Adhyaya 44: The Vaiśākha Bright-Twelfth Observance: Worship of Hari as Jāmadagnya and Its Fruits

Verse 1

दुर्वासा उवाच । वैशाखेऽप्येवमेवं तु संकल्प्य विधिना नरः । तद्वत् स्नानादिकं कृत्वा ततो देवालयं व्रजेत् ॥ ४४.१ ॥

ດຸຣະວາສາ ກ່າວວ່າ: “ໃນເດືອນໄວສາຂະ ດ້ວຍ, ຊາຍຄົນໜຶ່ງຄວນຕັ້ງສັງກັນປະຕາມພິທີທີ່ກຳນົດ; ແລ້ວເຮັດການອາບນ້ຳ ແລະວິທີປະພຶດອື່ນໆ ໃຫ້ເຫມືອນກັນ; ຈາກນັ້ນຈຶ່ງໄປສູ່ເທວາລັຍ.”

Verse 2

तत्राराध्य हरिं भक्त्या एभिर्मन्त्रैर्विचक्षणः । जामदग्न्याय पादौ तु उदरं सर्वधारिणे । मधुसूदनायेति कटिमुरः श्रीवत्सधारिणे ॥ ४४.२ ॥

ທີ່ນັ້ນ ຜູ້ປະຕິບັດຜູ້ຮູ້ແຈ້ງ ຄວນບູຊາພຣະຫຣິ (Hari) ດ້ວຍຄວາມສັດທາ ໂດຍມົນຕຣາເຫຼົ່ານີ້: ສໍາລັບພຣະບາດ ກ່າວ «ຊາມະດັກນຍາຍ»; ສໍາລັບພຣະອຸທອນ ກ່າວ «ຜູ້ທຣົງຮອງຮັບທຸກສິ່ງ»; ແລະສໍາລັບແອວແລະອົກ ກ່າວ «ມະທຸສູດະນາຍ»—ພຣະອົງຜູ້ຖືເຄື່ອງໝາຍ Śrīvatsa.

Verse 3

क्षत्रान्तकाय च भुजौ मणिकण्ठाय कण्ठकम् । स्वनाम्ना शङ्खचक्रौ तु शिरो ब्रह्माण्डधारिणे ॥ ४४.३ ॥

ແລະຄວນກໍານົດແຂນທັງສອງໃຫ້ແກ່ «Kṣatrāntaka»; ເຄື່ອງປະດັບຄໍໃຫ້ແກ່ «Maṇikaṇṭha»; ສ່ວນສັງຂ໌ແລະຈັກຣາ ໃຫ້ເອີ້ນຕາມນາມຂອງມັນເອງ; ແລະສິຣະໃຫ້ແກ່ «ຜູ້ທຣົງຮັບພຣະພັນດາຈັກກະວານ (brahmāṇḍa)».

Verse 4

एवमभ्यर्च्य मेधावी प्राग्वत् तस्याग्रतो घटम् । विन्यस्य स्थगितं तद्वद् वस्त्रयुग्मेन वेष्टितम् ॥ ४४.४ ॥

ເມື່ອບູຊາດັ່ງນີ້ແລ້ວ ຜູ້ມີປັນຍາຄວນວາງໝໍ້ນ້ໍາໄວ້ຂ້າງໜ້າ ເຊັ່ນທີ່ເຄີຍເຮັດກ່ອນ; ແລະໝໍ້ນັ້ນຄວນຖືກປົກຄຸມ ແລະຫໍ່ດ້ວຍຜ້າຄູ່ສອງຜືນ.

Verse 5

वैणवेन तु पात्रेण तस्मिन् संस्थापयेद्धरिम् । जामदग्न्येति विख्यातं नाम्ना क्लेशविनाशनम् ॥ ४४.५ ॥

ຕໍ່ຈາກນັ້ນ ໃຊ້ພາຊະນະແຫ່ງໄວສະນະວະ (Vaiṣṇava) ແລ້ວອັນເຊີນປະດິດສະຖານພຣະຫຣິໄວ້ໃນນັ້ນ—ພຣະຫຣິຜູ້ໂດ່ງດັງດ້ວຍນາມ «ຊາມະດັກນຍາ (Jāmadagnya)», ນາມທີ່ກ່າວວ່າທໍາລາຍຄລີເສະ (kleśa) ຄວາມທຸກລໍາບາກ.

Verse 6

दक्षिणे परशुं हस्ते तस्य देवस्य कारयेत् । सर्वगन्धैश्च सम्पूज्य पुष्पैर्नानाविधैः शुभैः ॥ ४४.६ ॥

ໃນພຣະຫັດຂວາຂອງເທວະພຣະອົງນັ້ນ ຄວນໃຫ້ສ້າງຂວານ (paraśu) ໄວ້; ແລ້ວບູຊາຢ່າງຖືກຕ້ອງດ້ວຍກິ່ນຫອມທຸກຊະນິດ ແລະດ້ວຍດອກໄມ້ມົງຄຸນຫຼາຍຫຼາຍຊະນິດ.

Verse 7

ततस्तस्याग्रतः कुर्याज्जागरं भक्तिमान्नरः । प्रभाते विमले सूर्ये ब्राह्मणाय निवेदयेत् । एवं नियमयुक्तस्य यत्फलं तन्निबोध मे ॥ ४४.७ ॥

ຈາກນັ້ນ ຜູ້ມີສັດທາຄວນຢູ່ຕື່ນເຝົ້າຍາມຄືນຢູ່ຕໍ່ໜ້າພຣະອົງ. ເມື່ອຮຸ່ງເຊົ້າ ແລະ ດວງອາທິດສະອາດແຈ້ງ ຄວນນໍາເຄື່ອງບູຊາໄປຖວາຍແກ່ພຣາຫມັນ. ບັດນີ້ ຈົ່ງຟັງຈາກຂ້າ ຜົນທີ່ເກີດແກ່ຜູ້ຮັກສານິຍົມວັດຕະປະຕິບັດນັ້ນ.

Verse 8

आसीद् राजा महाभागो वीरसेनो महाबलः । अपुत्रः स पुरा तीव्रं तपस्तेपे महौजसा ॥ ४४.८ ॥

ໃນອະດີດ ມີກະສັດຜູ້ມີສິຣິມົງຄຸນ ແລະ ມີພະລັງອັນໃຫຍ່ ຊື່ ວີຣະເສນະ. ແຕ່ກ່ອນນັ້ນ ພຣະອົງໄຮ້ບຸດ ແລະ ໄດ້ປະພຶດຕະປະຕິບັດຕະປະສະຢ່າງເຂັ້ມຂັ້ນ ດ້ວຍພະລັງຈິດອັນຍິ່ງໃຫຍ່.

Verse 9

चरस्तत्तपो घोरं याज्ञवल्क्यो महामुनिः । आजगाम महायोगी तं दृष्ट्वा नातिदूरतः ॥ ४४.९ ॥

ໃນຂະນະທີ່ ຍາຊະນະວັນກະຍະ ມະຫາມຸນີ ກໍາລັງປະພຶດຕະປະຕິບັດຕະປະສະອັນນ່າຢ້ານນັ້ນ ມີມະຫາໂຍຄີຜູ້ໜຶ່ງເຂົ້າມາ. ເມື່ອເຫັນທ່ານຈາກໄລຍະບໍ່ໄກ ກໍເຂົ້າມາໃກ້.

Verse 10

तमायान्तमथो दृष्ट्वा ऋषिं परमवर्चसम् । कृताञ्जलिपुटो भूत्वा राजाभ्युत्थानमाकरॊत् ॥ ४४.१० ॥

ເມື່ອນັ້ນ ກະສັດເຫັນລິສີຜູ້ມີລັດສະຫມີອັນສູງສຸດກໍາລັງເຂົ້າມາ. ພຣະອົງຈຶ່ງປະນົມມືດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບ ແລະ ລຸກຂຶ້ນຕ້ອນຮັບຢ່າງສົມຄວນ.

Verse 11

स पूजितो मुनिः प्राह किमर्थं तप्यते तपः । राजन् कथय धर्मज्ञ किं ते कार्यं विवक्षितम् ॥ ४४.११ ॥

ເມື່ອໄດ້ຮັບການບູຊາຢ່າງສົມຄວນແລ້ວ ມຸນີນັ້ນກ່າວວ່າ: “ເຈົ້າປະພຶດຕະປະຕິບັດຕະປະສະນີ້ເພື່ອຫຍັງ? ໂອ ກະສັດ, ຜູ້ຮູ້ທຳມະ, ຈົ່ງບອກມາ ວ່າເຈົ້າປາດຖະນາຈະກ່າວເຖິງກິດການໃດ.”

Verse 12

राजोवाच । अपुत्रोऽहं महाभाग नास्ति मे पुत्रसन्ततिः । तेन मे तप आस्थाय क्रिष्यते स्वतनुर्द्विज ॥ ४४.१२ ॥

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີວາສນາດີ, ຂ້າພະເຈົ້າໄຮ້ບຸດ; ບໍ່ມີສາຍສືບທາຍາດບຸດ. ດັ່ງນັ້ນຂ້າພະເຈົ້າຈຶ່ງຖືຕະປະ, ແລະກາຍຂອງຂ້າພະເຈົ້າ, ໂອ ທະວິຊະ, ກໍກຳລັງຊູບຜອມ»។

Verse 13

याज्ञवल्क्य उवाच । अलं ते तपसाऽनेन महाक्लेशेन पार्थिव । अल्पायासेन ते पुत्रो भविष्यति न संशयः ॥ ४४.१३ ॥

ຍາຊະຍະວັນກະຍະກ່າວວ່າ: «ພໍແລ້ວສຳລັບທ່ານກັບຕະປະນີ້, ໂອ ພະຣາຊາ, ດ້ວຍຄວາມທຸກທໍລະມານອັນໃຫຍ່. ໂດຍຄວາມພະຍາຍາມເພີຍນ້ອຍ ທ່ານຈະໄດ້ບຸດ ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ»។

Verse 14

राजोवाच । कथं मे भविता पुत्रोऽल्पायासेन वै द्विज । एतन्मे कथय प्रीतो भगवन् प्रणतस्य ह ॥ ४४.१४ ॥

ພະຣາຊາກ່າວວ່າ: «ໂອ ທະວິຊະ, ດ້ວຍຄວາມພະຍາຍາມເພີຍນ້ອຍ ບຸດຈະເກີດແກ່ຂ້າພະເຈົ້າໄດ້ແນວໃດ? ຂໍທ່ານເລົ່າໃຫ້ຟັງ, ໂອ ທ່ານຜູ້ນ່າເຄົາລົບ, ແກ່ຂ້າພະເຈົ້າຜູ້ກ້ມກາບຢູ່»។

Verse 15

दुर्वासा उवाच । एवमुक्तो मुनिस्तेन पार्थिवेन यशस्विना । आचख्यौ द्वादशीं चेमां वैशाखे सितपक्षजाम् ॥ ४४.१५ ॥

ທຸຣະວາສາກ່າວວ່າ: ເມື່ອຖືກພະຣາຊາຜູ້ມີກຽດສັກສີນັ້ນກ່າວຖາມດັ່ງນີ້, ນັກບວດມຸນີຈຶ່ງອະທິບາຍວຣະຕະ “ທະວາດະຊີ” ນີ້ ອັນເກີດໃນເດືອນໄວສາຂະ ໃນຂ້າງຂຶ້ນ (ສິຕະປັກສະ)។

Verse 16

स हि राजा विधानॆन पुत्रकामो विशेषतः । उपोष्य लब्धवान् पुत्रं नलं परमधार्मिकम् । योऽद्यापि कीर्त्यते लोके पुण्यश्लोको नरोत्तमः ॥ ४४.१६ ॥

ພະຣາຊານັ້ນ ຜູ້ປາຖະນາບຸດເປັນພິເສດ ໄດ້ປະຕິບັດພິທີຕາມວິທີ ແລະອົບພົບອົດອາຫານ ຈຶ່ງໄດ້ບຸດນາມ “ນະລະ” ຜູ້ມີທຳອັນສູງສຸດ. ແມ່ນກະທັ້ງທຸກມື້ນີ້ ທ່ານຍັງຖືກສັນລະເສີນໃນໂລກ ເປັນນະໂຣດຕະມະ ຜູ້ມີກຽດສັກສີອັນເກີດຈາກບຸນ.

Verse 17

प्रासङ्गिकं फलं ह्येतद्गतस्यास्य महामुने । सुपुत्रो जायते वित्तविद्यावान्कान्तिरुत्तमा ॥ ४४.१७ ॥

ໂອ ມະຫາມຸນີ, ນີ້ແທ້ໆແມ່ນຜົນພ້ອມພາບສໍາລັບຜູ້ທີ່ໄດ້ໄປຮອດ (ຫຼື ປະຕິບັດ) ນັ້ນ: ບຸດດີເກີດຂຶ້ນ, ໄດ້ທັງຊັບສິນແລະວິຊາ, ແລະມີລັດສະຫມີ/ຄວາມງາມອັນຍອດເຢັ້ຍ.

Verse 18

इह जन्मनि किं चित्रं परलोके शृणुष्व मे । कल्पमेकं ब्रह्मलोके वसित्वाऽप्सरसां गणैः ॥ ४४.१८ ॥

ໃນຊາດນີ້ຈະມີຫຍັງນ່າປະຫລາດ? ຈົ່ງຟັງຂ້ອຍເວົ້າເຖິງໂລກຫນ້າ: ໄດ້ຢູ່ໃນພຣະພຣົມໂລກ (Brahmaloka) ໜຶ່ງກັລປະ ແລ້ວຢູ່ກັບຫມູ່ອັບສະຣາທັງຫຼາຍ.

Verse 19

क्रीडत्यन्ते पुनः सृष्टौ चक्रवर्ती भवेद् ध्रुवम् । त्रिंशत्यब्दसहस्राणि जीवते नात्र संशयः ॥ ४४.१९ ॥

ໃນທ້າຍການ ເມື່ອການສ້າງສັນເກີດຂຶ້ນໃໝ່, ຜູ້ນັ້ນຈະເປັນຈັກກະວັດຕິ (ກະສັດຜູ້ຄອບຄອງສາກົນ) ຢ່າງແນ່ນອນ. ລາວຈະມີອາຍຸສາມສິບພັນປີ—ບໍ່ມີຂໍ້ສົງໄສ.