Adhyaya 62: Instruction on the ‘Health Vow’ and the Rite of Solar Worship

Verse 1

अगस्त्य उवाच । अथापरं महाराज व्रतम् आरोग्यसंज्ञितम् । कथयामि परं पुण्यं सर्वपापप्रणाशनम् ॥ ६२.१ ॥

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: “ຕໍ່ໄປນີ້ ໂອ ມະຫາຣາຊາ, ຂ້າພະເຈົ້າຈະເລົ່າວຣະຕະທີ່ເອີ້ນວ່າ ‘ອາໂຣກຍະ’ (ສຸຂະພາບ) ອັນມີບຸນສູງ ແລະທຳລາຍບາບທັງປວງ.”

Verse 2

तस्यैव माघमासस्य सप्तम्यां समुपोषितः । पूजयेद् भास्करं देवं विष्णुरूपं सनातनम् ॥ ६२.२ ॥

ໃນວັນທີ 7 (ສັບຕະມີ) ໃນເດືອນມາຄະນັ້ນເອງ, ເມື່ອຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ) ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນບູຊາພຣະພາສະກະຣະ (ພຣະອາທິດ) ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ແລະເຂົ້າໃຈວ່າມີຮູບເປັນພຣະວິສະນຸ.

Verse 3

आदित्य भास्कर रवे भानो सूर्य दिवाकर । प्रभाकरेति सम्पूज्य एवं सम्पूज्यते रविः ॥ ६२.३ ॥

ເມື່ອບູຊາຢ່າງສົມບູນດ້ວຍນາມ: ອາທິດຍະ, ພາສະກະຣະ, ຣະວິ, ພານຸ, ສູຣະຍະ, ດິວາກະຣະ, ແລະ ປຣະພາກະຣະ—ດັ່ງນີ້ແຫຼະ ຣະວິ ຈຶ່ງຖືກບູຊາ.

Verse 4

षष्ठ्यां चैव कृताहारः सप्तम्यां भानुमर्चयेत् । अष्टम्यां चैव भुञ्जीत एष एव विधिक्रमः ॥ ६२.४ ॥

ໃນວັນທີ 6 ຄວນຮັບປະທານອາຫານຢ່າງມີວິໄນ; ໃນວັນທີ 7 ຄວນບູຊາພຣະພານຸ (ພຣະອາທິດ); ແລະໃນວັນທີ 8 ຈຶ່ງຮັບປະທານອາຫານ. ນີ້ແມ່ນລຳດັບພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້.

Verse 5

अनेन वत्सरं पूर्णं विधिना योऽर्चयेद् रविम् । तस्यारोग्यं धनं धान्यमिह जन्मनि जायते । परत्र च शुभं स्थानं यद्गत्वा न निवर्तते ॥ ६२.५ ॥

ຜູ້ໃດທີ່ບູຊາ ຣະວິ (ພຣະອາທິດ) ຕາມພິທີທີ່ກຳນົດນີ້ໃຫ້ຄົບໜຶ່ງປີ, ຜູ້ນັ້ນໃນຊາດນີ້ຈະເກີດມີສຸຂະພາບ, ຊັບສິນ, ແລະຄວາມອຸດົມສົມບູນແຫ່ງທັນຍາຫານ; ແລະໃນປະໂລກຈະໄດ້ສະຖານອັນມົງຄຸນ ໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ຫວນກັບຄືນ.

Verse 6

सार्वभौमः पुरा राजा अनरण्यो महाबलः । तेनायमर्चितो देवो व्रतेनानेन पार्थिव । तस्य तुष्टो वरं देवः प्रादादारोग्यमुत्तमम् ॥ ६२.६ ॥

ໃນອະດີດ ມີກະສັດຜູ້ເປັນຈັກກະວັດ ຊື່ ອະນະຣັນຍະ ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່. ໂດຍວຣະຕະນີ້ ພະອົງໄດ້ບູຊາເທວະນີ້; ເທວະພໍໃຈແລ້ວ ຈຶ່ງປະທານພອນເປັນສຸຂະພາບອັນດີເລີດ.

Verse 7

भद्राश्व उवाच । किमसौ रोगवान् राजा येनारोग्यमवाप्तवान् । सार्वभौमस्य च कथं ब्रह्मन् रोगस्य सम्भवः ॥ ६२.७ ॥

ພະພັດຣາສະວະ ກ່າວວ່າ: “ເປັນຫຍັງກະສັດນັ້ນຈຶ່ງເຄີຍເປັນໂລກ ແລ້ວຈຶ່ງໄດ້ຮັບຄວາມບໍ່ມີໂລກ? ແລະສໍາລັບຈັກກະວັດ ໂລກຈະເກີດຂຶ້ນໄດ້ແນວໃດ, ທ່ານພຣາຫມັນ?”

Verse 8

अगस्त्य उवाच । स राजा सार्वभौमोऽभूद् यशस्वी च सुरूपवान् । स कदाचिन्नृपश्रेष्ठो नृपश्रेष्ठ महाबलः ॥ ६२.८ ॥

ອະກັສຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ກະສັດນັ້ນໄດ້ເປັນຈັກກະວັດ ມີຊື່ສຽງ ແລະຮູບງາມ. ໃນຄັ້ງໜຶ່ງ ກະສັດຜູ້ປະເສີດນັ້ນ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ມີພະລັງອັນຍິ່ງໃຫຍ່…

Verse 9

गतवान् मानसṃ दिव्यं सरो देवगणान्वितम् । तत्रापश्यद् बृहद् पद्मं सरोमध्यगतं सितम् ॥ ६२.९ ॥

ພະອົງໄດ້ໄປຫາທະເລສາບອັນທິບຍະ ມານະສາ ທີ່ມີຫມູ່ເທວະຕາຕິດຕາມ. ທີ່ນັ້ນ ພະອົງເຫັນດອກບົວໃຫຍ່ສີຂາວ ຢູ່ກາງທະເລສາບ.

Verse 10

तत्र चाङ्गुष्ठमात्रं तु स्थितं पुरुषसत्तमम् । रक्तवासोभिराच्छन्नं द्विभुजं तिग्मतेजसम् ॥ ६२.१० ॥

ທີ່ນັ້ນມີ ບຸລຸດສັດຕະມະ—ຜູ້ສູງສຸດໃນບຸລຸດ—ຢືນຢູ່ ມີຂະໜາດເທົ່ານິ້ວໂປ້ງ. ຖືກຄຸ້ມຄອງດ້ວຍເຄື່ອງນຸ່ງສີແດງ, ມີສອງແຂນ, ແລະມີລັດສະມີຄົມກ້າ.

Verse 11

तं दृष्ट्वा सारथिं प्राह पद्ममेतत् समानय । इदं तु शिरसा बिभ्रत् सर्वलोकस्य सन्निधौ । श्लाघनीयो भविष्यामि तस्मादाहर माचिरम् ॥ ६२.११ ॥

ເມື່ອເຫັນຄົນຂັບລົດສົງຄາມ ລາວເວົ້າວ່າ: «ນຳດອກບົວນີ້ມາ. ຂ້ອຍຈະອຸ້ມມັນໄວ້ເທິງຫົວ ໃນທ່າມກາງປະຊາຊົນທັງປວງ ເພື່ອໃຫ້ເປັນຜູ້ຄວນສັນລະເສີນ; ດັ່ງນັ້ນ ຈົ່ງນຳມາໂດຍໄວ»។

Verse 12

एवमुक्तस्तदा तेन सारथिः प्रविवेश ह । ग्रहीतुमुपचक्राम तं पद्मं नृपसत्तम ॥ ६२.१२ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວຢ່າງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ຄົນຂັບລົດກໍເຂົ້າໄປແທ້ໆ ແລະເລີ່ມຈັບເອົາດອກບົວນັ້ນ, ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।

Verse 13

स्पृष्टमात्रे ततः पद्मे हुंकारः समजायत । तेन शब्देन स त्रस्तः पपात च ममार च ॥ ६२.१३ ॥

ຕໍ່ມາ ເມື່ອແຕະດອກບົວແຕ່ພຽງນ້ອຍ ກໍເກີດສຽງ «ຮຸ່ງ» ຂຶ້ນ. ລາວຕົກໃຈດ້ວຍສຽງນັ້ນ ຈຶ່ງລົ້ມລົງ ແລະກໍຕາຍດ້ວຍ।

Verse 14

राजा च तत्क्षणात् तेन शब्देन समपद्यत । कुष्ठी विगतवर्णश्च बलवीर्यविवर्जितः ॥ ६२.१४ ॥

ແລະກະສັດກໍຖືກຄຳສຽງນັ້ນຄອບງຳໃນທັນທີ: ກາຍເປັນໂລກຂີ້ກະຕອດ, ສີຜິວຈາງຫາຍ, ແລະຂາດພະລັງກຳລັງກັບຄວາມກ້າຫານ।

Verse 15

तथागतमतात्मानं दृष्ट्वा स पुरुषर्षभः । तस्थौ तत्रैव शोकार्तः किमेतदिति चिन्तयन् ॥ ६२.१५ ॥

ແລ້ວຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດນັ້ນ ເມື່ອເຫັນຕົນເອງຕົກຢູ່ໃນສະພາບນັ້ນ ກໍຢືນຢູ່ທີ່ນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ດ້ວຍຄວາມໂສກເສົ້າ ແລະຄິດວ່າ «ນີ້ແມ່ນຫຍັງ?»

Verse 16

तस्य चिन्तयतो धीमानाजगाम महातपाः । वसिष्ठो ब्रह्मपुत्रोऽथ तं स पप्रच्छ पार्थिवम् ॥ ६२.१६ ॥

ໃນຂະນະທີ່ຜູ້ມີປັນຍານັ້ນກໍາລັງຄິດພິຈາລະນາ ມະຫາຕະປະສີ ວະສິດຖະ—ບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ—ໄດ້ມາຮອດ ແລ້ວຈຶ່ງຖາມພຣະຣາຊານັ້ນ។

Verse 17

कथं ते राजशार्दूल तव देहस्य शासनम् । इदानीमेव किं कार्यं तन्ममाचक्ष्व पृच्छतः ॥ ६२.१७ ॥

“ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ດຸດັ່ງເສືອໃນບັນດາກະສັດ ການຄອບຄຸມແລະວິໄນແຫ່ງກາຍຂອງທ່ານເປັນຢ່າງໃດ? ແລະໃນຂະນະນີ້ ຄວນເຮັດສິ່ງໃດ? ຈົ່ງບອກຂ້າພະເຈົ້າຕາມທີ່ຂ້າພະເຈົ້າຖາມ.”

Verse 18

एवमुक्तस्ततो राजा वसिष्ठेन महात्मना । सर्वं पद्मस्य वृत्तान्तं कथयामास स प्रभुः ॥ ६२.१८ ॥

ເມື່ອຖືກມະຫາວິນຍານ ວະສິດຖະ ກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາຜູ້ເປັນເຈົ້າອໍານາດ ຈຶ່ງເລົ່າບອກທັງໝົດ ເລື່ອງລາວທີ່ກ່ຽວກັບ ປັດມະ (Padma) ຢ່າງຄົບຖ້ວນ។

Verse 19

तं श्रुत्वा स मुनिस्तत्र साधु राजन्नथाब्रवीत् । असाधुरथ वा तिष्ठ तस्मात् कुष्ठित्वमागतः ॥ ६२.१९ ॥

ເມື່ອໄດ້ຟັງແລ້ວ ພຣະມຸນີນັ້ນເວົ້າຢູ່ທີ່ນັ້ນວ່າ: “ດີແທ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ.” ແຕ່ຖ້າບໍ່ດີ ກໍຈົ່ງຢືນຢູ່ດັ່ງນັ້ນ. ດັ່ງນັ້ນ ໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອ) ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນແກ່ລາວ.

Verse 20

एवमुक्तस्तदा राजा वेपमानः कृताञ्जलिः । पप्रच्छ साध्वहं विप्र कथं वा असाध्वहं मुने । कथं च कुष्ठं मे जातमेतन्मे वक्तुमर्हसि ॥ ६२.२० ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວດັ່ງນັ້ນ ພຣະຣາຊາກໍສັ່ນກົວ ພ້ອມປະນົມມື ແລ້ວຖາມວ່າ: “ໂອ ພຣະພຣາຫມະນ ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະພຶດຖືກຢ່າງໃດ ຫຼືຜິດຢ່າງໃດ ໂອ ພຣະມຸນີ? ແລະໂລກກຸດຖະນີ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້າພະເຈົ້າແນວໃດ? ຂໍທ່ານເມດຕາອະທິບາຍໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ.”

Verse 21

वसिष्ठ उवाच । एतद् ब्रह्मोद्भवं नाम पद्मं त्रैलोक्यविश्रुतम् । दृष्टमात्रेण चानेन दृष्टाः स्युः सर्वदेवताः । एतस्मिन् दृश्यते चैतत् षण्मासं क्वापि पार्थिव ॥ ६२.२१ ॥

ວະສິດຖະ ກ່າວວ່າ: «ດອກບົວນີ້ ມີນາມວ່າ ‘ເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ’ ແລະໂດງດັງໃນສາມໂລກ. ເພີຍແຕ່ເຫັນມັນ ກໍເຫັນເທວະທັງປວງແລ້ວ. ໂອ ພຣະຣາຊາ, ດອກບົວນີ້ປາກົດໃຫ້ເຫັນຢູ່ນີ້ ປະມານຫົກເດືອນ ໃນບາງການການ»។

Verse 22

एतस्मिन् दृष्टमात्रे तु यो जलं विशते नरः । सर्वपापविनिर्मुक्तः परं निर्वाणमर्हति ॥ ६२.२२ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ເພີຍແຕ່ເຫັນສະຖານທີ່ສັກສິດນີ້ ແລ້ວລົງເຂົ້າໄປໃນນ້ຳຂອງມັນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຖືກກ່າວວ່າ ສົມຄວນແກ່ນິຣວານອັນສູງສຸດ.

Verse 23

ब्रह्मणः प्रागवस्थाया मूर्तिरप्सु व्यवस्थिताः । एतां दृष्ट्वा जले मग्नः संसाराद् विप्रमुच्यते ॥ ६२.२३ ॥

ໃນນ້ຳນັ້ນ ມີຮູບມູຣຕິຂອງພຣະພຣະຫມາ ອັນເກີ່ຍວກັບສະພາບດັ່ງເດີມກ່ອນການປາກົດ ຖືກສະຖາປະນາໄວ້. ຜູ້ໃດເຫັນມັນ ແລ້ວຈົມກາຍໃນນ້ຳ ຈະພົ້ນຈາກສັງສາຣະ (ວົງຈອນແຫ່ງການເກີດຕາຍ) ຢ່າງສິ້ນເຊີງ.

Verse 24

इमं च दृष्ट्वा ते सूतो जले मग्नो नरोत्तम । प्रविष्टश्च पुनरिमं हर्तुमिच्छन्नराधिप । प्राप्तवानसि दुर्बुद्धे कुष्ठित्वं पापपूरुष ॥ ६२.२४ ॥

«ແລະເມື່ອເຫັນສິ່ງນີ້ແລ້ວ ສາຣະຖີ (ຄົນຂັບລົດສົງຄາມ) ຂອງເຈົ້າ, ໂອ ຜູ້ປະເສີດໃນມະນຸດ, ໄດ້ຈົມລົງໃນນ້ຳ. ຕໍ່ມາ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງມະນຸດ, ເຈົ້າເຂົ້າໄປອີກ ເພາະປາຖະໜາຈະຊິງເອົາມັນ. ເຈົ້າໄດ້ຮັບ—ໂອ ຜູ້ມີໃຈຊົ່ວ, ໂອ ຄົນບາບ—ໂລກກຸດຖະ (ໂລກເຮື້ອນ/ເລັບໂຣຊີ)»।

Verse 25

दृष्टमेतत् त्वया यस्मात् त्वं साध्विति ततः प्रभो । मयोक्तो मोहमापन्नस्तेनासाधुरितीरितः ॥ ६२.२५ ॥

ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໄດ້ເຫັນສິ່ງນີ້, ໂອ ພຣະອົງ, ເຈົ້າຈຶ່ງກ່າວວ່າ «ເຈົ້າເປັນສາທຸ (ຜູ້ດີ)». ແຕ່ຂ້ອຍຜູ້ໄດ້ກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ກັບຕົກຢູ່ໃນໂມຫະ; ດັ່ງນັ້ນຂ້ອຍຈຶ່ງຖືກເອີ້ນວ່າ «ບໍ່ແມ່ນສາທຸ».

Verse 26

ब्रह्मपुत्रो ह्यहं चेमं पश्यामि परमेश्वरम् । अहन्यहनि चागच्छंस्तं पुनर्दृष्टवानसि ॥ ६२.२६ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າແມ່ນບຸດຂອງພຣະພຣະຫມາ ແທ້ໆ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ເຫັນພຣະເຈົ້າສູງສຸດນີ້. ທ່ານມາທຸກມື້ ຈຶ່ງໄດ້ເຫັນພຣະອົງອີກເທື່ອແລ້ວອີກເທື່ອ.

Verse 27

देवा अपि वदन्त्येते पद्मं काञ्चनमुत्तमम् । मानसे ब्रह्मपद्मं तु दृष्ट्वा चात्र गतं हरिम् । प्राप्स्यामस्तत् परं ब्रह्म यद् गत्वा न पुनर्भवेत् ॥ ६२.२७ ॥

ແມ່ນແຕ່ເທວະທັງຫຼາຍກໍກ່າວເຖິງດອກບົວຄຳອັນສູງສຸດນີ້. ເມື່ອໄດ້ເຫັນດອກບົວຂອງພຣະພຣະຫມາທີ່ມານະສາ ແລະໄດ້ເຫັນພຣະຫຣິຜູ້ເສດັດມາທີ່ນີ້ ພວກເຮົາຈະບັນລຸພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ—ໄປເຖິງແລ້ວບໍ່ກັບມາເກີດອີກ.

Verse 28

इदं च कारणं चान्यत् कुष्ठस्य शृणु पार्थिव । आदित्यः पद्मगर्भेऽस्मिन् स्वयमेव व्यवस्थितः ॥ ६२.२८ ॥

ຂໍໃຫ້ຟັງເຖີດ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ນີ້ແມ່ນເຫດອື່ນເພີ່ມເຕີມຂອງໂລກຂີ້ທູດ (ກຸດຖະ). ໃນຄັນດອກບົວນີ້ (padmagarbha) ພຣະອາທິດຍະ (ດວງອາທິດ) ຕັ້ງຢູ່ໂດຍພຣະອົງເອງ.

Verse 29

तं दृष्ट्वा तत्त्वतो भावः परमात्मैष शाश्वतः । धारयामि शिरस्येनं लोकमध्ये विभूषणम् ॥ ६२.२९ ॥

ເມື່ອໄດ້ເຫັນພຣະອົງຕາມຄວາມເປັນຈິງ ຂ້າພະເຈົ້າຮູ້ວ່າ ພຣະອົງນີ້ແມ່ນພຣະອາຕະມາສູງສຸດ (Paramātman) ອັນນິລັນດອນ. ຂ້າພະເຈົ້າອຸ້ມຊູພຣະອົງໄວ້ເທິງສີສະ ເປັນເຄື່ອງປະດັບໃນທ່າມກາງໂລກ.

Verse 30

एवं ते जल्पता पापमिदं देवेन दर्शितम् । इदानीमिममेव त्वमाराधय महामते ॥ ६२.३० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນຂະນະທີ່ທ່ານກ່າວຢູ່ ຄວາມບາບນີ້ໄດ້ຖືກເທວະດາເປີດເຜີຍໃຫ້ແຈ້ງ. ບັດນີ້ ໂອ ຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ທ່ານຄວນນະມັດສະການ ແລະບູຊາພຣະອົງນີ້ເທົ່ານັ້ນ.

Verse 31

अगस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा वसिष्ठस्तु इममेव व्रतं तदा । आदित्याराधनं दिव्यमारोग्याख्यं जगाद ह ॥ ६२.३१ ॥

ອະກັດຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ວະສິດຖະ ໃນເວລານັ້ນ ໄດ້ອະທິບາຍວຣະຕະນີ້ເທົ່ານັ້ນ—ການບູຊາພຣະອາທິດຍະອັນສະຫງ່າງາມ ທີ່ເອີ້ນວ່າ «ອາໂຣກຍະ (ສຸຂະພາບ) ວຣະຕະ».

Verse 32

सोऽपि राजा अकारोच्चेमं व्रतं भक्तिसमन्वितः । सिद्धिं च परमां प्राप्तो विरोगश्चाभवत्क्षणात् ॥ ६२.३२ ॥

ກະສັດຜູ້ນັ້ນກໍໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ດ້ວຍຄວາມເຊື່ອມັ່ນແລະສັດທາ; ທ່ານໄດ້ບັນລຸສິດທິອັນສູງສຸດ ແລະກາຍເປັນຜູ້ປອດໂຣກໃນພິບຕາດຽວ.