Adhyaya 84: Description of the Northern Regions: Ramyaka, Hiraṇmaya, Uttarakuru, Candradvīpa, Sūryadvīpa, and Rudrākara
Uttaravarṣa-varṇana (Ramyaka–Hiraṇmaya–Uttarakuru–Candradvīpa–Sūryadvīpa–Rudrākara)
Ancient-Geography (Purāṇic Cosmography and Ethno-ecology)
ໃນກອບການສອນລະຫວ່າງ ວຣາຫະ–ປຣິຖະວີ ບົດນີ້ນໍາເສີນລາຍງານຂອງ ຣຸດຣະ ກ່ຽວກັບວັຣສະທາງເໜືອ (ແລະໂດຍນັຍເຖິງທາງໃຕ້) ໂດຍເນັ້ນດິນແດນເໜືອແລະຜູ້ອາໄສ. ອ້າງອີງພູ Śveta, Nīla ແລະ Triśṛṅga ກ່າວເຖິງ Ramyaka ທີ່ມະນຸດມີຈິດໃຈລະອຽດປະນີດ ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ແລະມົນທິນກາຍ ດໍາລົງຊີວິດດ້ວຍນ້ໍາສານຈາກຜົນຂອງຕົ້ນ nyagrodha ໃຫຍ່ຊື່ Rohita ທີ່ປະທານອາຍຸຍືນຢ່າງຫາທຽບບໍ່ໄດ້. ຕໍ່ມາແມ່ນ Hiraṇmaya ມີແມ່ນ້ໍາ Hiraṇvatī ແລະ Yakṣa ຜູ້ມີລິດສາມາດປ່ຽນຮູບໄດ້ ພ້ອມການລະບຸອາຍຸຂອງເຂົາເຈົ້າເປັນຈໍານວນ. ຈາກນັ້ນເປັນພາບລວມພູມິສາດຈັກກະວານ: Uttarakuru ທີ່ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະເຄື່ອງປະດັບເກີດຂຶ້ນເອງຈາກຕົ້ນໄມ້ ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫ້ນ້ໍານົມ ດິນເປັນແກ້ວມະນີ ແລະຊາຍຄໍາ; ຕໍ່ດ້ວຍ Candradvīpa ແລະ Sūryadvīpa ທີ່ມີພູແລະແມ່ນ້ໍາມີຊື່; ແລະສຸດທ້າຍ Rudrākara ທີ່ Vāyu ຖືກເຫັນວ່າປະທັບເປັນຮູບກາຍເທິງອາສນະອັນປະດັບດ້ວຍອັນມະນີ ເຊື່ອມໂຍງພູມິປະເທດກັບຄວາມອຸດົມສົມບູນແລະອາຍຸທີ່ຖືກກໍານົດໄວ້.
Primary Speakers
Key Concepts
Shlokas in Adhyaya 84
Verse 1
रुद्र उवाच । उत्तराणां च वर्षाणां दक्षिणानां च सर्वशः । आचक्षते यथान्यायं ये च पर्वतवासिनः । तच्छृणुध्वं मया विप्राः कीर्त्यमानं समाहिताः ॥ ८४.१ ॥
ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ກ່ຽວກັບແດນເໜືອ ແລະ ແດນໃຕ້ທັງປວງ ຕາມຂົງເຂດທີ່ຖືກຕ້ອງດັ່ງຊາວພູເຂົາໄດ້ກ່າວໄວ້; ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້, ຈົ່ງຟັງຄໍາບັນຍາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າດ້ວຍໃຈຈົ່ງຈໍາ»។
Verse 2
दक्षिणेन तु श्वेतस्य नीलस्य चोत्तरेण च । वायव्यां रम्यकं नाम जायन्ते तत्र मानवाः । मतिप्रधानाः विमला जरादौर्गन्ध्यवर्जिताः ॥ ८४.२ ॥
ທາງໃຕ້ຂອງພູສເວຕະ ແລະ ທາງເໜືອຂອງພູນີລະ ໃນທິດພາຍັບ ມີແດນໜຶ່ງຊື່ “ຣັມຍະກະ”. ມະນຸດເກີດຢູ່ນັ້ນ ມີປັນຍາເປັນເລີດ ບໍລິສຸດ ແລະ ພົ້ນຈາກຄວາມແກ່ ແລະ ກິ່ນເໝັນ.
Verse 3
तत्रापि सुमहान् वृक्षो न्यग्रोधो रोहितः स्मृतः । तत्फलाद् रसपानाद्धि दशवर्षसहस्रिणः । आयुषा सर्वमनुजा जायन्ते देवरूपिणः ॥ ८४.३ ॥
ທີ່ນັ້ນຍັງມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ຫຼາຍ ເອີ້ນວ່າ ນະຍະໂກຣະທະ (ຕົ້ນໄຊ) ຊື່ “ໂຣຫິຕະ”. ແທ້ຈິງ ດ້ວຍການດື່ມນ້ໍາຫວານຈາກຜົນຂອງມັນ ມະນຸດທັງປວງເກີດມີອາຍຸໝື່ນປີ ແລະ ມີຮູບພຣະເທວະ.
Verse 4
उत्तरेण च श्वेतस्य त्रिशृङ्गस्य च दक्षिणे । वर्षं हिरण्मयं नाम तत्र हैरण्वती नदी । यक्षाः वसन्ति तत्रैव बलिनः कामरूपिणः ॥ ८४.४ ॥
ທາງເໜືອຂອງພູສເວຕະ ແລະ ທາງໃຕ້ຂອງພູຕຣິສຣິງກະ ມີແດນຊື່ “ຫິຣັນມະຍະ”. ທີ່ນັ້ນມີແມ່ນ້ໍາ “ໄຫຣັນວະຕີ” ໄຫຼຜ່ານ ແລະ ຍັກສະອາໄສຢູ່ນັ້ນເອງ ມີພະລັງ ແລະ ປ່ຽນຮູບໄດ້ຕາມໃຈ.
Verse 5
एकादशहस्त्राणि समानां तेन जीवते । शतान्यन्यानि जीवन्ते वर्षाणां दश पञ्च च ॥ ८४.५ ॥
ຕາມມາດຕະຖານນັ້ນ ຄົນໜຶ່ງມີອາຍຸຢູ່ໄດ້ 11,000 ປີ (ສະມາ). ຄົນອື່ນໆ ຍັງມີອາຍຸເພີ່ມອີກເປັນຮ້ອຍໆ ຄື ອີກ 10 ແລະ 5 ປີ (ລວມ 15 ປີ).
Verse 6
लकुचाः क्षुद्रसा वृक्षास्तस्मिन् देशे व्यवस्थिताः । तत्फलप्राशमानाः हि तेन जीवन्ति मानवाः ॥ ८४.६ ॥
ໃນດິນແດນນັ້ນ ມີຕົ້ນລະກຸຈາ ທີ່ນ້ຳຍາງນ້ອຍ ຕັ້ງຢູ່ແນ່ນອນ. ມະນຸດຢູ່ທີ່ນັ້ນດຳລົງຊີວິດໂດຍກິນຜົນຂອງມັນ.
Verse 7
ໃນພູຕຣິສຣິງຄະຂອງມັນ ມີຍອດພູເປັນແກ້ວມະນີ ຄຳ ແລະຣັດນະທັງປວງ ຈັດລຽງຕາມລຳດັບ. ຈາກຍອດທາງເໜືອໄປຮອດຝັ່ງທະເລທາງໃຕ້ ມີຊາວອຸດຕະຣະກຸຣຸອາໄສ. ທີ່ນັ້ນ ເຄື່ອງນຸ່ງຫົ່ມແລະເຄື່ອງປະດັບເກີດຂຶ້ນຢູ່ເທິງຕົ້ນໄມ້ເອງ; ມີຕົ້ນນົມ ແລະນ້ຳນົມໄຫຼເປັນຣສ. ພື້ນດິນເປັນມະນີ ຊາຍເປັນຄຳ. ທີ່ນັ້ນມະນຸດຜູ້ຕົກຈາກສະຫວັນພຳນັກ ມີອາຍຸ 13,000 ປີ. ທາງຕາເວັນຕົກຂອງທະວີບນັ້ນ ເມື່ອຂ້າມ 4,000 ໂຍຊະນະ ຈາກເທວະໂລກມີຈັນທຣະທະວີບ ມີວົງຮອບ 1,000 ໂຍຊະນະ. ກາງທະວີບມີພູສອງລູກຊື່ ຈັນທຣະການຕະ ແລະ ສູຣຍະການຕະ; ລະຫວ່າງນັ້ນມີແມ່ນ້ຳໃຫຍ່ຊື່ ຈັນທຣາວະຕີ ອຸດົມດ້ວຍໝາກໄມ້ນານາ ແລະສາຍນ້ຳຫຼາຍສາຍ; ນີ້ແມ່ນກຸຣຸວັຣສ. ທາງເໜືອ ເມື່ອຂ້າມແດນທະເລທີ່ປະດັບດ້ວຍຄື້ນຄືກມາລາ 5,000 ໂຍຊະນະ ຈາກເທວະໂລກມີສູຣຍະທະວີບ ມີວົງຮອບ 1,000 ໂຍຊະນະ. ກາງນັ້ນມີພູປະເສີດກວ້າງ 100 ໂຍຊະນະ ແລະສູງເທົ່ານັ້ນ; ຈາກພູນັ້ນແມ່ນ້ຳຊື່ ສູຣຍາວັຣຕ ໄຫຼອອກ. ທີ່ນັ້ນເປັນທີ່ປະທັບຂອງພຣະສູຣຍະ; ປະຊາຊົນຜູ້ມີພຣະສູຣຍະເປັນເທວະຕາ ມີອາຍຸ 10,000 ປີ. ແລະທາງຕາເວັນຕົກ ເມື່ອຂ້າມ 4,000 ໂຍຊະນະ ໃນທະເລທີ່ມີວົງຮອບ 10,000 ໂຍຊະນະ ມີທະວີບຊື່ ຣຸທຣາກະຣ. ທີ່ນັ້ນມີພັດຣາສະນະຂອງພຣະວາຍຸ ປະດັບດ້ວຍຣັດນະຫຼາຍຢ່າງ; ພຣະວາຍຸຜູ້ມີຮູບກາຍສະຖິດຢູ່. ປະຊາຊົນມີສີດັ່ງທອງ ແລະມີອາຍຸ 5,000 ປີ.
Frequently Asked Questions
Rather than issuing explicit prescriptive rules, the text models an ecological-cosmographic pedagogy: well-ordered regions are depicted as sustained by abundant, non-extractive natural resources (fruit-essence, milk-yielding trees, spontaneous materials), and longevity is narrated as correlated with purity, restraint, and harmonious dwelling within a landscape.
No tithi, lunar phase, vrata timing, or seasonal ritual calendar is specified in the provided passage. Time is expressed primarily through quantified lifespans (e.g., ten thousand years, thirteen thousand years, five thousand years), functioning as cosmographic indexing rather than ritual scheduling.
Environmental balance is implied through landscapes that provide sustenance without intensive cultivation: humans live on nyagrodha fruit-essence, trees generate garments and ornaments, and terrains are described as inherently rich (maṇibhūmi, suvarṇa-bālukā). Such motifs align with a preservation-oriented imagination of Pṛthivī where abundance arises from stable cosmic order and non-destructive use of terrestrial gifts.
The passage references cosmic and semi-divine figures and groups rather than human dynastic lineages: Rudra as narrator; Yakṣas as inhabitants of Hiraṇmaya; Vāyu as an embodied presence in Rudrākara; and populations described as svargacyuta (fallen-from-heaven) in Uttarakuru. No royal genealogies or named human sages are specified in the excerpt.
Read Varaha Purana in the Vedapath app
Scan the QR code to open this directly in the app, with audio, word-by-word meanings, and more.