ນິຕະຍະ-ສັຣກະ’ ຄືການສ້າງອັນຕໍ່ເນື່ອງ.

Verse 42

एवं सर्वशरीरेषु भगवान् भूतभावनः संस्थितः कुरुते विष्णुर् उत्पत्तिस्थितिसंयमान्

ດັ່ງນັ້ນ ພຣະພະຄະວານ ຜູ້ບຳລຸງສັດທັງປວງ ສະຖິດຢູ່ໃນຮ່າງກາຍທຸກຮ່າງ; ພຣະວິດສະນຸຈຶ່ງກະທຳການຄຸ້ມຄອງສາມປະການ: ການເກີດ, ການດຳລົງ, ແລະການຍັບຍັ້ງຖອນກັບ (ສັງຫານ/ຄວບຄຸມ).

Verse 43

सृष्टिस्थितिविनाशानां शक्तयः सर्वदेहिषु वैष्णव्यः परिवर्तन्ते मैत्रेयाहर्निशं सदा

ໂອ ໄມເຕຣຍາ, ໃນສັດທີ່ມີກາຍທັງປວງ ພະລັງວິສະນຸ (ໄວສະນະວີ) ອັນເຮັດໃຫ້ເກີດ ຄົງຢູ່ ແລະດັບສູນ ໝຸນວຽນເຮັດວຽກບໍ່ຂາດສາຍ ທັງກາງວັນກາງຄືນ।

Verse 44

गुणत्रयमयं ह्य् एतद् ब्रह्मञ् छक्तित्रयं महत् यो ऽतियाति स यात्य् एव परं नावर्तते पुनः

ໂອ ພຣາຫມັນ, ຄວາມເປັນຈິງອັນໃຫຍ່ນີ້ເປັນຕຣິຄຸນ ແລະມີສັກຕິສາມປະການ; ຜູ້ໃດຂ້າມພົ້ນມັນ ຈະເຖິງພຣະສູງສຸດ ແລະບໍ່ຫວນກັບອີກ।