Adhyaya 54: Nārada’s Teaching on a Viṣṇu-Vrata for Securing a Husband (Narrative of the Apsarases)

Verse 1

भद्राश्व उवाच । विज्ञानोत्पत्तिकामस्य क आराध्यो भवेद् द्विज । कथं चाराध्यतेऽसौ हि एतदाख्याहि मे द्विज ॥ ५४.१ ॥

ພັດຣາສະວະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ທະວິຊະ (ຜູ້ເກີດສອງຄັ້ງ), ສຳລັບຜູ້ປາດຖະໜາໃຫ້ເກີດວິຊະຍານ (vijñāna) ຜູ້ໃດຄວນຖືກບູຊາ? ແລະຈະບູຊາທ່ານນັ້ນແນວໃດ? ຂໍຈົ່ງບອກຂ້ອຍ, ໂອ ທະວິຊະ».

Verse 2

अगस्त्य उवाच । विष्णुरेव सदाराध्यः सर्वदेवैरपि प्रभुः । तस्योपायं प्रवक्ष्यामि येनासौ वरदो भवेत् ॥ ५४.२ ॥

ອະກັດສະຕະ ກ່າວວ່າ: «ພຣະວິສະນຸ (Viṣṇu) ເທົ່ານັ້ນຄວນຖືກບູຊາຢ່າງສະເໝີ; ພຣະອົງເປັນຈອມເຈົ້າແມ່ນແຕ່ເທວະທັງປວງ. ຂ້ອຍຈະອະທິບາຍວິທີການກ່ຽວກັບພຣະອົງ ໂດຍທີ່ພຣະອົງຈະເປັນຜູ້ປະທານພອນ».

Verse 3

रहस्यं सर्वदेवानां मुनीनां मनुजांस्तथा । नारायणः परो देवस्तं प्रणम्य न सीदति ॥ ५४.३ ॥

ນີ້ແມ່ນຄວາມລັບອັນລຶກຊຶ້ງສໍາລັບເທວະທັງປວງ, ສໍາລັບມຸນີ ແລະມະນຸດດ້ວຍ: ນາຣາຍະນະແມ່ນເທວະສູງສຸດ; ຜູ້ກ້ມກາບພຣະອົງ ບໍ່ຕົກໃນຄວາມເສົ້າໝອງ.

Verse 4

श्रूयते च पुरा राजन् नारदेन महात्मना । कथितं तुष्टिदं विष्णोर्व्रतमप्सरसां तथा ॥ ५४.४ ॥

ອີກທັງ, ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ໄດ້ຍິນກັນມາວ່າໃນການກ່ອນ ນາຣະດະຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ ໄດ້ເລົ່າເຖິງວຣະຕະຂອງພຣະວິດສະນຸ ອັນໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈ (ຕຸດສະຕິ) ແລະຍັງມີວຣະຕະກ່ຽວກັບອັບສະຣາດ້ວຍ.

Verse 5

नारदस्तु पुरा कल्पे गतवान् मानसंसारः । स्नानार्थं तत्र चाजापश्यत् सर्वमप्सरसां गणम् ॥ ५४.५ ॥

ນາຣະດະໃນກັລປະກ່ອນໜຶ່ງ ໄດ້ໄປຍັງທະເລສາບມານະສະ; ແລະທີ່ນັ້ນ ເມື່ອປາດຖະໜາຈະອາບນ້ຳ ທ່ານໄດ້ເຫັນຝູງອັບສະຣາທັງໝົດ.

Verse 6

तास्तं दृष्ट्वा विलासिन्यो जटामुकुटधारिणम् । अस्थिचर्मावशेषं तु छत्रदण्डकपालिनम् ॥ ५४.६ ॥

ເມື່ອນາງທັງຫຼາຍຜູ້ມີລີລາເຫັນທ່ານ ນາງເຫັນຜູ້ສວມມົກຸດແຫ່ງຜົມມັດ (ຈະຕາ), ຜູ້ຖືຊາກອັນເຫຼືອຂອງກະດູກແລະໜັງ, ແລະຜູ້ຖືຄັນຮົ່ມກັບຖ້ວຍກະໂຫຼກ.

Verse 7

देवासुरमनुष्याणां दिदृक्षुं कलहप्रियम् । ब्रह्मपुत्रं तपोयुक्तं पप्रच्छुस्ता वराङ्गनाः ॥ ५४.७ ॥

ເພາະປາດຖະໜາຈະເຫັນຜູ້ຮັກການຂັດແຍ່ງໃນຫມູ່ເທວະ, ອະສຸຣະ ແລະມະນຸດ, ນາງຜູ້ງາມສູງສົ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ໄດ້ຖາມບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ປະກອບດ້ວຍຕະປະ (tapas).

Verse 8

अप्सरस ऊचुः । भगवन् ब्रह्मतनय भर्तृकामाः वयं द्विज । नारायणश्च भर्ता नो यथा स्यात् तत् प्रचक्ष्व नः ॥ ५४.८ ॥

ອັບສະຣາທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະອົງຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ບຸດແຫ່ງພຣະພຣະຫມາ, ໂອ ທະວິຊະ—ພວກເຮົາປາຖະນາສາມີ. ຂໍຈົ່ງບອກວ່າ ຈະເຮັດໃຫ້ນາຣາຍະນະເປັນສາມີຂອງພວກເຮົາໄດ້ແນວໃດ»

Verse 9

नारद उवाच । प्रणामपूर्वकः प्रश्नः सर्वत्र विहितः शुभः । स च मे न कृतो गर्वाद् युष्माभिर्यौवनस्मयात् ॥ ५४.९ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ຄໍາຖາມທີ່ນໍາໜ້າດ້ວຍການນົບນ້ອມຄາລະວະ ເປັນສິ່ງມົງຄຸນ ແລະຖືກຕ້ອງທົ່ວໄປ. ແຕ່ສິ່ງນັ້ນບໍ່ໄດ້ເຮັດໂດຍຂ້ອຍ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຍິ່ງຍະໂສ; ແລະໂດຍພວກເຈົ້າ—ເນື່ອງຈາກຄວາມຫຼົງໃນວັຍໜຸ່ມ»

Verse 10

तथापि देवदेवस्य विष्णोर्यन्नामकीर्तितम् । भवतीभिस्तथा भर्त्ता भवत्विति हरिः कृतः । तन्नामोच्चारणादेव कृतं सर्वं न संशयः ॥ ५४.१० ॥

«ແຕ່ຢ່າງໃດກໍຕາມ ເນື່ອງຈາກພວກເຈົ້າໄດ້ສັນລະເສີນນາມຂອງພຣະວິດສະນຸ ຜູ້ເປັນເທວະເທວາ, ພຣະຫຣິຈຶ່ງຖືກນັບວ່າເປັນພຣະຜູ້ອຸປະຖຳ/ສາມີຂອງພວກເຈົ້າ. ແທ້ຈິງ ແຕ່ການເອີ້ນນາມນັ້ນພຽງຢ່າງດຽວ ກໍສໍາເລັດທຸກສິ່ງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»

Verse 11

इदानीं कथयाम्याशु व्रतं येन हरिः स्वयम् । वरदत्वमवाप्नोति भर्तृत्वं च नियच्छति ॥ ५४.११ ॥

«ບັດນີ້ ຂ້ອຍຈະເລົ່າໃຫ້ຟັງໂດຍໄວ ວ່າດ້ວຍວຣະຕະ (ພິທີປະພຶດສິນ) ໃດ ພຣະຫຣິເອງຈຶ່ງບັນລຸພາວະເປັນຜູ້ປະທານພອນ ແລະຍັງປະທານບົດບາດເປັນຜູ້ອຸປະຖຳ/ຜູ້ຄ້ຳຈຸນອີກດ້ວຍ»

Verse 12

नारद उवाच । वसन्ते शुक्लपक्षस्य द्वादशी या भवेत्शुभा । तस्यामुपोष्य विधिवन्निशायां हरिमर्च्चयेत् ॥ ५४.१२ ॥

ນາຣະດະກ່າວວ່າ: «ໃນລະດູວະສັນຕະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສຸກລະປັກ) ມື້ທີ 12 ອັນເປັນມົງຄຸນ; ໃນມື້ນັ້ນ ຈົ່ງອົບພົບອຸໂປສົດຕາມພິທີໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ແລະໃນກາງຄືນ ຈົ່ງບູຊາພຣະຫຣິ»

Verse 13

पर्यङ्कास्तरणं कृत्वा नानाचित्रसमन्वितम् । तत्र लक्ष्म्या युतं रौप्यं हरिं कृत्वा निवेशयेत् ॥ ५४.१३ ॥

ເມື່ອຈັດເຮັດຕຽງ ແລະ ຜ້າປູຕຽງ ທີ່ປະດັບດ້ວຍລາຍລະອຽດຫຼາກຫຼາຍແລ້ວ ຈຶ່ງຄວນນໍາຮູບພຣະຮະຣິ (Hari) ເຮັດດ້ວຍເງິນ ພ້ອມພຣະລັກສະມີ (Lakṣmī) ໄປປະດິດໄວ້ທີ່ນັ້ນ।

Verse 14

तस्योपरि ततः पुष्पैर्मण्डपं कारयेद् बुधः । नृत्यवादित्रगेयैश्च जागरं तत्र कारयेत् ॥ ५४.१४ ॥

ເທິງນັ້ນຕໍ່ໄປ ຜູ້ຮູ້ຄວນໃຫ້ສ້າງມັນດະປະ (maṇḍapa) ດ້ວຍດອກໄມ້; ແລະທີ່ນັ້ນ ຄວນໃຫ້ປະກອບພິທີຕື່ນຄ່ຳ (jāgara) ດ້ວຍການຟ້ອນ, ດົນຕີ, ແລະ ການຂັບຮ້ອງ।

Verse 15

मनॊभवायेति शिर अनङ्गायेति वै कटिम् । कामाय बाहुमूले तु सुशास्त्रायेति चोदरम् ॥ ५४.१५ ॥

ໃຫ້ກໍານົດມັນຕຣາ: “ແດ່ມະໂນພະວະ (Manobhava)” ທີ່ສີສະ; “ແດ່ອະນັງຄະ (Anaṅga)” ທີ່ແອວ; “ແດ່ກາມະ (Kāma)” ທີ່ໂຄນແຂນ; ແລະ “ແດ່ສຸຊາສະຕຣະ (Suśāstra)” ທີ່ທ້ອງ।

Verse 16

मन्मथायेति पादौ तु हरयेति च सर्वतः । पुष्पैः सम्पूज्य देवेशं मल्लिकाजातिभिस्तथा ॥ ५४.१६ ॥

ແລ້ວຈຶ່ງບູຊາພຣະບາດດ້ວຍຄໍາວ່າ “ແດ່ມັນມະຖະ (Manmatha)”; ແລະບູຊາຮອບດ້ານທັງໝົດດ້ວຍຄໍາວ່າ “ແດ່ຮະຣິ (Hari)”; ຈາກນັ້ນບູຊາພຣະເທວະເອກະລາດ ດ້ວຍດອກໄມ້ ເຊັ່ນ ມັລລິກາ (mallikā) ແລະ ຈາຕີ (jātī) ດ້ວຍ।

Verse 17

पश्चाच्चतुर आदाय इक्षुदण्डान् सुशोभनान् । चतुर्दिक्षु न्यसेत् तस्य देवस्य प्रणतो नृप ॥ ५४.१७ ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອນໍາເອົາລໍາອ້ອຍທີ່ງາມສົດ 4 ລໍາແລ້ວ ຄວນວາງໄວ້ໃນທິດທັງ 4 ໂດຍກົ້ມກາບນົບນ້ອມຕໍ່ພຣະເທວະນັ້ນ।

Verse 18

एवं कृत्वा प्रभाते तु प्रदद्याद् ब्राह्मणाय वै । वेदवेदाङ्गयुक्ताय सम्पूर्णाङ्गाय धीमते ॥ ५४.१८ ॥

ເມື່ອໄດ້ກະທຳດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ໃນຍາມເຊົ້າຮຸ່ງ ຄວນມອບທານນັ້ນໃຫ້ແກ່ພຣາຫມັນແທ້ໆ—ຜູ້ປະກອບດ້ວຍເວດ ແລະ ເວດາງຄະ ມີອະວະຍະວະຄົບຖ້ວນ ແລະ ມີປັນຍາຮອບຄອບ।

Verse 19

ब्राह्मणांश्च तथा पूज्य व्रतमेतत् समापयेत् । एवं कृते तथा विष्णुर्भर्त्ता वो भविता ध्रुवम् ॥ ५४.१९ ॥

ແລະເມື່ອໄດ້ນັບຖືບູຊາພຣາຫມັນທັງຫຼາຍເຊັ່ນດຽວກັນ ກໍຄວນສຳເລັດວຣະຕະນີ້. ເມື່ອກະທຳໄດ້ດັ່ງນັ້ນ ພຣະວິສນຸຈະເປັນຜູ້ຄຸ້ມຄອງແລະຜູ້ພຶ່ງພາຂອງພວກເຈົ້າແນ່ນອນ।

Verse 20

अकृत्वा मत्प्रणामं तु पृष्टो गर्वेण शोभनाः । अवमानस्य तस्यायं विपाको वो भविष्यति ॥ ५४.२० ॥

“ແຕ່ພວກເຈົ້າ—ແມ່ນຖືກຖາມແລ້ວກໍຕາມ—ບໍ່ໄດ້ກົ້ມກາບນົບນ້ອມຂ້າ ແລະໄດ້ເວົ້າດ້ວຍຄວາມຈອງຫອງ, ໂອ ຜູ້ມີສະຫງ່າງາມ. ດັ່ງນັ້ນ ນີ້ແມ່ນຜົນວິບາກຂອງການດູໝິ່ນນັ້ນທີ່ຈະເກີດແກ່ພວກເຈົ້າ.”

Verse 21

एतस्मिन्नेव सरसि अष्टावक्रो महामुनिः । तस्योपहासं कृत्वा तु शापं लप्स्यथ शोभनाः ॥ ५४.२१ ॥

ໃນສະຣະນີ້ເອງ ມີມະຫາມຸນີ ອັດຖາວັກຣະ. ຖ້າພວກເຈົ້າເຢາະເຍີ້ຍທ່ານ, ໂອ ຜູ້ງາມ, ພວກເຈົ້າຈະໄດ້ຮັບຄຳສາບແຊ່ງ.

Verse 22

व्रतेनानेन देवेशं पतिं लब्ध्वाभिमानतः । अवमानेऽपहरणं गोपालैर्वो भविष्यति । पुरा हर्त्ता च कन्यानां देवो भर्त्ता भविष्यति ॥ ५४.२२ ॥

“ໂດຍວຣະຕະນີ້ ພວກເຈົ້າໄດ້ຮັບພຣະເທວະເຈົ້າແຫ່ງທວງເທວະເປັນສາມີ; ແຕ່ເນື່ອງຈາກຄວາມຈອງຫອງ ເມື່ອຖືກຫຍັບຫຍາມ ພວກເຈົ້າຈະຖືກຄົນລ້ຽງງົວລັກພາໄປ. ໃນກ່ອນນັ້ນ ພຣະເທວະອົງນັ້ນເຄີຍເປັນຜູ້ພາກັນຍາໄປ; ພຣະອົງດຽວກັນນັ້ນຈະເປັນສາມີ (ຂອງນາງທັງຫຼາຍ).”

Verse 23

अगस्त्य उवाच । एवमुक्त्वा स देवर्षिः प्रययौ नारदः क्षणात् । ता अप्येतद् व्रतं चक्रुस् तुष्टश्चासां स्वयं हरिः ॥ ५४.२३ ॥

ອະກັດສະຕະຍະ ກ່າວວ່າ: ເມື່ອໄດ້ກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ດະເວະຣິສິ ນາຣະດະ ກໍໄດ້ຈາກໄປໃນທັນທີ. ພວກນາງກໍໄດ້ປະຕິບັດວຣະຕະນີ້ ແລະ ພຣະຫະຣິ (ວິສນຸ) ກໍພໍພຣະໄທດ້ວຍພຣະອົງເອງ.