Adhyaya 50: The Procedure for the Dharaṇī Vow (Kārtika Dvādaśī Observance)

Verse 1

दुर्वासा उवाच । गत्वा तु पुष्करं तीर्थमगस्त्यो मुनिपुङ्गवः । कार्तिक्यामाजगामाशु पुनर्भद्राश्वमन्दिरम् ॥ ५०.१ ॥

ດຸຣວາສາ ກ່າວວ່າ: «ອະກັດສະຕະ ຜູ້ເປັນມຸນິອັນຍິ່ງ ໄດ້ໄປຍັງທີ່ທິຣະຖະປຸສກະຣະ ແລ້ວໃນເດືອນກາຣຕິກາ ກໍກັບມາຢ່າງໄວ ອີກຄັ້ງສູ່ມັນດິຣະຂອງພະດຣາສະວະ»។

Verse 2

तमागतं मुनिं प्रेक्ष्य राजा परमधार्मिकः । अर्घपाद्यादिभिः पूज्य कृतासनपरिग्रहम् । उवाच हर्षितो राजा तमृषिं संहितव्रतम् ॥ ५०.२ ॥

ເມື່ອກະສັດຜູ້ຍຶດຖືທຳມະຢ່າງສູງ ເຫັນມຸນີຜູ້ມາຮອດ ກໍໄດ້ບູຊາດ້ວຍອັຣຄະ ແລະນ້ຳລ້າງຕີນ ຈັດອາສນະຮັບຮອງຕາມພິທີ ແລ້ວກະສັດຜູ້ປິຕິ ໄດ້ກ່າວກັບຣິສີຜູ້ມີວຣະຕະມັ່ນຄົງນັ້ນ।

Verse 3

राजोवाच । भगवन् कथितं पूर्वं त्वया ऋषिवरोत्तम । द्वादश्याश्वयुजे मासि विधानं तत् कृतं मया । इदानीं कार्तिके मासि यत् स्यात् पुण्यं वदस्व मे ॥ ५०.३ ॥

ກະສັດກ່າວວ່າ: «ຂ້າແຕ່ພຣະຜູ້ເຈົ້າ ຜູ້ເປັນຣິສີຍອດຢ່າງ, ກ່ອນນີ້ທ່ານໄດ້ອະທິບາຍພິທີດວາດະຊີໃນເດືອນອາສວະຍຸຊະ ແລະຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ປະຕິບັດແລ້ວ. ບັດນີ້ໃນເດືອນກາຣຕິກ ຂໍທ່ານບອກບຸນຜົນທີ່ເກີດຂຶ້ນໃຫ້ຂ້າພະເຈົ້າ»

Verse 4

अगस्त्य उवाच । शृणु राजन् महाबाहो कार्तिके मासि द्वादशीम् । उपोष्य विधिना येन यच्चास्याः प्राप्यते फलम् ॥ ५०.४ ॥

ອະກັດສະຕະຍະກ່າວວ່າ: «ຟັງເຖີດ ໂອ ກະສັດຜູ້ມີແຂນແຂງກ້າ, ກ່ຽວກັບດວາດະຊີໃນເດືອນກາຣຕິກ; ຜູ້ໃດອຸໂປສະຖະອົດອາຫານຕາມພິທີ ແລະຜົນທີ່ໄດ້ຮັບຈາກວຣະຕະນີ້»

Verse 5

प्राग्विधानॆन संकल्प्य तद्वत् स्नानं तु कारयेत् । विभुमेवर्चयेद् देवं नारायणमकल्मषम् ॥ ५०.५ ॥

ເມື່ອຕັ້ງສັງກັລປະຕາມພິທີກ່ອນໜ້າ ແລ້ວໃຫ້ອາບນ້ຳຕາມແບບນັ້ນ; ຈາກນັ້ນຄວນບູຊາແຕ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອົງສູງສຸດ—ນາຣາຍະນະ ຜູ້ບໍ່ມີມົນທິນ।

Verse 6

नमः सहस्रशिरसे शिरः सम्पूजयेद्धरेः । पुरुषायेति च भुजौ कण्ठं वै विश्वरूपिणे । ज्ञानास्त्रायेति चास्त्राणि श्रीवत्साय तथा उरः ॥ ५०.६ ॥

ຄວນບູຊາສີສະຂອງພຣະຫຣິດ້ວຍຄຳວ່າ «ນະມະຫະ ສະຫັສຣະຊິຣະເສ»; ບູຊາແຂນດ້ວຍ «ປຸຣຸສາຍ»; ບູຊາຄໍດ້ວຍ «ວິສະວະຣູປິເນ»; ບູຊາອາວຸດດ້ວຍ «ຍານາສະຕຣາຍ»; ແລະບູຊາອົກດ້ວຍ «ສຣີວັດສາຍ».

Verse 7

जगद्ग्रसिष्णवे पूज्य उदरं दिव्यमूर्तये । कटिं सहस्रपादाय पादौ देवस्य पूजयेत् ॥ ५०.७ ॥

ຄວນບູຊາພຣະອຸທອນ (ທ້ອງ) ແດ່ພຣະອົງຜູ້ກົມກືນໂລກທັງປວງ; ບູຊາພຣະແອວ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີຮູບດິວະ; ແລະບູຊາພຣະບາດຂອງເທວະ ແດ່ພຣະອົງຜູ້ມີ «ພັນຕີນ».

Verse 8

अनुलोमेन देवेशं पूजयित्वा विचक्षणः । नमो दामोदरायेति सर्वाङ्गं पूजयेद्धरेः ॥ ५०.८ ॥

ເມື່ອບູຊາພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງຕາມລຳດັບອັນຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຜູ້ຮູ້ແຈ້ງຄວນບູຊາອະວະຍະວະທຸກສ່ວນຂອງພຣະຫຣິ, ພ້ອມກ່າວວ່າ «ນະໂມ ດາໂມດະຣາຍ».

Verse 9

एवं सम्पूज्य विधिना तस्याग्रे चतुरो घटान् । स्थापयेद्रत्नगर्भांस्तु सितचन्दनचर्चितान् ॥ ५०.९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອບູຊາຕາມພິທີທີ່ກຳນົດໄວ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງແລ້ວ, ຄວນວາງໄຫ 4 ໃບໄວ້ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ, ເຕັມໄປດ້ວຍຂອງມີຄ່າ ແລະທາດ້ວຍຈັນທະນາຂາວ.

Verse 10

स्रग्दामबद्धग्रीवांस्तु सितवस्त्रावगुण्ठितान् । स्थापितान् ताम्रपात्रैस्तु तिलपूर्णैः सकाञ्चनैः ॥ ५०.१० ॥

ແລະສິ່ງເຫຼົ່ານັ້ນ ທີ່ຄໍຖືກຜູກດ້ວຍພວງມາລາແລະສາຍດອກໄມ້, ຖືກຄຸມດ້ວຍຜ້າຂາວ, ໄດ້ຈັດວາງຄຽງກັບພາຊະນະທອງແດງທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍເມັດງາ ພ້ອມທັງຄຳ.

Verse 11

चत्वारः सागराश्चैव कल्पिता राजसत्तम । तन्मध्ये प्राग्विधानॆन सौवर्णं स्थापयेद्धरिम् । योगीश्वरं योगनिद्रां चरन्तं पीतवाससम् ॥ ५०.११ ॥

“ໂອ ກະສັດຜູ້ປະເສີດ, ໃນການຈັດວາງນີ້ໄດ້ສົມມຸດເປັນສະຫມຸດ 4 ສາຍ. ໃນກາງຂອງມັນ, ຕາມພິທີທີ່ກ່າວໄວ້ກ່ອນ, ຄວນອັນເຊີນປະດິດຕັ້ງພຣະຫຣິທີ່ຫຼໍ່ດ້ວຍຄຳ—ຈອມແຫ່ງໂຍຄີ, ຜູ້ສະຖິດໃນໂຍຄະນິດຣາ, ນຸ່ງຜ້າສີເຫຼືອງ.”

Verse 12

तमप्येवं तु सम्पूज्य जागरं तत्र कारयेत् । कुर्याच्च वैष्णवं यज्ञं यजेद् योगीश्वरं हरिम् ॥ ५०.१२ ॥

ເມື່ອໄດ້ນະມັດສະການບູຊາພຣະອົງນັ້ນຢ່າງຄົບຖ້ວນແລ້ວ ຄວນຈັດໃຫ້ມີການເຝົ້າຕື່ນຕະຫຼອດຄືນຢູ່ທີ່ນັ້ນ; ແລະຄວນປະກອບຍັດຍາວາຍສະນະວະ ໂດຍບູຊາພຣະຫຣິ ຜູ້ເປັນຈອມແຫ່ງໂຍຄີທັງຫຼາຍ।

Verse 13

षोडशारे तथा चक्रे राजभिर्बहुभिः कृते । एवं कृत्वा प्रभाते तु ब्राह्मणाय च दापयेत् ॥ ५०.१३ ॥

ດັ່ງນັ້ນເຊັ່ນກັນ ເມື່ອມີການສ້າງຈັກລໍ້ທີ່ມີຊ່ອງກົງ 16 ຊ່ອງ ໂດຍກະສັດຫຼາຍພຣະອົງ; ເມື່ອຈັດການສຳເລັດແລ້ວ ໃນຍາມຮຸ່ງເຊົ້າ ຄວນໃຫ້ນຳໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມະນະ.

Verse 14

चत्वारः सागराः देयाश्चतुर्णां पञ्चमस्य ह । योगीश्वरं तु सम्पूर्णं दापयेत् प्रयतः शुचिः ॥ ५०.१४ ॥

ຄວນຖວາຍ “ມະຫາສະມຸດ” ຈຳນວນ 4 ຢ່າງ; ແລະແທ້ຈິງ ສຳລັບ “ອັນທີ 5” ໃນບັນດາ 4 ນັ້ນ ຜູ້ມີວິໄນ ແລະບໍລິສຸດ ຄວນໃຫ້ມີການຖວາຍຢ່າງຄົບຖ້ວນແກ່ “ຈອມແຫ່ງໂຍຄີ”.

Verse 15

वेदाध्ये तु समं दत्तं द्विगुणं तद्विदे तथा । आचार्ये पञ्चरात्राणां सहस्रगुणितं भवेत् ॥ ५०.१५ ॥

ການໃຫ້ທານແກ່ຜູ້ກຳລັງສຶກສາພຣະເວດ ໄດ້ຜົນບຸນເທົ່າກັນ; ໃຫ້ແກ່ຜູ້ຮູ້ແທ້ໃນພຣະເວດນັ້ນ ໄດ້ຜົນເປັນສອງເທົ່າ. ແຕ່ໃຫ້ແກ່ອາຈານແຫ່ງປັນຈະຣາຕຣະ ກ່າວກັນວ່າ ຜົນບຸນເພີ່ມເປັນພັນເທົ່າ.

Verse 16

यस्त्विमं सरहस्यं तु समन्त्रं चोपपादयेत् । विधानं तस्य वै दत्तं कोटिकोटिगुणोत्तरम् ॥ ५०.१६ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ຜູ້ທີ່ຖ່າຍທອດ ຫຼືສ້າງຕັ້ງຄຳສອນນີ້ຢ່າງຖືກຕ້ອງ ພ້ອມທັງນັຍະລັບ ແລະມັນຕຣະທີ່ປະກອບກັນ—ພິທີການຕາມບັນຍັດຂອງເຂົານັ້ນ ຖືກປະທານແທ້ ແລະໃຫ້ຄຸນຄ່າເພີ່ມພູນເປັນໂກຕິເທິງໂກຕິ.

Verse 17

गुरवे सति यस्त्वन्यमाश्रयेत् पूजयेत् कुधीः । स दुर्गतिमवाप्नोति दत्तमस्य च निष्फलम् । प्रयत्नेन गुरौ पूर्वं पश्चादन्यस्य दापयेत् ॥ ५०.१७ ॥

ເມື່ອອາຈານຍັງຢູ່ ຄົນໂງ່ທີ່ຫັນໄປພຶ່ງພາຄົນອື່ນ ແລະນັບຖືຄົນນັ້ນ ຈະໄດ້ຮັບຄວາມວິບັດ; ທານທີ່ໃຫ້ໄປກໍເປັນໄຮ້ຜົນ. ດັ່ງນັ້ນ ຄວນບູຊາແກ່ອາຈານກ່ອນ ແລ້ວຈຶ່ງໃຫ້ແກ່ຄົນອື່ນພາຍຫຼັງ.

Verse 18

अविद्यो वा सविद्यो वा गुरुरेव जनार्दनः । मार्गस्थो वाप्यमार्गस्थो गुरुरेव परा गतिः ॥ ५०.१८ ॥

ຈະເປັນອາຈານບໍ່ມີວິຊາ ຫຼືມີວິຊາກໍຕາມ ອາຈານນັ້ນແຫຼະແມ່ນ Janārdana. ຈະຢູ່ໃນທາງ ຫຼືຢູ່ນອກທາງກໍຕາມ ອາຈານນັ້ນແຫຼະແມ່ນທີ່ພຶ່ງ/ເປົ້າໝາຍສູງສຸດ.

Verse 19

प्रतिपद्य गुरुं यस्तु मोहाद् विप्रतिपद्यते । स जन्मकोटि नरके पच्यते पुरुषाधमः ॥ ५०.१९ ॥

ແຕ່ຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ໄດ້ຮັບອາຈານເປັນທີ່ນໍາທາງແລ້ວ ແຕ່ພາຍຫຼັງດ້ວຍຄວາມຫຼົງ ກັບປະພຶດຕໍ່ຕ້ານ ຜູ້ນັ້ນເປັນຄົນຕໍ່າສຸດ ຖືກເຜົາໃນນະລົກຕະຫຼອດການເກີດນັບໂກຕິ.

Verse 20

एवं दत्त्वा विधानॆन द्वादश्यां विष्णुमर्च्य च । विप्राणां भोजनं कुर्याद् यथाशक्त्या सदक्षिणम् ॥ ५०.२० ॥

ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອໄດ້ໃຫ້ທານຕາມພິທີທີ່ຖືກຕ້ອງ ແລະໄດ້ບູຊາພຣະວິດສະນຸໃນວັນທວາດະສີ (ວັນທີ 12) ແລ້ວ ຄວນຈັດອາຫານໃຫ້ພຣາຫມັນຜູ້ຮູ້ ພ້ອມທັງດັກຊິນາ ຕາມກໍາລັງຂອງຕົນ.

Verse 21

धरणीव्रतमेतद्धि पुरा कृत्वा प्रजापतिः । प्रजापत्यं तथा लेभे मुक्तिं ब्रह्म च शाश्वतम् ॥ ५०.२१ ॥

ເພາະໃນການກ່ອນ ພຣະປຣະຊາປະຕິ (Prajāpati) ໄດ້ປະຕິບັດທະຣະນີ-ວຣະຕະ (Dharaṇī-vrata) ນີ້ ແລະໄດ້ຮັບສະຖານະປຣະຊາປັດຍະ (Prajāpatya); ພ້ອມກັນນັ້ນ ຍັງບັນລຸມຸກຕິ ແລະພຣະພຣະຫມັນ (Brahman) ອັນນິລັນດອນ.

Verse 22

युवनाश्वोऽपि राजर्षिरनेन विधिना पुरा । मन्धातारं सुतं लेभे परं ब्रह्म च शाश्वतम् ॥ ५०.२२ ॥

ໃນການເກົ່າກ່ອນ ຣາຊະຣິສິ ຢຸວະນາຊະວະ ກໍໄດ້ປະຕິບັດຕາມວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ໄດ້ຮັບບຸດ ມັນທາຕຣະ ແລະຍັງໄດ້ບັນລຸ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ອັນນິລັນດອນ ອີກດ້ວຍ।

Verse 23

तथा च हैहयो राजा कृतवीर्यो नराधिपः । कार्त्तवीर्यं सुतं लेभे परं ब्रह्म च शाश्वतम् ॥ ५०.२३ ॥

ແລະດັ່ງນັ້ນ ກະສັດໄຫຫະຍະ ກຣິຕະວີຣະຍະ ຜູ້ເປັນຈອມປົກຄອງມະນຸດ ໄດ້ຮັບບຸດນາມ ກາຣຕະວີຣະຍະ ແລະກໍໄດ້ບັນລຸ ພຣະພຣະຫມັນສູງສຸດ ອັນນິລັນດອນ ດ້ວຍ।

Verse 24

शकुन्तला अप्येवमेव तपश्चीर्त्वा महामुने । लेभे शाकुन्तलं पुत्रं दौष्यन्तिं चक्रवर्तिनम् ॥ ५०.२४ ॥

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ຊະກຸນຕະລາ ກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ໄດ້ປະພຶດຕະປະ (ຕະປັສຍາ) ຕາມວິທີນີ້ ແລ້ວໄດ້ຮັບບຸດ—ຊາກຸນຕະລະ ຜູ້ເປັນ ດໍຣສະຍັນຕິ ແລະເປັນຈັກກະວັດຕິນ ຈອມກະສັດສາກົນ।

Verse 25

तथा पौराणराजानो वेदोक्ताश्चक्रवर्तिनः । अनेन विधिना प्राप्ताश्चक्रवर्तित्वमुत्तमम् ॥ ५०.२५ ॥

ເຊັ່ນດຽວກັນ ບັນດາກະສັດໃນປຸຣານະ ແລະຜູ້ທີ່ໃນເວດະໄດ້ກ່າວໄວ້ວ່າເປັນຈັກກະວັດຕິນ ໄດ້ບັນລຸດ້ວຍວິທີທີ່ກຳນົດນີ້ ຊຶ່ງຄືສະພາບຈັກກະວັດຕິນອັນສູງສຸດ।

Verse 26

धरण्याऽपि पाताले मग्नया चरितं पुरा । व्रतमेतत् ततो नाम्ना धरणीव्रतमुत्तमम् ॥ ५०.२६ ॥

ວຣະຕະນີ້ ກ່ຽວພັນກັບເລື່ອງເກົ່າແກ່ຂອງແຜ່ນດິນ (ທະຣະນີ) ເມື່ອນາງໄດ້ຈົມລົງໃນ ປາຕາລະ; ດັ່ງນັ້ນ ຈຶ່ງເອີ້ນຕາມນາມວ່າ “ທະຣະນີ-ວຣະຕະ” ອັນປະເສີດ।

Verse 27

समाप्तेऽस्मिन् धरा देवी हरिणा क्रोधरूपिणा । उद्धृता अद्यापि तुष्टेन स्थापिताऽ नौरिवाम्भसि ॥ ५०.२७ ॥

ເມື່ອເຫດການນີ້ສິ້ນສຸດ ພຣະນາງທຣາ (ແຜ່ນດິນ) ຖືກພຣະຫຣິ ໃນຮູບແຫ່ງຄວາມໂກດ ຍົກຂຶ້ນ; ແລະຈົນທຸກມື້ນີ້ ພຣະອົງພໍໃຈ ແລ້ວວາງນາງໃຫ້ຢູ່ທີ່ເໝາະ—ດັ່ງເຮືອນ້ອຍເທິງນ້ຳ।

Verse 28

धरणीव्रतमेतद्धि कीर्तितं ते मया मुने । य इदं शृणुयाद् भक्त्या यश्च कुर्यान्नरोत्तमः । सर्वपापविनिर्मुक्तो विष्णुसायुज्यमाप्नुयात् ॥ ५०.२८ ॥

ໂອ ມຸນີ, ຂ້າໄດ້ປະກາດແກ່ເຈົ້າແລ້ວ ວ່ານີ້ແມ່ນວຣະຕະຊື່ «ທຣານີ-ວຣະຕະ». ຜູ້ໃດຟັງດ້ວຍຄວາມສັດທາ ແລະຜູ້ໃດ—ເປັນຄົນດີ—ປະຕິບັດມັນ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະໄດ້ຮັບສາຍຸຊະຍະ ກັບພຣະວິດສະນຸ (Viṣṇu).