Adhyaya 7: The Sanctity of Gayā: Raibhya’s Encounter and Hymn to Viṣṇu (Gadādhara)

Verse 1

धरण्युवाच । रैभ्योऽसौ मुनिशार्दूलः श्रुत्वा सिद्धं वसुं तदा । स्वयं किमकरोद् देव संशयो मे महानयम् ॥ ७.१ ॥

ພຣະທະຣະນີກ່າວວ່າ: “ໄຣພະຍະ ຜູ້ເປັນເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ ເມື່ອໄດ້ຍິນເລື່ອງວະສຸຜູ້ສຳເລັດສິດທິແລ້ວ ທ່ານໄດ້ເຮັດຫຍັງດ້ວຍຕົນເອງ, ໂອ ເທວະ? ຄວາມສົງໄສອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 2

श्रीवराह उवाच । स रैभ्यो मुनिशार्दूलः श्रुत्वा सिद्धं वसुं तदा । आजगाम गयां पुण्यां पितृतीर्थं तपोधनः । तत्र गत्वा पितॄन् भक्त्या पिण्डदानेन तर्पयत् ॥ ७.२ ॥

ພຣະສີວະຣາຫະຕັດວ່າ: ໃນຄາວນັ້ນ ໄຣພະຍະ ເສືອໃນຫມູ່ມຸນີ ເມື່ອໄດ້ຍິນວ່າ ວະສຸໄດ້ບັນລຸສິດທິ ກໍໄດ້ໄປຮອດ ຄະຍາອັນສັກສິດ ອັນເປັນພິຕຣະຕີຣະຖະ; ເມື່ອໄປຮອດແລ້ວ ນັກຕະປະຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະ ໄດ້ທຳໃຫ້ບັນພະບຸລຸດພໍໃຈດ້ວຍສັດທາ ໂດຍການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa).

Verse 3

ततो वै सुमहत्तीव्रं तपः परमदुष्चरम् । चरतोऽस्य तत्तीव्रं तपो रैभ्यस्य धीमतः । आजगाम महायोगी विमानस्थोऽतिदीप्तिमान् ॥ ७.३ ॥

ຕໍ່ມາ ໄຣພະຍະຜູ້ມີປັນຍາ ກຳລັງປະພຶດຕະປະອັນຮຸນແຮງຢ່າງຍິ່ງ ຊຶ່ງຍາກຢ່າງສຸດຈະປະຕິບັດ; ໃນຂະນະນັ້ນ ມະຫາໂຍກີຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢ່າງຫຼາຍ ນັ່ງຢູ່ເທິງວິມານ ໄດ້ມາຫາລາວ.

Verse 4

त्रसरॆणुसमे शुद्धे विमानॆ सूर्यसन्निभे । परमाणुप्रमाणेन पुरुषस्तत्र दीप्तिमान् ॥ ७.४ ॥

ໃນວິມານອັນບໍລິສຸດນັ້ນ ທີ່ສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງອາທິດ ແລະມີຂະໜາດເທົ່າ ຕຣະສະເຣນຸ (trasareṇu) ມີບຸລຸດຜູ້ສ່ອງສະຫວ່າງຢູ່ທີ່ນັ້ນ ໂດຍມີຂະໜາດເທົ່າ ປະຣະມານຸ (paramāṇu).

Verse 5

सोऽब्रवीद् रैभ्य किं कार्यं तपश्चरसि सुव्रत । एवमुक्त्वा दिवो भूमिं मापयामास वै पुमान् ॥ ७.५ ॥

ລາວໄດ້ກ່າວກັບ ໄຣພະຍະ ວ່າ: «ເພາະຈຸດປະສົງໃດ ເຈົ້າຈຶ່ງປະພຶດຕະປະສະຍາ, ໂອ ຜູ້ມີວຣະຕະອັນດີ?» ເວົ້າແລ້ວ ບຸລຸດນັ້ນກໍໄດ້ເລີ່ມວັດແຜ່ນດິນຈາກຟ້າ.

Verse 6

तत्रापि रथपञ्चाभं विमानं सूर्यसन्निभम् । युगपद् ब्रह्मभुवनं व्याप्नुवन्तं ददर्श सः ॥ ७.६ ॥

ທີ່ນັ້ນດ້ວຍ ລາວໄດ້ເຫັນວິມານຮູບລົດທິບ ສ່ອງສະຫວ່າງດ້ວຍປະກາຍຫ້າປະການ ຄ້າຍດວງອາທິດ; ແລະເຫັນມັນແຜ່ຄອບຄຸມໂລກຂອງພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ໃນພ້ອມກັນ.

Verse 7

ततः स विस्मयाविष्टो रैभ्यः प्रणतिपूर्वकम् । पप्रच्छ तं महायोगिन् को भवान् प्रब्रवीतु मे ॥ ७.७ ॥

ຕໍ່ມາ ໄຣພະຍະ ຕົກຕະລຶງຢ່າງຫຼາຍ ແລະໄດ້ກ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບກ່ອນ ແລ້ວຖາມມະຫາໂຍຄິນນັ້ນວ່າ: «ທ່ານແມ່ນໃຜ? ຂໍໃຫ້ບອກແກ່ຂ້ອຍ»

Verse 8

पुरुष उवाच । अहं रुद्रादवरजो ब्रह्मणो मानसः सुतः । नाम्ना सनत्कुमार इति जनलोके वसाम्यहम् ॥ ७.८ ॥

ພຣະບຸລຸດກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍເປັນຜູ້ອ່ອນກວ່າ ຣຸດຣະ ແລະເປັນບຸດຜູ້ເກີດຈາກຈິດຂອງ ບຣະຫມາ. ນາມຂອງຂ້ອຍແມ່ນ ສະນັດກຸມາຣະ ແລະຂ້ອຍພັກອາໄສໃນ ຊະນະໂລກ (Jana-loka)»

Verse 9

भवतः पार्श्वमायातः प्रणयेन तपोधन । धन्योऽसि सर्वथा वत्स ब्रह्मणः कुलवर्धनः ॥ ७.९ ॥

ໂອ ຜູ້ມີທະນະແຫ່ງຕະປະສະຍາ, ເຈົ້າໄດ້ມາຢູ່ຂ້າງຂ້ອຍດ້ວຍຄວາມຮັກໃຄ່. ໃນທຸກປະການ ເຈົ້າເປັນຜູ້ມີພອນ, ລູກນ້ອຍທີ່ຮັກ—ເປັນຜູ້ເພີ່ມພູນວົງສາຂອງ ບຣະຫມາ.

Verse 10

रैभ्य उवाच । नमोऽस्तु ते योगिवर प्रसीद दयां मह्यं कुरुषे विश्वरूप । किमत्र कृत्यं वद योगिसिंह कथं हि धन्योऽहमुक्तस्त्वया च ॥ ७.१० ॥

ໄຣພະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນະມັດສະການແດ່ທ່ານ ຜູ້ເປັນຍອດແຫ່ງໂຍຄີ. ຂໍໃຫ້ທ່ານເມດຕາ ແລະກະລຸນາຕໍ່ຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ມີຮູບສາກົນ. ໂອ ສິງໂຍຄີ, ຂໍຈົ່ງບອກວ່າ ທີ່ນີ້ຄວນເຮັດອັນໃດ? ແລະຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງເປັນຜູ້ມີບຸນຢ່າງໃດ ທີ່ໄດ້ຮັບການຕອບຈາກທ່ານ.”

Verse 11

सनत्कुमार उवाच । धन्यस्त्वमेव द्विजवर्यमुख्य यद् वेदवादाभिरतः पितॄंश्च । प्रीणासि मन्त्रव्रतजप्यहोमैर्गयां समासाद्य तथाऽन्नपिण्डैः ॥ ७.११ ॥

ສະນັດກຸມາຣະ ກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າແມ່ນຜູ້ມີບຸນແທ້, ໂອ ຜູ້ຍອດໃນບັນດາທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ເພາະເຈົ້າມຸ່ງໝັ້ນໃນການສະທອນພຣະເວດ ແລະຍັງເຮັດໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈດ້ວຍ, ເມື່ອໄດ້ໄປເຖິງກະຍາ, ໂດຍວິທີວຣະຕະມັນຕຣະ, ການຈັບມັນຕຣະ, ແລະການບູຊາໄຟ (ໂຮມ), ພ້ອມທັງການຖວາຍປິນດະຂ້າວ.”

Verse 12

शृणुष्व चान्यं नृपतिर्बभूव विशालनामास पुरीं विशालाम् । उवास धन्यो धृतिमानपुत्रः स्वयं विशालाधिपतिर्द्विजाग्र्यान् । पप्रच्छ पुत्रार्थममित्रसाह - स्ते ब्राह्मणाश्चोचुरदीनसत्त्वाः ॥ ७.१२ ॥

ຈົ່ງຟັງເລື່ອງອື່ນອີກ: ມີກະສັດອົງໜຶ່ງຊື່ ວິຊາລະ ອາໄສຢູ່ໃນນະຄອນໃຫຍ່ຊື່ ວິຊາລາ. ພຣະອົງເປັນຜູ້ມີບຸນ ແລະມີຄວາມອົດທົນ ແຕ່ບໍ່ມີລູກ. ພຣະອົງເປັນເຈົ້າເມືອງວິຊາລາ ໄດ້ເຂົ້າໄປຫາທະວິຊະຜູ້ຍອດ ແລະຖາມເຖິງການໄດ້ບຸດ. ບັນດາພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ ຜູ້ມີໃຈບໍ່ທໍ້ຖອຍ ຈຶ່ງກ່າວຕອບ.

Verse 13

ऋगत्वा गयामन्नदानैरनेकैः । ध्रुवं सुतस्ते भविता नृपीश सुसंप्रदाता सकलक्षितीशः ॥ ७.१३ ॥

ເມື່ອເຈົ້າໄດ້ໄປເຖິງກະຍາ ແລະໄດ້ໃຫ້ທານອາຫານຫຼາຍປະການ, ໂອ ຈອມກະສັດ, ບຸດຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນແນ່ນອນ; ລາວຈະເປັນຜູ້ໃຫ້ທານຢ່າງໃຈກວ້າງ ແລະເປັນຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນທັງປວງ.

Verse 14

इतीरितो ब्राह्मणैः स प्रहृष्टो राजा विशालाधिपतिः प्रयत्नात् । आगत्य तेन प्रवरेण तीर्थे मघासु भक्त्याऽथ कृतं पितॄणाम् ॥ ७.१४ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວໂດຍພຣາຫມັນເຫຼົ່ານັ້ນ, ກະສັດຜູ້ເປັນເຈົ້າເມືອງວິຊາລາ ກໍຍິນດີຢ່າງຍິ່ງ. ຈາກນັ້ນພຣະອົງໄດ້ພາກພຽນໄປຍັງທີ່ທິຣຖະອັນປະເສີດນັ້ນ; ແລະໃນຍາມນັກສັດມະຄາ, ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ້ນ, ພຣະອົງໄດ້ປະກອບພິທີສໍາລັບປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ).

Verse 15

पिण्डप्रदानं विधिना प्रयत्नाददद्वियत्यूत्तममूर्तयस्तान् । पश्यन् स पुंसः सितपीतकृष्णानुवाच राजा किमिदं भवद्भिः । उपेक्ष्यते शंसत सर्वमेव कौतूहलं मे मनसि प्रवृत्तम् ॥ ७.१५ ॥

ໃນຂະນະທີ່ພວກເຂົາກຳລັງຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ ດ້ວຍຄວາມພາກພຽນຢ່າງລະມັດລະວັງ, ກະສັດໄດ້ເຫັນບຸກຄົນເຫຼົ່ານັ້ນມີຮູບກາຍສະຫວ່າງໄສ ດີເລີດ ມີສີຂາວ ສີເຫຼືອງ ແລະສີດຳ. ເຫັນແລ້ວ ກະສັດກ່າວວ່າ: «ສິ່ງໃດທີ່ພວກເຈົ້າລະເລີຍ? ຈົ່ງບອກຂ້ອຍທຸກຢ່າງ—ຄວາມຢາກຮູ້ອັນແຮງກ້າໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນໃຈຂ້ອຍ»។

Verse 16

सीता उवाच । अहं सीतस्ते जनकोऽस्मि तात नाम्ना च वृत्तेन च कर्मणा च । अयं च मे जनको रक्तवर्णो नृशंसकृद् ब्रह्महा पापकामी ॥ ७.१६ ॥

ສີຕາກ່າວວ່າ: «ຂ້ອຍແມ່ນສີຕາ; ຂ້ອຍແມ່ນພໍ່ຂອງເຈົ້າ ລູກເອີຍ—ທັງດ້ວຍຊື່, ດ້ວຍຄວາມປະພຶດ, ແລະດ້ວຍການກະທຳ. ແລະຄົນນີ້ແມ່ນພໍ່ຂອງຂ້ອຍ ມີສີແດງ—ເປັນຜູ້ກະທຳຢ່າງໂຫດຮ້າຍ, ຜູ້ຂ້າພຣາຫມະນ, ແລະຜູ້ປາຖະໜາການບາບ»។

Verse 17

अधीश्वरो नाम परः पिता ऽस्य कृष्णो वृत्त्या कर्मणा चापि कृष्णः । एतेन कृष्णेन हताः पुरा वै जन्मन्यनेके ऋषयः पुराणाः ॥ ७.१७ ॥

ພໍ່ສູງສຸດຂອງເຂົາມີນາມວ່າ ອະທີສະວະຣະ (Adhīśvara). ທ່ານນັ້ນຖືກເອີ້ນວ່າ ກຣິສນະ (Kṛṣṇa) ດ້ວຍນິໄສ ແລະດ້ວຍການກະທຳດ້ວຍ. ໃນອະດີດ ໃນຊາດໜຶ່ງ ດ້ວຍກຣິສນະນີ້ ຣິສີເກົ່າແກ່ຫຼາຍອົງໄດ້ຖືກຂ້າຕາຍ.

Verse 18

एतौ मृतौ द्वावपि पुत्र रौद्र- मवीचिसंज्ञं नरकं प्रपन्नौ । अधीश्वरो मे जनकः परोऽस्य कृष्णः पिता द्वावपि दीर्घकालम् । अहं च शुद्धेन निजेन कर्मणा शक्रासनं प्रापितो दुर्लभं ततः ॥ ७.१८ ॥

«ເມື່ອຄົນທັງສອງນັ້ນຕາຍໄປ ລູກເອີຍ, ພວກເຂົາທັງສອງໄດ້ຕົກໄປສູ່ນະລົກຊື່ ອະວີຈິ (Avīci) ອັນນ່າຢ້ານ. ພໍ່ຂອງຂ້ອຍແມ່ນພຣະເຈົ້າສູງສຸດ, ແລະພໍ່ຂອງເຂົາແມ່ນ ກຣິສນະ—ທັງສອງຢູ່ຢ່າງນັ້ນດົນນານ. ແຕ່ຂ້ອຍ ໂດຍກຳມະອັນບໍລິສຸດຂອງຕົນ ໄດ້ບັນລຸອາສນະຂອງສັກຣະ (ອິນດຣະ) ອັນຫາຍາກນັ້ນ»។

Verse 19

त्वया पुनर्मन्त्रविदा गयायां पिण्डप्रदानेन बलादिमौ च । मेलापितौ तीर्थपिण्डप्रदान-प्रभावतो मे नरकाश्रितावपि ॥ ७.१९ ॥

ແລະອີກຄັ້ງ ໂດຍເຈົ້າ—ຜູ້ຊຳນານໃນມົນຕຣາອັນສັກສິດ—ດ້ວຍການຖວາຍປິນດາທີ່ ກະຍາ (Gayā), ຄົນທັງສອງນີ້ (ເລີ່ມຈາກ ບະລະ) ຖືກນຳໃຫ້ກັບມາພົບກັນອີກ. ແທ້ຈິງ ໂດຍອຳນາດແຫ່ງຕີຣຖະ (tīrtha) ແລະການຖວາຍປິນດາ, ແມ່ນແຕ່ຜູ້ທີ່ພັກພິງນະລົກກໍຖືກບັນເທົາຜົນກຳມະ.

Verse 20

पितॄन् पितामहांस्तत्र तथैव प्रपितामहान् । प्रीणयामीति तत्तोयं त्वया दत्तमरिंदम ॥ ७.२० ॥

“ຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຈະເຮັດໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸລຸດ) ພໍໃຈ ພ້ອມທັງປູ່ຕາ ແລະປູ່ຕາຊັ້ນສູງ” —ຄິດດັ່ງນັ້ນ ນ້ຳນັ້ນແມ່ນທ່ານໄດ້ຖວາຍ, ໂອ ຜູ້ປະຫານສັດຕູ.

Verse 21

तेनास्मद्युगपद्य्योगो जातो वाक्येन सत्तम । तीर्थप्रभावाद् गच्छामः पितृलोकं न संशयः ॥ ७.२१ ॥

ດ້ວຍຖ້ອຍຄຳນັ້ນ ໂອ ຜູ້ດີທີ່ສຸດ ການເຊື່ອມຕໍ່ທັນທີສຳລັບພວກເຮົາໄດ້ເກີດຂຶ້ນດ້ວຍຄຳຂອງທ່ານ. ໂດຍອານຸພາບຂອງຕີຣຖະ ພວກເຮົາຈະໄປສູ່ໂລກຂອງບັນພະບຸລຸດ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ.

Verse 22

अत्र पिण्डप्रदानेन एतौ तव पितामहौ । दुर्गतावपि संसिद्धौ पापकृद्विकृतिं गतौ ॥ ७.२२ ॥

ຢູ່ທີ່ນີ້ ໂດຍການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ປູ່ຕາທັງສອງຂອງທ່ານ—ແມ່ນແມ່ນຈະຕົກຢູ່ໃນສະພາບອັບໂຊກ—ກໍໄດ້ບັນລຸຄວາມສຳເລັດ ແລະພົ້ນຈາກສະພາບບິດເບືອນທີ່ເກີດຈາກກຳບາບ.

Verse 23

तीर्थप्रभाव एषोऽस्मिन् ब्रह्मघ्नस्यापि तत्सुतः । पुतः पिण्डप्रदानेन कुर्यादुद्धरणं पुनः ॥ ७.२३ ॥

ນີ້ແມ່ນອານຸພາບຂອງຕີຣຖະແຫ່ງນີ້: ແມ່ນແຕ່ລູກຊາຍຂອງຜູ້ຂ້າພຣາຫມັນ ກໍຖືກຊຳລະໃຫ້ບໍລິສຸດໂດຍການຖວາຍປິນດະ (piṇḍa) ແລະອາດກະທຳການຍົກຂຶ້ນຊ່ວຍເຫຼືອແກ່ຜູ້ລ່ວງລັບໄດ້ອີກ.

Verse 24

एतस्मात् कारणात् पुत्र अहमेतौ विगृह्य वै । आगतोऽस्मि भवन्तं वै द्रष्टुं यास्यामि साम्प्रतम् । एतस्मात् कारणाद् रैभ्य भवान् धन्यो मयोच्यते ॥ ७.२४ ॥

“ເພາະເຫດນີ້ ລູກເອີຍ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຜີຍໜ້າກັບທັງສອງນັ້ນແທ້ໆ ແລ້ວຈຶ່ງມາ—ບັດນີ້ ຂ້າພະເຈົ້າຈະໄປພົບທ່ານ. ເພາະເຫດນີ້ແຫຼະ ໂອ ໄຣພຍະ (Raibhya) ທ່ານຖືກຂ້າພະເຈົ້າກ່າວວ່າເປັນຜູ້ມີວາສະນາ.”

Verse 25

सकृद् गयाभिगमनं सकृत्पिण्डप्रदापनम् । दुर्लभं त्वं पुनर्नित्यमस्मिन्नेव व्यवस्थितः ॥ ७.२५ ॥

ການໄປຈາລະນະບູຊາທີ່ ກະຍາ ເພີງຄັ້ງດຽວ ແລະ ການຖວາຍປິນດາ (piṇḍa) ເພີງຄັ້ງດຽວ ຍັງພໍຈະເຮັດໄດ້; ແຕ່ພຣະອົງ—ຜູ້ສະຖິດຢູ່ນີ້ເປັນນິດ—ກັບຫາໄດ້ຍາກຍິ່ງ.

Verse 26

किमनु प्रोच्यते रैभ्य तव पुण्यमिदं प्रभो । येन साक्षाद् गदापाणिर्दृष्टो नारायणः स्वयम् ॥ ७.२६ ॥

ໂອ ໄຣພະຍະ (Raibhya) ໂອ ພຣະເຈົ້າ—ຈະກ່າວອັນໃດອີກເຖິງບຸນນີ້ຂອງທ່ານ? ເພາະບຸນນັ້ນ ທ່ານໄດ້ເຫັນໂດຍກົງ ພຣະນາຣາຍະນະ (Nārāyaṇa) ຜູ້ຖືຄອນກະບອງ (gadā) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ.

Verse 27

ततो गदाधरः साक्षादस्मिंस्तीर्थे व्यवस्थितः । अतोऽतिविख्याततमं तीर्थमेतद् द्विजोत्तम ॥ ७.२७ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະກະດາທະຣະ (Gadādhara) ດ້ວຍພຣະອົງເອງ ໄດ້ສະຖິດຢູ່ໂດຍກົງໃນຕີຣຖະ (tīrtha) ນີ້. ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງຜູ້ປະເສີດ, ຕີຣຖະນີ້ຈຶ່ງໂດ່ງດັງຢ່າງຍິ່ງ.

Verse 28

श्रीवराह उवाच । एवमुक्त्वा महायोगी तत्रैवान्तरधीयत । रैभ्योऽपि च गदापाणेर्हरेः स्तोत्रमथाकरोत् ॥ ७.२८ ॥

ພຣະສີວະຣາຫະ (Śrī Varāha) ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ມະຫາໂຍຄີ ກໍໄດ້ຫາຍໄປໃນທີ່ນັ້ນເອງ. ຕໍ່ມາ ໄຣພະຍະ (Raibhya) ກໍໄດ້ແຕ່ງສະໂຕຕຣະ ສັນລະເສີນ ພຣະຫະຣິ (Hari) ຜູ້ຖືຄອນກະບອງ.

Verse 29

रैभ्य उवाच । गदाधरं विबुधजनैरभिष्टुतं धृतक्ष्ममं क्षुधितजनार्त्तिनाशनम् । शिवं विशालासुरसैन्यमर्दनं नमाम्यहं हतसकलाशुभं स्मृतौ ॥ ७.२९ ॥

ໄຣພະຍະ (Raibhya) ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາ ພຣະກະດາທະຣະ ຜູ້ຖືຄອນກະບອງ, ຜູ້ຖືກສັນລະເສີນໂດຍຫມູ່ນັກປັນຍາແລະເທວະ. ພຣະອົງຜູ້ຄ້ຳຈຸນແຜ່ນດິນ, ຜູ້ດັບທຸກຂອງຜູ້ຫິວໂຫຍ; ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ, ຜູ້ບົດຂະຍີ້ກອງທັບອະສຸຣະອັນໃຫຍ່ຫຼວງ—ແມ່ນແຕ່ການລະລຶກພຣະອົງກໍທຳລາຍອັບມົງຄຸນທັງປວງ.

Verse 30

पुराणपूर्वं पुरुषं पुरुषाश्रितं पुरातनं विमलमलं नृणां गतिम् । त्रिविक्रमं धृतधरणिं बलिर्हं गदाधरं रहसि नमामि केशवम् ॥ ७.३० ॥

ໃນການບູຊາຢ່າງລັບໆ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນ້ອມກົດກາບແດ່ ເກສະວະ—ປຸຣຸສະເດີມກ່ອນ, ອົງເກົ່າແກ່ທີ່ສັດທັງຫຼາຍພຶ່ງພາ; ບໍ່ມີມົນທິນ ແລະບໍລິສຸດ, ເປັນທີ່ພຶ່ງສຸດທ້າຍຂອງມະນຸດ; ຕຣິວິກຣະມະ ຜູ້ທີ່ຍົກພື້ນດິນ, ຜູ້ທີ່ທໍາໃຫ້ ບະລິ ຖ່ອມຕົນ, ແລະຜູ້ຖືຄະທາ (ຄອນ) ອັນລັບລຶກ.

Verse 31

सुशुद्धभावं विभवैरुपावृतं श्रियावृतं विगतमलं विचक्षणम् । क्षितीश्वरैरपगतकिल्बिषैः स्तुतं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ७.३१ ॥

ຜູ້ໃດນ້ອມກົດກາບແດ່ ຄະທາທະຣະ (Gadādhara)—ຜູ້ມີຈິດໃຈບໍລິສຸດຢ່າງຍິ່ງ, ຖືກຫໍ້ຫຸ້ມດ້ວຍອຳນາດສະຫງ່າງາມ, ຖືກປົກຄຸມດ້ວຍສຣີ (ພຣະລັກສະມີ), ປາສະຈາກມົນທິນ, ມີປັນຍາແຈ້ງ, ແລະໄດ້ຮັບການສັນລະເສີນຈາກກະສັດແຫ່ງແຜ່ນດິນຜູ້ພົ້ນບາບ—ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ຢ່າງສຸກສະບາຍ.

Verse 32

सुरासुरैरर्च्चितपादपङ्कजं केयूरहाराङ्गद मौलिधारिणम् । अब्दौ शयानं च रथाङ्गपाणिनं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ७.३२ ॥

ຜູ້ໃດນ້ອມກົດກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບແດ່ ພຣະຜູ້ຖືຄະທາ—ຜູ້ມີດອກບົວທີ່ພຣະບາດຖືກບູຊາໂດຍເທວະ ແລະອະສຸຣະ; ຜູ້ສວມເຄື່ອງປະດັບແຂນ, ສາຍຄໍ, ກຳໄລ, ແລະມົງກຸດ; ຜູ້ນອນຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດ; ແລະຜູ້ຖືຈັກຣະໃນພຣະຫັດ—ຜູ້ນັ້ນຈະຢູ່ຢ່າງມີຄວາມສຸກ.

Verse 33

सितं कृते त्रेतायुगेऽरुणं विभुं तथा तृतीये पीतवर्णमच्युतम् । कलौ घनालिप्रतिमं महेश्वरं गदाधरं प्रणमति यः सुखं वसेत् ॥ ७.३३ ॥

ໃນຍຸກກຣິຕະ ພຣະອົງມີສີຂາວ; ໃນຍຸກເຕຣຕາ ພຣະຜູ້ມີລິດອັນໃຫຍ່ມີສີແດງອ່ອນ; ໃນຍຸກທີສາມ (ທະວາປະຣະ) ອະຈະຍຸຕະມີສີເຫຼືອງ. ໃນຍຸກກະລິ ພຣະອົງດັ່ງກ້ອນເມກດຳໜາ—ມະເຫສະວະຣະ ຜູ້ຖືຄະທາ. ຜູ້ໃດນ້ອມກົດກາບພຣະອົງ ຈະຢູ່ຢ່າງສະດວກສະບາຍ.

Verse 34

बीजोद्भवो यः सृजते चतुर्मुख-स्तथैव नारायणरूपतो जगत् । प्रपालयेद् रुद्रवपुस्तथान्तकृद् गदाधरो जयतु षडर्धमूर्तिमान् ॥ ७.३४ ॥

ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ຖືຄະທາຈົ່ງມີໄຊ—ຜູ້ມີຮູບອົງປະກອບຫົກປະການ: ເປັນຜູ້ມີສີ່ໜ້າ (ຈະຕຸຣມຸຂ) ພຣະອົງສ້າງ; ເປັນນາຣາຍະນະ ພຣະອົງຄ້ຳຈຸນໂລກ; ເປັນຮູບຮ່າງຣຸທຣະ ພຣະອົງປົກປ້ອງ; ແລະເປັນຜູ້ກໍ່ໃຫ້ເກີດຈຸດຈົບ ພຣະອົງນຳມາການລະລາຍສິ້ນສຸດ.

Verse 35

सत्त्वं रजश्चैव तमो गुणास्त्रयस् त्वेतॆषु नान्यस्य समुद्भवः किल । स चैक एव त्रिविधो गदाधरो दधातु धैर्यं मम धर्ममोक्षयोः ॥ ७.३५ ॥

ສັດຕະວະ, ຣະຈະ, ແລະ ຕະມະ—ເປັນຄຸນະສາມ; ແທ້ຈິງ ນອກເໜືອຈາກນີ້ ບໍ່ມີແຫຼ່ງກໍ່ເກີດອື່ນໃດ. ພຣະອົງຜູ້ດຽວແຕ່ປາກົດເປັນສາມປະການ, ພຣະຄະດາທະຣະ (ຜູ້ຖືຄະດາ) ຂໍໃຫ້ປະທານຄວາມໝັ້ນຄົງແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໃນທຳມະ ແລະ ໂມກຂະ.

Verse 36

संसारतोयार्णवदुःखतन्तुभिर्वियोगनक्रक्रमणैः सुभीषणैः । मज्जन्तमुच्चैः सुतरां महाप्लवे गदाधरो मामु दधातु पोतवत् ॥ ७.३६ ॥

ທ່າມກາງນ້ຳຖ້ວມໃຫຍ່ແຫ່ງສັງສາຣະ ດັ່ງມະຫາສະມຸດນ້ຳ, ນ່າຢ້ານກົວດ້ວຍເຊືອກແຫ່ງທຸກຂ໌ ແລະການເຄື່ອນໄຫວອັນນ່າສະພຶງຂອງ “ຈະລະເຂ້” ແຫ່ງການພັດພາກ, ເມື່ອຂ້າພະເຈົ້າກຳລັງຈົມລົງເລື້ອຍໆ, ຂໍໃຫ້ພຣະຄະດາທະຣະຍົກຊ່ວຍ ແລະຄ້ຳຈຸນຂ້າພະເຈົ້າ ເຫມືອນເຮືອນ້ອຍໜຶ່ງ.

Verse 37

स्वयं त्रिमूर्तिः स्वमिवात्मनात्मनि स्वशक्तितश्चाण्डमिदं ससर्ज्ज ह । तस्मिञ्जलोत्थासनमार्यतेजसं ससर्ज्ज यस्तं प्रणतोऽस्मि भूधरम् ॥ ७.३७ ॥

ພຣະອົງຜູ້ເປັນຕຣິມູຣຕິດ້ວຍພຣະອົງເອງ ໄດ້ສ້າງ “ໄຂ່ຈັກກະວານ” ນີ້ດ້ວຍພະລັງຂອງພຣະອົງ ດັ່ງຢູ່ໃນພຣະອົງເອງ. ແລະໃນນັ້ນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງອາສນະທີ່ເກີດຈາກນ້ຳ ອັນມີລັດສະໝີອັນສູງສົ່ງ. ຕໍ່ພຣະຜູ້ທົງຮັບແຜ່ນດິນ (ພູທະຣະ) ນັ້ນ ຂ້າພະເຈົ້າຂໍນ້ອມກົດກາບ.

Verse 38

मत्स्यादिनामानि जगत्सु केवलं सुरादिसंरक्षणतो वृषाकपिः । मुख्यस्वरूपेण समन्ततो विभुर्गदाधरो मे विदधातु सद्गतिम् ॥ ७.३८ ॥

ນາມເຊັ່ນ “ມັດສະຍະ” ແລະອື່ນໆ ໃນໂລກ ແທ້ຈິງແມ່ນແຕ່ການເອີ້ນຕາມການປົກປ້ອງຮັກສາເທວະ ແລະສັດຕະອື່ນໆ. ຂໍໃຫ້ພຣະຜູ້ສະຖິດທົ່ວທິດ—ພຣະຄະດາທະຣະ ຜູ້ມີຮູບສະພາບຫຼັກອັນສູງສຸດ ແລະຢູ່ທຸກແຫ່ງ—ປະທານສຸຄະຕິແກ່ຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 39

श्रीवराह उवाच । एवं स्तुतस्तदा विष्णुर्भक्त्या रैभ्येण धीमता । प्रादुर्बभूव सहसा पीतवासा जनार्दनः ॥ ७.३९ ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: ເມື່ອນັ້ນ ພຣະວິສນຸ ຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນີ້ ໂດຍຄວາມພັກດີຂອງຣາຍພະຍະ ຜູ້ມີປັນຍາ; ແລ້ວພຣະຊະນາຣະດະນະ ຜູ້ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ ກໍປາກົດຂຶ້ນທັນທີ.

Verse 40

शङ्खचक्रगदापाणिर्गरुडस्थो वियद्गतः । उवाच मेघगम्भीरधीर्वाक् पुरुषोत्तमः ॥ ७.४० ॥

ພຣະປຸຣຸໂສຕຕະມະ ຖືສັງຂະ ຈັກຣະ ແລະ ຄະດາ ໃນພຣະຫັດ ປະທັບເທິງຄຣຸດ ເຄື່ອນໄປໃນຟ້າ ແລະຕຣັດດ້ວຍພຣະວາຈາສະຫງົບ ລຶກດັ່ງສຽງຟ້າຮ້ອງໃນເມກ.

Verse 41

तुष्टोऽस्मि रैभ्य भक्त्या ते स्तुत्या च द्विजसत्तम । तीर्थस्नानेन च विभो ब्रूहि यत्तेऽभिवाञ्छितम् ॥ ७.४१ ॥

ໂອ ໄຣພະຍະ ເຮົາພໍໃຈດ້ວຍພັກຕິຂອງເຈົ້າ ແລະດ້ວຍການສັນລະເສີນຂອງເຈົ້າ ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ; ອີກທັງດ້ວຍການອາບນ້ຳທີ່ຕີຣຖະອັນສັກສິດ. ໂອ ຜູ້ມີລິດ, ຈົ່ງກ່າວມາ—ເຈົ້າປາດຖະນາສິ່ງໃດ?

Verse 42

रैभ्य उवाच । गतिं मे देहि देवेश यत्र ते सनकादयः । वसेयं तत्र येनाहं त्वत्प्रसादाद् गदाधर ॥ ७.४२ ॥

ໄຣພະຍະກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະ, ຂໍພຣະອົງປະທານຄະຕິ (ສະພາບປາຍທາງ) ໃຫ້ແກ່ຂ້າພະອົງ ທີ່ບັນດາລະສີເລີ່ມດ້ວຍສະນະກະ ພຳນັກຢູ່. ຂໍໃຫ້ຂ້າພະອົງໄດ້ອາໄສຢູ່ທີ່ນັ້ນ, ເພື່ອດ້ວຍພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງ, ໂອ ຜູ້ຖືຄະດາ, ຂ້າພະອົງຈະເຖິງພຣະທີ່ພຳນັກນັ້ນ».

Verse 43

देव उवाच । एवमस्त्विति ते ब्रह्मन्नित्युक्त्वा ऽन्तरधी यत । भगवानपि रैभ्यस्तु दिव्यज्ञानसमन्वितः ॥ ७.४३ ॥

ພຣະເທວະຕຣັດວ່າ: «ໃຫ້ເປັນໄປຕາມນັ້ນ». ເມື່ອຕຣັດກັບເຈົ້າແລ້ວ ໂອ ພຣາຫມະນ, ພຣະອົງກໍອັນຕະຣະທານໄປ. ແລະ ພຣະຜູ້ເປັນສິຣິ ໄຣພະຍະ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຍານທິບ ກໍດຳຣົງຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ.

Verse 44

क्षणाद् बभूव देवेन परितुष्टेन चक्रिणा । जगाम यत्र ते सिद्धाः सनकाद्या महर्षयः ॥ ७.४४ ॥

ໃນພຽງຊົ່ວພິບຕາ ໂດຍພຣະປະສາດຂອງພຣະເທວະຜູ້ຖືຈັກຣະ ຜູ້ພໍໃຈຢ່າງຍິ່ງ, ລາວໄດ້ໄປຮອດສະຖານທີ່ທີ່ບັນດາສິດທະ ແລະມະຫາລະສີ ເລີ່ມດ້ວຍສະນະກະ ສະຖິດຢູ່.

Verse 45

एतच्च रैभ्यनिर्दिष्टं स्तोत्रं विष्णोर्गदाभृतः । यः पठेत् स गयां गत्वा पिण्डदानाद् विशिष्यते ॥ ७.४५ ॥

ນີ້ແມ່ນບົດສັນລະເສີນທີ່ ໄຣພະຍະ ໄດ້ຊີ້ນຳ ກ່ຽວກັບ ພຣະວິສນຸ ຜູ້ຖືຄທາ. ຜູ້ໃດອ່ານບົດນີ້ ແມ່ນໄດ້ບຸນເກີນກວ່າການຖວາຍປິນດາທີ່ ກະຍາ.