Adhyaya 77: Measurements of Mount Meru, the Boundary Mountains, and the Four Directional Great Trees

Verse 1

रुद्र उवाच । यदेतत् कर्णिकामूलं मेरोर् मध्यं प्रकीर्तितम् । तद् योजनसहस्राणि संख्यया मानतः स्मृतम् ॥ ७७.१ ॥

ຣຸດຣະ ກ່າວວ່າ: «ສິ່ງທີ່ຖືກປະກາດວ່າເປັນຮາກຂອງ ‘ກັນນິກາ’—ພາກກາງຂອງພູເມຣຸ—ນັ້ນ ຕາມມາດຕາວັດແລະຈຳນວນ ຖືກຈື່ຈຳວ່າກວ້າງຂວາງເຖິງ ໜຶ່ງພັນ ໂຢຊະນະ»។

Verse 2

चत्वारिंशत् तथा चाष्टौ सहस्राणि तु मण्डलैः । शैलराजस्य तत्तत्र मेरुमूलमिति स्मृतम् ॥ ७७.२ ॥

ມີຈໍານວນ 48,000 ໂດຍວັດຕາມມັນດະລະ (maṇḍala) ເປັນວົງໆ. ພື້ນທີ່ນັ້ນ ອັນເປັນຂອງພະຣາຊາແຫ່ງພູເຂົາ ຖືກຈື່ຈໍາຕາມປະເພນີວ່າ «ຮາກແຫ່ງເມຣຸ».

Verse 3

तेषां गिरिसहस्राणामनेकानां महोच्छ्रयः । दिगष्टौ च पुनस्तस्य मर्यादापर्वताः शुभाः ॥ ७७.३ ॥

ໃນບັນດາພູເຂົານັບພັນຫຼາຍໆນັ້ນ ຄວາມສູງຂອງພວກມັນສູງຢ່າງຫຼາຍ. ແລະໃນທິດທັງແປດ ມີພູເຂົາມງຄົດເປັນເຂດແດນ ກໍານົດຂອບເຂດຂອງມັນ.

Verse 4

जठरो देवकूटश्च पूर्वस्यां दिशि पर्वतौ । पूर्वपश्चायतावेतावर्णवान्तरव्यवस्थितौ । मर्यादापर्वतान् एतानष्टानाहुर्मनीषिणः ॥ ७७.४ ॥

ໃນທິດຕາເວັນອອກ ມີພູເຂົາສອງລູກ ຄື ຈະຖະຣະ (Jaṭhara) ແລະ ເທວະກູຕະ (Devakūṭa). ພູເຂົາສອງນີ້ຍາວຈາກຕາເວັນອອກໄປຕາເວັນຕົກ ແລະຕັ້ງຢູ່ລະຫວ່າງມະຫາສະໝຸດ. ນັກປັນຍາເອີ້ນພູເຂົາທັງແປດນີ້ວ່າ «ພູເຂົາເຂດແດນ» (maryādā-parvata).

Verse 5

योऽसौ मेरुर्द्विजश्रेष्ठाः प्रोक्तः कनकपर्वतः । विष्कम्भांस्तस्य वक्ष्यामि शृणुध्वं गदतस्तु तान् ॥ ७७.५ ॥

ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນບັນດາດວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ເມຣຸນັ້ນທີ່ໄດ້ກ່າວວ່າເປັນ «ພູເຂົາຄໍາ» ບັດນີ້ຂ້າພະເຈົ້າຈະກ່າວເຖິງຄວາມກວ້າງ (ຂະໜາດ) ຂອງມັນ. ຈົ່ງຟັງເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກ່າວ.

Verse 6

महापादास्तु चत्वारो मेरोरथ चतुर्दिशम् । यैर्न चचाल विष्टब्धा सप्तद्वीपवती मही ॥ ७७.६ ॥

ບັດນີ້ ມີເສົາຄໍ້າຈຸນໃຫຍ່ 4 ປະການຂອງເມຣຸ ຍືດອອກໄປສູ່ທິດທັງ 4. ໂດຍຖືກຄໍ້າຈຸນດ້ວຍສິ່ງເຫຼົ່ານີ້ ແຜ່ນດິນທີ່ມີ 7 ທະວີບ ຈຶ່ງບໍ່ໄດ້ເຄື່ອນໄຫວ.

Verse 7

दशयोजनसाहस्रं व्यायामस्तेषु शङ्क्यते । तिर्यगूर्ध्वं च रचिता हरितालतटैर्वृताः ॥ ७७.७ ॥

ໃນບັນດານັ້ນ ຂະໜາດຖືກນັບວ່າເທົ່າກັບ ສິບພັນ ໂຢຊະນະ. ມັນຖືກສ້າງທັງແນວນອນ ແລະ ແນວຕັ້ງ ແລະຖືກລ້ອມຮອບດ້ວຍຂອບຝັ່ງຂອງ ຮະຣິຕາລະ (ສານເຫຼືອງຄ້າຍອໍຣພິເມັນ)។

Verse 8

मनःशिलादरीभिश्च सुवर्णमणिचित्रिताः । अनेकसिद्धभवनैः क्रीडास्थानैश्च सुप्रभाः ॥ ७७.८ ॥

ແລະມັນຖືກປະດັບດ້ວຍຫວ່າງຫຸບເຂົາຂອງ ມະນະສິລາ (ອໍຣພິເມັນສີແດງ) ແລະຖືກປະດັບປົນປຽນດ້ວຍຄຳ ແລະແກ້ວມະນີ. ດ້ວຍເຮືອນພັກຂອງສິດທະຫຼາຍແຫ່ງ ແລະສະຖານທີ່ສຳລັບການຫຼິ້ນ ມັນຈຶ່ງສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງສົດໃສ।

Verse 9

पूर्वेण मन्दरस्तस्य दक्षिणे गन्धमादनः । विपुलः पश्चिमे पार्श्वे सुपार्श्वश्चोत्तरे स्थितः ॥ ७७.९ ॥

ທາງທິດຕາເວັນອອກຂອງມັນແມ່ນ ມັນດະຣະ; ທາງທິດໃຕ້ແມ່ນ ຄັນທະມາດະນະ. ທາງດ້ານຕາເວັນຕົກແມ່ນ ວິປຸລະ ແລະທາງທິດເໜືອແມ່ນ ສຸປາຣສະວະ ຕັ້ງຢູ່ທີ່ນັ້ນ।

Verse 10

तेषां शृङ्गेषु चत्वारो महावृक्षाः प्रतिष्ठिताः । देवदैत्याप्सरोभिश्च सेविता गुणसंचयैः ॥ ७७.१० ॥

ໃນຍອດເຂົາຂອງພວກນັ້ນ ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ສີ່ຕົ້ນຖືກສະຖາປະນາໄວ້. ພວກມັນໄດ້ຮັບການປະຄອງບູຊາໂດຍເທວະ, ໄດຕະຍະ ແລະອັບສະຣາ—ເປັນຕົ້ນໄມ້ທີ່ສະສົມຄຸນຄ່າອັນດີງາມໄວ້ຢ່າງເຕັມປຽມ।

Verse 11

मन्दरस्य गिरेः शृङ्गे कदम्बो नाम पादपः । प्रलम्बशाखाशिखरः कदम्बश्चैत्यपादपः ॥ ७७.११ ॥

ໃນຍອດຂອງພູມັນດະຣະ ມີຕົ້ນໄມ້ຊື່ ກະດັມບະ. ມັນມີກິ່ງງ່າຍາວແຜ່ກວ້າງເປັນຍອດ ແລະກະດັມບະນັ້ນຖືກນັບເປັນຕົ້ນໄມ້ໄຈຕະຍະ (caitya) ອັນເກີ່ຍວພັນກັບສະຖານທີ່ສັກກະລະ/ອະນຸສອນອັນສັກສິດ।

Verse 12

महाकुम्भप्रमाणेश्च पुष्पैर्विकचकेसरैः । महागन्धबनोञ्ञैश्च शोभितः सर्वकालजैः ॥ ७७.१२ ॥

ມັນມີຂະໜາດເທົ່າກັບກຸມພະໃຫຍ່ (ມະຫາກຸມພະ) ປະດັບດ້ວຍດອກໄມ້ທີ່ເກສອນບານເຕັມ ແລະດ້ວຍປ່າໄມ້ທີ່ຫອມຫວານຢ່າງຍິ່ງ ງາມດ້ວຍພືດພັນທີ່ມີໃນທຸກລະດູການ।

Verse 13

समासेन परिवृतो भुवनैर्भूतभावनैः । सहस्रमधिकं सोऽथ गन्धेनापूरयन् दिशः ॥ ७७.१३ ॥

ໂດຍຫຍໍ້ ມັນຖືກຫ້ອມລ້ອມດ້ວຍໂລກທັງຫຼາຍອັນບໍລິບູນຊີວິດ; ແລ້ວຕໍ່ມາ—ເກີນກວ່າໜຶ່ງພັນ (ໃນຂອບເຂດ/ຂະໜາດ)—ມັນເຮັດໃຫ້ທິດທັງປວງເຕັມໄປດ້ວຍກິ່ນຫອມ।

Verse 14

भद्राश्वो नाम वृक्षोऽयं वर्षाद्रेः केतुसंभवः । कीर्तिमान् रूपवान् श्रीमान् महापादपपादपः । यत्र साक्षाद्धृषीकेशः सिद्धसङ्घैर्निषेव्यते ॥ ७७.१४ ॥

ນີ້ແມ່ນຕົ້ນໄມ້ຊື່ «ພັດຣາສະວະ» ເກີດຈາກ ເກຕຸ ແຫ່ງພູວັດສາດຣິ (ພູແຫ່ງຝົນ). ມັນມີຊື່ສຽງ ງາມ ແລະສະຫງ່າງາມ ເປັນຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ມີກິ່ງກ້ານອັນມີພະລັງ; ແລະທີ່ນັ້ນ ພຣະຫຣິສີເກສະ (Hṛṣīkeśa) ຖືກບໍລິການໂດຍກົມສິດທະທັງຫຼາຍໂດຍກົງ।

Verse 15

तस्य भद्रकदम्बस्य तथाश्ववदनो हरिः । प्राप्तवांश्चामरश्रेष्ठः स हि सानुं पुनः पुनः ॥ ७७.१५ ॥

ແລະເພື່ອຕົ້ນກະດັມພະອັນເປັນມົງຄຸນນັ້ນ ພຣະຫຣິ (Hari) ຜູ້ມີໃບໜ້າດັ່ງໜ້າມ້າ ໄດ້ໄປເຖິງລາດເຂົາຂອງມັນຊ້ຳໆ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ອະມະຕະ.

Verse 16

तेन चालोकितं वर्षं सर्वद्विपदनायकाः । यस्य नाम्ना समाख्यातो भद्राश्वेति न संशयः ॥ ७७.१६ ॥

ໂດຍພຣະອົງ ດິນແດນ (ວັດສະ) ນັ້ນຖືກເບິ່ງເຫັນ; ແລະເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນຫມູ່ຜູ້ນຳທັງປວງຂອງຜູ້ມີສອງຕີນ (ມະນຸດ). ໂດຍນາມຂອງພຣະອົງເອງ ມັນຖືກເອີ້ນວ່າ «ພັດຣາສະວະ»—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສໃດໆ.

Verse 17

दक्षिणस्यापि शैलस्य शिखरे देवसेविते । जम्बूः सद्यः पुष्पफलाः महाशाखोपशोभिता ॥ ७७.१७ ॥

ຢູ່ເທິງຍອດພູທາງໃຕ້ດ້ວຍ ອັນເປັນບ່ອນທີ່ເທວະດາມາບູຊາ ມີຕົ້ນຈຳບູຢືນຢູ່ ອອກດອກແລະອອກໝາກພ້ອມກັນ ງາມດ້ວຍກິ່ງໃຫຍ່ຫຼາຍກິ່ງ।

Verse 18

तस्याः ह्यतिप्रमाणानि स्वादूनि च मृदूनि च । फलान्यमृतकल्पानि पतन्ति गिरिमूर्धनि ॥ ७७.१८ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ໝາກຂອງນາງນັ້ນ ໃຫຍ່ເກີນປົກກະຕິ ຫວານແລະນຸ່ມນວນ ດຸດດັ່ງນ້ຳອະມຣິຕ ແລະຕົກລົງເທິງຍອດພູ।

Verse 19

तस्माद् गिरिवरश्रेष्ठात् फलप्रस्यन्दवाहिनी । दिव्या जाम्बूनदी नाम प्रवृत्ता मधुवाहिनी ॥ ७७.१९ ॥

ຈາກພູອັນປະເສີດນັ້ນ ມີສາຍນ້ຳທີ່ພາເອົານ້ຳຊຶມຈາກໝາກໄມ້ໄຫຼອອກ; ແມ່ນ້ຳທິບຊື່ «ຈຳບູນະດີ» ໄດ້ເກີດຂຶ້ນ ໄຫຼດັ່ງນ້ຳເຜິ້ງ।

Verse 20

तत्र जाम्बूनदं नाम सुवर्णमनलप्रभम् । देवालङ्कारमतुलमुत्पन्नं पापनाशनम् ॥ ७७.२० ॥

ທີ່ນັ້ນ ມີຄຳທອງຊື່ «ຈຳບູນະດະ» ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງໄຟ ເກີດຂຶ້ນ; ເປັນເຄື່ອງປະດັບຂອງເທວະດາອັນຫາທຽບບໍ່ໄດ້ ແລະເປັນຜູ້ທຳລາຍບາບ।

Verse 21

देवदानवगन्धर्वयक्षराक्षसगुह्यकाः । पपुस्तदमृतप्रख्यं मधु जम्बूफलस्रवम् ॥ ७७.२१ ॥

ເທວະດາ, ດານະວະ, ຄັນທະວະ, ຢັກສະ, ຣາກສະສະ ແລະ ກຸຫຍະກະ ໄດ້ດື່ມນ້ຳຜຶ້ງອັນມີຊື່ສຽງວ່າດຸດດັ່ງອະມຣິຕ ທີ່ໄຫຼອອກຈາກໝາກຈຳບູ।

Verse 22

सा केतुर्दक्षिणे वर्षे जम्बूलोकेषु विश्रुता । यस्या नाम्ना समाख्याता जम्बूद्वीपेति मानवैः ॥ ७७.२२ ॥

ດິນແດນນັ້ນ ທີ່ມີຊື່ສຽງວ່າ «ເກຕຸ» ໃນພາກໃຕ້ ເປັນທີ່ຮູ້ຈັກໃນໂລກຈຳບູ; ແລະໂດຍນາມຂອງນາງ ມະນຸດຈຶ່ງເອີ້ນວ່າ «ຈຳບູດວີປ».

Verse 23

विपुलस्य च शैलस्य दक्षिणेन महात्मनः । जातः शृङ्गेति सुमहानश्वत्थश्चेति पादपः ॥ ७७.२३ ॥

ທາງໃຕ້ຂອງພູວິປຸລະ ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ຫຼາຍເກີດຂຶ້ນ—ເປັນຕົ້ນອັສວັດຖະ ຊື່ວ່າ «ສຣິງຄະ».

Verse 24

महोच्छ्रायो महास्कन्धो नैकसत्त्वगुणालयः | कुम्भप्रमाणै रुचिरैः फलैः सर्वर्त्तुकैः शुभैः || ७७.२४ ||

ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນສູງຫຼາຍ ມີລຳຕົ້ນໃຫຍ່ໂຕ ເປັນທີ່ອາໄສຂອງສັດມີຊີວິດແລະຄຸນຄ່າຫຼາຍປະການ; ມັນໃຫ້ຜົນອັນມົງຄຸນ ງາມນ່າຊົມ ໃຫຍ່ດັ່ງໝໍ້ນ້ຳ ແລະມີໃນທຸກລະດູ.

Verse 25

स केतुः केतुमालानां देवगन्धर्वसेवितः । केतुमालेति विख्यातो नाम्ना तत्र प्रकीर्तितः । तन्निबोधत विप्रेन्द्रा निरुक्तं नामकर्मणः ॥ ७७.२५ ॥

ເກຕຸນັ້ນ ຜູ້ສຳພັນກັບເກຕຸມາລາ ແລະມີເທວະກັບຄັນທະວະມາບໍລິການ; ທີ່ນັ້ນຖືກສັນລະເສີນດ້ວຍນາມ «ເກຕຸມາລາ». ບັດນີ້ ໂອ ພຣາຫມັນຜູ້ປະເສີດ, ຈົ່ງເຂົ້າໃຈຄຳອະທິບາຍນິຣຸກຕິ ອັນເກືອບກັບນາມນັ້ນ ແລະໜ້າທີ່ຂອງມັນ.

Verse 26

क्षीरोदमथने वृत्ते माला स्कन्धे निवेशिताः । इन्द्रेण चैत्यकेतोस्तु केतुमालस्ततः स्मृतः । तेन तच्छिह्नितं वर्षं केतुमालेति विश्रुतम् ॥ ७७.२६ ॥

ເມື່ອການກວນມະຫາສະຫມຸດນ້ຳນົມ (ກສີໂຣດ) ສຳເລັດແລ້ວ ມາລາ (ພວງດອກໄມ້) ຖືກວາງໄວ້ເທິງບ່າ. ດ້ວຍອິນທຣະ ໄຊຕະຍະເກຕຸ ຈຶ່ງຖືກຈື່ຈຳວ່າ «ເກຕຸມາລ»; ດັ່ງນັ້ນ ວັດສະ (ພາກພື້ນ) ທີ່ຖືກໝາຍດ້ວຍເຄື່ອງໝາຍນັ້ນ ຈຶ່ງມີຊື່ສຽງວ່າ «ເກຕຸມາລ».

Verse 27

सुपार्श्वस्योत्तरे शृङ्गे वटो नाम महाद्रुमः । न्यग्रोधो विपुलस्कन्धो यस्त्रियोजनमण्डलः ॥ ७७.२७ ॥

ຢູ່ຍອດພູດ້ານເໜືອຂອງ ສຸປາຣສະວະ ມີຕົ້ນໄມ້ໃຫຍ່ຊື່ “ວະຕະ” ເປັນຕົ້ນນະຍະໂກຣດ (ບັນຢັນ) ລໍາຕົ້ນກວ້າງໃຫຍ່ ມີວົງຮອບສາມໂຢຊະນະ.

Verse 28

माल्यदामकलापैश्च विविधैस्तु समन्ततः । शाखाभिर्लम्बमानाभिः शोभितः सिद्धसेवितः ॥ ७७.२८ ॥

ມັນຖືກປະດັບປະດາຮອບດ້ານດ້ວຍພວງມາລາ ແລະ ສາຍດອກໄມ້ຫຼາກຫຼາຍ ພ້ອມທັງງາມດ້ວຍກິ່ງງ່າທີ່ຫ້ອຍລົງ; ສິດທະທັງຫຼາຍມາຮັບໃຊ້ແລະນົບນ້ອມບູຊາ.

Verse 29

प्रलम्बकुम्भसदृशैर्हेमवर्णैः फलैः सदा । स ह्युत्तरकुरूणां तु केतुवृक्षः प्रकाशते ॥ ७७.२९ ॥

ມັນມີຜົນໄມ້ສີຄໍາຢູ່ເສມອ ຄ້າຍໄຫຫ້ອຍຍາວ; ຕົ້ນໄມ້ນັ້ນຖືກເວົ້າວ່າເປັນ “ເກຕຸ-ວຶກສະ” ດັ່ງທຸງ ປາກົດໃນແດນອຸດຕະຣະກຸຣຸ.

Verse 30

सनत्कुमारावरजाः मानसाः ब्रह्मणः सुताः । सप्त तत्र महाभागाः कुरवो नाम विश्रुताः ॥ ७७.३० ॥

ທີ່ນັ້ນ ມີນ້ອງຊາຍຂອງ ສະນັດກຸມາຣະ ເປັນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາທີ່ເກີດຈາກໃຈ ຈໍານວນເຈັດອົງ; ຜູ້ມີສິຣິອັນຍິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນໂດຍນາມມີຊື່ສຽງວ່າ “ກຸຣະວະ”.

Verse 31

तत्र स्थिरगतैर्ज्ञानैर्विरजस्कैर्महात्मभिः । अक्षयः क्षयपर्यन्तो लोकः प्रोक्तः सनातनः ॥ ७७.३१ ॥

ທີ່ນັ້ນ ໂດຍບັນດາມະຫາອາດຕະມາຜູ້ມີປັນຍາມັ່ນຄົງ ແລະ ປາສະຈາກກິເລດ, ໄດ້ກ່າວເຖິງອານາຈັກອັນສະນາຕະນະ—ບໍ່ເສື່ອມສູນ ແຕ່ຂະຫຍາຍໄປຮອດຂອບເຂດແຫ່ງການລະລາຍ.

Verse 32

तेषां नामाङ्कितं वर्षं सप्तानां वै महात्मनाम् । दिवि चेह च विख्याता उत्तरा: कुरवः सदा ॥ ७७.३२ ॥

ວັດສະ (ພື້ນຖິ່ນ) ນັ້ນຖືກຕັ້ງຊື່ຕາມມະຫາອາດຕະມາ 7 ອົງ; ແລະ ກຸຣຸທາງເໜືອ ໂດງດັງຢູ່ເທິງສະຫວັນ ແລະ ໃນໂລກມະນຸດນີ້ ຕະຫຼອດການ.