Adhyaya 33: The Origin of Rudra, the Disruption of Dakṣa’s Sacrifice, and the Establishment of Paśupati

Verse 1

श्रीवराह उवाच । अथापरां रुद्रसम्भूतिमाद्यां शृणुष्व राजन्निति सोऽभ्युवाच । महातपाः प्रीतितो धर्म्मदक्षः क्षमास्त्रधारी ऋषिरुग्रतेजाः ॥ ३३.१ ॥

ພຣະສີວະຣາຫະກ່າວວ່າ: «ບັດນີ້ ໂອ ພຣະຣາຊາ ຈົ່ງຟັງເລື່ອງດັ່ງເດີມອັນປະຖົມຂອງການກໍເກີດພຣະຣຸດຣະ»—ພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວ. ມີລະສີມະຫາຕະປະ ມີໃຈປິຕິ ຊໍານານໃນທຳ ຖື “ອາວຸດ” ແຫ່ງຄວາມອົດທົນ ເປັນລະສີຜູ້ມີລັດສະຫມີດຸຮ້າຍ।

Verse 2

जातः प्रजानां पतिरुग्रतेजा ज्ञानं परं तत्त्वभावं विदित्वा । सृष्टिं सिसृक्षुः क्षुभितोऽतिकोपाद् वृद्धिकाले जगतः प्रकामम् ॥ ३३.२ ॥

ເກີດເປັນເຈົ້າແຫ່ງປະຊາສັດ ມີລັດສະຫມີອັນດຸຮ້າຍ ແລະໄດ້ຮູ້ແຈ້ງປັນຍາສູງສຸດ—ສະພາບແທ້ແຫ່ງຕັດຕະວະ—ເມື່ອປາຖະໜາຈະສ້າງສັນສັດຕະວະ ຈຶ່ງຖືກກະທົບໃຫ້ສັ່ນໄຫວ; ແລະດ້ວຍຄວາມໂກດກ້າຮຸນແຮງ ໃນຍາມທີ່ໂລກຂະຫຍາຍຕົວ ການສ້າງສັນຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນຢ່າງເຕັມສ່ວນ।

Verse 3

तपस्यतोऽतः स्थिरकीर्तिः पुराणो रजस्तमोद्ध्वस्तगतिर्बभूव । वरो वरेण्यो वरदः प्रतापी कृष्णारुणः पुरुषः पिङ्गनेत्रः ॥ ३३.३ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ສໍາລັບຜູ້ປະກອບຕະປະ ພຣະບູຮານຜູ້ມີກຽດສະຫງ່າມັ່ນຄົງ ໄດ້ກາຍເປັນທາງເດີນທີ່ກໍາຈັດຣະຊັສ ແລະ ຕະມັສ. ພຣະອົງເປັນພອນ ເປັນພອນອັນປະເສີດ ເປັນຜູ້ປະທານພອນ ມີອານຸພາບຮຸ່ງເຮືອງ; ເປັນບຸລຸດສີດໍາປົນແດງ ມີດວງຕາສີນ້ໍາຕານອອກເຫຼືອງ।

Verse 4

रुदन्नुक्तो ब्रह्मणा मा रुद त्वं रुद्रस्ततोऽसावभवत् पुराणः । नयस्र्व सृष्टिं विततस्वरूपां भवान् समर्थोऽसि महानुभाव ॥ ३३.४ ॥

ເມື່ອພຣະພຣະຫມາໄດ້ເອີ້ນວ່າ «ຢ່າຮ້ອງໄຫ້» ພຣະອົງນັ້ນຈຶ່ງໄດ້ຊື່ວ່າ ຣຸດຣະ ຜູ້ບູຮານ. ໂອ ຜູ້ມີຈິດໃຈຍິ່ງໃຫຍ່, ຈົ່ງນໍາພາການສ້າງສັນໃຫ້ດໍາເນີນໄປໃນຮູບອັນແຜ່ຂະຫຍາຍທັງປວງ; ທ່ານສາມາດເຮັດໄດ້.

Verse 5

इत्युक्तमात्रः सलिले ममज्जमग्ने ससर्जात्मभवाय दक्षः । कस्थे तदा देववरे वितेनुः सृष्टिं तु ते मानसाः ब्रह्मजाताः ॥ ३३.५ ॥

ເມື່ອກ່າວຈົບພຽງແຕ່ນັ້ນ ທັກສະໄດ້ດໍາລົງລົງໃນນ້ໍາ ແລະເມື່ອຈົມຢູ່ໃນນ້ໍາ ກໍໄດ້ສ້າງສັດຕະວະເພື່ອອາດມະພະວະ (ພຣະພຣະຫມາ). ຕໍ່ມາ ຕາມພຣະບັນຊາຂອງເທວະຜູ້ປະເສີດ ບັນດາຜູ້ເກີດຈາກມະນະ ແລະເກີດຈາກພຣະພຣະຫມາ ໄດ້ຂະຫຍາຍການສ້າງສັນໃຫ້ດໍາເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 6

तस्यां तटायां तु सुराधिपे तु पैतामहं यज्ञवरं प्रकामम् । मग्नः पुरा यत्सलिले स रुद्रः उत्सृज्य विश्वं तु सुरान् सिसृक्षुः ॥ ३३.६ ॥

ທີ່ສະຫຼອງນ້ຳນັ້ນ (ຕະຕາກ) ຕໍ່ໜ້າພຣະເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ ມີພິທີຍັດຍະອັນປະເສີດຂອງປິຕາມະຫະ (paitāmaha) ທີ່ປະກອບຢ່າງອຸດົມ. ໃນນ້ຳນັ້ນ ແຕ່ກ່ອນ ພຣະຣຸດຣະໄດ້ຈົມຢູ່—ຫຼັງຈາກປ່ອຍໂລກອອກ ແລະປາດຖະໜາຈະສ້າງເທວະທັງປວງ.

Verse 7

सुस्राव यज्ञं सुरसिद्धयक्षानुपागतान् क्रोधवशं जगाम । मन्युं प्रदीप्तं परिभाव्य केन सृष्टं जगन्मां व्यतिरिच्य मोहात् ॥ ३३.७ ॥

ຍັດຍະໄດ້ໄຫຼອອກ; ເທວະ, ສິດທະ, ແລະ ຢັກສະ ໄດ້ເຂົ້າມາໃກ້. ແຕ່ (ພຣະອົງ/ມັນ) ກໍຕົກຢູ່ໃນອຳນາດແຫ່ງຄວາມໂກດ. ເມື່ອພິຈາລະນາຄວາມໂກດອັນລຸກໄຟນັ້ນ ຈຶ່ງຖາມວ່າ: “ໂລກນີ້ຖືກສ້າງໂດຍໃຜ ໂດຍຕັດຂ້ອຍອອກ—ເພາະຄວາມຫຼົງ?”

Verse 8

हा हेति शोक्ते ज्वलनार्चिषस्तु तत्राभवन् क्षुद्रपिशाचसङ्घा । वेतालभूतानि च योगिसङ्घाः ॥ ३३.८ ॥

ເມື່ອປາກໄຟອັນລຸກໂຊນຮ້ອງວ່າ “ຮາ! ເຮ!” ທີ່ນັ້ນກໍເກີດຂຶ້ນເປັນຝູງປິສາຈະນ້ອຍໆ (piśāca) ພ້ອມດ້ວຍ ເວຕາລະ (vetāla) ແລະ ພູຕະ (bhūta), ທັງຍັງມີຊຸມຊົນໂຍຄີອີກດ້ວຍ.

Verse 9

घनं यदा तैर् विततं वियच्च भूमिश्च सर्वाश्च दिशश्च लोकाः । तदा स सर्वज्ञतया चकार धनुश्चतुर्विंशतिहस्तमात्रम् ॥ ३३.९ ॥

ເມື່ອຟ້າຖືກພວກນັ້ນແຜ່ອອກຢ່າງໜາແນ່ນ ແລະແຜ່ນດິນ ທິດທັງປວງ ກັບໂລກທັງຫຼາຍປາກົດຂຶ້ນ, ໃນຂະນະນັ້ນ ພຣະອົງ—ໂດຍອານຸພາບແຫ່ງຄວາມຮູ້ທົ່ວທັນ—ໄດ້ສ້າງຄັນທະນູຍາວພຽງຊາວສີ່ຝາມ.

Verse 10

गुणं त्रिवृत्तं च चकार रोषादादत्त दिव्ये च धनुर्गुणं च । ततश्च पूष्णो दशनानविध्यद्भगस्य नेत्रे वृषणौ क्रतोश्च ॥ ३३.१० ॥

ດ້ວຍຄວາມໂກດ ພຣະອົງໄດ້ຖັກສາຍທະນູເປັນສາມກຽວ ແລະຍັງຈັບເອົາສາຍທະນູອັນທິບ (divya) ອີກດ້ວຍ. ຕໍ່ມາ ພຣະອົງໄດ້ທຳລາຍແຂ້ວຂອງ ປູຊັນ (Pūṣan), ທະລຸດຕາຂອງ ພະຄະ (Bhaga), ແລະເຮັດໃຫ້ອັນທະຂອງ ກຣະຕຸ (Kratu) ບາດເຈັບ.

Verse 11

स विद्धबीजो व्यपयात्क्रतुश्च मार्गं वायुर्धारधन् यज्ञवाटात् । देवाश्च सर्वे पशुपतिमुपेयुर्जग्मुश्च सर्वे प्रणतिं भवस्य ॥ ३३.११ ॥

ເມື່ອເມັດພະລັງຂອງລາວຖືກທຳລາຍ ລາວຈຶ່ງຖອນຕົວ ແລະພິທີຍັດຍະກໍສິ້ນສຸດ. ລົມໄດ້ພາມັນໄປ ແລະອອກຈາກລານບູຊາ. ແລ້ວບັນດາເທວະທັງປວງໄດ້ເຂົ້າໄປຫາ ປະສຸປະຕິ ແລະທຸກອົງໄດ້ໄປກົ້ມກາບດ້ວຍຄວາມເຄົາລົບຕໍ່ ພະພະວະ (ສີວະ)។

Verse 12

आगम्य तत्रैव पितामहस्तु भवम् प्रतीतः सम्परिष्वज्य देवान् । भक्त्योपेतान् वीक्षयद् देवदेवान् विज्ञानमन्तः कुरु वीरबाहो ॥ ३३.१२ ॥

ເມື່ອມາຮອດທີ່ນັ້ນ ປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣະຫມາ) ໄດ້ຮູ້ຈັກ ພະພະວະ (ສີວະ) ແລະກອດຮັບບັນດາເທວະ. ເມື່ອເຫັນຈອມເທວະພ້ອມຜູ້ມີພັກຕິ ລາວຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ມີແຂນກ້າ, ຈົ່ງສ້າງປັນຍາຮູ້ແຈ້ງພາຍໃນ (ຄວາມຮູ້ແທ້) ໃນຕົນເອງ»។

Verse 13

रुद्र उवाच । सृष्टः पूर्वं भवताऽहं न चेमे कस्मान्न भागं परिकल्पयन्ति । यज्ञोद्भवं तेन रुषा मयेमे हृतज्ञानाः विकृताः देवदेव ॥ ३३.१३ ॥

ຣຸດຣະກ່າວວ່າ: «ຂ້າຖືກສ້າງໂດຍທ່ານແຕ່ກ່ອນ; ເປັນໄປໄດ້ແນວໃດທີ່ເທວະເຫຼົ່ານີ້ບໍ່ຈັດສັນສ່ວນໃຫ້ຂ້າ? ເນື່ອງຈາກນັ້ນ—ອັນເກີດຈາກຍັດຍະ—ຂ້າຈຶ່ງໂກດ. ໂອ ຈອມເທວະ, ພວກນີ້ຖືກພາກຄວາມຮູ້ອອກ ແລະປະພຶດຜິດເພີ້ຍ»។

Verse 14

ब्रह्मा उवाच । देवाḥ शम्भुं स्तुतिभिर्ज्ञानहेतोः यजध्वमुच्चैरसुराश्च सर्वे । येन रुद्रो भगवांस्तोṣमेति सर्वज्ञता तोṣमात्रस्य च स्यात् ॥ ३३.१४ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ໂອ ເທວະທັງຫຼາຍ—ແລະອະສຸຣະທັງປວງດ້ວຍ—ຈົ່ງນະມັດສະການ ສັມພຸ (ສີວະ) ດ້ວຍບົດສັນລະເສີນອັນສູງສົ່ງ ເພື່ອເຫດແຫ່ງປັນຍາ. ໂດຍນີ້ ຣຸດຣະຜູ້ເປັນພຣະຜູ້ມີພຣະຄຸນຈະພໍໃຈ ແລະຈາກຄວາມພໍໃຈນັ້ນເທົ່ານັ້ນ ຈຶ່ງເກີດຄວາມຮູ້ທົ່ວທັງ (ສັບພັນຍາ)»។

Verse 15

इत्युक्तास्तेन ते देवाः स्तुतिं चक्रुर्महात्मनः ॥ ३३.१५ ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນ ເທວະເຫຼົ່ານັ້ນຈຶ່ງຮ່ວມກັນປະພັນບົດສັນລະເສີນ ແດ່ຜູ້ມີຈິດໃຫຍ່ອົງນັ້ນ។

Verse 16

देवा ऊचुः । नमो देवातिदेवाय त्रिनेत्राय महात्मने । रक्तपिङ्गलनेत्राय जटामुकुटधारिणे ॥ ३३.१६ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: “ນະໂມແດ່ພຣະເທວະຜູ້ເຫນືອກວ່າເທວະທັງປວງ, ຜູ້ມີຕາສາມ, ມະຫາອາດຕະມະ; ຜູ້ມີດວງຕາສີແດງອອກເຫຼືອງ ແລະສວມມົກຸດແຫ່ງຜົມຊົງຈະຕາ.”

Verse 17

भूतवेतालजुष्टाय महाभोगोपवीतिने । भीमाट्टहासवक्त्राय कपर्दिन् स्थाणवे नमः ॥ ३३.१७ ॥

“ນະໂມແດ່ສະຖານຸ (ພຣະສິວະ): ຜູ້ມີພູຕະ ແລະ ເວຕາລະເປັນຜູ້ຕິດຕາມ; ຜູ້ສວມງູໃຫຍ່ເປັນອຸປະວີຕ; ຜູ້ມີໃບໜ້າປານສຽງຫົວເຮາະອັນນ່າຢ້ານ; ແລະກະປະດິນ ຜູ້ສວມຜົມຈະຕາ.”

Verse 18

पूष्णो दन्तविनाशाय भगनेत्रहने नमः । भविष्यवृषचिह्नाय महाभूतपते नमः ॥ ३३.१८ ॥

“ນະໂມແດ່ຜູ້ທຳລາຍແຂ້ວຂອງພູຊັນ; ນະໂມແດ່ຜູ້ສັງຫານດວງຕາຂອງພະພາກະ. ນະໂມແດ່ຜູ້ມີງົວເປັນເຄື່ອງໝາຍ; ແລະນະໂມແດ່ຈອມເຈົ້າແຫ່ງມະຫາທາດທັງປວງ.”

Verse 19

भविष्यत्रिपुरान्ताय तथान्धकविनाशिने । कैलासवरवासाय करिकृत्तिनिवासिने ॥ ३३.१९ ॥

“ຂໍຄຳນົບນ້ອມແດ່ຜູ້ຈະເປັນຜູ້ທຳລາຍຕຣິປຸຣະ ແລະຜູ້ທຳລາຍອັນທະກະ; ແດ່ຜູ້ມີທີ່ພຳນັກອັນປະເສີດຢູ່ໄກລາສ; ແດ່ຜູ້ພຳນັກໃນໜັງຊ້າງ (ເປັນເຄື່ອງນຸ່ງ).”

Verse 20

विकरालोर्ध्वकेशाय भैरवाय नमो नमः । अग्निज्वालाकरालाय शशिमौलिकृते नमः ॥ ३३.२० ॥

“ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ພຣະໄພຣະວະ ຜູ້ດຸຮ້າຍນ່າຢ້ານ ແລະຜົມຊູງຊັນຂຶ້ນ. ນະໂມແດ່ຜູ້ນ່າຢ້ານດ້ວຍແປວໄຟ; ແລະນະໂມແດ່ຜູ້ມີດວງຈັນເປັນເຄື່ອງປະດັບເທິງມົກຸດ.”

Verse 21

भविष्यकृतकापालिव्रताय परमेष्ठिने । तथा दारुवनध्वंसकारिणे तिग्मशूलिने ॥ ३३.२१ ॥

ນະໂມຕໍ່ພຣະອົງສູງສຸດ ຜູ້ຈະຖືວຣະຕະກາປາລິກາໃນອະນາຄົດ; ແລະນະໂມຕໍ່ຜູ້ທຳລາຍດາຣຸວະນະ ຜູ້ຖືຕຣິຊູລອັນແຫຼມຄົມ।

Verse 22

क्रीतकङ्कणभोगेन्द्र नीलकण्ठ त्रिशूलिने । प्रचण्डदण्डहस्ताय वडवाग्निमुखाय च ॥ ३३.२२ ॥

ນະໂມຕໍ່ຜູ້ປະດັບດ້ວຍກຳໄລທີ່ໄດ້ມາ; ຜູ້ມີນາຄາຣາຊາເປັນເຄື່ອງປະດັບ; ຜູ້ຄໍສີນ້ຳເງິນ; ຜູ້ຖືຕຣິຊູລ; ຜູ້ຖືຄັນທອນອັນດຸຮ້າຍ; ແລະຜູ້ມີປາກດັ່ງໄຟວະດະວາກນິ।

Verse 23

वेदान्तवेद्याय नमो यज्ञमूर्ते नमो नमः । दक्षयज्ञविनाशाय जगद्भयकराय च ॥ ३३.२३ ॥

ນະໂມຕໍ່ຜູ້ຮູ້ໄດ້ດ້ວຍເວດານຕະ; ນະໂມ ນະໂມ ແດ່ຜູ້ມີຮູບເປັນຍັດຍະ. ນະໂມຕໍ່ຜູ້ທຳລາຍຍັດຍະຂອງດັກສະ; ແລະຕໍ່ຜູ້ເຮັດໃຫ້ໂລກທັງປວງເກີດຄວາມຄາລົບຢ້ານ.

Verse 24

विश्वेश्वराय देवाय शिवशम्भुभवाय च । कपर्दिने करालाय महादेवाय ते नमः ॥ ३३.२४ ॥

ນະໂມແດ່ພຣະເຈົ້າຜູ້ເປັນອິດສະວະຣະແຫ່ງສາກົນ; ແດ່ພຣະຊິວະ, ພຣະຊັມພູ, ພຣະພະວະ; ແດ່ຜູ້ມີຜົມມັດ; ແດ່ຜູ້ນ່າຄາລົບຢ້ານ; ແດ່ມະຫາເທວະ, ຂໍນະໂມແດ່ທ່ານ।

Verse 25

एवं देवैः स्तुतः शम्भुरुग्रधन्वा सनातनः । उवाच देवदेवोऽहं यत्करोमि तदुच्यताम् ॥ ३३.२५ ॥

ເມື່ອຖືກເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະຊັມພູ—ຜູ້ເປັນນິລັນດອນ ແລະຜູ້ຖືຄັນທະນູອັນດຸຮ້າຍ—ໄດ້ກ່າວວ່າ: «ເຮົາແມ່ນເທວະເຫນືອເທວະ; ສິ່ງໃດທີ່ເຮົາກະທຳ ຈົ່ງໃຫ້ຖືກປະກາດໃຫ້ຮູ້»।

Verse 26

देवा ऊचुः । वेदशास्त्राणि विज्ञानं देहि नो भव माचिरम् । यज्ञं सरहस्यं नो यदि तुष्टोऽसि नः प्रभो ॥ ३३.२६ ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ຂໍພຣະອົງປະທານໃຫ້ພວກເຮົາໂດຍບໍ່ຊັກຊ້າ ປັນຍາອັນແຍກແຍະໄດ້ໃນຄຳພີເວດແລະສາດສະຕຣາ; ແລະຖ້າພຣະອົງພໍພຣະໄທຕໍ່ພວກເຮົາ ໂປດສອນພວກເຮົາເລື່ອງຍັດຍະພ້ອມດ້ວຍຄວາມລຶກລັບແຫ່ງນັຍພາຍໃນ»។

Verse 27

महादेव उवाच । भवन्तः पशवः सर्वे भवन्तु सहिताः इति । अहं पतिर् वो भवतां ततो मोक्षम् अवाप्स्यथ । तथेति देवास् तं प्राहुस् ततः पशुपतिर् भवत ॥ ३३.२७ ॥

ມະຫາເທວະກ່າວວ່າ: «ຂໍໃຫ້ພວກເຈົ້າທັງໝົດເປັນ ‘ປະສຸ’ (ສັດຕະວະທີ່ຖືກຜູກມັດ) ແລະຢູ່ຮ່ວມກັນເປັນໜຶ່ງ. ຂ້າຈະເປັນເຈົ້ານາຍຂອງພວກເຈົ້າ; ແລ້ວພວກເຈົ້າຈະບັນລຸໂມກສະ»។ ເທວະທັງຫຼາຍຕອບວ່າ «ເປັນແນວນັ້ນ»; ຈາກນັ້ນພຣະອົງຈຶ່ງໄດ້ນາມວ່າ ປະສຸປະຕິ।

Verse 28

ब्रह्मा पशुपतिं प्राह प्रसन्नेनान्तरात्मना । चतुर्दशी ते देवेश तिथिरस्तु न संशयः ॥ ३३.२८ ॥

ພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວຕໍ່ ປະສຸປະຕິ ດ້ວຍໃຈພາຍໃນອັນສະຫງົບສຸກວ່າ: «ໂອ ເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງຫຼາຍ, ຂໍໃຫ້ວັນຈັນທຣະທີ່ສິບສີ່ (caturdaśī) ເປັນຕິຖິຂອງພຣະອົງ—ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສ»។

Verse 29

तस्यां तिथौ भवन्तं ये यजन्ते श्रद्धयान्विताः । उपोष्य पश्चाद्भुञ्जीयाद्गोधूमान्नेन वै द्विजान् ॥ तस्य त्वं तुष्टिमापन्नो नय स्थानमनुत्तमम् ॥ ३३.२९ ॥

ໃນຕິຖິນັ້ນ ຜູ້ໃດບູຊາພຣະອົງດ້ວຍສັດທາ ຄວນຖືອຸໂປສະຖະ (ອົດອາຫານ) ກ່ອນ; ແລ້ວຈຶ່ງຄວນໃຫ້ອາຫານແກ່ພວກທະວິຊະ (ພຣາຫມະນ) ດ້ວຍອາຫານທີ່ເຮັດຈາກເຂົ້າສາລີ. ເມື່ອພຣະອົງພໍພຣະໄທດ້ວຍການນັ້ນ ໂປດນຳເຂົາໄປສູ່ຖິ່ນພຳນັກອັນສູງສຸດຫາທຽບບໍ່ໄດ້.

Verse 30

एवमुक्तस्तदा रुद्रो ब्रह्मणाऽव्यक्तजन्मना । दन्तान् नेत्रे फले प्रादाद्भगपूष्णोः क्रतोरपि । परिज्ञानं च सकलं स प्रादाच्च सुरेष्वपि ॥ ३३.३० ॥

ເມື່ອຖືກກ່າວເຊັ່ນນັ້ນໃນເວລານັ້ນ ໂດຍພຣະພຣະຫມາ—ຜູ້ທີ່ການເກີດຖືກກ່າວວ່າເປັນອະວະຍັກຕະ (ບໍ່ປາກົດ)—ພຣະຣຸດຣະໄດ້ປະທານຟັນ, ດວງຕາ, ແລະຜົນແຫ່ງພິທີ ໃຫ້ແກ່ ພະຄະ, ປູສັນ ແລະ ກຣະຕຸ ດ້ວຍ; ພ້ອມທັງປະທານຄວາມເຂົ້າໃຈຮູ້ຈັກຢ່າງຄົບຖ້ວນໃນຫມູ່ເທວະທັງຫຼາຍອີກດ້ວຍ.

Verse 31

एवं रुद्रस्य सम्भूतिः सम्भूता ब्रह्मणः पुरा । अनेनैव प्रयोगेन देवानां पतिरुच्यते ॥ ३३.३१ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໃນການເກົ່າກ່ອນ ການປາກົດຂອງ ຣຸດຣະ ໄດ້ເກີດອອກຈາກ ພຣະພຣະຫມາ; ໂດຍຖ້ອຍຄໍານີ້ເອງ ພຣະອົງຖືກເອີ້ນວ່າ «ເຈົ້າແຫ່ງເທວະທັງປວງ»។

Verse 32

यश्चैनं शृणुयान्नित्यं प्रातरुत्थाय मानवः । सर्वपापविनिर्मुक्तो रुद्रलोकमवाप्नुयात् ॥ ३३.३२ ॥

ແລະຜູ້ໃດກໍຕາມ ທີ່ຕື່ນເຊົ້າແລ້ວ ຟັງຂໍ້ຄວາມນີ້ເປັນປະຈໍາ ຈະພົ້ນຈາກບາບທັງປວງ ແລະຈະໄດ້ບັນລຸເຖິງໂລກຂອງ ຣຸດຣະ।

Verse 33

॥ इति श्रीवराहपुराणे भगवच्छास्त्रे त्रयस्त्रिंशोऽध्यायः ॥ ३३ ॥

ດັ່ງນີ້ ຈຶ່ງສິ້ນສຸດ ບົດທີ່ ສາມສິບສາມ ໃນ «ສີຣີ ວະຣາຫະ ປຸຣານະ» ອັນເປັນຄຳພີອັນນ່າເຄົາລົບ (bhagavac-śāstra)។

Verse 34

|| ດັ່ງນີ້ ໃນ «ວະຣາຫະປຸຣານະ» ອັນສັກສິດ ໃນພຣະຄຳສອນຂອງພຣະພະຄະວານ ບົດທີ 33 ສິ້ນສຸດ ||