Adhyaya 98: Chapter on the Sacred Hill Episode: Satyatapā and the Marvel of Varāha

Verse 1

अथ पर्वाध्यायः ॥ धरण्युवाच ॥ योऽसौ सत्यतपा नाम लुब्धो भूत्वा द्विजो बभौ ॥ येनारुणिर्व्याघ्रभयाद्रक्षितो यः स्वशक्तितः ॥

ພຣະປະຖະວີກ່າວວ່າ: “ພຣາຫມັນນາມ ສັດຍະຕະປາ ຜູ້ເພາະຄວາມໂລບຈຶ່ງກາຍເປັນນາຍພານ—ຜູ້ທີ່ໃຊ້ພະລັງຂອງຕົນເອງປົກປ້ອງ ອະຣຸນີ ໃຫ້ພົ້ນຈາກຄວາມຢ້ານກົວເສືອ…”

Verse 2

दुर्वासाः संश्रुतार्थश्च हिमवन्तं नगं ययौ ॥ तस्योपरि महच्चित्रं भवतीति त्वयेरितम् ॥

“ແລະ ທຸຣວາສະ ໄດ້ຟັງເລື່ອງນັ້ນແລ້ວ ກໍໄປຍັງພູຫິມະວັນຕ໌. ທ່ານໄດ້ກ່າວວ່າ ເທິງພູນັ້ນມີອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່”

Verse 3

कीदृशं तन्ममाचक्ष्व महत्कौतूहलं विभो ॥ श्रीवराह उवाच ॥ स हि सत्यतपा पूर्वं भृगुवंशोद्भवो द्विजः ॥

“ມັນເປັນແນວໃດ ຂໍຈົ່ງບອກແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ; ໂອ ພຣະອົງ ຂ້າພະເຈົ້າມີຄວາມຢາກຮູ້ຢ່າງຍິ່ງ” ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: “ສັດຍະຕະປາ ໃນກ່ອນເປັນພຣາຫມັນ ເກີດໃນວົງສາ ພຶຣຄຸ”

Verse 4

दस्युसंसर्गसम्भूतो दस्युवत्समजायत ॥ ततः कालेन महता ऋषिसङ्गात्पुनर्द्विजः ॥

“ເນື່ອງຈາກການຄົບຄ້າກັບພວກດັສຍຸ ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແລະກາຍເປັນເຫມືອນດັສຍຸ; ຕໍ່ມາເມື່ອເວລາຜ່ານໄປດົນ ໂດຍການສົມາຄົມກັບພວກຣິສີ ລາວກໍກັບຄືນເປັນພຣາຫມັນອີກຄັ້ງ”

Verse 5

बभौ दुर्वाससा सम्यग्बोधितश्च विशेषतः ॥ हिमाद्रेरुत्तरे पादे पुष्यभद्रा नदी शुभा ॥

“ລາວໄດ້ກັບຄືນມາເປັນຜູ້ໂດດເດັ່ນ ເນື່ອງຈາກໄດ້ຮັບຄຳສອນຢ່າງຖືກຕ້ອງ ໂດຍສະເພາະຈາກ ທຸຣວາສະ. ທີ່ຊາຍພູດ້ານເໜືອຂອງຫິມາລະຍະ ມີແມ່ນ້ຳອັນເປັນມົງຄຸນ ຊື່ ປຸສຍະພັດຣາ”

Verse 6

तस्यास्तीरे शिला दिव्या नाम्ना चित्रशिला धरे ॥ न्यग्रोधश्च महांस्तत्र नाम्ना भद्रो महावटः ॥

ໂອ ແມ່ພະທຣະນີ! ທີ່ຝັ່ງນ້ຳນັ້ນມີສິລາອັນທິບຍະ ຊື່ ‘ຈິຕຣະສິລາ’; ແລະທີ່ນັ້ນຍັງມີຕົ້ນນະຍະໂຄຣທະໃຫຍ່—ຕົ້ນໄຊໃຫຍ່—ຊື່ ‘ພັດຣະ’ ອີກດ້ວຍ।

Verse 7

तत्र सत्यतपाः स्थित्वा तपः कुर्वन्महातपाः ॥ स कदाचित्कुठारेण चकर्त्त समिधः किल ॥

ທີ່ນັ້ນ ສັດຍະຕະປາ ພັກອາໄສແລະບຳເນັດຕະປະ—ເປັນນັກບຳເນັດຕະປະຜູ້ມີຕະປະຍິ່ງໃຫຍ່। ຄັ້ງໜຶ່ງ ເລົ່າກັນວ່າ ທ່ານໃຊ້ຂວານຕັດສະມິທາ (ໄມ້ເຊື້ອໄຟສຳລັບຍັດຍະ)។

Verse 8

चिच्छेद चाङ्गुलीमेकां वामतर्जनिकां मुनिः ॥ छिन्नायामङ्गुलौ तस्य भस्मचूर्णं भवत्किल ॥

ມຸນີໄດ້ຕັດນິ້ວໜຶ່ງ—ນິ້ວຊີ້ມືຊ້າຍ। ເມື່ອນິ້ວນັ້ນຖືກຕັດ ເລົ່າກັນວ່າ ມັນກາຍເປັນຂີ້ເຖົ່າລະອຽດເປັນຜົງ।

Verse 9

न लोहितं न मांसं तु न मज्जा तत्र दृश्यते ॥ अङ्गुली सन्धिता तेन पूर्ववच्छाभवत्कृते ॥

ທີ່ນັ້ນບໍ່ເຫັນເລືອດ ບໍ່ເຫັນເນື້ອ ແລະບໍ່ເຫັນໄຂກະດູກເລີຍ। ທ່ານໄດ້ຕໍ່ນິ້ວນັ້ນຄືນ ແລະເມື່ອເຮັດສຳເລັດ ມັນກໍກັບເປັນເຫມືອນເກົ່າ។

Verse 10

प्रभाते विमले प्राप्तमिन्द्रलोकमिति स्मृतिः ॥ अथेन्द्रेण सुराः सर्वे यक्षगन्धर्वकिन्नरैः ॥

ຕາມຄຳບັນທຶກທີ່ຈື່ຈຳສືບກັນມາ ໃນຍາມອະຮຸນອັນບໍລິສຸດແຈ້ງໃສ ທ່ານໄດ້ບັນລຸເຖິງອິນທຣະໂລກ। ແລ້ວຕໍ່ມາ ພ້ອມກັບພະອິນທຣະ ເທວະທັງປວງ ພ້ອມທັງຍັກສະ ຄັນທັຣວະ ແລະກິນນະຣາ ໄດ້ມາຊຸມນຸມກັນ।

Verse 11

पृष्टाः किञ्चिदिहास्चार्यमपूर्वं कथ्यतामिति ॥ तत्र रुद्रसरस्तीरे यदेतन्मिथुनं शुभम् ॥

ເມື່ອຖືກຖາມວ່າ “ຂໍໃຫ້ເລົ່າເລື່ອງອັດສະຈັນ ແລະບໍ່ເຄີຍມີມາກ່ອນໃນທີ່ນີ້” ຈຶ່ງກ່າວວ່າ “ທີ່ຝັ່ງ ຣຸດຣ-ສະຣັສ ມີຄູ່ອັນເປັນມງຄົນນີ້”

Verse 12

स्थितं किन्नरयोस्तच्च वाक्यं चेदमुवाच ह ॥ दृष्टं तु महदाश्चर्यं पुष्यभद्रातटे शुभे ॥

ເຂົາຢືນຢູ່ໃກ້ຄິນນະຣະທັງສອງ ແລ້ວກ່າວວ່າ “ແທ້ຈິງ ໄດ້ເຫັນອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ ຢູ່ຝັ່ງອັນເປັນມງຄົນຂອງແມ່ນ້ຳ ປຸສຍະພັດຣາ”

Verse 13

यदेतत्सत्यतपसः समवोचत्ततः शुभे ॥ दृष्टं किञ्चिदिहास्चर्यं दृष्टिस्तु हिमवद्गिरौ ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ້ຜູ້ເປັນມງຄົນ ສັດຍະຕະປັສ ກ່າວດັ່ງນີ້ວ່າ “ທີ່ນີ້ໄດ້ເຫັນສິ່ງອັດສະຈັນບາງຢ່າງ; ນິມິດນີ້ພຶງແສວງຫາຢູ່ພູເຂົາ ຫິມະວັດ”

Verse 14

पुष्यभद्रानदीतीरे महदाश्चर्यमुत्तमम् ॥ यदेतत्सत्यतपसः समवोचस्ततः शुभे ॥

ທີ່ຝັ່ງແມ່ນ້ຳ ປຸສຍະພັດຣາ ມີອັດສະຈັນອັນໃຫຍ່ ແລະສູງສຸດ—ໂອ້ຜູ້ເປັນມງຄົນ ສັດຍະຕະປັສ ໄດ້ປະກາດໄວ້ແທ້

Verse 15

स्रवणं भस्मनश्चैव श्रुतं सर्वं शशंस ह ॥ तच्छुत्वा सहसा शक्रो विस्मितो विष्णुमब्रवीत् ॥

ແລະເຂົາໄດ້ລາຍງານທຸກຢ່າງທີ່ໄດ້ຍິນ—ທັງເລື່ອງ “ການໄຫຼ” ແລະເລື່ອງຂີ້ເຖົ່າ ເມື່ອສັກຣະ (ອິນທຣາ) ໄດ້ຟັງ ກໍຕົກຕະລຶງທັນທີ ແລ້ວກ່າວກັບ ພຣະວິສນຸ

Verse 16

आगच्छ विष्णो गच्छामो हिमवत्पार्श्वमुत्तमम् ॥ तत्राश्चर्यमपूर्वं मे कथितं किन्नरेण ह ॥

ມາເຖີດ ໂອ ພຣະວິສນຸ; ພວກເຮົາຈົ່ງໄປຫາດ້ານອັນປະເສີດຂອງພູຫິມະວັດ. ທີ່ນັ້ນ ກິນນະຣາໄດ້ເລົ່າອັດສະຈັນບໍ່ເຄີຍມີໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າຟັງ.

Verse 17

एवमुक्तस्ततो विष्णुर्वाराहं रूपमग्रहीत् ॥ मृगयुश्च तथैवेन्द्रो जग्मतुस्तमृषिं प्रति ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸຈຶ່ງຮັບເອົາຮູບວຣາຫະ; ແລະພຣະອິນທຣາດ້ວຍ—ພ້ອມນາຍພານ—ໄດ້ໄປຫາລະສີນັ້ນ.

Verse 18

विष्णुर्वाराहरूपेण ऋषिदृष्टिपथे स्थितः ॥ भूत्वा दृश्योऽप्यदृश्योऽभूत्पुनरेव च दृश्यते ॥

ພຣະວິສນຸໃນຮູບວຣາຫະ ຢືນຢູ່ໃນຂອບເຂດທີ່ລະສີມອງເຫັນ. ເມື່ອປາກົດແລ້ວກໍເລື່ອນຫາຍ ແລະຕໍ່ມາກໍປາກົດໃຫ້ເຫັນອີກ.

Verse 19

भगवन्निह दृष्टस्ते वराहः पृथुलो महान् ॥ येन तं हन्मि भृत्यानां पोषणाय महामुने ॥

ຂ້າແຕ່ພຣະພະຄະວັນ, ທີ່ນີ້ທ່ານໄດ້ເຫັນວຣາຫະຕົວໃຫຍ່ແລະໜາແນ່. ຂ້າແຕ່ມະຫາມຸນີ, ຂໍຈົ່ງບອກວ່າຂ້າພະເຈົ້າຈະຂ້າມັນດ້ວຍວິທີໃດ ເພື່ອຫຼ້ຽງດູຜູ້ພຶ່ງພາຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 20

एवमुक्तो मुनिस्तेन चिन्तयामास तत्क्षणात् ॥ यदि तं दर्शयाम्यस्मै वराहं हन्यते तदा ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ມຸນີກໍຄິດໃນທັນທີວ່າ: “ຖ້າຂ້າພະເຈົ້າສະແດງວຣາຫະນັ້ນໃຫ້ເຂົາເຫັນ ເມື່ອນັ້ນມັນຈະຖືກຂ້າ”

Verse 21

नो चेत्कुटुम्बः क्षुधया सीदत्यस्य न संशयः ॥ जायापुत्रसमायुक्तो लुब्धकोऽयं क्षुधान्वितः ॥

ຖ້າບໍ່ແມ່ນດັ່ງນັ້ນ ຄອບຄົວຂອງເຂົາຈະຊຸດໂຊມດ້ວຍຄວາມຫິວຢ່າງແນ່ນອນ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ນາຍພານນີ້ພ້ອມພັນລະຍາແລະລູກຊາຍ ກໍາລັງຖືກຄວາມຫິວຄອບງໍາ.

Verse 22

नाध्यगच्छत बुद्धिश्च क्षणात्तस्य व्यजायत ॥

ປັນຍາຂອງເຂົາຍັງບໍ່ທັນເຖິງຂໍ້ຕົກລົງ; ແຕ່ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ຄວາມເຂົ້າໃຈໃໝ່ກໍເກີດຂຶ້ນແກ່ເຂົາ

Verse 23

दृष्टं चक्षुर्निहितं जङ्गमेषु जिह्वा वक्तुं मृगयौ तद्विसृष्टम् ॥ द्रष्टुं चक्षुर्नास्ति जिह्वेह वक्तुं जिह्वायाः स्यात्तत्त्वतोऽस्तीह चक्षुः ॥

ໃນສັດທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ການເຫັນສະຖິດຢູ່ໃນຕາ; ແລະລີ້ນຖືກສ້າງເພື່ອການເວົ້າ—ຈຶ່ງຖືກກໍານົດໃຫ້ເຮັດໜ້າທີ່ນັ້ນ ລີ້ນບໍ່ອາດເຫັນໄດ້ ແລະຕາກໍບໍ່ເວົ້າໃນທີ່ນີ້; ຕາມຫຼັກທັດສະນະ ລີ້ນຍັງເປັນລີ້ນ ແລະຕາກໍເປັນຕາແທ້

Verse 24

एवं श्रुत्वा द्वावपि तस्य तुष्टौ इन्द्राविष्णू दर्शयन्तौ स्वमूर्तिम् ॥ वाक्यं चेदमूचतुर्ब्रूहि नौ ते तुष्टौ धन्यं वरमेकं वदस्व ॥ तच्छ्रुत्वाऽसौ सत्यतपा उवाच ॥

ເມື່ອໄດ້ຍິນດັ່ງນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ແລະ ພຣະວິສນຸ—ທັງສອງ—ພໍພຣະໄທໃນເຂົາ ແລະສະແດງພຣະຮູບຂອງພຣະອົງເອງ ຈາກນັ້ນຕຣັດວ່າ “ຈົ່ງກ່າວເຖີດ; ພວກເຮົາທັງສອງພໍໃຈໃນເຈົ້າ ຜູ້ມີມົງຄຸນ. ຈົ່ງຂໍພອນພຽງປະການດຽວ” ເມື່ອໄດ້ຍິນແລ້ວ ສັດຍະຕະປາ ຈຶ່ງຕອບ

Verse 25

न चातिरिक्तोऽस्ति वरः पृथिव्यां यद्दृष्टो मे पुरतो देवदेवाः ॥ बलं वरेणापि कृतार्थतासीत्तथापीदं ये सदा पर्वकाले ॥

ໃນໂລກນີ້ບໍ່ມີພອນໃດຍິ່ງໃຫຍ່ກວ່ານີ້ ຄືການທີ່ “ເທວະເຫນືອເທວະ” ປາກົດໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າເຫັນຕໍ່ໜ້າ ແມ່ນແຕ່ດ້ວຍພອນ ຄວາມສໍາເລັດກໍໄດ້ບັງເກີດແລ້ວ; ແຕ່ຂ້າພະເຈົ້າຂໍເພີ່ມອີກ—ກ່ຽວກັບຜູ້ທີ່ປະພຶດຢູ່ເສມອໃນເວລາແຫ່ງພິທີອັນສັກສິດ

Verse 26

सशल्यश्च वराहोऽयं ममाश्रममुपागतः ॥ एवं गते तु किं कार्यमथासौ चिन्तयन् प्रभुः ॥

ວຣາຫະອົງນີ້ໄດ້ມາຮອດອາສຣົມຂອງຂ້າ ແລະຍັງບາດເຈັບຢູ່. ເມື່ອເປັນເຊັ່ນນີ້ ຄວນເຮັດຢ່າງໃດ? ດັ່ງນັ້ນພຣະຜູ້ນ່າເຄົາລົບຈຶ່ງຄິດໄຕ່ຕອງ.

Verse 27

विप्रा विप्राश्चार्चयन्तीह भक्त्या तेषां पापं नश्यतां मासमेकम् ॥ यत्सञ्चितं त्वेष एको वरोऽस्तु ह्यभीष्टो मे सांप्रतम् देहि मह्यम् ॥

ຂໍໃຫ້ພຣາຫມັນທັງຫຼາຍໄດ້ຮັບການບູຊາຢູ່ນີ້ດ້ວຍພັກຕິ ແລະຂໍໃຫ້ບາບທີ່ສະສົມໄວ້ຂອງພວກເຂົາຖືກທຳລາຍໃນໄລຍະໜຶ່ງເດືອນ. ນີ້ແມ່ນພອນພຽງປະການດຽວທີ່ຂ້າພະເຈົ້າເລືອກ; ຂໍຈົ່ງປະທານສິ່ງທີ່ຂ້າພະເຈົ້າປາດຖະໜາໃນບັດນີ້ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 28

अदर्शनं गतौ देवो सोऽपि तत्र व्यवस्थितः ॥ लब्ध्वा वरं सत्यतपा ब्रह्मभूतोऽभवद्धृदि ॥

ເມື່ອເທວະດາເສດຈາກສາຍຕາໄປ ລາວກໍຍັງຕັ້ງມັ່ນຢູ່ທີ່ນັ້ນ. ເມື່ອໄດ້ຮັບພອນແລ້ວ ສັດຍະຕະປາກໍເກີດຄວາມສູງສົ່ງດຸດພຣະພຣົມພາຍໃນດວງໃຈ.

Verse 29

यावदास्ते शुभे देशे कृतकृत्यो महामुनिः ॥ तावत्तस्य गुरुस्तत्र त्वारुणिः समदृश्यत ॥

ຕາມທີ່ມະຫາມຸນີພັກຢູ່ໃນດິນແດນອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ໂດຍໄດ້ສຳເລັດກິດທີ່ຄວນເຮັດແລ້ວ ຕາມນັ້ນອາຈານຂອງລາວ ຄື ທວາຣຸນິ ກໍປາກົດຢູ່ທີ່ນັ້ນ.

Verse 30

पृथ्वीं प्रदक्षिणीकृत्य तीर्थहेतोर्विचक्षण ॥ तेन चासौ महाभक्त्या पूजितो मुनिपुङ्गवः ॥

ເມື່ອໄດ້ເຮັດປະທັກສິນາວຽນຮອບແຜ່ນດິນເພື່ອເຫດແຫ່ງຕີຣຖະ (ສະຖານທີ່ຈາລິກ) ແລ້ວ ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງນັ້ນໄດ້ບູຊາມຸນີຜູ້ເລີດດ້ວຍມະຫາພັກຕິ.

Verse 31

पाद्याचमनगोदानेः कृतासनपरिग्रहः ॥ ज्ञात्वा स शिष्यं सिद्धं तु तपसा दग्धकिल्बिषम्

ເມື່ອສຳເລັດການຖວາຍນ້ຳລ້າງຕີນ (ປາດຍະ), ອາຈະມະນະ (ຈິບນ້ຳພິທີ) ແລະ ໂຄທານ (ຖວາຍງົວ) ແລ້ວ ຈຶ່ງນັ່ງຮັບອາສນະ; ທ່ານກໍຮູ້ວ່າ ສິດສະນັ້ນໄດ້ບັນລຸສິດທິແທ້ ໂທດມົນທິນຖືກເຜົາດ້ວຍຕະປະ.

Verse 32

इदानीमात्मना सार्द्धं मुक्तिकालो मतोऽस्ति ते ॥ उत्तिष्ठ गम्यतां पुत्र मया सार्द्धं परं पदम्

ບັດນີ້ ພ້ອມດ້ວຍຄວາມພ້ອມພາຍໃນຂອງເຈົ້າເອງ ເວລາແຫ່ງໂມກສະ (ການຫຼຸດພົ້ນ) ຖືກເຫັນວ່າມາຮອດແລ້ວສຳລັບເຈົ້າ। ຈົ່ງລຸກຂຶ້ນ ລູກເອີຍ; ໄປກັບຂ້ອຍສູ່ປະຣະມະປະດະ (ສະພາວະສູງສຸດ) ດ້ວຍກັນ.

Verse 33

यद्गत्वा न पुनर्जन्म भवतीति न संशयः ॥ एवमुक्त्वा तु तौ सिद्धावुभौ सत्यतपारुणी

ເມື່ອໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ການເກີດໃໝ່ບໍ່ມີອີກ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ. ເມື່ອກ່າວດັ່ງນີ້ແລ້ວ ທັງສອງຜູ້ສຳເລັດສິດທິ ກໍເຄື່ອນໄປ ໂດຍຮ້ອນແຮງດ້ວຍສັດຈະ ແລະ ຕະປະ.

Verse 34

ध्यात्वा नारायणं देवं तद्देहे तौ लयं गतौ ॥ यश्चापि शृणुयात्पादं पर्वाध्यायं सविस्तरम्

ເມື່ອພິຈາລະນາດ້ວຍສະມາທິຕໍ່ພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ເປັນເທວະ ທັງສອງກໍເຂົ້າສູ່ລະຍະ (ການຫຼອມລວມ) ໃນພຣະກາຍນັ້ນ. ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມທີ່ຟັງພາກນີ້—ຫນ່ວຍບົດນີ້—ຢ່າງລະອຽດຄົບຖ້ວນ…

Verse 35

उवाच विनयापन्नं प्राञ्जलिं पुरतः स्थितम् ॥ अरुणिरुवाच ॥ पुत्र सिद्धोऽसि तपसा ब्रह्मभूतोऽसि सुव्रत

ທ່ານໄດ້ກ່າວກັບຜູ້ທີ່ຖ່ອມຕົນ ຢືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າດ້ວຍມືປະນົມ. ອະຣຸນິກ່າວວ່າ: “ລູກເອີຍ ເຈົ້າໄດ້ສຳເລັດດ້ວຍຕະປະ; ເຈົ້າໄດ້ເປັນອັນດຽວກັບພຣະພຣະຫມັນ (Brahman), ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີເລີດ!”

Verse 36

तस्मिन् भद्रवटे चैके मिथुनं किन्नरं स्थितम् ॥ रात्रौ सुप्तमृषेस्तस्य दृष्ट्वा तन्महदद्भुतम्

ທີ່ນັ້ນ ໃນພັດຣະວະຕະ ມີຄູ່ກິນນະຣະຄູ່ໜຶ່ງພຳນັກຢູ່. ຍາມຄ່ຳຄືນ ເມື່ອເຫັນຣິສີນັ້ນນອນຫຼັບ ພວກເຂົາໄດ້ປະຈັກພົບອັດສະຈັນອັນຍິ່ງໃຫຍ່ທີ່ເກີ່ຍວພັນກັບທ່ານ.

Verse 37

तावदिन्द्रो धनुष्पाणिस्तीक्ष्णसायकधृग्वने ॥ आगत्य सत्यतपतमृषिमेनमुवाच ह

ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອິນທຣາ ຖືຄັນທະນູໃນພະຫັດ ແລະພົກພາລູກສອນອັນແຫຼມຄົມ ເຂົ້າມາໃນປ່າ ແລ້ວຕຣັດເຖິງຣິສີນີ້ນາມ ສັດຍະຕະປາ.

Verse 38

मुक्तिं चाहं व्रजामीति द्वितीयोऽस्तु वरो मम ॥ तथे त्युक्त्वा तु तौ देवौ दत्त्वा तस्य वरं शुभम्

“ແລະຂ້າພະເຈົ້າກໍຈະໄປສູ່ໂມກສະ (ຄວາມຫຼຸດພົ້ນ)”—ຂໍໃຫ້ນີ້ເປັນພອນປະການທີສອງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ. ເມື່ອກ່າວວ່າ “ຕະຖາສະຕຸ—ເປັນດັ່ງນັ້ນເຖີດ” ເທວະທັງສອງກໍປະທານພອນອັນມົງຄຸນນັ້ນແກ່ລາວ.