Adhyaya 32: Dharma as the Bull-Form: Soma’s Transgression and the Institution of the Thirteenth Lunar Day Observance

Verse 1

पूर्वं ब्रह्माऽव्ययः शुद्धः परादपरसंज्ञितः । स सिसृक्षुः प्रजास्त्वादौ पालनं च विचिन्तयत् ॥ ३२.२ ॥

ໃນຕອນແຮກ ພຣະພຣະຫມາ (ບຣະຫມາ) ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສະລາຍ ແລະບໍລິສຸດ ຜູ້ຖືກເອີ້ນວ່າທັງ “ເຫນືອກວ່າ” (ປະຣະ) ແລະ “ຢູ່ໃນ” (ອະປະຣະ) ເມື່ອປາຖະໜາຈະສ້າງສັດທັງຫຼາຍໃນປະຖົມການ ກໍໄດ້ຄິດໄຕ່ຕອງເຖິງການປົກປ້ອງ ແລະການປົກຄອງຂອງພວກເຂົາດ້ວຍ.

Verse 2

तस्य चिन्तयतस्त्वङ्गाद् दक्षिणाच्छ्वेतकुण्डलः । प्रादुर्बभूव पुरुषः श्वेतमाल्यानुलेपनः ॥ ३२.३ ॥

ເມື່ອພຣະອົງກຳລັງຄິດໄຕ່ຕອງ ຈາກພຣະວິກາຍຂອງພຣະອົງທາງຂວາ ໄດ້ປາກົດບຸລຸດຜູ້ໜຶ່ງ ສວມຕຸ້ມຫູສີຂາວ ແລະປະດັບດ້ວຍພວງມາລາສີຂາວ ພ້ອມທັງທາເຄື່ອງຫອມສີຂາວ.

Verse 3

तं दृष्ट्वोवाच भगवान्श्चतुष्पादं वृषाकृतिम् । पालयेमाः प्रजाः साधो त्वं ज्येष्ठो जगतो भव ॥ ३२.४ ॥

ເມື່ອພຣະຜູ້ມີພຣະພາກໄດ້ເຫັນເຂົາ ຈຶ່ງຕັດກັບຜູ້ມີສີ່ຕີນ ຮູບດັ່ງງົວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ດີງາມ, ຈົ່ງປົກປ້ອງປະຊາເຫຼົ່ານີ້; ຈົ່ງເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນໂລກ»।

Verse 4

इत्युक्तः समवस्थोऽसौ चतुःपद्भ्यां कृते युगे । त्रेतायां स समस्तृभ्यां द्वे चैव द्वापरेऽभवत् । कलावेकेन पादेन प्रजाः पालयते प्रभुः ॥ ३२.५ ॥

ເມື່ອຖືກຕັດດັ່ງນັ້ນ ຜູ້ນັ້ນຢູ່ໃນສະພາບສົມດຸນ: ໃນກຣິຕະຍຸກ ມີສີ່ສ່ວນຄົບຖ້ວນ; ໃນເຕຣຕາ ຄົບສາມ; ໃນດວາປະຣະ ເຫຼືອສອງ; ແລະໃນກາລິ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າອຸປະຖຳປະຊາດ້ວຍພຽງສ່ວນດຽວທີ່ເຫຼືອຢູ່।

Verse 5

षड्भेदो ब्राह्मणानां स त्रिधा क्षत्रे व्यवस्थितः । द्विधा वैश्येकधा शूद्रे स्थितः सर्वगतः प्रभुः । रसातलेषु सर्वेषु द्वीपवर्षे स्वयं प्रभुः ॥ ३२.६ ॥

ຫຼັກນັ້ນຖືກກ່າວວ່າ ໃນພຣາຫມັນມີຫົກປະເພດ; ໃນກະສັດຕຣິຍະຈັດເປັນສາມ; ໃນໄວສະຍະເປັນສອງ; ແລະໃນຊູດຣະເປັນຫນຶ່ງ. ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າຜູ້ຊຶ່ງສະຖິດທົ່ວໄປ ດຳລົງຢູ່ທຸກແຫ່ງ; ແທ້ຈິງ ພຣະອົງເອງຢູ່ໃນຣະສາຕະລະທັງຫມົດ ແລະໃນດວີປ-ວັຣສະ (ເກາະ-ແດນ) ທັງປວງ।

Verse 6

द्रव्यगुणक्रियाजातिचतुःपादः प्रकीर्तितः । संहितापदक्रमश्चैव त्रिशृङ्गोऽसौ स्मृतो बुधैः ॥ ३२.७ ॥

ຖືກປະກາດວ່າມີສີ່ສ່ວນ: ດຣັວຍະ (ສານ/ວັດຖຸ), ຄຸນະ (ຄຸນລັກສະນະ), ກຣິຍາ (ການກະທຳ), ແລະ ຊາຕິ (ຊັ້ນ/ປະເພດ). ແລະນັກປັນຍາກ່າວຈື່ຈຳວ່າມີສາມຍອດ: ສັມຫິຕາ (ສະບັບອ່ານຕໍ່ເນື່ອງ), ປະດະ (ການແຍກຄຳ), ແລະ ກຣະມະ (ການຈັດຕາມລຳດັບ).

Verse 7

तथा आद्यन्त ओङ्कार द्विशिराः सप्तहस्तवान् । त्रिबद्धबद्धो विप्राणां मुख्यः पालयते जगत् ॥ ३२.८ ॥

ດັ່ງນັ້ນດ້ວຍ ຫຼັກອັນເປັນຕົ້ນແລະປາຍ ຄື ໂອງກາຣະ (Oṁkāra) ມີສອງຫົວ ແລະ ເຈັດມື; ຖືກຜູກມັດດ້ວຍການຜູກມັດສາມປະການ; ເປັນຜູ້ສູງສຸດໃນຫມູ່ພຣາຫມັນ ແລະປົກປ້ອງໂລກ।

Verse 8

स धर्मः पीडितः पूर्वं सोमेनाद्भुतकर्मणा । तारां जिघृक्षता पत्नीं भ्रातुराङ्गिरसस्य ह ॥ ३२.९ ॥

ໃນກ່ອນນັ້ນ ທັມມະຖືກໂສມະ ຜູ້ມີກຳອັນອັດສະຈັນ ກົດຂີ່, ເມື່ອລາວປາຖະໜາຈະຊິງ ຕາຣາ ພັນລະຍາຂອງອັງຄິຣະສ ຜູ້ເປັນພີ່ນ້ອງຂອງລາວ.

Verse 9

सोऽपायाद्भीषितस्तेन बलिना क्रूरकर्मणा । अरण्यं गहनं घोरमाविवेश तदा प्रभुः ॥ ३२.१० ॥

ແລ້ວນັ້ນ ເນື່ອງຈາກຢ້ານກົວຜູ້ມີພະລັງອັນຮ້າຍກາດນັ້ນ ພຣະຜູ້ເປັນໃຫຍ່ໄດ້ຖອນຕົວ ແລະເຂົ້າສູ່ປ່າທຶບຫນາອັນນ່າຢ້ານກົວ।

Verse 10

तस्मिन्गते सुराः सर्वे असुराणां तु पत्नयः । जिघृक्षन्तस्तदौकांसि बभ्रमुर्धर्मवञ्चिताः । असुरा अपि तद्वच्च सुरवेश्मनि बभ्रमुः ॥ ३२.११ ॥

ເມື່ອພວກເຂົາ (ເທວະ) ໄດ້ຈາກໄປແລ້ວ ພັນລະຍາຂອງອະສຸຣະທັງຫຼາຍ ຜູ້ຂາດທັມມະ ໄດ້ພາກັນພະເລີນໄປມາ ເພື່ອຈະຍຶດເອົາທີ່ພັກອາໄສນັ້ນ; ອະສຸຣະທັງຫຼາຍກໍເຊັ່ນດຽວກັນ ເດີນວຽນຢູ່ໃນວິມານຂອງເທວະ।

Verse 11

निर्मर्यादे तथा जाते धर्मनाशे च पार्थिव । देवासुरा युयुधिरे सोमदोषेण कोपिताः । स्त्रीहेतोश्च महाभाग विविधायुधपाणयः ॥ ३२.१२ ॥

ເມື່ອຂອບເຂດແລະຈາຣີດຖືກລ່ວງລະເມີດ ແລະທັມມະຕົກຕໍ່າຈົນພິນາດ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເທວະແລະອະສຸຣະໂກດແຄ້ນເນື່ອງຈາກຄວາມຜິດອັນເກີດຈາກໂສມະ ຈຶ່ງຮົບພົບກັນ. ໂອ ຜູ້ມີບຸນ, ເພາະເຫດແຫ່ງສະຕຣີ ເຂົາທັງຫຼາຍຈຶ່ງຖືອາວຸດນານາປະການ।

Verse 12

तान्दृष्ट्वा युध्यतो देवानसुरैः सह कोपितान् । नारदः प्राह संगम्य पित्रे ब्रह्मणि हर्षितः ॥ ३२.१३ ॥

ເມື່ອນາຣະດະເຫັນເທວະກຳລັງຮົບກັບອະສຸຣະດ້ວຍຄວາມໂກດ ລາວກໍຍິນດີ ເຂົ້າໄປພົບພໍ່ຂອງຕົນຄື ພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວກ່າວວ່າ।

Verse 13

स हंसयानमारुह्य सर्वलोकपितामहः । निवारयामास तदा कस्यार्थे युद्धमब्रवीत् ॥ ३२.१४ ॥

ແລ້ວພຣະປິຕາມະຫາແຫ່ງໂລກທັງປວງ ໄດ້ຂຶ້ນຂີ່ພາຫະນະຫົງຂອງພຣະອົງ ແລະຫ້າມປາມເຂົາໄວ້ ຈາກນັ້ນຈຶ່ງກ່າວວ່າ: «ສົງຄາມນີ້ເພື່ອໃຜ?»

Verse 14

सर्वे शशंसुः सोमं तु स तु बुद्ध्वा स्वकं सुतम् । पीडनादपयातं तु गहनं वनमाश्रितम् ॥ ३२.१५ ॥

ທຸກຄົນພາກັນສັນລະເສີນພຣະໂສມ (Soma) ແຕ່ພຣະອົງໄດ້ຮູ້ວ່າ ນັ້ນແມ່ນບຸດຂອງພຣະອົງເອງ ຜູ້ຖອນຕົວເນື່ອງຈາກຄວາມທຸກທໍລະມານ ແລະໄດ້ໄປພຶ່ງພາຢູ່ໃນປ່າທຶບໜາ.

Verse 15

ततो ब्रह्मा ययौ तत्र देवासुरयुतस्त्वरन् । ददर्श च सुरैः सार्द्धं चतुष्पादं वृषाकृतिम् । चरन्तं शशिसङ्काशं दृष्ट्वा देवानुवाच ह ॥ ३२.१६ ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະພຣະຫມາ (Brahmā) ໄດ້ຮີບໄປທີ່ນັ້ນ ພ້ອມດ້ວຍເທວະ ແລະອະສຸຣະ. ພ້ອມກັບເທວະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງເຫັນສັດສີ່ຂາ ຮູບດັ່ງງົວຜູ້ ກຳລັງເດີນໄປມາ ແລະສ່ອງສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນ; ເຫັນແລ້ວພຣະອົງຈຶ່ງກ່າວຕໍ່ເທວະ.

Verse 16

ब्रह्मा उवाच । अयं मे प्रथमः पुत्रः पीडितः शशिना भृशम् । पत्नीं जिघृक्षता भ्रातुर्धर्मसंज्ञो महामुनिः ॥ ३२.१७ ॥

ພຣະພຣະຫມາກ່າວວ່າ: «ຜູ້ນີ້ແມ່ນບຸດຄົນທຳອິດຂອງເຮົາ ມະຫາມຸນີຜູ້ມີນາມວ່າ ທັມມະ (Dharma). ລາວຖືກຊະຊິນ (ດວງຈັນ) ບີບຄັ້ນຢ່າງຫນັກ ເມື່ອພີ່ນ້ອງຂອງລາວປາດຖະນາຈະຍຶດເອົາພັນລະຍາຂອງລາວ»

Verse 17

इदानीं तोषयध्वं वै सर्व एव सुरासुराः । येन स्थितिर्वो भवति समं देवासुरा इति ॥ ३२.१८ ॥

«ບັດນີ້ ແທ້ຈິງແລ້ວ ພວກເຈົ້າທັງໝົດ ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ ຈົ່ງເຮັດໃຫ້ເກີດຄວາມພໍໃຈ (ແກ່ຜູ້ຄວນໄດ້ຮັບ) ເພື່ອໃຫ້ຄວາມຕັ້ງມັ່ນຂອງພວກເຈົ້າເກີດຂຶ້ນ ຢ່າງເທົ່າທຽມ ທັງເທວະແລະອະສຸຣະ»

Verse 18

ततः सर्वे स्तुतिं चक्रुस्तस्य देवस्य हर्षिताः । विदित्वा ब्रह्मणो वाक्यात् सम्पूर्णशशिसन्निभम् ॥ ३२.१९ ॥

ຕໍ່ມາ ທຸກພະອົງມີໃຈຍິນດີ ໄດ້ຮ່ວມກັນປະພັນບົດສັນລະເສີນແດ່ພະເທວະນັ້ນ ໂດຍຮູ້ຈາກພຣະວາຈາຂອງພຣະພຣະຫມາ ວ່າພຣະສະຫວ່າງດັ່ງດວງຈັນເຕັມດວງ।

Verse 19

देवा ऊचुः । नमोऽस्तु शशिसङ्काश नमस्ते जगतः पते । नमोऽस्तु देवरूपाय स्वर्गमार्गप्रदर्शक । कर्ममार्गस्वरूपाय सर्वगाय नमो नमः ॥ ३२.२० ॥

ເທວະທັງຫຼາຍກ່າວວ່າ: «ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ມີລັດສະມີດັ່ງດວງຈັນ; ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຈອມເຈົ້າແຫ່ງໂລກ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ປາກົດເປັນຮູບເທວະ ແລະຊີ້ນຳທາງໄປສະຫວັນ. ນະໂມແດ່ພຣະອົງ ຜູ້ເປັນສະພາບແຫ່ງທາງກຳ (ກັມມະ) ຜູ້ຊຶມຊາບທົ່ວທັງ—ນະໂມ ນະໂມ»។

Verse 20

त्वयैयं पाल्यते पृथ्वी त्रैलोक्यं च त्वयैव हि । जनस्तपस्तथा सत्यं त्वया सर्वं तु पाल्यते ॥ ३२.२१ ॥

ໂດຍພຣະອົງ ແຜ່ນດິນນີ້ຖືກຄ້ຳຈຸນ; ແລະໂດຍພຣະອົງແຕ່ຜູ້ດຽວ ສາມໂລກກໍຖືກຄ້ຳຈຸນເຊັ່ນກັນ. ມະນຸດ, ຕະປະ (ການບຳເນັດ), ແລະຄວາມຈິງ—ທັງໝົດນີ້ ໂດຍພຣະອົງຖືກຄ້ຳຈຸນ।

Verse 21

न त्वया रहितं किञ्चिज्जगत्स्थावरजङ्गमम् । विद्यते त्वद्विहीनं तु सद्यो नश्यति वै जगत् ॥ ३२.२२ ॥

ໃນໂລກນີ້ ບໍ່ມີສິ່ງໃດເລີຍ ທັງທີ່ຢູ່ນິ່ງແລະທີ່ເຄື່ອນໄຫວ ທີ່ຈະມີຢູ່ໂດຍປາດຈາກພຣະອົງ. ແທ້ຈິງ ເມື່ອຂາດພຣະອົງ ໂລກຈະພິນາດໃນທັນທີ।

Verse 22

त्वमात्मा सर्वभूतानां सतां सत्त्वस्वरूपवान् । राजसानां रजस्त्वं च तामसानां तम एव च ॥ ३२.२३ ॥

ພຣະອົງເປັນອາດມາ (ຕົນແທ້) ຂອງສັດທັງປວງ; ໃນບັນດາຜູ້ດີ ພຣະອົງເປັນສະພາບແຫ່ງສັດຕະວະ (sattva). ໃນບັນດາຜູ້ມີຣະຈັດ (rajas) ພຣະອົງແມ່ນຣະຈັດນັ້ນເອງ; ແລະໃນບັນດາຜູ້ມີຕະມັດ (tamas) ພຣະອົງແມ່ນຕະມັດນັ້ນເອງ।

Verse 23

चतुष्पादो भवान् देव चतुःशृङ्गस्त्रिलोचनः । सप्तहस्तस्त्रिबन्धश्च वृषरूप नमोऽस्तु ते ॥ ३२.२४ ॥

ໂອ ພຣະເທວະ, ພຣະອົງມີສີ່ຂາ; ມີສີ່ເຂົາ ແລະ ມີສາມຕາ. ມີເຈັດມື ແລະ ມີສາມຂໍ້/ສາຍຜູກ; ໂອ ຜູ້ມີຮູບເປັນງົວ, ຂໍນະມັດສະການແດ່ພຣະອົງ.

Verse 24

त्वया हीना वयं देव सर्व उन्मार्गवर्त्तिनः । तन्मार्गं यच्छ मूढानां त्वं हि नः परमा गतिः ॥ ३२.२५ ॥

ໂອ ພຣະເທວະ, ຖ້າຂາດພຣະອົງ ພວກເຮົາທັງປວງຈະເດີນໄປຕາມທາງຜິດ. ຂໍພຣະອົງປະທານທາງນັ້ນແກ່ພວກເຮົາຜູ້ຫຼົງຜິດ; ເພາະພຣະອົງແມ່ນທີ່ພຶ່ງແລະຈຸດໝາຍສູງສຸດຂອງພວກເຮົາ.

Verse 25

एवं स्तुतस्तदा देवैर्वृषरूपी प्रजापतिः । तुष्टः प्रसन्नमनसा शान्तचक्षुरपश्यत ॥ ३२.२६ ॥

ເມື່ອພຣະເທວະທັງຫຼາຍສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນໃນເວລານັ້ນ, ພຣະປຣະຊາປະຕິຜູ້ຮັບຮູບເປັນງົວ ກໍພໍໃຈ ແລະ ມີໃຈສະຫງົບ, ເບິ່ງດ້ວຍດວງຕາອັນສະຫງົບເຢັນ.

Verse 26

दृष्टमात्रास्तु ते देवाः स्वयं धर्मेण चक्षुषा । क्षणेन गतसंमोहाः सम्यक्सद्धर्मसंहिताः ॥ ३२.२७ ॥

ແຕ່ພຣະເທວະເຫຼົ່ານັ້ນ ເພີຍແຕ່ໄດ້ເຫັນພຣະອົງ ດ້ວຍສາຍຕາທີ່ຕັ້ງຢູ່ໃນທຳມະເອງ, ໃນພິບຕາດຽວກໍຫຼຸດພົ້ນຈາກຄວາມຫຼົງ ແລະ ຕັ້ງຢູ່ໃນສັດທຳອັນຖືກຕ້ອງ.

Verse 27

असुरा अपि तद्वच्च ततो ब्रह्मा उवाच तम् । अद्यप्रभृति ते धर्म तिथिरस्तु त्रयोदशी ॥ ३२.२८ ॥

ອະສຸຣາທັງຫຼາຍກໍເຮັດເຊັ່ນດຽວກັນ. ແລ້ວພຣະພຣະຫມາໄດ້ກ່າວກັບພຣະອົງວ່າ: “ນັບແຕ່ມື້ນີ້ເປັນຕົ້ນໄປ, ໂອ ທຳມະ, ຂໍໃຫ້ ‘ຕຣະໂຢດະຊີ’ (ວັນຈັນທຣະຄະຕິທີ 13) ເປັນທິຖີທຳມະຂອງເຈົ້າ.”

Verse 28

यस्तामुपोष्य पुरुषो भवंतं समुपार्जयेत् । कृत्वा पापसमाहारं तस्मान्मुञ्चति मानवः ॥ ३२.२९ ॥

ຜູ້ໃດເປັນມະນຸດປະພຶດອຸໂປສະຖ/ວິນັຍນັ້ນ ແລ້ວໄດ້ຮັບພຣະປະສາດຂອງພຣະອົງຢ່າງຖືກຕ້ອງ ແມ່ນແຕ່ສະສົມບາບເປັນກອງໃຫຍ່ ກໍຖືກປົດປ່ອຍຈາກບາບນັ້ນໄດ້।

Verse 29

यच्चारण्यमिदं धर्म्म त्वया व्याप्तं चिरं प्रभो । ततो नाम्ना भविष्ये तद्धर्मारण्यमिति प्रभो ॥ ३२.३० ॥

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ເນື່ອງຈາກປ່ານີ້ຖືກພຣະອົງ—ຜູ້ເປັນທັມມະ—ແຜ່ຊາບມາດົນນານ; ດັ່ງນັ້ນ ຕາມນາມ ມັນຈະໄດ້ຮັບການເອີ້ນວ່າ ‘ທັມມາຣັນຍະ’ ໂອ້ ພຣະອົງ।

Verse 30

चतुष्ट्रिपाद् द्व्येकपाच्च प्रभो त्वं कृतादिभिर्लक्ष्यसे येन लोकैः । तथा तथा कर्मभूमौ नभश्च प्रायोयुक्तः स्वगृहं पाहि विश्वम् ॥ ३२.३१ ॥

ໂອ້ ພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ, ໂລກທັງຫຼາຍຮູ້ຈັກພຣະອົງຜ່ານກຣິຕະຍຸກ ແລະຍຸກອື່ນໆ ໂດຍພຣະອົງປາກົດຕາມລຳດັບດ້ວຍ ‘ປາດ’ ສີ່, ສາມ, ສອງ, ແລະໜຶ່ງ. ດັ່ງນັ້ນ ໃນພູມແຫ່ງກຳ (ໂລກມະນຸດ) ແລະໃນນະພາກາດ ເມື່ອພຣະອົງປະກອບກິດເກືອບຕະຫຼອດເວລາ ຂໍໃຫ້ພຣະອົງປົກປ້ອງຈັກກະວານນີ້ເຫມືອນເຮືອນຂອງພຣະອົງເອງ।

Verse 31

इत्युक्तमात्रः प्रपितामहोऽधुना सुरासुराणामथ पश्यतां नृप । अदृश्यतामगमत् स्वालयांश्च जग्मुः सुराः सवृषा वीतशोकाः ॥ ३२.३२ ॥

ເມື່ອພຣະປິຕາມະຫະ (ພຣະພຣົມ) ເວົ້າພຽງແຕ່ນັ້ນ, ໂອ້ ພຣະຣາຊາ, ຕໍ່ໜ້າເທວະ ແລະອະສຸຣະທັງຫຼາຍ ພຣະອົງກໍຫາຍໄປຈາກສາຍຕາ. ແລະເທວະທັງຫຼາຍພ້ອມດ້ວຍ ວຶສະ (ງົວສັກສິດ) ກໍໄປຍັງທີ່ພັກຂອງຕົນ ໂດຍປາສະຈາກຄວາມໂສກ।

Verse 32

धर्मोत्पत्तिं य इमां श्रावयीत तदा श्राद्धे तर्पयेत पितॄंश्च । त्रयोदश्यां पायसेन स्वशक्त्या स स्वर्गगामी तु सुरानुपेयात् ॥ ३२.३३ ॥

ຜູ້ໃດໃຫ້ສະທາຍາຍເລື່ອງ ‘ການເກີດຂຶ້ນແຫ່ງທັມມະ’ ນີ້, ເມື່ອເຖິງການທຳ ສຣາດທະ ພຶງທຳຕັຣປະນະໃຫ້ປິຕຣະ (ບັນພະບຸຣຸດ) ໄດ້ອິ່ມໃຈດ້ວຍ. ໃນວັນທີ 13 ພຶງຖວາຍ ປາຍະສະ (ເຂົ້ານົມ) ຕາມກຳລັງ; ຜູ້ນັ້ນຈະໄປສະຫວັນ ແລະໄດ້ເຖິງສັງຄົມເທວະ।

Verse 33

सोऽपायाद् भीषितस्तेन बलिना क्रूरकर्मणा । अरण्यं गहनं घोरमाविवेश तदा प्रभुः ॥

ເພາະຢ້ານກົວຕໍ່ຜູ້ມີພະລັງອັນແຂງກ້າ ແລະກະທຳອັນໂຫດຮ້າຍນັ້ນ ລາວຈຶ່ງຫຼົບໜີ; ແລ້ວພຣະອົງໄດ້ເຂົ້າສູ່ປ່າອັນໜາແໜ້ນ ແລະນ່າສະພຶງກົວ।