Adhyaya 20

Verse 1

एवं संचिन्तयन् विष्णुम् अभेदेनात्मनो द्विज तन्मयत्वम् अवापाग्र्यं मेने चात्मानम् अच्युतम्

ໂອ ທະວິຊະ! ດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະວິສນຸຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງ ໂດຍເຫັນວ່າບໍ່ແຕກຕ່າງຈາກອາດມັນຂອງຕົນ ລາວໄດ້ບັນລຸພາວະສູງສຸດແຫ່ງການຫຼວມຮວມ ແລະເຫັນຕົນເອງເປັນອັຈຍຸຕະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ।

Verse 2

विसस्मार तथात्मानं नान्यत् किंचिद् अजानत अहम् एवाव्ययो ऽनन्तः परमात्मेत्य् अचिन्तयत्

ດັ່ງນັ້ນລາວລືມແມ່ນແຕ່ຄວາມຮູ້ສຶກຕົນເອງເກົ່າ ແລະບໍ່ຮູ້ສິ່ງອື່ນໃດເລີຍ; ລາວພິຈາລະນາວ່າ “ຂ້ອຍເທົ່ານັ້ນແມ່ນຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະອະນັນຕະ—ແມ່ນປະຣະມາດມັນ”

Verse 3

तस्य तद्भावनायोगात् क्षीणपापस्य वै क्रमात् शुद्धे ऽन्तःकरणे विष्णुस् तस्थौ ज्ञानमयो ऽच्युतः

ດ້ວຍການຝຶກໂຍຄະແຫ່ງການພິຈາລະນາຢ່າງຕໍ່ເນື່ອງຕໍ່ພຣະອົງນັ້ນ ບາບຂອງລາວຄ່ອຍໆຫມົດໄປ; ແລະເມື່ອອິນທຣະຍະພາຍໃນບໍລິສຸດ ພຣະວິສນຸ—ອັຈຍຸຕະ ຜູ້ເປັນສະພາວະແຫ່ງປັນຍາ—ກໍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ໃນນັ້ນ

Verse 4

योगप्रभावात् प्रह्लादे जाते विष्णुमये ऽसुरे चलत्य् उरगबन्धैस् तैर् मैत्रेय त्रुटितं क्षणात्

ໂອ ໄມເຕຣຍ! ດ້ວຍອານຸພາບໂຍຄະ ເມື່ອປຣະຫລາດະ ແມ່ນແຕ່ເກີດໃນພວກອະສຸຣ ກໍກາຍເປັນຜູ້ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະວິສນຸ ພັນທະນາກງູທີ່ມັດເຂົາໄວ້ກໍບິດຕົວແລ້ວຂາດສະບັ້ນໃນພິບຕາ

Verse 5

भ्रान्तग्राहगणः सोर्मिर् ययौ क्षोभं महार्णवः चचाल च मही सर्वा सशैलवनकानना

ມະຫາສະມຸດອັນໃຫຍ່ພຸ້ງພານດ້ວຍຄື້ນ ແລະຝູງຈະລະເຂ້ໃນນັ້ນກໍສັບສົນຫຼົງທາງ ເກີດຄວາມປັ່ນປ່ວນຮຸນແຮງ; ແຜ່ນດິນທັງປວງກໍສັ່ນສະເທືອນ ພ້ອມພູເຂົາ ປ່າໄມ້ ແລະພົງໄພທັງຫມົດ

Verse 6

स च तं शैलसंघातं दैत्यैर् न्यस्तम् अथोपरि प्रक्षिप्य तस्मात् सलिलान् निश्चक्राम महामतिः

ພຣະຫຼາດຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ໄດ້ຜັກແລະໂຍນກອງຫີນທີ່ພວກໄດຕະຍະວາງທັບໄວ້ ແລ້ວກໍອອກຈາກນ້ຳນັ້ນ

Verse 7

दृष्ट्वा च स जगद् भूयो गगनाद्युपलक्षणम् प्रह्लादो ऽस्मीति सस्मार पुनर् आत्मानम् आत्मना

ເມື່ອເຫັນໂລກອີກຄັ້ງ ທີ່ມີຟ້າແລະສິ່ງທັງຫມົດເປັນເຄື່ອງໝາຍ ລາວກໍຮູ້ຈັກຕົນໃນໃຈ ແລະລະລຶກວ່າ “ຂ້ອຍແມ່ນພຣະຫຼາດ”

Verse 8

तुष्टाव च पुनर् धीमान् अनादिं पुरुषोत्तमम् एकाग्रमतिर् अव्यग्रो यतवाक्कायमानसः

ແລ້ວຜູ້ມີປັນຍານັ້ນໄດ້ສັນລະເສີນພຸຣຸໂສຕຕະມະຜູ້ບໍ່ມີຈຸດເລີ່ມອີກຄັ້ງ ດ້ວຍໃຈເອກາກຣະ ບໍ່ຟຸ້ງຊ່ານ ແລະສຳຮວມວາຈາ ກາຍ ໃຈ

Verse 9

ॐ नमः परमार्थार्थ स्थूलसूक्ष्म क्षराक्षर व्यक्ताव्यक्त कलातीत सकलेश निरञ्जन

ໂອມ—ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນແກ່ນແທ້ແຫ່ງສັດຈະທີ່ສູງສຸດ: ຜູ້ເປັນທັງຫຍາບແລະລະອຽດ, ທັງສິ້ນສະລາຍແລະອະມະຕະ, ທັງປາກົດແລະບໍ່ປາກົດ, ເຫນືອການເວລາ, ເຈົ້າແຫ່ງທຸກສິ່ງ, ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ

Verse 10

गुणाञ्जन गुणाधार निर्गुणात्मन् गुणस्थित मूर्तामूर्त महामूर्ते सूक्ष्ममूर्ते स्फुटास्फुट

ໂອ້ຜູ້ເປັນດັ່ງນ້ຳມັນຊະໂລມແຫ່ງຄຸນະ ແລະເປັນຖານຮອງຮັບຄຸນະ; ແມ່ນແທ້ພຣະອົງເຫນືອຄຸນະທັງປວງ ແຕ່ຍັງຄົງເປັນຜູ້ຄ້ຳຈຸນຄຸນະ. ພຣະອົງມີຮູບແລະບໍ່ມີຮູບ, ຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ສຸດແລະລະອຽດທີ່ສຸດ, ທັງປາກົດຊັດແລະບໍ່ປາກົດ

Verse 11

करालसौम्यरूपात्मन् विद्याविद्यामयाच्युत सदसद्रूपसद्भाव सदसद्भावभावन

ໂອ ອະຈຸຕະ! ພຣະອົງມີຮູບພາບທັງນ່າຢ້ານແລະອ່ອນໂຍນ. ພຣະອົງແມ່ນແກ່ນຂອງວິຊາແລະອະວິຊາ; ເປັນຄວາມຈິງທີ່ດໍາລົງທັງມີແລະບໍ່ມີ, ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ເກີດແລະຄຸ້ມຄອງແນວຄິດມີ-ບໍ່ມີນັ້ນເອງ.

Verse 12

नित्यानित्य प्रपञ्चात्मन् निष्प्रपञ्चामलाश्रय एकानेक नमस् तुभ्यं वासुदेवादिकारण

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ພຣະອົງ ໂອ ວາສຸເທວະ ເຫດປັດໃຈດັ້ງເດີມ: ພຣະອົງເປັນອາດມັນຂອງໂລກທັງນິລັນດອນແລະບໍ່ເທົ່າທຽມ, ແຕ່ທີ່ພຶ່ງອັນບໍລິສຸດຂອງພຣະອົງຢູ່ເໜືອການປາກົດທັງປວງ; ພຣະອົງເປັນທັງໜຶ່ງແລະທັງຫຼາຍ.

Verse 13

यः स्थूलसूक्ष्मः प्रकटप्रकाशो यः सर्वभूतो न च सर्वभूतः विश्वं यतश् चैतद् अविश्वहेतोर् नमो ऽस्तु तस्मै पुरुषोत्तमाय

ຂໍນົບນ້ອມແດ່ປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຜູ້ສູງສຸດ—ພຣະອົງເປັນທັງຫຍາບແລະລະອຽດ; ແສງຂອງພຣະອົງປາກົດແຈ້ງ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍຕົນເອງ. ພຣະອົງແຜ່ຊ່ອນໃນສັດທັງປວງ ແຕ່ບໍ່ຖືກຈໍາກັດໃນສິ່ງໃດ; ຈາກພຣະອົງ ຈັກກະວານນີ້ເກີດຂຶ້ນ ແຕ່ພຣະອົງເປັນເຫດທີ່ຢູ່ເໜືອຈັກກະວານ.

Verse 14

तस्य तच्चेतसो देवः स्तुतिम् इत्थं प्रकुर्वतः आविर्बभूव भगवान् पीताम्बरधरो हरिः

ເມື່ອເຂົາ—ຈິດໃຈແນ່ວແນ່ເປັນໜຶ່ງ—ສັນລະເສີນດັ່ງນີ້, ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ ຫຣິ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ກໍປາກົດຕໍ່ໜ້າເຂົາ.

Verse 15

ससंभ्रमस् तम् आलोक्य समुत्थायाकुलाक्षरम् नमो ऽस्तु विष्णवैत्य् एतद् व्याजहारासकृद् द्विज

ເມື່ອເຫັນພຣະອົງ ເຂົາກໍສັ່ນໄຫວດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຢ່າງຢ້ານກົວ; ລຸກຂຶ້ນທັນທີ ສຽງຂາດຫ້ວງ ແລະຖ້ອຍຄໍາສັບສົນ, ແລ້ວກ່າວຊໍ້າໆວ່າ “ນົບນ້ອມແດ່ພຣະວິສນຸ!” ໂອ ທະວິຊະ

Verse 16

देव प्रपन्नार्तिहर प्रसादं कुरु केशव अवलोकनदानेन भूयो मां पावयाव्यय

ຂ້າແຕ່ພຣະເຈົ້າ ຜູ້ຂັບໄລ່ຄວາມທຸກຂອງຜູ້ພຶ່ງພາ ໂອ ເກສະວະ ຂໍພຣະກະລຸນາ. ດ້ວຍທານແຫ່ງພຣະເນດຂອງພຣະອົງ ຂໍຊໍາລະຂ້າໃຫ້ບໍລິສຸດຊໍ້າໆ ໂອ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ

Verse 17

कुर्वतस् ते प्रसन्नो ऽहं भक्तिम् अव्यभिचारिणीम् यथाभिलषितो मत्तः प्रह्लाद व्रियतां वरः

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ປະພຶດພັກຕິທີ່ບໍ່ເບື້ອນບໍ່ແຕກອອກ ຂ້າຈຶ່ງພໍໃຈໃນເຈົ້າ. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ປຣະຫລາດ ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກຂ້າ ຕາມຄວາມປາຖະໜາໃນໃຈເຈົ້າ

Verse 18

नाथ योनिसहस्रेषु येषु येषु व्रजाम्य् अहम् तेषु तेष्व् अच्युता भक्तिर् अच्युतास्तु सदा त्वयि

ຂ້າແຕ່ພຣະນາຖ ບໍ່ວ່າຂ້າຈະຜ່ານຄັນມານັບພັນໃດໆ ແລະເກີດຊໍ້າໆຢູ່ທີ່ໃດໆ—ໂອ ອະຈຸຕະ ຂໍໃຫ້ຄວາມພັກຕິຂອງຂ້າມັ່ນຄົງບໍ່ຫວັ່ນໄຫວ; ແລະຂໍໃຫ້ພຣະອົງ ຜູ້ບໍ່ຜິດພາດ ສະຖິດເປັນທີ່ພຶ່ງຖາວອນໃນໃຈຂ້າເທື່ອ

Verse 19

या प्रीतिर् अविवेकानां विषयेष्व् अनपायिनी त्वाम् अनुस्मरतः सा मे हृदयान् मापसर्पतु

ຂໍໃຫ້ຄວາມຮັກທີ່ຄົນຂາດປັນຍາຍຶດຕິດກັບອາລົມທາງປະສາດສຳຜັດຢ່າງບໍ່ຂາດ—ກາຍເປັນຂອງຂ້າເມື່ອຂ້າລະລຶກເຖິງພຣະອົງຢູ່ເທື່ອ; ຂໍຢ່າໃຫ້ມັນຫ່າງຈາກໃຈຂ້າເລີຍ

Verse 20

मयि भक्तिस् तवास्त्य् एव भूयो ऽप्य् एवं भविष्यति वरश् च मत्तः प्रह्लाद व्रियतां यस् तवेप्सितः

ພັກຕິຂອງເຈົ້າຕໍ່ຂ້າມີຢູ່ແທ້ ແລະໃນອະນາຄົດກໍຈະເປັນເຊັ່ນນີ້ຊໍ້າໆ. ບັດນີ້ ໂອ ປຣະຫລາດ ຈົ່ງເລືອກພອນຈາກຂ້າ ຕາມທີ່ເຈົ້າປາຖະໜາ

Verse 21

मयि द्वेषानुबन्धो ऽभूत् संस्तुताव् उद्यते तव मत्पितुस् तत्कृतं पापं देव तस्य प्रणश्यतु

ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເມື່ອຂ້ານ້ອຍເລີ່ມສັນລະເສີນພຣະອົງ, ຄວາມກຽດຊັງໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂອງພໍ່ຂ້ານ້ອຍ. ຂໍໃຫ້ບາບທີ່ເພິ່ນໄດ້ກະທໍາໂດຍຜ່ານສິ່ງນັ້ນ ຈົ່ງຖືກທໍາລາຍເຖີດ.

Verse 22

शस्त्राणि पातितान्य् अङ्गे क्षिप्तो यच् चाग्निसंहतौ दंशितश् चोरगैर् दत्तं यद् विषं मम भोजने

ອາວຸດຖືກຂວ່າງໃສ່ຮ່າງກາຍຂອງຂ້ານ້ອຍ; ຂ້ານ້ອຍຖືກໂຍນລົງໃນກອງໄຟ; ຖືກງູກັດ; ແລະຢາພິດຖືກປະສົມເຂົ້າໃນອາຫານຂອງຂ້ານ້ອຍ.

Verse 23

बद्ध्वा समुद्रे यत् क्षिप्तो यच् चितो ऽस्मि शिलोच्चयैः अन्यानि चाप्य् असाधूनि यानि पित्रा कृतानि मे

ການທີ່ຂ້ານ້ອຍຖືກມັດ ແລະ ໂຍນລົງສູ່ທະເລ, ແລະ ຖືກທັບຖົມດ້ວຍກອງຫີນ, ແລະ ການກະທໍາທີ່ຊົ່ວຮ້າຍອື່ນໆ ທີ່ພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍໄດ້ກະທໍາຕໍ່ຂ້ານ້ອຍ...

Verse 24

त्वयि भक्तिमतो द्वेषाद् अघं तत्संभवं च यत् त्वत्प्रसादात् प्रभो सद्यस् तेन मुच्येत मे पिता

ບາບກໍາໃດໆ ທີ່ເກີດຂຶ້ນຈາກຄວາມກຽດຊັງຕໍ່ຜູ້ທີ່ເຄົາລົບພຣະອົງ, ພ້ອມທັງຜົນຂອງມັນ, ດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພໍ່ຂອງຂ້ານ້ອຍ ຫຼຸດພົ້ນຈາກສິ່ງນັ້ນໃນທັນທີ.

Verse 25

प्रह्लाद सर्वम् एतत् ते मत्प्रसादाद् भविष्यति अन्यं च ते वरं दद्मि व्रियताम् असुरात्मज

ປະຫຼາດ, ທຸກສິ່ງນີ້ຈະເກີດຂຶ້ນກັບເຈົ້າ ດ້ວຍພຣະເມດຕາຂອງເຮົາ. ແລະ ເຮົາຈະໃຫ້ພອນອີກປະການໜຶ່ງແກ່ເຈົ້າ, ຈົ່ງເລືອກເອົາເຖີດ ໂອ ລູກແຫ່ງອະສູນ.

Verse 26

कृतकृत्यो ऽस्मि भगवन् वरेणानेन यत् त्वयि भवित्री त्वत्प्रसादेन भक्तिर् अव्यभिचारिणी

ໂອ ພະພະຄະວານ, ດ້ວຍພອນນີ້ຂ້າພະເຈົ້າສຳເລັດຄວາມໝາຍແລ້ວ—ດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ ຂໍໃຫ້ພັກຕິທີ່ໝັ້ນຄົງ ບໍ່ເບື້ອນບາຍ ເກີດໃນຂ້າພະເຈົ້າຕໍ່ພຣະອົງ

Verse 27

धर्मार्थकामैः किं तस्य मुक्तिस् तस्य करे स्थिता समस्तजगतां मूले यस्य भक्तिः स्थिरा त्वयि

ຜູ້ໃດມີພັກຕິໝັ້ນຄົງໃນພຣະອົງ ຜູ້ເປັນຮາກແຫ່ງສັບພະໂລກ, ຈະຕ້ອງການ ທັມມະ-ອັດຖະ-ກາມະ ໄປໄຍ? ໂມກສະກໍຢູ່ໃນຝາມືຂອງເຂົາ

Verse 28

यथा ते निश्चलं चेतो मयि भक्तिसमन्वितम् तथा त्वं मत्प्रसादेन निर्वाणं परम् आप्स्यसि

ເຊັ່ນທີ່ໃຈຂອງເຈົ້າໝັ້ນຄົງ ເຕັມໄປດ້ວຍພັກຕິຕໍ່ຂ້າ, ດັ່ງນັ້ນໂດຍພຣະປະສາດຂອງຂ້າ ເຈົ້າຈະບັນລຸນິຣວານອັນສູງສຸດ—ການຫຼຸດພົ້ນສູງສຸດ

Verse 29

इत्य् उक्त्वान्तर्दधे विष्णुस् तस्य मैत्रेय पश्यतः स चापि पुनर् आगम्य ववन्दे चरणौ पितुः

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ, ໂອ ໄມເຕຣຍ, ພຣະວິສນຸກໍອັນຕະທານໄປຕໍ່ໜ້າຕໍ່ຕາເຂົາ. ແລ້ວເຂົາກໍກັບຄືນມາ ແລະກົ້ມກາບທີ່ພຣະບາດຂອງບິດາ

Verse 30

तं पिता मूर्ध्न्य् उपाघ्राय परिष्वज्य च पीडितम् जीवसीत्य् आह वत्सेति बाष्पार्द्रनयनो द्विज

ໂອ ພຣາຫມະນ, ພໍ່ຜູ້ມີດວງຕາຊຸ່ມນ້ຳຕາ ໄດ້ດົມທີ່ສີສະຂອງລູກ ແລະກອດແນ່ນ; ເມື່ອເຫັນລູກອ່ອນແຮງດ້ວຍທຸກຂ໌ ຈຶ່ງຮ້ອງວ່າ “ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ! ລູກເອີຍ, ເຈົ້າຍັງມີຊີວິດ!”

Verse 31

प्रीतिमांश् चाभवत् तस्मिन्न् अनुतापी महासुरः गुरुपित्रोश् चकारैवं शुश्रूषां सो ऽपि धर्मवित्

ດັ່ງນັ້ນ ອະສູນຜູ້ຍິ່ງໃຫຍ່ນັ້ນ ໃຈອ່ອນລົງດ້ວຍຄວາມສຳນຶກຜິດ ແລະເຕັມໄປດ້ວຍຄວາມຮັກຕໍ່ລາວ; ເພາະຮູ້ທຳ ຈຶ່ງຮັບໃຊ້ດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ທັງອາຈານແລະພໍ່ຂອງຕົນ ດັ່ງນີ້។

Verse 32

पितर्य् उपरतिं नीते नरसिंहस्वरूपिणा विष्णुना सो ऽपि दैत्यानां मैत्रेयाभूत् पतिस् ततः

ເມື່ອພໍ່ຂອງລາວຖືກພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ປາງນະຣະສິງຫະ ນຳໄປສູ່ຈຸດຈົບ ແລ້ວ, ໂອ ໄມເຕຣຍ, ລາວເອງກໍໄດ້ເປັນຈ້າວແຫ່ງພວກໄທຕະຍະຕໍ່ຈາກນັ້ນ।

Verse 33

तद्राज्यभूतिं संप्राप्य कर्मशुद्धिकरीं द्विज पुत्रपौत्रांश् च सुबहून् अवाप्यैश्वर्यम् एव च

ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ, ເມື່ອໄດ້ຮັບຄວາມຮຸ່ງເຮືອງແຫ່ງລາຊະອານາຈັກ ອັນການປົກຄອງຂອງມັນຊ່ວຍຊຳລະກຳໃຫ້ບໍລິສຸດ, ລາວໄດ້ບຸດແລະຫຼານຫຼາຍ, ແລະໄດ້ຮັບໄອສະວັນອັນຄົບຖ້ວນດ້ວຍ।

Verse 34

क्षीणाधिकारः स यदा पुण्यपापविवर्जितः तदासौ भगवद्ध्यानात् परं निर्वाणम् आप्तवान्

ເມື່ອສິດທິຜົນກຳທີ່ຈະສືບຕໍ່ຮັບຮ່າງກາຍໄດ້ສິ້ນສຸດ ແລະລາວພົ້ນຈາກທັງບຸນແລະບາບ, ເມື່ອນັ້ນດ້ວຍການພິຈາລະນາພຣະພະຄະວານຢ່າງໝັ້ນຄົງ ລາວໄດ້ບັນລຸນິຣວານອັນສູງສຸດ।

Verse 35

एवंप्रभावो दैत्यो ऽसौ मैत्रेयासीन् महामतिः प्रह्लादो भगवद्भक्तो यं त्वं माम् अनुपृच्छसि

ໂອ ໄມເຕຣຍ, ຄວາມຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງໄທຕະຍະຜູ້ນັ້ນເປັນເຊັ່ນນີ້—ພຣະຫລາດ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ແລະເປັນພັກຕະຂອງພຣະພະຄະວານ—ຜູ້ທີ່ເຈົ້າກຳລັງຖາມຂ້ອຍນັ້ນແຫຼະ।

Verse 36

यस् त्व् एतच् चरितं तस्य प्रह्लादस्य महात्मनः शृणोति तस्य पापानि सद्यो गच्छन्ति संक्षयम्

ຜູ້ໃດຟັງປະຫວັດອັນສັກສິດຂອງມະຫາຈິດ ປຣະຫລາດ ບາບຂອງຜູ້ນັ້ນຈະສູນໄປໃນທັນທີ

Verse 37

अहोरात्रकृतं पापं प्रह्लादचरितं नरः शृण्वन् पठंश् च मैत्रेय व्यपोहति न संशयः

ໂອ ໄມເຕຣຍ ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ: ຜູ້ໃດຟັງ ຫຼື ສວດອ່ານຈະລິດຂອງປຣະຫລາດ ຍ່ອມຂັບໄລ່ບາບທີ່ສະສົມທັງກາງວັນກາງຄືນ

Verse 38

पौर्णमास्याम् अमावास्याम् अष्टम्याम् अथ वा पठन् द्वादश्यां वा तद् आप्नोति गोप्रदानफलं द्विज

ໂອ ພຣາຫມັນ ຜູ້ໃດສວດອ່ານນີ້ໃນວັນເພັງ ວັນເດືອນດັບ ວັນທີ 8 ຫຼື ວັນທີ 12 ຍ່ອມໄດ້ບຸນເທົ່າກັບການຖວາຍໂຄທານ

Verse 39

प्रह्लादं सकलापत्सु यथा रक्षितवान् हरिः तथा रक्षति यस् तस्य शृणोति चरितं सदा

ດັ່ງທີ່ພຣະຫຣິໄດ້ປົກປ້ອງປຣະຫລາດໃນທຸກພິບັດ ພຣະອົງກໍປົກປ້ອງຜູ້ທີ່ຟັງຈະລິດນີ້ເປັນນິດ