Adhyaya 3: Nārada’s Account of a Former Birth and a Hymn to Nārāyaṇa

Verse 1

प्रियव्रत उवाच । अन्यस्मिन् भगवन् जन्मन्यासीत् यत् तद् विचेष्टितम् । सर्वं कथय देवर्षे महत् कौतूहलं हि मे ॥ ३.१ ॥

ພຣິຍະວຣະຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຜູ້ເປັນພຣະພາກ, ໃນຊາດອື່ນໄດ້ມີການປະພຶດ ຫຼື ກິດຈະກໍາອັນໃດເກີດຂຶ້ນ? ຂໍທ່ານເລົ່າທັງໝົດ. ໂອ ເທວະຣິສີ, ຄວາມຢາກຮູ້ອັນໃຫຍ່ໄດ້ເກີດໃນຂ້ອຍ»។

Verse 2

नारद उवाच । स्नातस्य मम राजेन्द्र तस्मिन् वेदसरस्यथ । सावित्र्याश्च वचः श्रुत्वा तस्मिन् जन्मसहस्रकम् । स्मरणं तत्क्षणाज्जातं शृणु जन्मान्तरं मम ॥ ३.२ ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ອາບນ້ຳຢູ່ທະເລສາບແຫ່ງເວດ (ເວດະ-ສະຣັສ) ແລະໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄໍາຂອງສາວິຕຣີ, ຄວາມລະລຶກເຖິງຊາດນັບພັນໄດ້ເກີດຂຶ້ນໃນຂ້ອຍທັນທີ. ຈົ່ງຟັງຊາດກ່ອນຂອງຂ້ອຍ»។

Verse 3

अस्त्यवन्तीपुरं राजंस्तत्राहं प्राग् द्विजोत्तमः । नाम्ना सारस्वतः पूर्वं वेदवेदाङ्गपारगः ॥ ३.३ ॥

ໂອ ພຣະຣາຊາ, ມີນະຄອນໜຶ່ງຊື່ ອະວັນຕີປຸຣະ. ໃນການກ່ອນ ຂ້ອຍເຄີຍເປັນພຣາຫມັນຜູ້ຍອດເຢັ້ນ; ແຕ່ເດີມມີນາມວ່າ ສາຣັສວະຕະ, ຜູ້ຊໍານານໃນເວດ ແລະ ເວດາງຄະ.

Verse 4

बहुभृत्यपरिवारो बहुधान्यश्च पार्थिवः । अन्यस्मिन् कृतसंज्ञे तु युगे परमबुद्धिमान् ॥ ३.४ ॥

ໃນຍຸກອື່ນ ທີ່ເອີ້ນວ່າ ກຣິຕະຍຸກ (ສັດຕະຍຸກ), ພຣະຣາຊານັ້ນມີຂ້າຮັບໃຊ້ ແລະ ບໍລິວານຫຼາຍ, ມີເຂົ້າຂອງອຸດົມສົມບູນ, ແລະມີປັນຍາສູງສຸດ.

Verse 5

ततो ध्यातं मयैकान्ते किमनेन करोम्यहम् । द्वन्द्वेन सर्वमेतद्धि न्यस्त्वा पुत्रेषु याम्यहम् । तपसे धृतसङ्कल्पः सरः सारस्वतं द्रुतम् ॥ ३.५ ॥

ແລ້ວຂ້ອຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາຢູ່ຜູ້ດຽວວ່າ: «ຂ້ອຍຈະເຮັດຫຍັງກັບສິ່ງນີ້? ແທ້ຈິງ ທັງໝົດນີ້ຖືກຜູກພັນດ້ວຍຄູ່ຕົກກັນ (ທວັນທວະ). ຂ້ອຍຈະມອບໃຫ້ລູກໆ ແລ້ວຈະອອກເດີນທາງ»។ ດ້ວຍຈິດຕັ້ງໝັ້ນໃນຕະປະສະ, ລາວໄດ້ໄປຫາທະເລສາບສາຣັສວະຕະຢ່າງວ່ອງໄວ.

Verse 6

एवं चिन्त्य मया इष्टः कर्मकाण्डेन केशवः । श्राद्धैश्च पितरो देवा यज्ञैश्चान्ये तथा जनाः ॥ ३.६ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ຂ້ອຍໄດ້ຄິດພິຈາລະນາ ແລ້ວບູຊາເກສະວະ ດ້ວຍວິທີກຳມະການດະ (ພິທີກຳ). ດ້ວຍພິທີສຣາດທະ ບັນພະບຸລຸດແລະເທວະດາໄດ້ຮັບການນັບຖື; ແລະຜູ້ຄົນອື່ນໆກໍຖືກເຮັດໃຫ້ພໍໃຈດ້ວຍຍັດຍະ (ຍະຊະ).

Verse 7

ततोऽहं निर्गतो राजंस्तपसे धृतमानसः । सारस्वतं नाम सरो यदेतत् पुष्करं स्मृतम् ॥ ३.७ ॥

ຕໍ່ມາ ໂອ ພະຣາຊາ, ຂ້ອຍໄດ້ອອກເດີນທາງ ດ້ວຍໃຈທີ່ໝັ້ນຄົງໃນຕະປະ (ການບຳເນັດ). ໄປຫາທະເລສາບຊື່ ສາຣັສວະຕະ ອັນນີ້ແຫຼະທີ່ຖືກຈື່ຈຳວ່າ ປຸສະກະຣະ.

Verse 8

तत्र गत्वा मया विष्णुः पुराणः पुरुषः शिवः । आराधितो मया भक्त्या जपं नारायणात्मकम् ॥ ३.८ ॥

ໄປຮອດທີ່ນັ້ນແລ້ວ ຂ້ອຍໄດ້ບູຊາພຣະວິສນຸ—ຜູ້ເກົ່າແກ່, ພຣະບຸຣຸດສູງສຸດ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນ—ດ້ວຍຄວາມສັດທາ. ແລະຂ້ອຍໄດ້ປະກອບຈະປະ (japa) ທີ່ມີນາຣາຍະນະເປັນແກ່ນສານ.

Verse 9

ब्रह्मपारमयं राजन् जपता परमं स्तवम् । ततो मे भगवान् तुष्टः प्रत्यक्षत्वं जगाम ह ॥ ३.९ ॥

ໂອ ພະຣາຊາ, ເມື່ອຂ້ອຍຈະປະສະຕະວະອັນສູງສຸດ ທີ່ເຕັມໄປດ້ວຍພຣະພຣະຫມັນອັນສູງສຸດ, ພຣະພະຄະວານຜູ້ພໍໃຈໃນຂ້ອຍ ກໍໄດ້ມາປາກົດຕໍ່ໜ້າຢ່າງແທ້ຈິງ.

Verse 10

प्रियव्रत उवाच । कीदृशं ब्रह्मपारं तु श्रोतुमिच्छामि सत्तम । कथयस्व प्रसादेन देवर्षे सुप्रसन्नधीः ॥ ३.१० ॥

ພຣິຍະວຣະຕະ ກ່າວວ່າ: «ໂອ ຜູ້ດີເລີດໃນບັນດາຜູ້ມີຄຸນທຳ, ຂ້ອຍປາຖະໜາຈະຟັງເຖິງ “ຝັ່ງອັນໄກ” (ຄວາມໝາຍສຸດທ້າຍ) ຂອງພຣະພຣະຫມັນ. ໂອ ເທວະຣິສີ, ຂໍໃຫ້ທ່ານເລົ່າອະທິບາຍດ້ວຍຄວາມເມດຕາ—ໂດຍປັນຍາອັນສະຫງົບຜ່ອງໃສ».

Verse 11

नारद उवाच । परं पराणाममृतं पुराणं पारं परं विष्णुमनन्तवीर्यम् । नमामि नित्यं पुरुषं पुराणं परायणं पारगतं पराणाम् ॥ ३.११ ॥

ນາຣະດະ ກ່າວວ່າ: ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມບູຊາພຣະວິສນຸ ຢ່າງສະເໝີ—ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ—ມີພະລັງອັນບໍ່ມີທີ່ສິ້ນສຸດ; ເປັນອະມະຕະ ແລະ ພູຣານະ, ເປັນຝັ່ງອັນໄກກວ່າຝັ່ງໄກ; ເປັນປຸຣຸສະດັ້ງເດີມ ເປັນທີ່ພຶ່ງສູງສຸດ ຜູ້ຂ້າມພົ້ນເຫນືອທຸກສິ່ງອັນສູງສຸດ.

Verse 12

पुरातनं त्वप्रतिमं पुराणं परापरं पारगमुग्रतेजसम् । गम्भीरगम्भीरधियां प्रधानं नतोऽस्मि देवं हरिमीशितारम् ॥ ३.१२ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມຕໍ່ພຣະຫະຣິ ຜູ້ເປັນອົງພຣະເຈົ້າ—ດັ້ງເດີມ, ບໍ່ມີຜູ້ໃດເທົ່າ, ແລະເປັນພູຣານະເອງ; ຜູ້ຂ້າມພົ້ນທັງສູງແລະຕ່ຳ, ຜູ້ນຳໄປສູ່ຝັ່ງໄກ, ມີລັດສະໝີອັນນ່າກະຫຼັງ; ເປັນຜູ້ເລີດສຸດໃນບັນດາຜູ້ມີປັນຍາລຶກລັບລຶກຊຶ້ງ.

Verse 13

परात्परं चापरमं प्रधानं परास्पदं शुद्धपदं विशालम् । परात्परेशं पुरुषं पुराणं नारायणं स्तौमि विशुद्धभावः ॥ ३.१३ ॥

ດ້ວຍຈິດໃຈອັນບໍລິສຸດ ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນນາຣາຍະນະ—ຜູ້ສູງສຸດເຫນືອສູງສຸດ ແລະເປັນຄວາມເປັນຈິງສູງສຸດ; ເປັນປະທານ (ຫຼັກການດັ້ງເດີມ); ເປັນຖິ່ນພຳນັກສູງສຸດ; ເປັນພະສະຖານອັນບໍລິສຸດແລະກວ້າງໃຫຍ່; ເປັນອົງພຣະເຈົ້າເຫນືອສິ່ງທີ່ຢູ່ເຫນືອ; ເປັນປຸຣຸສະບູຮານ.

Verse 14

पुरा पुरं शून्यमिदं ससर्ज्ज तदा स्थितत्वात् पुरुषः प्रधानः । जने प्रसिद्धः शरणं ममास्तु नारायणो वीतमलः पुराणः ॥ ३.१४ ॥

ໃນການກ່ອນກ່ອນ ພຣະອົງໄດ້ສ້າງ «ນະຄອນໂລກ» ນີ້ ດັ່ງກັບວ່າຫວ່າງເປົ່າ; ແລ້ວດ້ວຍຄວາມຕັ້ງມັ່ນອັນສະຖິດຢູ່ ປຸຣຸສະ—ຜູ້ເປັນປະທານ (ຫຼັກການປະຖົມ)—ໄດ້ຢືນເປັນຖານຮອງ. ຂໍໃຫ້ນາຣາຍະນະ ຜູ້ໂດ່ງດັງໃນມະນຸດ, ບູຮານ ແລະ ປາສະຈາກມົນທິນ, ເປັນທີ່ພຶ່ງຂອງຂ້າພະເຈົ້າ.

Verse 15

पारं परं विष्णुमपाररूपं पुरातनं नीतिमतां प्रधानम् । धृतक्षमं शान्तिधरं क्षितीशं शुभं सदा स्तौमि महानुभावम् ॥ ३.१५ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າສັນລະເສີນພຣະວິສນຸ ຜູ້ມີພຣະອະນຸພາບຍິ່ງໃຫຍ່ ຢ່າງສະເໝີ—ສູງສຸດເຫນືອທຸກມາດຕາ, ມີຮູບພັນອັນບໍ່ມີຂອບເຂດ; ບູຮານ ແລະເປັນຜູ້ເລີດໃນບັນດາຜູ້ຖືຄຸນທຳ; ອົດທົນໝັ້ນຄົງ, ຜູ້ຖືສັນຕິ, ຈອມເຈົ້າແຫ່ງແຜ່ນດິນ, ຜູ້ເປັນມົງຄຸນຕະຫຼອດການ.

Verse 16

सहस्रमूर्धानमनन्तपादम् अनेकबाहुं शशिसूर्यनेत्रम् । क्षराक्षरं क्षीरसमुद्रनिद्रं नारायणं स्तौम्यमृतं परेशम् ॥ ३.१६ ॥

ຂ້າພະເຈົ້າຂໍສັນລະເສີນ ພຣະນາຣາຍະນະ ພຣະເຈົ້າສູງສຸດ ຜູ້ມີພັນສີສະ ມີຕີນອະນັນ ມີແຂນຫຼາຍ ມີດວງຈັນແລະດວງອາທິດເປັນພຣະເນດ; ຜູ້ເປັນທັງສິ່ງທີ່ເສື່ອມແລະບໍ່ເສື່ອມ; ຜູ້ບັນທົມຢູ່ເທິງມະຫາສະໝຸດນ້ຳນົມ; ຜູ້ອະມະຕະ ແລະເຫນືອໂລກທັງປວງ។

Verse 17

त्रिवेदगम्यं त्रिनवैकमूर्तिं त्रिशुक्लसंस्थं त्रिहुताशभेदम् । त्रितत्त्वलक्ष्यं त्रियुगं त्रिनेत्रं नमामि नारायणमप्रमेयम् ॥ ३.१७ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້: ເຂົ້າເຖິງໄດ້ດ້ວຍພຣະເວດາທັງສາມ; ມີຮູບອົງດຽວແຕ່ປາກົດເປັນສາມປະການ; ຕັ້ງຢູ່ໃນຄວາມບໍລິສຸດສາມຊັ້ນ; ແຍກເປັນໄຟບູຊາສາມ; ຖືກຊີ້ດ້ວຍຕັດຕະວະສາມ; ສຳພັນກັບຍຸກສາມ; ແລະມີພຣະເນດສາມດວງ।

Verse 18

कृते शितं रक्ततनुं तथा च त्रेतायुगॆ पूततनुं पुराणम् । तथा हरिं द्वापरतः कलौ च कृष्णीकृतात्मानमथो नमामि ॥ ३.१८ ॥

ໃນຍຸກກຣິຕະ ພຣະຫຣິຖືກກ່າວວ່າ ຂາວສວ່າງ ແລະມີກາຍສີແດງ; ໃນຍຸກເຕຣຕາ ເປັນອົງບູຮານ ມີກາຍບໍລິສຸດ; ໃນຍຸກດວາປະຣະກໍເຊັ່ນນັ້ນ; ແລະໃນຍຸກກະລິ ມີສະພາບກາຍເປັນ «ກຣິສນະ» (ມືດ/ດຳ) — ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະຫຣິນັ້ນ।

Verse 19

ससर्ज यो वक्त्रत एव विप्रान् भुजान्तरे क्षत्रमथोरुयुग्मे । विशः पदाग्रेषु तथैव शूद्रान् नमामि तं विश्वतनुं पुराणम् ॥ ३.१९ ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມອົງບູຮານ ຜູ້ມີກາຍເປັນສາກົນ: ຜູ້ສ້າງພຣາຫມັນຈາກພຣະໂອດ, ກະສັດຕຣິຍະຈາກຊ່ອງແຂນ, ໄວສະຍະຈາກຄູ່ຂາອ່ອນ, ແລະຊູດຣະຈາກສ່ວນໜ້າຂອງປາຍຕີນ।

Verse 20

परात्परं पारगतं प्रमेयं युधाम्पतिं कार्यत एव कृष्णम्। गदासिचर्मण्यभृतोत्थपाणिं नमामि नारायणमप्रमेयम्॥ ३.२० ॥

ຂ້າພະເຈົ້ານົບນ້ອມພຣະນາຣາຍະນະ ຜູ້ຫາຂອບເຂດບໍ່ໄດ້: ເຫນືອກວ່າສູງສຸດ, ຂ້າມພົ້ນຂອບເຂດທັງປວງ; ພໍຮູ້ໄດ້ດ້ວຍປະມານແຕ່ກໍຫາວັດບໍ່ໄດ້; ເປັນຈອມເຈົ້າແຫ່ງສົງຄາມ; ເປັນກຣິສນະໃນການກະທຳທີ່ປາກົດ—ມືທີ່ຍົກຂຶ້ນຖືຄອນ (ຄະດາ), ດາບ, ແລະໂລ່.

Verse 21

इति स्तुतो देववरः प्रसन्नो जगाद मां नीरदतुल्यघोषः । वरं वृणीष्वेत्यसकृत् ततोऽहं तस्यैव देहे लयमिष्टवान्श्च ॥ ३.२१ ॥

ເມື່ອຖືກສັນລະເສີນດັ່ງນັ້ນ ພຣະເທວະຜູ້ປະເສີດກໍປິຕິ ມີສຽງດັ່ງເມກຟ້າຮ້ອງ ໄດ້ກ່າວກັບຂ້ອຍຊ້ຳໆວ່າ “ຈົ່ງເລືອກພອນ.” ແລ້ວຂ້ອຍກໍປາຖະໜາໃຫ້ດັບລົງ ແລະຫຼວມຮວມເຂົ້າໃນພຣະກາຍນັ້ນເອງ.

Verse 22

इति श्रुत्वा वचो मह्यं देवदेवः सनातनः । उवाच प्रकृतिं विप्र संसारस्वाक्षयामिमाम् ॥ ३.२२ ॥

ເມື່ອພຣະເທວະເທວະຜູ້ນິລັນດອນ ໄດ້ຟັງຖ້ອຍຄຳຂອງຂ້ອຍແລ້ວ ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ໂອ ພຣາຫມັນ, ຂ້ອຍຈະປະກາດປຣະກຣິຕິ (Prakṛti) ນີ້—ຖານອັນບໍ່ເສື່ອມຂອງສັງສາຣ (saṃsāra).”

Verse 23

ब्रह्मणो युगसहस्रं तत्ते तस्मात् समुद्भवः । भविता ते तथा नाम दास्यते संप्रयोजनम् ॥ ३.२३ ॥

ພຣະອົງກ່າວວ່າ: “ພັນຢຸກ (yuga) ແມ່ນການນັບເວລາຂອງພຣະພຣະຫມາ (Brahmā); ຈາກນັ້ນ ການປາກົດຂອງເຈົ້າຈະເກີດຂຶ້ນ. ເຊັ່ນດຽວກັນ ຊື່ຈະມີໃຫ້ເຈົ້າ ແລະຈະກຳນົດການນຳໃຊ້ອັນເໝາະສົມຂອງມັນ.”

Verse 24

नारं पानीयमित्युक्तं तं पितॄणां सदा भवान् । ददाति तेन ते नाम नारदेति भविष्यति ॥ ३.२४ ॥

“‘ນາຣ’ (Nāra) ເຂົາກ່າວວ່າໝາຍເຖິງ ‘ນ້ຳ’ (pānīya). ເນື່ອງຈາກເຈົ້າໃຫ້ນ້ຳບູຊາແກ່ພິຕຣະ (Pitṛs) ຢູ່ເປັນນິດ ດັ່ງນັ້ນຊື່ຂອງເຈົ້າຈະເປັນ ‘ນາຣະດະ’ (Nārada).”

Verse 25

एवमुक्त्वा गतो देवः सद्योऽदर्शनमुच्चकैः । अहं कलेवरं त्यक्त्वा कालेन तपसा तदा ॥ ३.२५ ॥

ເມື່ອກ່າວດັ່ງນັ້ນແລ້ວ ພຣະເທວະກໍຈາກໄປທັນທີ ລອຍຂຶ້ນສູງຈົນພົ້ນສາຍຕາ. ແລ້ວຂ້ອຍກໍລະທິ້ງຮ່າງກາຍນີ້ ໃນເວລານັ້ນ ໂດຍການເຄື່ອນໄຫວຂອງການເວລາ ແລະໂດຍຕະປະສະ (tapas) ຂ້ອຍດຳເນີນຕໍ່ໄປ.

Verse 26

ब्रह्मणोऽङ्गे लयं प्राप्तस्तदुत्पत्तिं च पार्थिव । दिवसे तु पुनः सृष्टो दशभिस्तनयैः सह ॥ ३.२६ ॥

ເມື່ອເຂົ້າໄປສູ່ການລະລາຍໃນພຣະວິຫານກາຍຂອງພຣະພຣະຫມາ ແລ້ວກໍ່ອອກມາອີກ, ໂອ ແຜ່ນດິນ; ໃນວັນຂອງພຣະພຣະຫມາ ລາວຖືກສ້າງຂຶ້ນໃໝ່ອີກຄັ້ງພ້ອມກັບບຸດສິບຄົນ।

Verse 27

दिनादिर्यो हि देवस्य ब्रह्मणोऽव्यक्तजन्मनः । स सृष्ट्यादिः समस्तानां देवादीनां न संशयः ॥ ३.२७ ॥

ແທ້ຈິງແລ້ວ ຜູ້ໃດທີ່ເປັນຕົ້ນເລີ່ມ “ວັນ” ຂອງພຣະເທວະພຣະພຣະຫມາ ຜູ້ເກີດຈາກອະວະຍັກຕະ (ອັນບໍ່ປາກົດ) ນັ້ນແຫຼະເປັນຕົ້ນເລີ່ມການສ້າງຂອງສັບພະສັດທັງປວງ ເລີ່ມຈາກເທວະ; ບໍ່ມີຄວາມສົງໄສເລີຍ।

Verse 28

सर्वस्य जगतः सृष्टिरेषैव प्रभुधर्मतः । एतन्मे प्राकृतं जन्म यन्मां पृच्छसि पार्थिव ॥ ३.२८ ॥

ນີ້ແຫຼະແມ່ນການສ້າງຂອງໂລກທັງປວງ ອັນເກີດຈາກທຳມະຊາດດັ່ງເດີມຂອງອຳນາດຜູ້ເປັນເຈົ້າ. ນີ້ແມ່ນການເກີດຕາມປະກຣິຕິ (ທາດວັດຖຸ) ຂອງຂ້ອຍ ທີ່ເຈົ້າຖາມ, ໂອ ຜູ້ປົກຄອງແຜ່ນດິນ।

Verse 29

तस्मान्नारायणं ध्यात्वा प्राप्तोऽस्मि परतो नृप । तस्मात् त्वमपि राजेन्द्र भव विष्णुपरायणः ॥ ३.२९ ॥

ດັ່ງນັ້ນ ໂອ ພຣະຣາຊາ, ເມື່ອຂ້ອຍໄດ້ເພ່ງພິຈາລະນາ (ທຽນ) ພຣະນາຣາຍະນະ ຂ້ອຍຈຶ່ງບັນລຸສະພາບສູງສຸດ. ເພາະສະນັ້ນ ເຈົ້າກໍຄວນເປັນຜູ້ອຸທິດຕົນແດ່ພຣະວິສນຸຢ່າງສິ້ນໃຈ, ໂອ ພຣະຣາຊາຜູ້ປະເສີດທີ່ສຸດ।