Adhyaya 4

Verse 1

ब्रह्मा नारायणाख्यो ऽसौ कल्पादौ भगवान् यथा ससर्ज सर्वभूतानि तद् आचक्ष्व महामुने

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງວ່າ ໃນຕອນເລີ່ມຕົ້ນແຫ່ງກັລປະ, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີນາມວ່າ ນາຣາຍະນະ—ໄດ້ສ້າງສັດທັງປວງແນວໃດ.

Verse 2

प्रजाः ससर्ज भगवान् ब्रह्मा नारायणात्मकः प्रजापतिपतिर् देवो यथा तन् मे निशामय

ຈົ່ງຟັງຕາມຄວາມເປັນຈິງ: ພຣະພຣະຫມາຜູ້ມີສະພາວະເປັນນາຣາຍະນະ ໄດ້ສ້າງຫມູ່ປະຊາສັດ. ພຣະເທວະຜູ້ເປັນຈ້າວແຫ່ງປຣະຊາປະຕິ ໄດ້ເລີ່ມກິດແຫ່ງການສ້າງສັນ.

Verse 3

अतीतकल्पावसाने निशासुप्तोत्थितः प्रभुः सत्त्वोद्रिक्तस् तथा ब्रह्मा शून्यं लोकम् अवैक्षत

ເມື່ອກັລປາເກົ່າສິ້ນສຸດ ພຣະພຣະຫມາຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ ຕື່ນຈາກນິທຣາໃນຄືນແຫ່ງປຣະລະຍະ ແລະເມື່ອສັດຕະວະເດັ່ນ ກໍເບິ່ງໂລກແລ້ວເຫັນວ່າວ່າງເປົ່າ

Verse 4

नारायणः परो ऽचिन्त्यः परेषाम् अपि स प्रभुः ब्रह्मस्वरूपी भगवान् अनादिः सर्वसंभवः

ນາຣາຍະນະແມ່ນອົງສູງສຸດ ແລະຍາກຈະຄິດເຖິງ; ແມ່ນແຕ່ຜູ້ສູງສຸດທັງຫຼາຍ ພຣະອົງກໍເປັນພຣະເຈົ້າແຕ່ອົງດຽວ. ພຣະອົງແມ່ນພະຄະວານຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ ໄຮ້ຈຸດເລີ່ມ ແລະເປັນບໍ່ເກີດຂອງທຸກສິ່ງ

Verse 5

इमं चोदाहरन्त्य् अत्र श्लोकं नारायणं प्रति ब्रह्मस्वरूपिणं देवं जगतः प्रभवाप्ययम्

ທີ່ນີ້ເຂົາອ້າງຄາຖານີ້ເພື່ອສັນລະເສີນນາຣາຍະນະ—ເທວະຜູ້ມີສະພາບເປັນພຣະພຣະຫມັນ ຜູ້ເປັນທັງການເກີດຂອງຈັກກະວານ ແລະການດັບສູນຂອງມັນ

Verse 6

आपो नारा इति प्रोक्ता आपो वै नरसूनवः अयनं तस्य ताः पूर्वं तेन नारायणः स्मृतः

ນ້ຳຖືກເອີ້ນວ່າ ‘ນາຣາ’ ເພາະນ້ຳແທ້ໆແມ່ນລູກຫຼານຂອງນະຣະ; ໃນການເກົ່າ ນ້ຳນັ້ນເປັນທີ່ບັນທົມ (ອະຍະນະ) ຂອງພຣະອົງ; ດັ່ງນັ້ນຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ ‘ນາຣາຍະນະ’

Verse 7

तोयान्तः स महीं ज्ञात्वा जगत्य् एकार्णवे प्रभुः अनुमानात् तदुद्धारं कर्तुकामः प्रजापतिः

ເມື່ອຮູ້ວ່າແຜ່ນດິນຈົມຢູ່ໃນນ້ຳ ແລະເຫັນວ່າໂລກທັງໝົດກາຍເປັນມະຫາສະໝຸດອັນດຽວ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ—ປຣະຊາປະຕິ—ຈຶ່ງປາຖະໜາຈະຍົກນາງຂຶ້ນອີກ ໂດຍອາໄສການອະນຸມານເພື່ອຮູ້ຕຳແໜ່ງ

Verse 8

अकरोत् स तनूम् अन्यां कल्पादिषु यथा पुरा मत्स्यकूर्मादिकां तद्वद् वाराहं वपुर् आस्थितः

ເຊັ່ນດຽວກັນກັບໃນກັລປະກ່ອນໆ ພຣະອົງເຄີຍຮັບຮ່າງເປັນປາ ເປັນເຕົ່າ ແລະອື່ນໆ ບັດນີ້ກໍຮັບກາຍທິບເປັນວຣາຫະ।

Verse 9

वेदयज्ञमयं रूपम् अशेषजगतः स्थितौ स्थितः स्थिरात्मा सर्वात्मा परमात्मा प्रजापतिः

ພຣະຮູບຂອງພຣະອົງເປັນວິດ-ຍັດຍະມະຍະ; ສະຖິດເປັນຖານໃຫ້ສັບພະໂລກດຳລົງ ແລະມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ—ສະຖິຣາຕະມາ, ສັບພະອາຕະມາ, ປະຣະມາຕະມາ, ປຣະຊາປະຕິ।

Verse 10

जनलोकगतैः सिद्धैः सनकाद्यैर् अभिष्टुतः प्रविवेश तदा तोयम् आत्माधारो धराधरः

ເມື່ອຖືກສິດທະໃນຊະນະໂລກ—ສະນະກະ ແລະອື່ນໆ—ສັນລະເສີນແລ້ວ ພຣະຜູ້ທົດທອນແຜ່ນດິນ ຜູ້ເປັນຖານແຫ່ງທຸກການພຶ່ງພາ ກໍເຂົ້າສູ່ນ້ຳໃນຂະນະນັ້ນ

Verse 11

निरीक्ष्य तं तदा देवी पातालतलम् आगतम् तुष्टाव प्रणता भूत्वा भक्तिनम्रा वसुंधरा

ເມື່ອເທວີແຜ່ນດິນເຫັນພຣະອົງເສດັດມາຮອດພື້ນປາຕາລະ ນາງກໍກົດກະບົດກາບໄຫວ້ ແລະດ້ວຍໃຈນອບນ້ອມແຫ່ງພັກຕິ ຈຶ່ງສັນລະເສີນພຣະອົງ

Verse 12

नमस् ते सर्वभूताय तुभ्यं शङ्खगदाधर माम् उद्धरास्माद् अद्य त्वं त्वत्तो ऽहं पूर्वम् उत्थिता

ນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ສະຖິດໃນສັບພະສັດ ຜູ້ຖືສັງຂ໌ແລະຄະທາ; ຂໍໂປດຍົກຂ້າພະເຈົ້າອອກຈາກສະພາບນີ້ໃນວັນນີ້ ເພາະແຕ່ເດີມຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກພຣະອົງ

Verse 13

त्वयाहम् उद्धृता पूर्वं त्वन्मयाहं जनार्दन तथान्यानि च भूतानि गगनादीन्य् अशेषतः

ໂອ ຈະນາຣະດະນະ! ໃນກ່ອນ ພຣະອົງເປັນຜູ້ຍົກຂ້າພະເຈົ້າຂຶ້ນແລະໃຫ້ປາກົດ; ຂ້າພະເຈົ້າຖືກແຜ່ຊ່ານດ້ວຍພຣະອົງ ແລະເກີດຈາກພຣະອົງ. ສັດທັງປວງ—ບໍ່ມີຂໍ້ຍົກເວັ້ນ—ຮວມທັງຟ້າແລະທາດທັງຫມົດ ກໍຢູ່ໃນພຣະອົງ.

Verse 14

नमस् ते परमात्मात्मन् पुरुषात्मन् नमो ऽस्तु ते प्रधानव्यक्तभूताय कालभूताय ते नमः

ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນອາດມັນແຫ່ງປະຣະມາດມັນ ແລະເປັນອາດມັນແຫ່ງປຸຣຸສະ. ຂໍຄວາມນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນປຣະທານະແລະໂລກທີ່ປາກົດ; ນະໂມສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນເວລາເອງ.

Verse 15

त्वं कर्ता सर्वभूतानां त्वं पाता त्वं विनाशकृत् सर्गादिषु प्रभो ब्रह्मविष्णुरुद्रात्मरूपधृक्

ພຣະອົງເປັນຜູ້ສ້າງສັດທັງປວງ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ປົກປ້ອງ; ພຣະອົງເປັນຜູ້ນໍາໄປສູ່ການລະລາຍ. ໂອ ພຣະເຈົ້າ! ໃນການສ້າງແລະພາລະກິດຈັກກະວານອື່ນໆ ພຣະອົງຊົງຖືຮູບພາຍໃນເປັນ ພຣະພຣະຫມາ ພຣະວິສນຸ ແລະ ຣຸທຣະ.

Verse 16

संभक्षयित्वा सकलं जगत्य् एकार्णवीकृते शेषे त्वम् एव गोविन्द चिन्त्यमानो मनीषिभिः

ເມື່ອພຣະອົງດຶງກັບແລະກືນກິນຈັກກະວານທັງຫມົດ ຈົນທຸກຢ່າງກາຍເປັນມະຫາສະມຸດອັນດຽວ ແລ້ວ ເຫຼືອຢູ່ແຕ່ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນ—ໂກວິນດະ—ເປັນ “ສ່ວນທີ່ເຫຼືອ”; ນັກປັນຍາພິຈາລະນາພຣະອົງເປັນຄວາມຈິງສູງສຸດອັນດຽວ.

Verse 17

भवतो यत् परं रूपं तन् न जानाति कश्चन अवतारेषु यद् रूपं तद् अर्चन्ति दिवौकसः

ບໍ່ມີໃຜຮູ້ແທ້ຈິງເຖິງຮູບອັນສູງສຸດແລະເຫນືອໂລກຂອງພຣະອົງ. ເທວະທັງຫຼາຍບູຊາຮູບທີ່ພຣະອົງຊົງຮັບໃນອະວະຕາຣ ຄືຮູບທີ່ປາກົດເມື່ອພຣະອົງເສດັດລົງມາ.

Verse 18

त्वाम् आराध्य परं ब्रह्म याता मुक्तिं मुमुक्षवः वासुदेवम् अनाराध्य को मोक्षं समवाप्स्यति

ໂອ ພຣະພຣະມັນສູງສຸດ ຜູ້ໃຝ່ຫຼຸດພົ້ນໄດ້ບັນລຸມຸກຕິໂດຍບູຊາພຣະອົງ; ແຕ່ບໍ່ບູຊາວາສຸເທວ ໃຜຈະໄດ້ໂມກສະ?

Verse 19

यत् किंचिन् मनसा ग्राह्यं यद् ग्राह्यं चक्षुरादिभिः बुद्ध्या च यत् परिच्छेद्यं तद् रूपम् अखिलं तव

ສິ່ງໃດກໍຕາມທີ່ໃຈຮັບຮູ້ໄດ້, ທີ່ຕາແລະອິນທຣີອື່ນໆຈັບໄດ້, ແລະທີ່ປັນຍາກຳນົດຂອບເຂດໄດ້—ທັງໝົດນັ້ນແມ່ນຮູບຂອງພຣະອົງໂດຍສິ້ນເຊີງ.

Verse 20

त्वन्मयाहं त्वदाधारा त्वत्सृष्टा त्वाम् उपाश्रिता माधवीम् इति लोको ऽयम् अभिधत्ते ततो हि माम्

ຂ້າພະເຈົ້າເປັນຜູ້ຖືກພຣະອົງແຜ່ຊານ; ຂ້າພະເຈົ້າອາໄສພຣະອົງເປັນຖານ. ຂ້າພະເຈົ້າເກີດຈາກພຣະອົງ ແລະຂ້າພະເຈົ້າຂໍພຶ່ງພາພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ. ດັ່ງນັ້ນໂລກຈຶ່ງເອີ້ນຂ້າພະເຈົ້າວ່າ “ມາທະວີ” ເພາະຂ້າພະເຈົ້າເປັນຂອງມາທະວະ (ວິດສະນຸ).

Verse 21

जयाखिलज्ञानमय जय स्थूलमयाव्यय जयानन्त जयाव्यक्त जय व्यक्तमय प्रभो परापरात्मन् विश्वात्मञ् जय यज्ञपते ऽनघ

ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງຄວາມຮູ້ທັງປວງ; ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ແຜ່ຊານໃນຮູບຫຍາບແຕ່ບໍ່ເສື່ອມ. ຊະນະແດ່ອະນັນຕະ! ຊະນະແດ່ອະວະຍັກຕະ! ຊະນະແດ່ຮູບປະກົດ! ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ອາດມັນສູງສຸດແລະອາດມັນຜູ້ສະຖິດໃນທຸກສິ່ງ ວິສະວາດມັນ—ຊະນະແດ່ພຣະອົງ ຍັດຍະປະຕິຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ.

Verse 22

त्वं यज्ञस् त्वं वषट्कारस् त्वम् ओंकारस् त्वम् अग्नयः त्वं वेदास् त्वं तदङ्गानि त्वं यज्ञपुरुषो हरे

ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະເອງ; ພຣະອົງແມ່ນສຽງສັກສິດ “ວະສັດ”; ພຣະອົງແມ່ນ “ໂອມ”; ພຣະອົງແມ່ນໄຟບູຊາ. ພຣະອົງແມ່ນພຣະເວດ ແລະເປັນອົງປະກອບຂອງພຣະເວດດ້ວຍ. ໂອ ຮະຣິ, ພຣະອົງແມ່ນຍັດຍະປຸຣຸສະ.

Verse 23

सूर्यादयो ग्रहास् तारा नक्षत्राण्य् अखिलानि च मूर्तामूर्तम् अदृश्यं च दृश्यं च पुरुषोत्तम

ໂອ ປຸຣຸໂສຕະມະ! ດວງອາທິດ ແລະ ດາວເຄາະທັງຫຼາຍ, ດາວ ແລະ ກຸ່ມນັກສັດທັງປວງ—ທັງມີຮູບແລະບໍ່ມີຮູບ, ທັງເຫັນແລະບໍ່ເຫັນ—ລ້ວນຖືກຮວບຮວມໃນພຣະອົງ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນພຣະອົງ.

Verse 24

यच् चोक्तं यच् च नैवोक्तं मयात्र परमेश्वर तत् सर्वं त्वं नमस् तुभ्यं भूयो भूयो नमो नमः

ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ! ສິ່ງໃດທີ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ກ່າວ ແລະ ສິ່ງໃດທີ່ບໍ່ໄດ້ກ່າວ—ຂໍໃຫ້ທັງໝົດນັ້ນເປັນການບູຊາແດ່ພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ. ຂໍນົບນ້ອມ; ນົບນ້ອມຊ້ຳໆ—ນະໂມ ນະມະຫ໌.

Verse 25

एवं संस्तूयमानस् तु पृथिव्या पृथिवीधरः सामस्वरध्वनिः श्रीमाञ् जगर्ज परिघर्घरम्

ເມື່ອແຜ່ນດິນສັນລະເສີນດັ່ງນີ້, ພຣະຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນຜູ້ຮຸ່ງເຮືອງ—ຜູ້ມີສຽງດັ່ງສາມັນບົດສວດ—ໄດ້ຄຳຮ້ອງກັງວານລຶກ ແລະ ກອງກັງວານດັ່ງຟ້າຮ້ອງ.

Verse 26

ततः समुत्क्षिप्य धरां स्वदंष्ट्रया महावराहः स्फुटपद्मलोचनः रसातलाद् उत्पलपत्रसंनिभः समुत्थितो नील इवाचलो महान्

ແລ້ວມະຫາວະຣາຫະ—ຜູ້ມີດວງຕາໃສດັ່ງດອກບົວບານ—ໄດ້ຍົກແຜ່ນດິນໄວ້ເທິງງາຂອງພຣະອົງ. ພຣະອົງຜຸດຂຶ້ນຈາກຣະສາຕະລະ ມີສີຄ້ຳດັ່ງກີບບົວສີນ້ຳເງິນ, ປານພູສີນ້ຳເງິນອັນໃຫຍ່ຫຼວງທີ່ຜຸດຈາກຄວາມເລິກ.

Verse 27

उत्तिष्ठता तेन मुखानिलाहतं तत्संप्लवाम्भो जनलोकसंश्रयान् सनन्दनादीन् अपकल्मषान् मुनीन् चकार भूयो ऽपि पवित्रतास्पदम्

ເມື່ອພຣະອົງລຸກຂຶ້ນ, ນ້ຳຖ້ວມແຫ່ງປຣະລະຍະທີ່ຖືກລົມລົມຫາຍໃຈຈາກພຣະໂອສຖກະທົບແລະພັດພາ ກໍກັບເປັນທີ່ຕັ້ງແຫ່ງຄວາມບໍລິສຸດອີກຄັ້ງ; ເພາະນ້ຳນັ້ນໄດ້ແຕະຕ້ອງບັນດາມຸນີຜູ້ໄຮ້ມົນທິນ ເລີ່ມດ້ວຍສະນັນດະນະ ຜູ້ພຳນັກໃນຈະນະໂລກະ, ຈຶ່ງເຮັດໃຫ້ນ້ຳນັ້ນບໍລິສຸດອີກຄາ.

Verse 28

प्रयान्ति तोयानि खुराग्रविक्षते रसातले ऽधः कृतशब्दसंततम् श्वासानिलार्ताः परितः प्रयान्ति सिद्धा जने ये नियतं वसन्ति

ເມື່ອນ້ຳຖືກກະທົບໂດຍປາຍກີບທີ່ແຫຼມຄົມ ນ້ຳກໍພຸ່ງລົງໄປສູ່ຣະສາຕະລາ ແລະເກີດສຽງຄຳຮ້ອງກ້ອງຕໍ່ເນື່ອງ. ພວກສິດທະຜູ້ຢູ່ໃນສິດທະໂລກາຢ່າງນິລັນດອນ ຖືກລົມຫາຍໃຈແລະສຽງນັ້ນລົບກວນ ຈຶ່ງເຄື່ອນໄຫວໄປທົ່ວທິດ.

Verse 29

उत्तिष्ठतस् तस्य जलार्द्रकुक्षेर् महावराहस्य महीं विगृह्य विधुन्वतो वेदमयं शरीरं रोमान्तरस्था मुनयः स्तुवन्ति

ເມື່ອມະຫາວະຣາຫະຜູ້ມີທ້ອງຍັງຊຸ່ມນ້ຳ ລຸກຂຶ້ນພ້ອມອຸ້ມແຜ່ນດິນ ແລະສັ່ນກາຍອັນເປັນສານະແຫ່ງພຣະເວດ ບັນດາມຸນີຜູ້ສະຖິດໃນຮູຂຸມຂົນຂອງພຣະອົງກໍສັນລະເສີນ

Verse 30

तं तुष्टुवुस् तोषपरीतचेतसो लोके जने ये निवसन्ति योगिनः सनन्दनाद्या नतिनम्रकन्धरा धराधरं धीरतरोद्धतेक्षणम्

ແລ້ວບັນດາໂຍຄີຜູ້ພຳນັກຢູ່ໃນໂລກທັງຫຼາຍ—ສະນັນດະນະ ແລະທ່ານອື່ນໆ—ສັນລະເສີນພຣະອົງດ້ວຍໃຈທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມປິຕິ. ພວກເຂົາກ້ມຄໍດ້ວຍຄວາມນົບນ້ອມ ແລະຍົກຍ້ອງພຣະຜູ້ທົງແຜ່ນດິນ ຜູ້ມີສາຍຕາແນ່ວແນ່ບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ

Verse 31

जयेश्वराणां परमेश केशव प्रभो गदाशङ्खधरासिचक्रधृक् प्रसूतिनाशस्थितिहेतुर् ईश्वरस् त्वम् एव नान्यत् परमं च यत् पदम्

ຊັຍຊະນະແດ່ພຣະອົງ—ພຣະເຈົ້າເຫນືອພຣະເຈົ້າທັງປວງ, ພຣະປະເມດສະວະ, ໂອ້ ເກສະວະ! ພຣະຜູ້ຖືຄະທາ ສັງຂ໌ ດາບ ແລະຈັກຣາ! ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນອີສະວະ ເປັນເຫດແຫ່ງການກໍເກີດ ການດຳລົງ ແລະການດັບ; ນອກຈາກພຣະອົງບໍ່ມີສິ່ງໃດສູງສຸດ. ພຣະອົງແມ່ນບົດສູງສຸດນັ້ນ.

Verse 32

पादेषु वेदास् तव यूपदंष्ट्र दन्तेषु यज्ञाश् चितयश् च वक्त्रे हुताशजिह्वो ऽसि तनूरुहाणि दर्भाः प्रभो यज्ञपुमांस् त्वम् एव

ໃນພຣະບາດຂອງພຣະອົງມີພຣະເວດ; ຂຽວຂອງພຣະອົງແມ່ນເສົາຢູປະ. ໃນຟັນຂອງພຣະອົງມີພິທີຍັນ ແລະໃນພຣະໂອສຖມີແທ່ນບູຊາໄຟແລະກອງໄຟບູຊາ. ພຣະອົງແມ່ນລີ້ນຂອງອັກນີຜູ້ນຳເຄື່ອງບູຊາ; ຂົນຕາມພຣະວະກາຍແມ່ນຫຍ້າດັຣພະ. ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ພຣະອົງເທົ່ານັ້ນແມ່ນຍັນຍະ-ປຸຣຸສະ

Verse 33

विलोचने रात्र्यहनी महात्मन् सर्वास्पदं ब्रह्म परं शिरस् ते सूक्तान्य् अशेषाणि सटाकलापो घ्राणं समस्तानि हवींषि देव

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ດວງຕາທັງສອງຂອງພຣະອົງແມ່ນກາງເວັນແລະກາງຄືນ ຫົວຂອງພຣະອົງແມ່ນພຣະພົມສູງສຸດ ຂົນຄໍຂອງພຣະອົງແມ່ນບົດສວດພຣະເວດທັງໝົດ ແລະ ດັງຂອງພຣະອົງແມ່ນເຄື່ອງບູຊາທັງຫຼາຍ.

Verse 34

स्रुक्तुण्ड सामस्वरधीरनाद प्राग्वंशकायाखिलसत्रसंधे पूर्तेष्टधर्मश्रवणो ऽसि देव सनातनात्मन् भगवन् प्रसीद

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໃບໜ້າຂອງພຣະອົງແມ່ນບ່ວງບູຊາ ສຽງຂອງພຣະອົງແມ່ນສຽງສວດມົນສາມະເວດ ຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງແມ່ນຫໍບູຊາ. ໂອ ພຣະວິນຍານນິລັນດອນ ຂໍຈົ່ງຊົງໂຜດເມດຕາດ້ວຍເທີ້ນ.

Verse 35

पदक्रमाक्रान्तम् अनन्तम् आदि स्थितं त्वम् एवाक्षर विश्वमूर्ते विश्वस्य विद्मः परमेश्वरो ऽसि प्रसीद नाथो ऽसि चराचरस्य

ພຣະອົງຄືຜູ້ເປັນອະມະຕະ ບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ ດັ້ງເດີມ ແລະ ຍືນຍົງ ຜູ້ແຜ່ໄປທົ່ວດ້ວຍບາດກ້າວ. ໂອ ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບເປັນຈັກກະວານ ພວກເຮົາຮູ້ວ່າພຣະອົງຄືພຣະເຈົ້າສູງສຸດ. ຂໍຈົ່ງຊົງໂຜດເມດຕາ ພຣະອົງຄືເຈົ້ານາຍຂອງທຸກສິ່ງທີ່ເຄື່ອນທີ່ແລະບໍ່ເຄື່ອນທີ່.

Verse 36

दंष्ट्राग्रविन्यस्तम् अशेषम् एतद् भूमण्डलं नाथ विभाव्यते ते विगाहतः पद्मवनं विलग्नं सरोजिनीपत्रम् इवोढपङ्कम्

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ແຜ່ນດິນໂລກທັງໝົດນີ້ປາກົດຢູ່ເທິງປາຍແຂ້ວຂອງພຣະອົງ ຄືກັບໃບບົວທີ່ເປື້ອນຂີ້ຕົມຕິດຂຶ້ນມາຫຼັງຈາກຈົມລົງໄປໃນປ່າບົວ.

Verse 37

द्यावापृथिव्योर् अतुलप्रभाव यद् अन्तरं तद् वपुषा तवैव व्याप्तं जगद् व्याप्तिसमर्थदीप्ते हिताय विश्वस्य विभो भव त्वम्

ໂອ ພຣະຜູ້ມີອານຸພາບອັນຍິ່ງໃຫຍ່! ໄລຍະຫ່າງອັນກວ້າງໃຫຍ່ລະຫວ່າງສະຫວັນແລະໂລກແມ່ນເຕັມໄປດ້ວຍຮ່າງກາຍຂອງພຣະອົງພຽງຜູ້ດຽວ. ພຣະອົງແຜ່ໄປທົ່ວຈັກກະວານ ຂໍຈົ່ງຊົງດຳລົງຢູ່ເພື່ອຜົນປະໂຫຍດຂອງໂລກດ້ວຍເທີ້ນ.

Verse 38

परमार्थस् त्वम् एवैको नान्यो ऽस्ति जगतः पते तवैष महिमा येन व्याप्तम् एतच् चराचरम्

ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງຈັກກະວານ! ຄວາມຈິງສູງສຸດມີແຕ່ພຣະອົງຜູ້ດຽວ ບໍ່ມີອື່ນ. ນີ້ແມ່ນພຣະມະຫິມາຂອງພຣະອົງ ທີ່ແຜ່ຊ່ອນໄປທົ່ວໂລກທັງທີ່ເຄື່ອນແລະບໍ່ເຄື່ອນ

Verse 39

यद् एतद् दृश्यते मूर्तम् एतज् ज्ञानात्मनस् तव भ्रान्तिज्ञानेन पश्यन्ति जगद्रूपम् अयोगिनः

ສິ່ງທີ່ເຫັນຢູ່ນີ້ເປັນຮູບຮ່າງ ແທ້ຈິງແມ່ນຂອງພຣະອົງ ຜູ້ມີສະພາວະເປັນປັນຍາບໍລິສຸດ; ແຕ່ຜູ້ບໍ່ຕັ້ງມັ່ນໃນໂຍຄະ ດ້ວຍຄວາມເຂົ້າໃຈຜິດ ຈຶ່ງເຫັນມັນເປັນໂລກເອງ

Verse 40

ज्ञानस्वरूपम् अखिलं जगद् एतद् अबुद्धयः अर्थस्वरूपं पश्यन्तो भ्राम्यन्ते मोहसंप्लवे

ຈັກກະວານທັງໝົດນີ້ແທ້ຈິງເປັນສະພາວະແຫ່ງສະຕິຮູ້; ແຕ່ຜູ້ຂາດປັນຍາເຫັນມັນເປັນແຕ່ວັດຖຸ ແລະຫຼົງທ່ອງໃນກະແສແຫ່ງຄວາມມົວໝອງ

Verse 41

ये तु ज्ञानविदः शुद्धचेतसस् ते ऽखिलं जगत् ज्ञानात्मकं प्रपश्यन्ति त्वद्रूपं परमेश्वर

ແຕ່ຜູ້ຮູ້ປັນຍາແທ້ ແລະມີໃຈບໍລິສຸດ ຍ່ອມເຫັນຈັກກະວານທັງໝົດເປັນສະພາວະແຫ່ງສະຕິຮູ້ ແລະຮູ້ວ່ານັ້ນແມ່ນພຣະຮູບຂອງພຣະອົງ ໂອ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ

Verse 42

प्रसीद सर्वसर्वात्मन् भवाय जगताम् इमाम् उद्धरोर्वीम् अमेयात्मञ् शं नो देह्य् अब्जलोचन

ຂໍພຣະອົງເມດຕາ ໂອ ອາຕະມັນແຫ່ງອາຕະມັນທັງປວງ ຜູ້ສະຖິດໃນໃຈຂອງທຸກສັດ. ເພື່ອຄວາມຜາສຸກຂອງໂລກທັງຫຼາຍ ຂໍຈົ່ງຍົກແລະຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນນີ້. ໂອ ວິນຍານອັນຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້ ຜູ້ມີນັຍນາດຸຈດອກບົວ ຂໍປະທານມົງຄຸນແລະສັນຕິແກ່ພວກເຮົາ

Verse 43

सत्त्वोद्रिक्तो ऽसि भगवन् गोविन्द पृथिवीम् इमाम् समुद्धर भवायेश शं नो देह्य् अब्जलोचन

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ໂກວິນດາ! ພຣະອົງສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍສັດຕະວະເປັນໃຫຍ່. ຂໍໂປດຍົກແຜ່ນດິນນີ້; ໂອ ອີສະວອນ, ຂໍໃຫ້ເປັນຄວາມຜາສຸກແກ່ພວກເຮົາ; ໂອ ຜູ້ມີນະຕາດອກບົວ, ຂໍປະທານມົງຄຸນ

Verse 44

सर्गप्रवृत्तिर् भवतो जगताम् उपकारिणी भवत्व् एषा नमस् ते ऽस्तु शं नो देह्य् अब्जलोचन

ຂໍໃຫ້ແຮງກະຕຸ້ນແຫ່ງການສ້າງສັນທີ່ອອກຈາກພຣະອົງ ເປັນປະໂຫຍດແທ້ແກ່ທຸກໂລກ ຂໍນອບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ຜູ້ມີນະຕາດອກບົວ ຂໍປະທານມົງຄຸນແລະຄວາມຜາສຸກ

Verse 45

एवं संस्तूयमानस् तु परमात्मा महीधरः उज्जहार क्षितिं क्षिप्रं न्यस्तवांश् च महार्णवे

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ພຣະປະຣະມາດມັນ—ມະຫີທະຣະ ຜູ້ທົງຮັບແຜ່ນດິນ—ໄດ້ຍົກໂລກຂຶ້ນຢ່າງວ່ອງໄວ ແລະວາງໄວ້ອີກຄັ້ງເທິງມະຫາສະມຸດ

Verse 46

तस्योपरि जलौघस्य महती नौर् इव स्थिता विततत्वात् तु देहस्य न मही याति संप्लवम्

ເທິງຄື້ນນ້ຳອັນກວ້າງໃຫຍ່ນັ້ນ ແຜ່ນດິນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຕັ້ງຢູ່ດັ່ງເຮືອໃຫຍ່ລອຍນ້ຳ ແລະເນື່ອງຈາກພຣະກາຍຂອງພຣະອົງແຜ່ກວ້າງຫາປະມານບໍ່ໄດ້ ແຜ່ນດິນຈຶ່ງບໍ່ຈົມໃນນ້ຳຖ້ວມໃຫຍ່; ຖືກຄ້ຳຈຸນໄວ້ ແລະບໍ່ຖືກກົດກືນໂດຍອຸທົກພັຍ

Verse 47

ततः क्षितिं समां कृत्वा पृथिव्यां सो ऽचिनोद् गिरीन् यथाविभागं भगवान् अनादिः सर्वसंभवः

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ເຮັດໃຫ້ໜ້າແຜ່ນດິນຮາບແລະໝັ້ນຄົງ ແລ້ວຈັດວາງພູເຂົາທັງຫຼາຍໃນໂລກຕາມການແບ່ງສ່ວນອັນຄວນ—ພຣະພະຄະວານຜູ້ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມ ແລະເປັນບໍ່ເກີດແຫ່ງສັດທັງປວງ

Verse 48

प्राक्सर्गदग्धान् अखिलान् पर्वतान् पृथिवीतले अमोघेन प्रभावेन ससर्जामोघवाञ्छितः

ແລ້ວເທິງຜິວໂລກ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງພູເຂົາທັງປວງທີ່ເຄີຍຖືກເຜົາໃນກັລປກ່ອນໃຫ້ເກີດຂຶ້ນອີກ; ດ້ວຍອຳນາດອັນບໍ່ເຄີຍຜິດພາດ ຜູ້ທີ່ພຣະປະສົງບໍ່ເຄີຍເສຍເປົ່າ ທຳໃຫ້ປາກົດຕາມທີ່ປາດຖະໜາ।

Verse 49

भूविभागं ततः कृत्वा सप्तद्वीपं यथातथम् भूराद्यांश् चतुरो लोकान् पूर्ववत् समकल्पयत्

ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ແບ່ງສ່ວນແຜ່ນດິນ ແລະສະຖາປະນາສັບຕະດວີບທັງເຈັດຕາມລຳດັບອັນຄວນ; ພ້ອມທັງຈັດຕັ້ງໂລກທັງສີ່ ເລີ່ມຈາກ Bhūḥ ໃຫ້ເປັນເຫມືອນເກົ່າ।

Verse 50

ब्रह्मरूपधरो देवस् ततो ऽसौ रजसा वृतः चकार सृष्टिं भगवांश् चतुर्वक्त्रधरो हरिः

ແລ້ວພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນເທວະ ໄດ້ຮັບຮູບແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ແລະຖືກຫໍ່ຫຸ້ມດ້ວຍຣະຊັສ ຈຶ່ງເລີ່ມການສ້າງສັນ; ພຣະພະຄະວານຜູ້ມີສີ່ພັກຕຣ໌ ທຳໃຫ້ໂລກທີ່ປາກົດເກີດຂຶ້ນ।

Verse 51

निमित्तमात्रम् एवासौ सृज्यानां सर्गकर्मणि प्रधानकारणीभूता यतो वै सृज्यशक्तयः

ໃນການສ້າງສິ່ງທີ່ຈະຖືກສ້າງທັງປວງ ພຣະອົງເປັນພຽງເຫດເຄື່ອງມື (ນິມິດ) ເທົ່ານັ້ນ; ເພາະພະລັງທີ່ໃຫ້ເກີດສັດທັງຫຼາຍ ກໍເກີດຈາກ ‘ປະທານ’ (Pradhāna/ປຣະກຣິຕິ) ອັນເປັນເຫດວັດຖຸຫຼັກ।

Verse 52

निमित्तमात्रं मुक्त्वैकं नान्यत् किंचिद् अपेक्ष्यते नीयते तपतां श्रेष्ठ स्वशक्त्या वस्तु वस्तुताम्

ນອກຈາກອົງດຽວຜູ້ເປັນເຫດເຄື່ອງມືເທົ່ານັ້ນ ບໍ່ຈຳເປັນພຶ່ງພາສິ່ງໃດອື່ນເລີຍ. ໂອ ຜູ້ຍິ່ງໃນຫມູ່ນັກຕະປະ, ດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະອົງເອງ ສິ່ງໜຶ່ງຖືກນຳໄປສູ່ ‘ຄວາມເປັນສິ່ງ’ ຂອງມັນ ໃຫ້ເປັນຢ່າງທີ່ມັນເປັນຈິງ।