Adhyaya 216: The Sacred Account of Gokarṇa, Śṛṅgeśvara, and Related Tīrthas

Verse 1

अथ गोकर्णशृङ्गेश्वरादिमाहात्म्यम् ॥ ब्रह्मोवाच ॥ तस्मात्स्थानादपक्रान्ते त्र्यम्बके मृगरूपिणि ॥ अन्योन्यं मन्त्रयित्वा तु मया सह सुरोत्तमाः ॥

ບັດນີ້ເລີ່ມຕົ້ນມະຫາຕະມະຍະອັນສັກສິດ ວ່າດ້ວຍ ໂກກະນະ ແລະ ສຣິງເຄສະວະ ພ້ອມສະຖານທີ່ທີ່ກ່ຽວຂ້ອງ. ພຣະພຣົມກ່າວວ່າ: ເມື່ອ ຕຣະຍັມບະກະ ຮັບຮູບເປັນກວາງ ແລ້ວອອກຈາກສະຖານນັ້ນ ເທວະຜູ້ປະເສີດພ້ອມກັບຂ້າພະເຈົ້າ ໄດ້ປຶກສາກັນເອງເອງ।

Verse 2

त्रिधाविभक्तं तच्छृङ्गं पृथक्पृथगवस्थितम् ॥ सम्यक्स्थापयितुं देवा विधिदृष्टेन कर्मणा ॥

ສັນຍອດ/ເຂົານັ້ນ ຖືກແບ່ງເປັນສາມສ່ວນ ແລະຕັ້ງຢູ່ແຍກກັນຄົນລະສະຖານທີ່. ເທວະທັງຫຼາຍປາດຖະນາຈະສະຖາປະນາໃຫ້ຖືກຕ້ອງ ໂດຍພິທີກຳຕາມວິທີທີ່ບັນຍັດໄວ້.

Verse 3

स्थापितं देवि नीत्वा वै शृङ्गाग्रं वज्रपाणिना ॥ मया तत्रैव तन्मध्यं स्थापितं विधिवत्प्रभोः ॥

ໂອ ເທວີ, ເມື່ອ ວັຊຣະປານີ ໄດ້ນຳປາຍສັນຍອດນັ້ນມາແທ້ໆ ຂ້າພະເຈົ້າກໍໄດ້ສະຖາປະນາສ່ວນກາງໄວ້ທີ່ນັ້ນເອງ ຕາມພິທີອັນຖືກຕ້ອງ ເພື່ອພຣະຜູ້ເປັນເຈົ້າ.

Verse 4

देवैर्देवर्षिभिश्चैव सिद्धैर्ब्रह्मर्षिभिस्तथा ॥ गोकर्ण इति विख्यातिः कृता वैशेषिकी वरा ॥

ໂດຍເທວະທັງຫຼາຍ, ເທວະຣິສີ, ສິດທະ ແລະ ພຣະພຣົມຣິສີ ໄດ້ຮ່ວມກັນສະຖາປະນາກິດຕິຄຸນອັນປະເສີດແລະໂດດເດັ່ນວ່າ “(ທີ່ນີ້ແມ່ນ) ໂກກະນະ”.

Verse 5

विष्णुना देवतीर्थेन तन्मूलं स्थापितं ततः ॥ तस्य शृङ्गेश्वर इति नाम तत्राभवन्महत् ॥

ຕໍ່ມາ ພຣະວິສະນຸ—ພ້ອມດ້ວຍຕີຣະຖະອັນເທວະ—ໄດ້ສະຖາປະນາຖານຮາກ (ມູນ) ຂອງມັນ. ທີ່ນັ້ນ ນາມອັນຍິ່ງໃຫຍ່ “ສຣິງເຄສະວະ” ຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນສຳລັບມັນ.

Verse 6

गोकर्ण आत्मलिङ्ग तत्र तत्रैव भगवान्स्तस्मिन्शृङ्गे त्रिधा स्थिते ॥ सान्निध्यं कल्पयामास भागेनैकेन चोन्मना ॥

ທີ່ໂກກະນະ ໃນພະສະພາບເປັນ ອາດມະລິງຄະ ເມື່ອຍອດພູນັ້ນຕັ້ງຢູ່ແບ່ງເປັນສາມສ່ວນ ພະພະຄະວານໄດ້ກຳນົດການສະຖິດຢູ່ຂອງພະອົງໄວ້ທີ່ນັ້ນໆ ໂດຍອົງສ່ວນດຽວ ດ້ວຍຈິດທີ່ຍົກສູງ।

Verse 7

शतं तेन तु भागानामात्मनो निहितं मृगे ॥ तस्माद्द्विकं तु भागानां शृङ्गाणां त्रितये न्यधात् ॥

ໂດຍການກະທຳນັ້ນ ພະອົງໄດ້ວາງອົງສ່ວນຂອງພະອົງຈຳນວນໜຶ່ງຮ້ອຍໄວ້ໃນມຶກ (ກວາງ) ແລະຈາກນັ້ນໄດ້ຈັດສອງອົງສ່ວນໃຫ້ແກ່ກຸ່ມຍອດພູທັງສາມ

Verse 8

मार्गेण तच्छरीरेण निर्ययौ भगवान्विभुः ॥ शैशिरस्य गिरेः पादं प्रपेदे स्वयमात्मनः ॥

ພະຜູ້ສະຫວ່າງທົ່ວທຸກສິ່ງ ໄດ້ອອກໄປຕາມເສັ້ນທາງນັ້ນ ໃນກາຍນັ້ນເອງ ແລະດ້ວຍພະອົງເອງໄດ້ເຖິງຕີນພູໄສສິຣະ

Verse 9

शतसङ्ख्या स्मृता व्युष्टिस्तस्मिञ्छैलेश्वरे विभोः ॥ त्रिधा विभक्ते शृङ्गेऽस्मिन्नेकाग्रगतिनिप्रभोः ॥

ທີ່ໄສເລສະວະຣະ ຂອງພະຜູ້ສະຫວ່າງທົ່ວນັ້ນ ‘ວະຍຸດຕິ’ (ຊ່ວງຮຸ່ງອາລຸນ/ຊ່ວງຄັ່ນ) ຖືກຈື່ຈຳວ່າມີຈຳນວນໜຶ່ງຮ້ອຍ ໃນຍອດພູນີ້ທີ່ແບ່ງເປັນສາມ ພະອົງເປັນພະອຳນາດອັນສະຫວ່າງໄສ ຜູ້ດຳເນີນດ້ວຍຄວາມເອກາກຣະ

Verse 10

देवदानवगन्धर्वाः सिद्धयक्षमहोरगाः ॥ श्लेष्मातकवनं कृत्स्नं सर्वतः परिमण्डलम् ॥

ເທວະ, ດານະວະ, ຄັນທະຣະວະ, ສິດທະ, ຢັກສະ ແລະ ມະໂຫຣະກະ (ງູໃຫຍ່) ທັງຫມົດມາຊຸມນຸມ; ແລະປ່າສະເລສະມາຕະກະທັງໝົດກໍລ້ອມເປັນວົງຮອບທຸກທິດ

Verse 11

तीर्थयात्रां पुरस्कृत्य प्रदक्षिण्यं च चक्रतुः ॥ फलान्निर्दिश्य तीर्थानां तथा क्षेत्रफलṃ महत्

ເອົາການເດີນທາງບູຊາໄປຫາທີຣຖະ (ທ່ານ້ຳສັກສິດ) ເປັນຫົວໜ້າ ທັງສອງໄດ້ກະທຳປະທັກສິນາ; ແລະໄດ້ຊີ້ແຈງຜົນແຫ່ງທີຣຖະ ພ້ອມທັງກ່າວເຖິງບຸນອັນໃຫຍ່ຈາກກະເສດຣະ (ສະຖານທີ່ສັກສິດ) ດ້ວຍ।

Verse 12

यथास्थानानि ते तस्मान्निवृत्ताश्च सुरादयः ॥ एवं तस्मान्निवृत्तेषु दैवतेषु तदा ततः

ຈາກສະຖານນັ້ນ ເທວະທັງຫຼາຍແລະອື່ນໆ ໄດ້ກັບໄປຫາທີ່ພຳນັກຂອງຕົນໆ. ດັ່ງນັ້ນ ເມື່ອເທວະທັງປວງໄດ້ຖອນກັບແລ້ວ ຕໍ່ຈາກນັ້ນເຫດການຕໍ່ໄປຈຶ່ງເກີດຂຶ້ນ।

Verse 13

पौलस्त्यो रावणो नाम भ्रातृभिः सह राक्षसैः ॥ आगम्योग्रेण तपसा देवमाराधयद्विभुम्

ເປົາລັສຕະຍະ ຜູ້ມີນາມວ່າ ຣາວະນະ ໄດ້ມາພ້ອມກັບພີ່ນ້ອງ ແລະພວກຣາກສະສະ. ດ້ວຍຕະປະອັນຮຸນແຮງ ລາວໄດ້ອາຣາທະນາເທວະຜູ້ມີອານຸພາບໃຫ້ພໍພຣະໄທ।

Verse 14

शुश्रूषया च परया गोकर्णेश्वरमव्ययम् ॥ यदा तु तस्य तुष्टो वै वरदः शंकरः स्वयम्

ແລະດ້ວຍການຮັບໃຊ້ດ້ວຍພັກຕິອັນສູງສຸດ ລາວໄດ້ປະຄົບປະຄອງບູຊາ ໂຄກັຣເນສະວະຣະ ຜູ້ບໍ່ເສື່ອມສູນ; ເມື່ອພຣະສັງກະຣະ ຜູ້ປະທານພອນ ໄດ້ພໍພຣະໄທໃນລາວແລ້ວ,

Verse 15

तदा त्रैलोक्यविजयं वरं वव्रे स राक्षसः ॥ प्रसादात्तस्य तत्सर्वं वाञ्छितं मनसा हि यत्

ໃນຂະນະນັ້ນ ຣາກສະສະນັ້ນໄດ້ເລືອກຂໍພອນເປັນການຊະນະເໜືອໄຕຣໂລກ. ດ້ວຍປຣະສາດ (ພຣະກຸສົນເມດຕາ) ຂອງເທວະນັ້ນ ທຸກສິ່ງທີ່ລາວປາດຖະໜາໃນໃຈກໍໄດ້ຮັບຄົບຖ້ວນ।

Verse 16

अवाप्य च दशग्रीवस्तदिष्टं परमेश्वरात् ॥ त्रैलोक्यविजयायाशु तत्क्षणादेव निर्ययौ

ເມື່ອທົດສະກຣີວະໄດ້ຮັບພອນອັນປາດຖະນາຈາກພຣະເຈົ້າສູງສຸດແລ້ວ ກໍອອກເດີນທາງທັນທີເພື່ອພິຊິດໄຕຣໂລກ ໃນຂະນະນັ້ນເອງ।

Verse 17

त्रैलोक्यं स विनिर्जित्य शक्रं च त्रिदशाधिपम् ॥ तदुत्पाट्यानयामास पुत्रेणेन्द्रजिता सह

ເມື່ອພິຊິດໄຕຣໂລກແລ້ວ ລາວຍັງຈັບຊັກຣະ ຈອມແຫ່ງເທວະທັງສາມສິບ; ຖອນອອກທັງຮາກແລ້ວນຳໄປພ້ອມກັບບຸດອິນທຣະຈິດ।

Verse 18

शृङ्गाग्रं यत्पुरा नीत्वा स्थापितं वज्रपाणिना ॥ तदुत्पाट्यानयामास पुत्रेणेन्द्रजिता सह

ຍອດພູນັ້ນ ທີ່ໃນອະດີດ ວັຊຣະປານີໄດ້ຍົກໄປຕັ້ງໄວ້ ລາວກໍຖອນອອກແລ້ວນຳໄປພ້ອມກັບບຸດອິນທຣະຈິດ।

Verse 19

न शशाक यदा रक्षस्तदुत्पाटयितुं बलात् ॥ वज्रकल्पं समुत्सृज्य तदा लङ्कां विनिर्ययौ

ເມື່ອຣາກຊະສະນັ້ນບໍ່ສາມາດຖອນມັນດ້ວຍກຳລັງໄດ້ ກໍປ່ອຍສິ່ງໜຶ່ງອັນ “ດຸດວັຊຣະ” ແລ້ວອອກເດີນທາງໄປຫາລັງກາ।

Verse 20

स तु दक्षिणगोकर्णो विज्ञेयस्ते महामते ॥ स्वयं प्रतिष्ठितस्तत्र स्वयं भूतपतिः शिवः

ໂອ ທ່ານຜູ້ມີປັນຍາຍິ່ງ ພຶງຮູ້ວ່າສະຖານນັ້ນແມ່ນ “ທັກຊິນ-ໂກກັນນະ”; ທີ່ນັ້ນ ພຣະສິວະ ຈອມແຫ່ງສັດທັງປວງ ສະຖິດຕັ້ງມັ່ນດ້ວຍພຣະອົງເອງ ແລະປາກົດດ້ວຍພຣະອົງເອງໃນສະຖານນັ້ນ।

Verse 21

एतत्ते कथितं सर्वं मया विस्तरतो मुने ॥ यथावदुत्तरस्तस्य गोकर्णस्य महात्मनः ॥

ໂອ ມຸນີ, ຂ້າໄດ້ເລົ່າທຸກຢ່າງນີ້ໃຫ້ທ່ານຟັງຢ່າງລະອຽດ ແລະ ຖືກຕ້ອງ—ພ້ອມທັງເລື່ອງຕໍ່ໄປກ່ຽວກັບມະຫາອາດມາ ໂກກະຣະນະ ດ້ວຍ.

Verse 22

दक्षिणस्य च विप्रर्षे तथा शृङ्गेश्वरस्य च ॥ शैलेश्वरस्य च विभो स्थित्युत्पत्तिर्यथाक्रमम् ॥

ໂອ ພຣາຫມັນຣິສີຜູ້ຍິ່ງ, ໂອ ຜູ້ມີອານຸພາບ; ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍຕາມລຳດັບເຖິງການສະຖາປະນາ ແລະ ການເກີດຂຶ້ນຂອງສະຖານສັກສິດ ດັກຊິນ, ສຣິງເກສະວະຣະ ແລະ ໄສເລສະວະຣະ.

Verse 23

व्यु ष्टिः क्षेत्रस्य महती तीर्थानां च समुद्भवः ॥ प्रोक्तं सर्वं मया वत्स किमन्यच्छ्रोतुमिच्छसि ॥

ໂອ ລູກທີ່ຮັກ, ການປະກົດອັນຍິ່ງໃຫຍ່ຂອງເຂດສັກສິດນີ້ ແລະ ການເກີດຂຶ້ນຂອງຕີຣະຖະທັງຫຼາຍ ຂ້າໄດ້ອະທິບາຍຄົບແລ້ວ. ບັດນີ້ ເຈົ້າຢາກຟັງອັນໃດອີກ?

Verse 24

ततः सुरासुरगुरुर्देवं भूतमहेश्वरम् ॥ तपसोऽग्रेण संसेव्य वव्रिरे विविधान्वरान् ॥

ຕໍ່ມາ ຄູອາຈານຂອງເທວະແລະອະສຸຣະ ໄດ້ບໍລິການສະເຫຼີມສັກກາລະແດ່ ພຣະເທວະ ພູຕະ-ມະເຫສະວະຣະ ດ້ວຍຕະປະອັນສູງສຸດ ແລ້ວຈຶ່ງຂໍພອນຫຼາຍປະການ.

Verse 25

तद्यावद्रावणः स्थाप्य मुहूर्त्तमुदधेस् तटे ॥ संध्यामुपासते तत्र लग्नस्तावदसौ भुवि ॥

ຕາມເວລາທີ່ ຣາວະນະ ໄດ້ວາງມັນໄວ້ຊົ່ວຄາວຢູ່ຊາຍຝັ່ງທະເລ ແລະ ປະກອບການບູຊາສັນທະຍາຢູ່ທີ່ນັ້ນ ຕາມເວລານັ້ນມັນກໍຕັ້ງມັ່ນຢູ່ເທິງພື້ນດິນ.